Ο Άγιος Τσάρος Νικόλαος Ρομανόφ σαν σήμερα, με όλη του την οικογένεια σφαγιάστηκε από τους ΑντίΧριστους της Ρωσίας..

 

Βλέπεις, περιστεράκι μου, την παλιότερή μου ανάρτηση 

για τον Άγιο Τσάρο Νικόλαο Β Ρομανόφ  πατώντας ΕΔΩ.   

..................................................................

...................................................................

Απουσιάζω, από τον καιρό του κορονογιού,

απουσιάζω  στα επάρατα Φατσομπούκια 

όπου αρμενίζω με το ψευδώνυμο Εύα Πέτρου   

 πόσο χασομέρι πχιά στον Ιστό; 

Νοσταλγώ, Αναστάσιε μπουχλουμπουχλάκι μου, 

νοσταλγώ το  ενταύθα ευρισκόμενον μπλογκάκιον, (το salograia com...)

Πάντα, όμως,  με αγάπη Κυρίου Ιησού Χριστού, 

σκέφτομαι τα καλά σου λόγια 

και 

σε αναεροφιλώ!

- Υπομονή και προσευχή, μωρή Σαλογραία !

Θα έρθουν και καλύτερες μέρες!

(Ο ΚυρΜήτσουλας θα φροντίσει γι αυτό!)

Ευανθία η Σαλογραία

Κυριακή Αγίων Πάντων

 

Ἀδελφοί, ὅλοι οἱ ἅγιοι μὲ τὴν πίστη κατατρόπωσαν βασίλεια, ἐπέβαλαν τὸ δίκαιο, πέτυχαν τὴν πραγματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ, ἔφραξαν στόματα λεόντων· ἔσβησαν τὴ δύναμη τῆς φωτιᾶς, διέφυγαν τὴ σφαγή, ἔγιναν ἀπὸ ἀδύνατοι ἰσχυροί, ἀναδείχτηκαν ἥρωες στὸν πόλεμο, ἔτρεψαν σὲ φυγὴ ἐχθρικὰ στρατεύματα· γυναῖκες ξαναπῆραν πίσω στὴ ζωὴ τοὺς ἀνθρώπους τους, κι ἄλλοι βασανίστηκαν ὣς τὸν θάνατο, χωρὶς νὰ δεχτοῦν τὴν ἀπελευθέρωσή τους, γιατὶ πίστευαν ὅτι μποροῦσαν ν’ ἀναστηθοῦν σὲ μιὰ καλύτερη ζωή. ῎Αλλοι δοκίμασαν ἐξευτελισμοὺς καὶ μαστιγώσεις, ἀκόμη καὶ δεσμὰ καὶ φυλακίσεις. Λιθοβολήθηκαν, πριονίστηκαν, πέρασαν δοκιμασίες, θανατώθηκαν μὲ μαχαίρι, περιπλανήθηκαν ντυμένοι μὲ προβιὲς καὶ κατσικίσια δέρματα, ἔζησαν μὲ στερήσεις, ὑπέφεραν καταπιέσεις, θλίψεις καὶ κακουχίες -ὁ κόσμος δὲν ἦταν ἄξιος νά ᾿χει τέτοιους ἀνθρώπους- πλανήθηκαν σὲ ἐρημιὲς καὶ βουνά, σὲ σπηλιὲς καὶ σὲ τρύπες τῆς γῆς. ῞Ολοι οἱ παραπάνω, παρὰ τὴν καλὴ μαρτυρία τῆς πίστης τους, δὲν πῆραν ὅ,τι τοὺς ὑποσχέθηκε ὁ Θεός. Αὐτὸς εἶχε προβλέψει κάτι καλύτερο γιὰ μᾶς, ἔτσι ὥστε νὰ μὴ φτάσουν ἐκεῖνοι στὴν τελειότητα χωρὶς ἐμᾶς. ῎Εχοντας, λοιπόν, γύρω μας μιὰ τόσο μεγάλη στρατιὰ μαρτύρων, ἂς τινάξουμε ἀπὸ πάνω μας κάθε φορτίο, καὶ τὴν ἁμαρτία ποὺ εὔκολα μᾶς ἐμπλέκει, κι ἂς τρέχουμε μὲ ὑπομονὴ τὸ ἀγώνισμα τοῦ δύσκολου δρόμου ποὺ ἔχουμε μπροστά μας. ῍Ας ἔχουμε τὰ μάτια μας προσηλωμένα στὸν ᾿Ιησοῦ, ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴν πίστη, τὴν ὁποία καὶ τελειοποιεῖ.

(Ἑβρ. 11, 33, 12, 2)

*

 

Πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης_Οι άγιοι δεν είναι οι καλοί άνθρωποι, αλλά οι θεούμενοι.Υπάρχουν μερικοί που υποκρίνονται τον άγιο, αλλά αυτοί στην πραγματικότητα είναι υποκριτές λαοπλάνοι.

Ακόμη και οι αιρετικοί είναι καλοί άνθρωποι, μπορεί να έχουν ηθική ζωή, αλλά αφού δεν έχουν την ορθόδοξη θεολογία και την ασκητική θεολογία και την ασκητική της Εκκλησίας παραμένουν στην ηθική ζωή, δεν μετέχουν της θεοποιού ενεργείας του Θεού και δεν μπορούν να θεραπεύουν άλλους ανθρώπους.

* * *

 

Μακαριστός Π.Σεραφείμ Ρόουζ_Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι υπάρξεις εξωκοσμικές αλλά άνθρωποι ομοιοπαθείς μ’ εμάς. Η αγιότης είναι η ανοιχτή πρόσκληση της Κεφαλής της Εκκλησίας, του Ιησού Χριστού, που απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο όλων των εποχών, στη συμμετοχή στον Σταυρό Του που είναι το εχέγγυο της επιτυχίας της προσωπικής Ανάστασης.

Οι Άγιοι πήραν την γενναία απόφαση να συσταυρωθούν με τον Χριστό (μέσω του μαρτυρίου του αίματος ή της συνειδήσεως) συντρίβοντας τον «παλαιό άνθρωπο» δια της μετανοίας. Η χριστομίμητος ταπείνωσή τους είλκυσε την Θεία Χάρη που ενοίκησε σ’ αυτούς και τους κατέστησε θεοφόρους. Αυτή η απόλυτη ένωσή τους με τον Θεό είναι «η ψυχολογία της αγιότητος», όπως επισημαίνει ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς: «Σε κάθε Άγιο ο Κύριος είναι τα πάντα και κάθε τι στην ψυχή του, στην συνείδησή του, στην καρδιά του και στο έργο του».

Οφείλουμε να τους ακολουθούμε με πιστότητα, ζήλο, αγάπη πολλή και ταπεινή μαθητική διάθεση, διότι «χωρίς αγάπη για τους Αγίους η ορθοδοξία κάποιου είναι ακρωτηριασμένη και η αίσθηση προσανατολισμού κλειστή- διότι κάποιος πρέπει να ακολουθεί τα παραδείγματα ».

* * *

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ_Οι Άγιοι δεν ήταν φτιαγ­μέ­νοι από άλλο υλι­κό. Ήταν άν­θρω­ποι σαν κι εμάς. Σε αυτό διέ­φε­ραν: στο ότι πή­ραν στα σο­βα­ρά το ζή­τη­μα της σω­τη­ρί­ας τους.

* * *

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός_Να κά­μεις μιὰ Εικό­να του Χρι­στού, της Πα­να­γί­ας, του Προ­δρό­μου, να έχεις και τον Ά­γιο του παι­διού σου. Και ό­ταν το παι­δὶ ση­κώ­νε­ται α­πὸ τον ύ­πνο και σου γυ­ρεύ­ει ψω­μί, μὴν του δί­νεις, μό­νο να πά­ρεις το ψω­μί, να το βά­λεις εμ­πρὸς στην Εικό­να του Χρι­στού και να του πεις: ''Ε­γώ, παι­δί μου, δεν έ­χω ψω­μί. Ο Χρι­στὸς έ­χει. Σή­κω να κά­νεις τον σταυ­ρό σου, να πα­ρα­κα­λέ­σου­με τον Άγιό σου να πα­ρα­κα­λέ­σει τον Χρι­στὸ να σου το δώ­σει''. Και έτσι το παι­δὶ πα­ρα­κι­νείται α­πὸ την αγά­πη του ψω­μιού και ευ­θὺς όταν ξυ­πνά, τον Άγιό του βλέ­πει. Και έτσι να συ­νη­θί­ζε­τε τα παι­διά σας, να τα παι­δεύ­ε­τε α­πὸ μι­κρά, για να συ­νη­θί­ζουν στον κα­λὸ δρό­μο.

 * * *

 

π. Διονύσιος Ταμπακης_Οί Ἅγιοι πάντα μιλοῦσαν γιά τήν ἁμαρτωλότητά τους. Ἐνοχλοῦνταν ἀπό τή φήμη, πού εἶχαν ἀποκτήσει και ἀμφισβητοῦσαν τά ἐγκώμια, πού διατύπωναν γιά τό πρόσωπό τους οἱ κοσμικοί. Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε: «Ὅταν ἔλεγαν οἱ Ἅγιοι ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοί, τό πίστευαν. Τά πνευματικά τους μάτια εἶχαν γίνει μικροσκόπια καί ἔβλεπαν καί τά παραμικρά σφάλματά τους σάν μεγάλα».

Αὐτό πού ἐπιλέγουν καί διεκδικοῦν οἱ κοσμικοί, τό ἀρνοῦνται οἱ Ἅγιοι. Εἶναι ἡ ἄκρα ἀντίθεση. Δύο διαφορετικοί δρόμοι, πού ξεκινοῦν ἀπό διαφορετικά σημεῖα καί καταλήγουν ἐπίσης σέ διαφορετικά σημεῖα. Οἱ Ἅγιοι προχωροῦσαν ταπεινά συναισθανόμενοι τήν ἁμαρτωλότητά τους, ἐνῶ οἱ κοσμικοί κρύβουν τήν ἁμαρτωλότητά τους καί προβάλλουν ὑποκριτικά τίς ἀνύπαρκτες ἀρετές τους.

 πηγή : Τρελογιάννης

Κυριακή της Πεντηκοστής

 

Όλη η αλήθεια για το Άγιο Φώς-π.Αντώνιος Στυλιανάκης

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!

 

Μαρτυρώ ότι το Άγιο Φως είναι αληθινό. Για πρώτη φορά αδιάψευστα στοιχεία. Δείτε το μέχρι τέλους!!

Στον ιερό χώρο του Ναός της Αναστάσεως, ο π. Γεώργιος Αυθίνος εφημέριος του ιερού ναού αγ. Ελευθερίου Κάτω Χαλανδρίου, έζησε μια εμπειρία που σημάδεψε βαθιά την ψυχή του. Για σχεδόν τριάντα ώρες παρέμεινε άγρυπνος, μέσα σε προσευχή και αναμονή, προσμένοντας την έξοδο του Αγίου Φωτός. Και όταν η στιγμή έφτασε, δεν ήταν απλώς ένα τελετουργικό, ήταν μια ζωντανή αποκάλυψη, ένα φως που δεν έμοιαζε με κανένα άλλο. Με τα ίδια του τα μάτια είδε να ανάβουν τα κεριά που κρατούσε στα χέρια του και ένιωσε το θαύμα, την παρουσία του θείου να αγγίζει την καρδιά του. Η μαρτυρία του δεν αφήνει χώρο για αμφιβολία, το Άγιο Φως δεν είναι απλώς παράδοση, αλλά αδιαψεύστη εμπειρία πίστης. Μέσα από αυτήν τη δοκιμασία της υπομονής και της προσμονής, η αλήθεια του φωτός φανερώνεται αγνή, καθαρή και ζωντανή. Ένα φως που δεν καίει, αλλά φωτίζει, που δεν καταναλώνει, αλλά μεταμορφώνει. Και τότε η ψυχή, σιωπηλά, αναγνωρίζει το αληθινό του νόημα. πηγή: youtube

 

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ