Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Ποια είναι η αιτία των ακουσίων θλίψεων;



"Αιτία των ακουσίων θλίψεων είναι η συγκατάθεσίς μας, είς τα εκούσια πάθη".

Αγιος Μάρκος Ασκητής

13 σχόλια:

  1. ;-)
    Πραγματικά, απίστευτα σοφός λόγος, άψογα διατυπωμένος.
    Το καταλαβαίνουμε σήμερα ας πούμε σε σχέση με αρρώστιες του σώματος (πολυφαγία, κάπνισμα, αλκοόλ, ασυδοσία σεξουαλική=εμφράγματα, εγκεφαλικά, καρκίνος,ηπατίτιδες AIDS)αλλά ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να το συνειδητοποιήσουμε σε επίπεδο ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ανθρώπινων ΣΧΕΣΕΩΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο αληθινό! Ο άνθρωπος συνηθίζει την αμαρτία και το κενό που αφήνει η απουσία Θεού είναι η ενασχόληση με τις θλίψεις που δίνει τη θέση της στην απελπισία... Ωστόσο ο δρόμος της μετάνοιας μπορεί να αλλάξει τελείως το παραπάνω σκηνικό!

      Διαγραφή
  2. Είναι λογικό έτσι όπως είναι αλληλένδετα -σώμα και ψυχή-να επηρεάζουν το ένα το άλλο, να εμφανίζονται ως προβλήματα του σώματος τα προβλήματα της ψυχής. Ήδη και η ιατρική βιβλιογραφία ονομάζει: "σωματοποιημένο άγχος" ή κατάθλιψη, κάτι που μπορεί να είναι η ενοχή και η απόγνωση που μπορεί να πηγάζει από τα πάθη, ενώ ένα πολύ μικρότερο ποσοστό αποτελεί τους πραγματικά ασθενείς με οργανικό ψυχοσύνδρομο.
    Εμείς έχουμε όμως το Χέρι του Θεού για να πιαστούμε..
    Θεωρώ οτι αυτή η ανάρτηση είναι κομβική και μας αφορά όλους..
    Σε φιλώ Σαλογραία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρεγγίνα φιλτάτη
    Ευτυχώς που η επιστήμη σήμερα συμπληρώνει με λόγο μεστό, αυτό που ΠΟΛΛΟΙ ποιμένες της Ορθόδοξης Εκκλησίας ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να το καταλάβουν.

    Πάντα, αναφυόταν ως σκάνδαλο για τη δική μου συνείδηση το γεγονός ότι κοσμικοί άνθρωποι, αν θες και άθεοι και αβάπτιστοι, αλλά με αγάπη για την επιστημονική ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι μπορεί να προσέγγιζαν και να συνελάμβαναν ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ, αυτές τις προαναφερθείσες αλήθειες.

    Σε κείνα τα αρχαία χρόνια τις καταλάβαιναν τις πραγματικότητες αυτές ΚΥΡΙΩΣ οι άγιοι με τη ΦΏΤΙΣΗ του αγίου Πνεύματος και τις μετέδιδαν.

    Σήμερα, βλέπω επιστήμονες της ψυχικής υγείας, επαγγελματίες στο είδος, να ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ κατά πολύ τους υποτιθέμενους πνευματικούς των εξομολογητηρίων και αυτό ΒΑΘΥΤΑΤΑ με θλίβει.

    Βέβαια υπάρχουν και φωτεινές ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΑΓΙΩΝ ποιμένων, αλλά είναι τόσο ελάχιστες.

    Σαν να έχει αφεθεί ο οίκος του Κυρίου έρημος από Φως και ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ βίου.

    Μάλλον είναι και προφητευμένο αυτό το κατάντημα και για τους Εσχατους χρόνους, που μάλλον βιώνουμε άπαντες, αλλά ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ, να επιστρατεύσουμε κάθε σθένος πνευματικό, και εν εγρηγόρσει να ψάχνουμε παντού για τον Σωτήριο καλό Μαργαρίτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πάντα πώλησον, Μάρκον ἀγόρασον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ;-)Καλώς το φίλο μας!
    Ναι, ο άγιος Μάρκος ο ασκητής στο βιβλίο που μετέφρασε και επιμελήθηκε ο μοναχός Παίσιος που ζεί κάπου στο άγιο Ορος σήμερα, είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.
    Νομίζω ότι έχει τίτλο ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΚΟΥΣΙΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ, δεν είμαι και σίγουρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η αγόγγυστη υπομονή στίς ακούσιες θλίψεις φέρνει την κάθαρση των παθών, την κάθαρση του νοός και την κάθαρση της καρδιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ιωάννη
    προσωπικά υποφέρω αρκετά καλά τις αδικίες που γίνονται σε μένα προσωπικά αλλά...γίνομαι ΤΟΥΡΚΟΣ προκειμένου για αδικίες που γίνονται σε προσφιλή μου πρόσωπα. Εκεί...ΔΕΝ υπομένω ΤΙΠΟΤΑ! Μονάχα θέλω κάποιον να ..."αναγορεύσω"που λέει και ο Παπαδιαμάντης...(τι θα πει αναγορεύω στον Παπαδιαμάντη; χαχα...δεν θα στο πω..θα σε αφήσω σε ...αγωνίααα!)
    :-)
    Ωρα Ελλάδος (Πάτρας πιο συγκεκριμένα)4:40 μ.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αγαπητή μου Σαλόγραια, τα "προσφιλή" μας πρόσωπα είναι προέκταση του εγώ μας.

    Καλό γιά εμάς είναι, για να μήν είματε Τούρκοι, να έχουμε μόνο έναν και μοναδικό προσφιλή, τόν Κύριο.

    Δεν είναι δυνατόν να αγαπάμε εμείς τούς προσφιλείς μας πιό πολύ απ' ότι τούς αγαπά ο Χριστός.

    Η αγάπη του Θεού δεν καταργεί την δικαιοσύνη του, όπως και η δικαιοσύνη του δεν καταργεί την αγάπη του.


    5:13 μ.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φίλτατε Ιωάννη

    Το τί είναι καλό το νιώθουμε σχεδόν όλοι οι έχοντες κάποια σχέση με Πίστη Ορθοδοξη.

    Ο Θεός ας φυλάει, όμως από ΩΡΑ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ, την ψυχή εκάστου, διότι ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΕΙ ΣΕ ΩΡΑ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Π Ω Σ
    ΘΑ ΕΞΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΏΡΑ, και ο λαός μας δηλώνει ότι "ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΟ, ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΞΕΡΕΙ!".

    Επίτρεψέ μου να σε ρωτήσω, πώς θα ένιωθες αν είχες μια κόρη ΑΝΗΛΙΚΗ δόκιμη σε μοναστήρι π.χ. και της "την έπεφτε η Αγία Ηγουμένη"(έχω ακούσε τέτοια περίπτωση);

    Θα ήθελες να την τουλουμιάσεις την αγία Ηγουμένη στο ξύλο ή όχι;

    Λυπούμαι που θα φανώ τόσο φτηνιάρα χριστιανή στα ματάκια σου, αλλά εγώ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΧΑ και θα ήθελα, να την έκανα λίγο μπλε μαρέν την ...αγίαν Ηγουμένη ώστε ΜΕΤΑ, να περπατάει την οδό του Κυρίου με...κατάνυξη...!

    ;-)
    Μπράβο σε σένα που ΕΊΣΑΙ ΤΟΣΟ ΒΕΒΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΟΥ.

    Προσωπικά ΤΡΕΜΩ για τον εαυτόν μου και για τίποτα ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΗ, ΑΝ ο Θεός δεν με σκεπάσει πολύ πλούσια με τη Χάρη Του.

    Ωρα Ελλάδος 5:46 μ.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ο καθένας από εμάς είναι συνυπεύθηνος για κάθε τι ανώμαλο που συμβαίνει σ'αυτή τη κοινωνία που ζούμε.

    Μήπως εμείς δεν υπηρετίσαμε και υπηρετούμε τον δαίμονα της πορνείας που έσπρωξε την ηγουμένη στην ανήλικη δόκιμη;

    Αν συνέβαινε η κόρη μου το περιστατικό που γράφεις, θα μετάνιωνα με πολύ πόνο και πικρά δάκρυα για τα χάλια μου.

    Ναί αγαπητή σαλόγραια, είναι μεγάλη ευλογία να είμαστε απόλυτα βέβαιοι γιά τόν πόρνο εαυτό μας.


    8:05 μ.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κάθε φορά που ξαναδιαβάζω τη φράση κατανοώ την απίστευτη σοφία της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή