Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Ένα ξεχωριστό, θερινό σχολείο στην Κάρπαθο





Θα διαβάσεις, αγαπημένο μου,  περισσότερα για το θέμα,
πατώντας ΕΔΩ.

Ευανθία η Σαλογραία
.......................................................................
...........................................................................



H εύλογη απορία του Αρκά



Με απολαυστικό, όπως πάντα, τρόπο,
σχολίασε ο Αρκάς τη συνέντευξη Τσίπρα στον Guardian 
και ειδικά την παραδοχή του πρωθυπουργού 
ότι δεν είχε ούτε εμπειρία, ούτε αίσθηση όταν ανέλαβε τα ηνία της χώρας. 

«Αφού δεν είχαν κυβερνητική εμπειρία, 
γιατί δεν διάλεγαν μια χώρα με λιγότερα προβλήματα
 για να ξεκινήσουν την καριέρα τους;»

σχολίασε ο Αρκάς στο σκίτσο 
που ανέβηκε στη σελίδα του στο Facebook 
και τα likes έπεσαν «βροχή».

πηγή

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Δέντρο

Αποτέλεσμα εικόνας για free wallpaper tree

Δέντρο


Είμαι ένα δέντρο.
Στα κλαδιά μου όσοι πεινούν.
Όσοι διψούν.
Αυτοί που κλέβουν
Νερό. Ψωμί.

Άγιοι


Σε τέμπλο

(από τη συλλογή: Τις νύχτες να σαι από σώμα)

Γιώτα Παρθενίου  
................................................................................
..................................................................................



Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Κι ένα τραγούδι απ' τη Ζωή που έφυγε...

περίοδοι του έρωτα


Αποτέλεσμα εικόνας για τρεις περίοδοι του έρωτα
"Ολόκληρη η ζωή χωρίζεται σε τρεις περιόδους:

Προαίσθηση του έρωτα,
εμπλοκή με τον έρωτα,
ανάμνηση του έρωτα."

 -Και η μεσαία διαρκεί
από τα πέντε ως τα εβδομήντα πέντε μας χρόνια, σωστά; "

Marina Tsvetayeva-
απ' το βιβλίο: Μυστικά του Συρταριού σελ. 229, εκδόσεις Πατάκη

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Πριν εννέα συναπτά έτη, σαν σήμερα, στις 21 Ιουλίου του 2008, άνοιξα το blog, salograia.com. Ζήτω η Google! Ζήτωσαν όλοι οι τρελαμένοι χρήστες του Διαδίκτυου!

η εικόνα προφίλ σας
Στη φωτό...

(ορατή,
αλλά μη σουλατσάροντας εκεί
στο facebook δηλαδή),

ως Εύα Πέτρου , σε νεότερη ηλικία,
(δεν θα εξηγήσω,σε  ποια ηλικία επακριβώς).

-Ποτέ η γυναίκα δεν πρέπει να ομολογεί -με ακρίβεια δευτερολέπτου-
την ηλικία της, τόνιζε  η μανούλα Καλλιρρόη.

Άργησα ανεπίτρεπτα να καταλάβω τους λόγους.

Δέκα χρόνια πάνω, είκοσι χρόνια κάτω, το εξομολογούμαι, ω τίμιε πάτερ,,
νομίζω πως μπορεί να θεωρηθεί, τελικά,  ως ένα απολύτως δεκτό
νούμερο, στις περί ηλικίας γυναικών, δηλώσεις χι...χι...

Στο μπλογκ salograia.com(gr) 
( επειδή με ρωτάς, σου λέω, με πάνω από 890.000 χτυπήματα στις σελίδες του)
και στην πόλη της Πάτρας,   κυκλοφορώ,
δίχως να οπλοφορώ, ως Ευανθία Παναγοπούλου-Κουτσούκου.

Τα δυο ονοματεπώνυμα, Δάφνη μου, τα έκρινα αναγκαία, 
δεν θα επεκταθώ  στους λόγους.
Τους γνωρίζεις, αγαπημένο μου.

Το γιατί άνοιξα, μάλλον  αφηρημένα,  αυτό το μπλογκάκι , προκειμένου να κρεμάσω μία ανάρτηση και κατάντησα να έχω ανεβάσει  3156 αναρτήσεις, για Όνομα!  πάλι το γνωρίζεις, περιστεράκι μου αλλά αυτό θα το ξαναθυμίσω...διότι ως γνωστόν η επανάληψη, τυγχάνει σοφή μήτηρ μαθήσεως.

Λοιπόν...άνοιξα αυτό το μπλογκάκι
προκειμένου να "κρεμάσω" μια ανάρτηση που ένας...χμ... Ορθόδοξος παπάς
έκρινε ότι δεν ήταν πολύ καθώς πρέπει,  ώστε να αναρτηθεί...

-Έτσι νομίζεις, πάπαρέ μου; οργίστηκα εγώ, με κάτι ψεματούρες κατά συρροήν, που από εν Χριστώ "αδελφούς",  μού ξεφουρνίστηκαν.

Τώρα θα δεις, πόσα απίδια  πιάνει  ο σάκος και ότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και παραπίσω φούντα!

Αφού μου κατέβασες, με τα μαναφούκια σου,  την ανάρτηση από την ιστοσελίδα του Δημήτριου
θα φτιάξω τη δική μου σελίδα (της Google δηλαδή)  και θα ανεβάζω ό,τι γουστάρω και ό,τι κατεβάζει η κούτρα μου,
σκέφτηκα.

-Αμ έπος , αμ έργον!

Ο Πέτρος μου, Πέτρος Γ. Κουτσούκος , που με βοήθησε με τα ηλεκτρονικά, ας είναι πάντα καλά, αυτός, το λατρεμένο στήριγμα του βίου μου, άπαντος,  και των ειρηνικών (θέλω να ελπίζω) βαθέων γηρατειών μου .

Και επειδή είμεθα  άνθρωποι που σήμερον ζώμεν και αύριον μπορεί να κοιτάμε τα ραδίκια ανάποδα, να προσθέσω εις το σημερινόν  πανηγυρικόν, παραλήρημα ότι αυτό το μπλοκάκι από την αρχή της δημιουργίας του,  άχρι του νυν, δηλαδή,μέχρι σήμερα, το διαχειρίζομαι μόνη μου, ολομόναχή μου.

Αν λοιπόν, μου συμβεί το οτιδήποτε και αποδημήσω εις Κύριον,(τι χαρά! τι χαράα!)αφήνω ως πνευματικούς του διαχειριστές, εκτός από τη μανδάμ Google,  την οικογένειά μου,  και μετά από αυτούς, τα λατρεμένα μου κουμπαρόπουλα, τη Μύριαμ και την μικρή Αγάπη την αχτύπητη τσαπερδονίτσα.

Περιττό να προσθέσω ότι είμαι βαθύτατα ευγνώμων σε όλους τους εχθρούς και τους φίλους που ακολούθησαν και ακολουθούν αυτό το μικρό βαρκάκι στο κυβερνοπέλαγος.

Χωρίς τη δική τους ποικιλότροπη  εμψύχωση, δεν θα είχα ποτέ στρώσει τα αεικίνητά μου οπίσθια σε καρέκλα και δεν θα είχα καταγράψει κάποιες μεταφυσικές εμπειρίες δικές μου και άλλων,  που ευελπιστώ να τις διαβάσουν τα λατρεμένα μου τέκνα, όταν η ζουρλοαφεντιά μου, θα αρμενίζει σε επουράνια πέλαγα.

Με αυτά τα ολίγα, από μακριά σε χαιρετώ και από κοντά σου λέω:

-Μην το βάζεις κάτω , λατρεμένο μου!

-Πάντα ψηλά, παντ' άγρυπνα,  τα μάτια της ψυχής μας!

-Η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα!

-Και το τελευταίο εκβάν, είναι εκείνο που τελικά στα μάτια του Κυρίου Ιησού
θα μας δικαιώσει ή θα μας καταδικάσει- το ξέρεις!

Με άπειρες ευχαριστίες

με χαρά παιδική 

και αγάπη φαεσφόρο

σε ασπάζομαι τρις 

Ευανθία η Σαλογραία

(Υ.Γ. αν ζουλήξεις με το "ποντίκι"
τους συνδέσμους που παραθέτω μέσα στο κείμενο
θα πεταχτείς, τσουπ! σε παλιότερες αναρτήσεις, 
που σίγουρα εσύ, ο νέος, ευγενικός επισκέπτης,
δεν τις έχεις διαβάσει.)
.....................................................................................................
.......................................................................................................







Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Κύπρος :ΔΕΝ ξεχνώ...

Εγκεφαλικός διακόπτης μετατρέπει δειλά ποντίκια σε αρχηγούς

Αποτέλεσμα εικόνας για ποντίκι

Η φωτό από agroselida.blogspot.com


....................................................................................

Η τεχνητή ενεργοποίηση ενός εγκεφαλικού κυκλώματος 
επέτρεψε ακόμα και σε υποταγμένα ποντικάκια να πατήσουν πόδι -εικόνα αρχείου  


Πεκίνο

Χρησιμοποιώντας μια σχετικά νέα τεχνική, η οποία επιτρέπει τον έλεγχο συγκεκριμένων νευρώνων στον εγκέφαλο, νευροεπιστήμονες στην Κίνα κατάφεραν να μετατρέψουν δειλά ποντίκια σε γενναία κυρίαρχα αρσενικά, επιτρέποντάς τους έτσι να ανέβουν στην κοινωνική ιεραρχία.

Από τα ποντίκια μέχρι τους ανθρώπους, τα άτομα πολλών ειδών ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν ένα σύστημα κοινωνικής ιεραρχίας. 

Στο σύστημα αυτό, εξηγούν οι ερευνητές, έχει παρατηρηθεί το λεγόμενο «φαινόμενο του νικητή», στο οποίο η νίκη σε μια κοινωνική διαμάχη δείχνει να αυξάνει την πιθανότητα επιτυχίας και στην επόμενη τέτοια κόντρα. Φαίνεται με άλλα λόγια να υπάρχει ένας αυτοτροφοδοτούμενος κύκλος, στον οποίο κάθε νίκη αυξάνει την πιθανότητα για επόμενες νίκες.

Στη διάρκεια της λήψης αποφάσεων για το εάν ένα άτομο θα φερθεί με διάθεση υπεροχής ή υποταγής, έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες, φαίνεται να παίζει ρόλο μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται μεσοραχιαίος προμετωπιαίους φλοιός ή dmPFC.

H νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο κορυφαίο περιοδικό Science, εξετάζει το ρόλο αυτής της περιοχής με την τεχνική της οπτογενετικής, στην οποία τα πειραματόζωα τροποποιούνται γενετικά ώστε να γίνουν ευαίσθητες στο φως κάποιες ομάδες νευρώνων στον εγκέφαλό τους. Αυτό επιτρέπει στους ερευνητές να ενεργοποιούν και να απενεργοποιούν κατά βούληση τους νευρώνες αυτούς απλά αναβοσβήνοντας μια δέσμη λέιζερ που στοχεύει τον εγκέφαλο μέσα από μια τρύπα στο κρανίο.

Η ομάδα του Χαιλάν Χου, νευροεπιστήμονα στο Πανεπιστήμιο του Χανγκζού, υπέβαλε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια σε μια στάνταρτ δοκιμασία επικράτησης. Στο τεστ αυτό, δύο ποντίκια αναγκάζονται να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο μέσα σε έναν στενό σωλήνα. Σε αυτή τη θέση, το κυρίαρχο άτομο θα σπρώξει τον πιο υποτακτικό του αντίπαλο προς τα πίσω.

Η τεχνητή ενεργοποίηση μιας ομάδας νευρώνων στο dmPFC, μέσω μια δέσμης λέιζερ που άναβε για μερικά δευτερόλεπτα, επέτρεψε ακόμα και στα πιο υποχωρητικά ποντίκια να επικρατήσουν έναντι άλλων, κυρίαρχων πειραματόζωων. Πολλά ποντίκια στα οποία είχαν ενεργοποιηθεί η εν λόγω περιοχή κατάφεραν να ανέβουν πιο ψηλά στην κοινωνική ιεραρχία.

Ορισμένα από τα ποντίκια αυτά επέστρεψαν αργότερα στην προηγούμενη, χαμηλή τους θέση, άλλα όμως διατήρησαν τα οφέλη -μια ακόμα επίδειξη του «φαινομένου του νικητή».

Δεδομένου ότι το ίδιο νευρικό κύκλωμα υπάρχει και στον ανθρώπινο εγκέφαλο, τα ευρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στην κατανόηση ψυχικών παθήσεων στις οποίες οι ασθενείς έχουν παθολογικά έντονες τάσεις υπεροχής.


Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΔΟΛ

Πηγή: 

......................................................................................
.......................................................................................

......................................................................................
......................................................................................



Ο σκύλος που παίζει πιάνο και τραγουδάει παθιάρικα!

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Κλειστά τις Κυριακές. Εύγε στον Σκλαβενίτη

"


Είμαι χριστιανός ορθόδοξος, σέβομαι τους υπάλληλους μου, σέβομαι τους πελάτες μου…. ΑΛΛΑ η Κυριακή, είναι όμως για την οικογένεια…."!!!  Ο Σκλαβενίτης ανατρέπει τα δεδομένα για το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή ... Μεγάλες αντιδράσεις φαίνεται πως συναντά η τελευταία απόφαση της κυβερνήσεως, να συναινέσει στο αίτημα των δανειστών για την απελευθέρωση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. (ΟΠΟΤΕ ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΑΛΛΟΥΝ 'ΣΤΟ ΜΑΤΙ' ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΟ-ΚΑΝΑΛΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ;;;)  Μετά τις πρώτες… δειλές Κυριακές των εορτών, που έσπασαν το «ταμπού» της κυριακάτικης αργίας, σιγά-σιγά αυτές έγιναν 8 και τώρα αποτελεί νόμο του κράτους, η λειτουργία των καταστημάτων 32 Κυριακές το χρόνο, σε συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές της χώρας.  Πλέον θα κοιτάμε ποιες Κυριακές είναι… κλειστά τα καταστήματα. Η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης είναι από τις λίγες επιχειρήσεις που τις εργάσιμες Κυριακές, όπως και στις 16 Ιουλίου, αποφάσισε και πάλι να παραμείνει κλειστή, ανατρέποντας διάφορες φήμες και εκτιμήσεις ότι τελικά θα λύγιζε υπό το βάρος του ανταγωνισμού και θα έσπαγε την γνωστή τακτική της για “ποτέ την Κυριακή”.  




Σε όλα της τα καταστήματα έγκαιρα, ήδη από τήν Τετάρτη, έχει αναρτήσει ταμπέλα με την οποία ενημέρωνε τους πελάτες της, ότι δε θα λειτουργήσει κανένα κατάστημά της. Ειδικά στον κλάδο σούπερ μάρκετ, είναι από τις λίγες επιχειρήσεις που κάνει τέτοια επιλογή, «σπάζοντας» στην πράξη το νόμο που έχει καθιερώσει τις 32 εργάσιμες Κυριακές σε όλο το χρόνο. Η μόνη Κυριακή που λειτουργούν τα καταστήματα Σκλαβενίτης είναι η τελευταία του χρόνου.  Το ερώτημα είναι γιατί η Σκλαβενίτης κάνει αυτή την επιλογή; Όπως έχουμε ξαναγράψει, αυτό σχετίζεται με τον τρόπο που έχει αποφασίσει να πορευτεί η οικογένεια επιχειρηματικά. Η επιχείρηση μέσα στην κρίση ΔΕΝ απέλυσε κανέναν, ΔΕΝ μείωσε μισθούς, ΑΛΛΑ… αντίθετα άνοιξε και άλλα υποκαταστήματα, εξαγοράζοντας πάνω από 300 σε όλη την Ελλάδα της πρώην Μαρινόπουλος…  ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ… έδωσε α υ ξ ή σ ε ι ς στους όντως χαμηλόμισθους, της άλλοτε κραταιάς αλυσίδος και διέσωσε 10.000 θέσεις εργασίας!  "ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ" ΣΧΟΛΙΟ Μπράβο στον Σκλαβενίτη. Αξίζει να τον ενισχύσουμε.... Μαθαίνουμε επίσης ότι βοηθάει και πολλούς φτωχούς...


Cheap Offers: http://bit.ly/gadgets_cheap


πηγή

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Είμαι πεπεισμένος ότι κατοικούμε μια γλώσσα...

Jaume Cabre a Medalla Or Generalitat 2014 7078 resize.jpg

Απόσπασμα συνέντευξης,
δημοσιευμένης στο Βιβλιοδρόμιο-  εφημερίδας- ΤΑ ΝΕΑ 
10-11 Σεπτέμβρη στα 2016.

Γράφει ο Νίκος Κουρμούλης

[...]

Ερώτηση: Η εξερεύνηση της γλώσσας αποτελεί βασικό παράγοντα της αφήγησης. Τελικά, κατοικούμε μια γλώσσα και πόσο σημαντικό είναι αυτό για έναν καταλανό συγγραφέα; 

Απάντηση:
Είμαι πεπεισμένος ότι κατοικούμε μια γλώσσα . Δεν ξέρω αν με αυτούς τους όρους , αλλά αυτό υποστηρίζει ο Βιτγκενστάιν. Ζούμε "σε" και " με"  μια γλώσσα και σκεφτόμαστε συγκεκριμένα με λέξεις και έννοιες  αυτής της γλώσσας. Κατοικούμε μια γλώσσα είτε μιλιέται από εκατομμύρια ανθρώπους  είτε είναι μειονοτική είτε είναι επίσημη γλώσσα στη χώρα της είτε καταδιώκεται είτε όχι. Ακόμα και αν βρίσκεται σε διαδικασία εκμηδένισης και εξαφάνισης, ζούμε και κατοικούμε σε μια γλώσσα. Η γλώσσα είναι αυτό που μας ενώνει ως κοινότητα. [...]

Ζάουμε Καμπρέ συγγραφέας του Confiteor
...............................................................................
...............................................................................

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ισορροπία και ανάπτυξη του παιδιού


IMG_5471
Συνήθως ο πατέρας είναι αυτός ο οποίος εδραιώνει στην ψυχή του παιδιού το συναίσθημα της ασφάλειας. Θεωρείται ο προστάτης και ο υπερασπιστής της οικογένειας.

Για πολύ καιρό οι θεωρητικοί της ψυχολογίας αγνόησαν το ρόλο του πατέρα στην οικογένεια και ειδικά στην ανάπτυξη του παιδιού. Ίσως γιατί πίστευαν ότι η επίδραση του έχει μικρότερη σημασία από εκείνη της μητέρας. Σήμερα η επιστήμη της ψυχολογίας έγκυρα μας λέει ότι η αλληλεπίδραση πατέρα-παιδιού είναι πολύ σημαντική και επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την προσωπικότητα του παιδιού.
Το 50% των χωρισμένων πατεράδων καταλήγουν να έχουν χάσει την ουσιαστική επαφή με τα παιδιά τους. Κάποιοι διακόπτουν κάθε επικοινωνία, άλλοι διατηρούν μια εθιμοτυπική σχέση, ίσως αυτή που έχει επιβάλλει το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το μήνυμα που στέλνει στο παιδί είναι ότι δεν αξίζει το χρόνο του και την προσοχή του. Ένα μήνυμα που με επιείκεια θα χαρακτηρίζαμε «τραυματικό» και όταν το παιδί είναι αγόρι η κατάσταση επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.
Αρχικά όλοι ως βρέφη βιώνουμε μια ενότητα με τη μητέρα, η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες μας πρόθυμα και με ευαισθησία. Ψυχολογικά το διάστημα αυτό δεν είναι ένα νεκρό διάστημα όπου το νεογέννητο δεν αντιλαμβάνεται τίποτα. Από τη σχέση ανάμεσα στους γονείς και το βρέφος πηγάζουν πολλά γεγονότα, σιωπηλά, αόρατα και μυστηριώδη που εμφανίζονται στο τέλος του δεύτερου μήνα.
Το χαμόγελο στην εμφάνιση ενός προσώπου είναι ένα αποτέλεσμα της σωστής συμπεριφοράς και των δύο γονέων. Στα μωρά που έχουν στερηθεί τη στοργή και την προστασία που πηγάζει και από τους δύο γονείς το πρώτο χαμόγελο αργεί να φανεί.
Η μητέρα στους πρώτους αυτούς μήνες είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης της προσωπικότητας του ανθρώπου. Το βρέφος χρειάζεται να νιώθει την αγάπη μέσα στα μάτια της μητέρας, αυτή αναζητά επίμονα, γιατί του είναι απαραίτητη.
Αυτή τη χρονική περίοδο δημιουργείται και ενισχύεται η παρουσία ή μη του συναισθήματος της αγάπης, μεταφέρεται στο βρέφος όπου σιγά-σιγά δυναμώνει, παγιώνεται και γίνεται αιώνια. Εδώ ο πατέρας πρέπει να προστατεύσει και να αποδεχτεί αυτή τη σχέση και έτσι σιγά-σιγά με τη δική του παρουσία στο πλάι της γυναίκας του πλέον να αρχίσουν οι πρώτες ανεξαρτητοποιήσεις του βρέφους από την τόσο απαραίτητη προσκολλητική σχέση με τη μητέρα, ώστε αυτή η σχέση να μην φτάσει στο όριο της παθολογίας και έτσι να δημιουργηθούν ψυχολογικά προβλήματα και να εκδηλωθούν στο άτομο σαν ενήλικας πλέον. Οτιδήποτε αποκτηθεί στην ηλικία αυτή, καλό ή κακό, παραμένει κτήμα του για όλη τη ζωή και επηρεάζει αποφασιστικά την ψυχή του παιδιού.

Η πατρότητα είναι το ίδιο ευχάριστη και απαραίτητη στο παιδί με τη μητρότητα. Το ίδιο το παιδί αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν δέχεται τις φροντίδες του πατέρα του. Πολλοί πατέρες βρίσκουν τη συγκίνηση που δοκιμάζουν από τις αντιδράσεις, όταν περιποιούνται τα παιδιά τους, σαν ένα από τα πιο μεγάλα πλεονεκτήματα του να είναι κανείς πατέρας,
Αυτό συμβαίνει γιατί οι φροντίδες είναι αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε το παιδί σαν τον ίδιο μας τον εαυτό. Η ασχολία του πατέρα με το παιδί του δίνει την ευκαιρία να ξαναδοκιμάσει ο ίδιος κάποιες χαρές από τη δική του παιδική ζωή: τη χαρά του παιχνιδιού, μια δυσκολία που ξεπεράστηκε σωστά, μια επιτυχία ή αποτυχία.
Ο πατέρας που συμπεριφέρεται απέναντι στο παιδί του όχι μόνο σαν δυνατός αλλα και με στοργή κρατάει στα χέρια του το κλειδί της ευτυχίας και της ψυχικής ισορροπίας του παιδιού του. Η σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού εξαρτάται σ’ ένα μεγάλο βαθμό από τη στάση του πατέρα.
Όταν ο πατέρας απουσιάζει, το πρότυπό του μένει κενό και αφήνεται στο παιδί ν’ ανακαλύψει στα τυφλά την έννοια της ανδρικής του ταυτότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα αγόρια να γίνονται ευάλωτα στη μίμηση στερεοτυπικών ανδρικών συμπεριφορών, όπως αυτές διαμορφώνονται από τη νοοτροπία της κοινωνίας (σκληρές, επιθετικές και βίαιες συμπεριφορές) κρατώντας ουσιαστικά μια ψυχική απόσταση σπό τους άλλους, η οποία θα στέκεται εμπόδιο στη σχέση τους με τους άλλους. Σε ακραίες περιπτώσεις μέσα από την απελπισμένη ανάγκη τους για μια ανδρική ταυτότητα, υιοθετούν συμπεριφορές που φτάνουν μέχρι την παραβατικότητα.
Ένας πατέρας που συμμετέχει πολύ λίγο στη ζωή του παιδιού του και αυτό το πολύ λίγο το περνά αποδοκιμάζοντάς το, μαλώνοντάς το, μεταβάλλεται στη φαντασία του σαν ο χωροφύλακας του σπιτιού.
Το αποτέλεσμα, τόσο της άσχημης και ανώριμης συμπεριφοράς της άσκησης των πατρικών καθηκόντων, όσο και της υπερβολικής χρήσης της πατρικής εξουσίας καταλήγουν σχεδόν στο ίδιο σημείο. Επαναστατική, παραβατική, βίαιη αντίδραση από μέρους του παιδιού ή ολοκληρωτική υποταγή, και τα δύο το ίδιο καταστροφικά για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του παιδιού.
Η επιρροή του πατέρα πάνω στο παιδί θα ήταν πιο μεγάλη αν τις λίγες ώρες που περνούν μαζί τις διέθετε να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο. Ο πατέρας πρέπει να είναι ο πρώτος και ο καλύτερος φίλος του παιδιού από τον πρώτο χρόνο της ηλικίας του. Για να γίνει αυτό δεν πρέπει το παιδί να τον φοβάται, αλλά να τον σέβεται και να τον αγαπά.
Η μητέρα πρέπει να βλέπει με καλό μάτι τις σχέσεις του παιδιού της με τον πατέρα, να τις βοηθά και όχι να γίνεται εμπόδιο σε αυτές. Γύρω στα πέντε το παιδί δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τον πατέρα του.
Είναι μια φυσιολογική εκδήλωση που πρέπει να ενισχυθεί και από τους δύο γονείς και όχι να την βλέπει η μητέρα σαν ταπείνωση ή παραμερισμό της. Τα παιχνίδια και οι χαρές μαζί με τον πατέρα αποκτούν μια σπουδαιότητα που απλώνεται πέρα από την πραγματική σημασία του ρόλου του πατέρα. Είναι η εικόνα του «άνδρα» μέσα στο σπίτι. Ο πρώτος σύντροφος των αγοριών, ο πρώτος φίλος των κοριτσιών.
Ο γιος διδάσκεται πώς να γίνει πατέρας από τον ίδιο του τον πατέρα. Γνωρίζει τις σχέσεις του πατέρα του με τα άλλα αδέρφια του και παρακολουθεί προσεκτικά τον τρόπο που αντιδρά ο πατέρας απέναντι στον ίδιο.
Το κορίτσι μαθαίνει πως είναι ο άνδρας και πως συμπεριφέρεται ο πατέρας. Οι σχέσεις του πατέρα με την μητέρα προσφέρουν στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρούν όλες τις πλευρές της συμπεριφοράς τους σαν συζύγων. Ειδικά για το αγόρι ο πατέρας αποτελεί το πρότυπο που σαν μικρός το μιμείται και σαν μεγάλος θέλει να ταυτιστεί μαζί του.
Είναι φανερό πως κανείς από τους δύο γονείς δεν μπορεί να αναπληρώσει τα καθήκοντα του άλλου. Το περιεχόμενο του ρόλου τους είναι ξεχωριστό, σημαντικό και απαραίτητο για την ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.
Εισήγηση της ψυχολόγου κ. Ιουλίας Σουλάνδρου στην Ημερίδα του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού – Η Αγκαλιά, με θέμα «Εγκυμοσύνη και Μητρότητα – Προβλήματα και Λύσεις. Η Θέση της άγαμης μητέρας στη σύγχρονη κοινωνία».

.........................................................................................................
...........................................................................................................

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Ήξερες αυτές τις λεπτομέρειες; -Βασιλική Πλεξίδα: Έτσι με έσωσε η Παναγία από την πτώση του ελικοπτέρου


Βασιλική Πλεξίδα: ΄Ετσι με έσωσε η Παναγία από την πτώση του ελικοπτέρου

Λατρεμένο μου, 

ανέγνωσα  σήμερα,  
είδηση που θα δεις  και συ, (κείμενο με τα γαλάζια γράμματα...)

Η Κυρία Θεοτόκος 
στην  περίπτωση της τρομακτικής συντριβής του ελικοπτέρου, 
θέλησε με θαυμαστή της, παρέμβαση να σώσει
την αρχιλοχία Βασιλική Πλεξίδα.

Αγνοούμε τους μυστικούς λόγους αυτής της μοναδικής  σωτηρίας.

Αν πατήσεις πάνω στο όνομα της διασωθείσης, θα διαβάσεις λεπτομέρειες 
και θα δείς και τη συνέντευξη που η ίδια η Βασιλική, 
έδωσε στον τηλεοπτικό σταθμό, Αντέννα. 

Εκείνο που δεν γνώριζα  είναι ότι η Μονή Παναγίας Ακρωτηριανής στη Σέριφο, 
ανήκει στις τάξεις του Πατρίου Εκκλησιαστικού Εορτολογίου.


Το μέιλ που έλαβα σήμερα, 
επεξηγούσε τα παρακάτω: 

...................................................................................

"Εγινε ευχαριστήρια Θ. Λειτουργία στην Μονή Παναγίας Ακρωτηριανής στην Σέριφο των Κυκλάδων από την κοπέλα που σώθηκε από την πτώση του ελικοπτέρου προ καιρού και το θαύμα ομολογήθηκε δημόσια.

Την Λειτουργία τέλεσε ο Σεβ. Δημητριάδος Φώτιος, αγαπητός αδελφός και συλλειτουργός, με έναν Ιερέα, εφόσον η Μονή ανήκει στην Εκκλησία μας του Πατρίου Ημερολογίου.

Ήταν και ο Υπουργός Αμύνης Π. Καμμένος και πολλοί ένστολοι στρατιωτικοί.

Το γεγονός έτυχε ευρείας προβολής, 
χωρίς φυσικά να πουν περί της ταυτότητος της Μονής και των λειτουργών.

Η κοπέλλα που σώθηκε 
με τον άνδρα της είναι χαρακτηριστικό 
ότι πριν την Λειτουργία προσχώρησαν και επίσημα στο Πάτριο 
και μυρώθηκαν και στην Θεία Λειτουργία κοινώνησαν.



Θαυμαστός ο Θεός! 
Μεγάλη η Παναγία μας και τόσο ζωντανή!!!"

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Οι Άγιοι Απόστολοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τιμώνται σήμερον με το Πάτριον Εκκλησιαστικόν Εορτολόγιον, στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στα Ιεροσόλυμα στη Ρωσία κ.λπ



Τοπογραφία



Τοπογραφία

Ψάχνω 
για τις συντεταγμένες των ονείρων σου
Βόρεια πρέπει να ναι
κι ανατολικά.
Το ξέρω γιατί πάντα στον ύπνο ένιωθα 
δροσερό το πρόσωπό σου
κι όταν εξύπναγες είχε το μάτι σου
μια λάμψη Ανατολής!

Ζήνων


..........................................

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Μην ακούσω "κιχ!"

Αποτέλεσμα εικόνας για Ρέα Βιτάλη

Γράφει η 
Ρέα Βιτάλη*

Εκείνα τα μεσημέρια ήταν αφόρητα αργόσυρτα. Δεν ήξερες από πού να τα πιάσεις και πώς να τα σπρώξεις. 

Ξεκινούσαν με ένα «μην ακούσω κιχ!» των γονιών.

Γελοία ως φράση. Αν αναλογιστείς ότι ποτέ δεν θα είχαμε σκεφτεί να αρθρώσουμε «κιχ» αν δεν μας το έλεγαν εκείνοι. Και με το που εκστόμιζες: 
«Μα και τι να κάνω; Αφού δεν νυστάζω», σου αντιγύριζαν: «Διάβασε κάνα βιβλίο να ξεστραβωθείς». 

Βλέπετε, η γενιά μου χόρτασε χειρουργικής ακρίβειας φράσεις και άλλες τόσες παροιμίες... «Βιβλίο να ξεστραβωθείς» και παραλλήλως «τα αγαθά κόποις κτώνται». 

Και έπεφτε, που λέτε, ησυχία. Ησυχία προσμονής. Και περίμενες και περίμενες, χωρίς να ξέρεις και τι ακριβώς περιμένεις. Και περιμένοντας το τίποτα, στην αρχή σκαρφιζόσουνα χαζά… Οπως το να παίζεις με τα δάχτυλα και να δημιουργείς σκιές στον τοίχο που έμοιαζαν με κάτι. Αραγε κάνουν ακόμα τα παιδιά τέτοια χαζά;

Αλλά κάποτε το βαριόσουνα κι αυτό.

Και μετά; Μετά σιγά-σιγά ξεχυνόταν το μυαλό στα λιβάδια του «τίποτα». Και έκανες σκέψεις και σκέψεις και ξεπρόβαλλαν και όνειρα. 

Και έβαζες λιθαράκια, από ένα «εγώ κάποτε...» δικό σου, κατά δικό σου. 

Είδες το «τίποτα»;

Παρατηρώ την αγωνία των σύγχρονων γονιών για να έχει το παιδί τους «δημιουργική απασχόληση». Σπεύδουν να γεμίσουν τον χρόνο τους! 

Θαρρώ πως τίποτα δεν φοβήθηκε ο σύγχρονος πιο πολύ από το «τίποτα».

 Κι όμως, εμπεριέχει τόσο εσωτερική οχλαγωγία. 

Μόνο από των γυναικών το «τίποτα» να παραδειγματιστείς... Τρέμε την ώρα που θα ρωτήσεις γυναίκα «τι έχεις;» και θα σου απαντήσει «τίποτα». 
Στο «τίποτα» των γυναικών να είσαι πονηρεμένος.

Προχθές πήγαμε σε ένα ταβερνάκι η γνωστή παρέα. Καιρό είχαμε να τα πούμε. 

Θορυβώδης παρέα, ελληνικής κοπής. Ο καθένας μας με το γνωστό του ρεπερτόριο. Ενα «μαρς» για πολιτική ανάλυση, ένα «πώς τα βλέπεις τα πράγματα;», συγκεκριμένο και αόριστο, μετά ένα «διάβασες εκείνο;» και ένα «τι κατάντια είναι αυτή, βρε παιδί μου!», και άρχιζε και τι δεν άρχιζε. Αναλύσεις, διαφωνίες, ενώσεις, διχασμοί, ισχυρογνωμοσύνες, φωνές και τα τοιούτα.

Αλλά προχθές ήταν όλα διαφορετικά. 

Σαν να έχει κατακαθίσει ο κουρνιαχτός του καθενός μας. Σαν να μη μας έμειναν πια δυνάμεις, ούτε αντοχές. Σαν το χαρτί της Εφορίας που πήρε ο καθένας μας να μας έχρισε συγγενείς νεκρού που κουνάνε το κεφάλι ενώ τον ξενυχτάνε... «Ματαιότης, τα πάντα ματαιότης». 

Μέσα στον τελευταίο χρόνο σαν όλα να ξεθάφτηκαν, να ξεβράστηκαν, να ξεχείλισαν, να εξευτελίστηκαν. 

Λες και μας ήταν γραφτό να ζήσουμε σε ένα-δυο χρόνια συμπυκνωμένη όλη την ύλη της Ελληνικής μας Ιστορίας.

 Για να ξεστραβωθούμε; Και τώρα; 

Τώρα είμαστε στο «τίποτα». Και περιμένουμε, και περιμένουμε κάτι που δεν ξέρουμε τι. 

Ξεμπέρδεψε ο καθένας μας με τις σκιές στον τοίχο του. Αλλά δεν τολμάμε ούτε ένα όνειρο. 

Πονάνε τα μεσημέρια του σήμερα. Κι ας είμαστε εκπαιδευμένοι από τα μικράτα μας.

 Ένα όνειρο, βρε παιδιά, από κάπου να ξεκουνήσει. 

Τίποτα. Τίποτα. Στο «τίποτα» των ψηφοφόρων να είσαι πονηρεμένος. 

Μόνο «μην ακούσω κιχ!» σαν να λέμε όλοι προς όλους.


* Συγγραφέας-δημοσιογράφος

..............................................................
..................................................................



Μεταξύ τρέλας και αγιασμού, της Τρίχας το γιοφύρι...




(Η φωτό από την παλαιότερη  ανάρτηση με τίτλο: "αδελφός,
υπό αδελφού βοηθούμενος". Θα  την διαβάσεις
αν ζουλήξεις το ποντίκι, πάνω στην υπογραφή, περιστεράκι μου.)

Άμα πολυσκέφτεσαι 
(χωρίς πνευματική καθοδήγηση από έμπειρο και φωτισμένο πνευματικό οδηγό)

Μπορεί  και να τρελαθείς.

Άμα πολυπροσεύχεσαι, και ενεργείς και με Διάκριση
Μπορεί και να αγιάσεις.

Μεταξύ της τρέλας και του αγιασμού, 
κάμποσες- σε βάθος χρόνου επαναλαμβανόμενες- φράσεις,  
της Τρίχας το γιοφύρι- απόσταση!

Ευανθία η Σαλογραία
.....................................................................
........................................................................





Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

"Δεν είναι το θέμα πόσο πολύ θα χτυπηθείς..."


«Δεν είναι το θέμα πόσο πολύ θα χτυπηθείς. 
Το θέμα είναι πόσο πολύ θα χτυπηθείς 
και μετά θα συνεχίσεις να προχωράς μπροστά»

Mαρία Μενούνος


Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Γιατί τιμά ο Παπισμός την επέτειο της Μεταρρύθμισης;

Αποτέλεσμα εικόνας για λουθηροσ ο μεταρρυθμιστης

Τη φετινή χρονιά συμπληρώνονται πεντακόσια χρόνια από τη μεγάλη διάσπαση του παπισμού, η οποία είναι γνωστή ως Μεταρρύθμιση.

Το 1517 ο γερμανός παπικός μοναχός Μαρτίνος Λούθηρος αντέδρασε δυναμικά κατά των τερατωδών πρακτικών της παπικής «εκκλησίας», εγκαινιάζοντας έτσι το σαρωτικό κίνημα της Μεταρρύθμισης, ή Διαμαρτύρησης, ή Προτεσταντισμού, όπως είναι καλλίτερα γνωστό, το οποίο συντάραξε συθέμελα το σαθρό παπικό οικοδόμημα και ολόκληρο τον κόσμο. 

Μελετώντας αντικειμενικά την ιστορία της συγκεκριμένης αυτής ταραγμένης περιόδου, μπορούμε αβίαστα να δούμε το γεγονός της Μεταρρύθμισης ως την κυοφορούμενη για πέντε αιώνες έκρηξη των παπικών αυθαιρεσιών κατά των λαών της Ευρώπης και αλλαχού.

Απ’ ότι διαβάζουμε έχουν προγραμματισθεί πολλές εκδηλώσεις για να τιμηθεί το σημαντικό αυτό γεγονός. Πριν λίγο καιρό το γνωστό πανεπιστήμιο της Τιβίγγης στη Γερμανία διοργάνωσε εορταστική εκδήλωση, στην οποία πήρε μέρος και ο Παναγιώτατος Οικουμενικό Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος μάλιστα και τιμήθηκε από το εν λόγω προτεσταντικό πνευματικό ίδρυμα με την αναγόρευσή του ως επιτίμου διδάκτορος.


Το περίεργο και άξιο μελέτης είναι πως και η παπική «εκκλησία» τιμά την επέτειο της Μεταρρύθμισης! Το εν Αθήναις ιησουιτικό περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» (τ.1105 Μάιος –Ιούνιος 2017) είναι αφιερωμένο στα «500 χρόνια από τη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου». Μάλιστα στο εξώφυλλο της πρώτης σελίδας έχει αναρτημένη γκραβούρα στην οποία εικονίζεται ο Λούθηρος να καίει στην πυρά τον αφορισμό του από την παπική «εκκλησία»! 



Σε ένα από τα επετειακά άρθρα του περιοδικού έγραψε ο εκδότης και διευθυντής του ιησουίτης «ιερέας» κ. Θεόδωρος Κοντίδης: «Ο κόσμος μας σήμερα δεν θα ήταν όπως είναι χωρίς την εμβληματική μορφή του Λουθήρου και της Μεταρρύθμισης που αυτός ξεκίνησε.


 Η Μεταρρύθμιση άλλαξε το τοπίο του χριστιανισμού, άλλαξε την ιστορική πορεία της Ευρώπης και του κόσμου. Η επιρροή του Λουθήρου στη θρησκεία και στον πολιτισμό υπήρξε καθοριστική και η κατανόηση αυτής είναι απαραίτητη για να καταλάβουμε την εποχή που ζούμε». 

Προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε τους «τολμηρούς» αυτούς ισχυρισμούς του παπικού ιησουίτη «κληρικού» και δε μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι ένα ξέσπασμα ειλικρίνειας, ή αν κρύβεται κάποια σκοπιμότητα στα γραφόμενά του. 

Θα νόμιζε κάποιος ότι ο σημερινός παπισμός δεν είναι ο ίδιος με εκείνον, πριν 500 χρόνια, όταν ξέσπασε η θύελλα της Διαμαρτύρησης και όπου σείστηκε και κλονίστηκε συθέμελα το παπικό οικοδόμημα. 

Συμφωνούμε μαζί του ότι πράγματι ο κόσμος δεν θα ήταν ο ίδιος αν δεν ξεσπούσε το αναπόφευκτο κίνημα της Μεταρρύθμισης. Αλλά πως θα ήταν; Ασφαλώς χειρότερα! 

Θα συνεχίζονταν ο σκοτεινός παπικός μεσαίωνας, αυτός των προηγουμένων πεντακοσίων ετών (1014-1517), αφότου η σεβάσμια Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης συλήθηκε από τους βαρβάρους και αιρετικούς Φράγκους, αποσχίστηκε από την Εκκλησία (1054) και επέβαλε τη χειρότερη βαρβαρότητα, που γνώρισε ποτέ ο κόσμος και η ιστορία, στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Αν πράγματι ο κ. Θ. Κοντίδης είχε αγαθές προθέσεις και ήθελε να είναι τίμιος με την ιστορία, γιατί δεν προχώρησε να περιγράψει, πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς τη Μεταρρύθμιση;

Σε άλλο σημείο έγραψε: 


«Πριν 500 χρόνια το 1517, ο Λούθηρος διακήρυξε τις 95 θέσεις του, όπου κατάγγειλε το εμπόριο των λυσίποινων (λυσίποινα και όχι συγχωροχάρτια) από τον πάπα … κατήγγειλε τη διαφθορά της παπικής αυλής … όρθωσε το ανάστημά του ενάντια στον πάπα …». Ορθώς τα αναφέρει. 

Αλλά δεν μας λέει αν η παπική «εκκλησία» διόρθωσε όλα αυτά, ή τουλάχιστον διόρθωσε μερικά. Δυστυχώς τίποτε δε διόρθωσε. 

Όπως είναι γνωστό, το κίνημα της Μεταρρύθμισης ακολούθησε το κίνημα της Αντιμεταρρύθμισης από μέρους του παπισμού.

 «Η Αντιμεταρρύθμιση είναι ένα κίνημα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με ξεκίνημα τον 16ο αιώνα και διεύρυνση τον 17ο αιώνα με αφορμή την προτεσταντική Μεταρρύθμιση

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προσπάθησε να ανακόψει τη διάδοση των ιδεών της Μεταρρύθμισης με βίαια μέτρα, όπως η Ιερά Εξέταση και το Index Librorum Prohibitorum, τον κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων που κρίνονταν επικίνδυνα διότι θεωρούνταν ότι υπέσκαπταν τα θεμέλια της πίστης» (el.wikipedia.org). 

Κορύφωση της Αντιμεταρρύθμισης ήταν η σύγκληση της «ψευδοσυνόδου» του Τριδέντου (1545-1547), προφανώς η χειρότερη ψευδοσύνοδος του παπισμού (οικουμενική για εκείνον), η οποία θεσμοθέτησε σε δόγματα όλες τις κακοδοξίες και αντιχριστιανικές πρακτικές των προηγουμένων πεντακοσίων ετών της αποστασίας του! 

Με άλλα λόγια το γεγονός της Μεταρρύθμισης ήταν για τον παπισμό ένα φοβερό πισωγύρισμα, μια αναδίπλωση στον εαυτό του, μια περιχαράκωση των δοξασιών και πρακτικών του, για τα οποία έγινε η έκρηξη της Μεταρρύθμισης!


Σημειώνουμε πως για να καταστείλει το κίνημα της Μεταρρύθμισης, δεν αρκέστηκε στην ιδεολογική αντιπαράθεση, αλλά μετήλθε και πρακτικές βίας.


Στα 1542 αποφασίστηκε η αναβίωση της φρικιαστικής Ιερής Εξέτασης, η οποία είχε ιδρυθεί «γύρω στο 1184, περιλαμβανομένης της Επισκοπικής Εξέτασης (1184-1230) και αργότερα της Παπικής Εξέτασης (1230)» (el.wikipedia.org), τα απάνθρωπα «ιερά δικαστήρια» στα οποία είχαν βρει φρικτό θάνατο εκατομμύρια άνθρωποι, των οποίων το «έγκλημά» τους ήταν να μη σκύβουν δουλικά το κεφάλι να ασπασθούν την παντόφλα του «αντιπροσώπου του Θεού στη γη» πάπα!

Με την αναβίωση της Ιερής Εξέτασης, προχώρησε ο παπισμός στο «συνετισμό» όσων ακολούθησαν τη Μεταρρύθμιση. Ταυτόχρονα αποφασίστηκε και το διαβόητο Index Librorum Prohibitorum, δηλαδή ο κατάλογος των απαγορευμένων βιβλίων και το κάψιμο δημοσίων των συγγραμμάτων που δε συμφωνούσαν με την «καθολική εκκλησία»! 

Δε θα πρέπει επίσης να παραβλέψουμε και την ίδρυση του τάγματος των Ιησουιτών (στο οποίο ανήκει και ο κ. Θ. Κοντίδης και φυσικά ο νυν «πάπας» Φραγκίσκος), το 1540, από τον παπικό μοναχό Ιγνάτιο Λογιόλα και αναγνωρίστηκε από τον πάπα Παύλο Γ΄,  οποίο ανάλαβε το έργο της προπαγάνδας για την ανάσχεση παπικών πιστών προς τον Προτεσταντισμό.


 Πολλοί σοβαροί ιστορικοί είδαν και σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις στο κίνημα της Μεταρρύθμισης.  Όπως, δεν είναι γνωστό στους πολλούς, ο παπισμός, δεν είναι τίποτε περισσότερο από την χριστιανική περιβολή του φραγκικού φεουδαρχισμού.


Οι Φράγκοι κατακτητές της Ευρώπης είχαν αποτελέσει την τάξη των «ευγενών» επί των κατακτημένων λαών της Ευρώπης, τους οποίους μετέβαλαν σε δουλοπάροικους. Αυτοί, «ελέω Θεού», γινόταν ηγεμόνες των λαών αυτών, στους οποίους, σύμφωνα με το φεουδαρχικό σύστημα, ανήκαν οι λαοί και τα τιμάρια, δηλαδή οι γαίες και ασκούσαν ολοκληρωτική εξουσία σ’ αυτούς.

Επίσης στους «ευγενείς» ανήκε και ο «κλήρος». Ιδιαίτερα ο ανώτερος «κλήρος», έπρεπε να έχει «ευγενή καταγωγή», δηλαδή να προέρχεται από τους Φράγκους κατακτητές! 

Αυτό σημαίνει πως το αντίχριστο φεουδαρχικό σύστημα (πολιτικό και θρησκευτικό) λυμαίνονταν τους καταπιεσμένους ευρωπαϊκούς λαούς.

 Γι’ αυτό δε λείπουν οι κοινωνικές εξεγέρσεις στον ευρωπαϊκό χώρο και οι συχνοί φονικοί «θρησκευτικοί πόλεμοι».

 Έτσι λοιπόν η επιτυχία του κινήματος της Μεταρρύθμισης οφείλεται εν πολλοίς και στο κοινωνικό πρόβλημα της μεσαιωνικής Ευρώπης. 

«Για τους αγρότες και τους φτωχούς των πόλεων η απόσχιση από την παπική εκκλησία ήταν η αφορμή για να ζητήσουν γενικότερες αλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο και περισσότερες ελευθερίες και οδήγησε στην εξέγερση των χωρικών (1524-1526). 

Οι χωρικοί διακήρυξαν ένα πρόγραμμα που ονομάστηκε Τα Δώδεκα Άρθρα των Χωρικών, μεταξύ των οποίων ήταν το αίτημα να διαλέγουν τους κληρικούς τους, να μειωθεί η δεκάτη (αγροτική φορολογία, το 1/10 της παραγωγής τους), να καταργηθεί η δουλοπαροικία, το δικαίωμα να ψαρεύουν και να κυνηγούν, να είναι αμερόληπτα τα δικαστήρια και να περιοριστούν οι απαιτήσεις των φεουδαρχών. 

Τα άρθρα αυτά αναπροσαρμόζονταν με βάση τις τοπικές ανάγκες. Ο Λούθηρος αποκήρυξε την εξέγερση των χωρικών, η οποία κατεστάλη βίαια από τους ευγενείς. Υπολογίζεται ότι στοίχισε τη ζωή σε περισσότερο από 100.000 χωρικούς. 

Σε μερικές περιοχές οι χωρικοί πέτυχαν κάποιους συμβιβασμούς αλλά στις περισσότερες η καταπίεση είτε παρέμεινε όπως ήταν πριν από την εξέγερση είτε αυξήθηκε» (el.wikipedia.org).


 Εδώ απλά μπορούμε να αναφέρουμε το γνωστό στους περισσοτέρους τραγικό γεγονός της «Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου», όπου στις 24 Αυγούστου του 1572, σφαγιάστηκαν περισσότεροι από 30.000 Ουγενότοι Προτεστάντες από τους παπικούς, με αρχηγό το διαβόητο δολοφόνο Γκυζ, ως εφαρμογή της Αντιμεταρρύθμισης του παπισμού. 

Και, ως ανάμνηση μάλιστα αυτής της ιστορικής τραγωδίας, ο «Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ' διέταξε ένα Te Deum και την κοπή μεταλλίου για τον εορτασμό του γεγονότος με τη μορφή του στην μία όψη και την λατινική επιγραφή Ugonottorum strages 1572 (σφαγή Ουγενότων 1572) και έναν άγγελο με σταυρό και σπαθί δίπλα στους νεκρούς προτεστάντες στην άλλη» (el.wikipedia.org)!

Το να τιμάς ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός, σημαίνει ότι αντλείς από αυτό διδάγματα και αλήθειες. Δε νομίζουμε όμως ότι αυτός ήταν ο σκοπός του αφιερώματος στο ιησουίτικο περιοδικό.


 Κι’ αυτό διότι, για όλες αυτές τις σκοτεινές και τραγικές πτυχές τις ταραγμένης εκείνης περιόδου, δεν αναγράφει τίποτε ο κ. Θ. Κοντίδης, στα πολλά άρθρα σχετικά με τη Μεταρρύθμιση, στο περιοδικό του. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να το κάμει, αφού όλες οι αιτίες, που οδήγησαν το Λούθηρο και τους άλλους Διαμαρτυρόμενους, στη Μεταρρύθμιση, αποτελούν, ως τα σήμερα, αναλλοίωτα δόγματα και πρακτικές της «εκκλησίας» του!

 Αλλά το μόνο που κάνει είναι να «βλέπει» με «συμπάθεια» και «συγκατάβαση» το κίνημα της Μεταρρύθμισης, έχοντας το λόγο του. Σε πολλά σημεία των άρθρων του περιοδικού τονίζεται το «πλησίασμα» παπισμού και προτεσταντισμού. 

Φρονούμε λοιπόν πως κύριος στόχος του «αφιερώματος» του εν λόγω ιησουιτικού περιοδικού είναι να προβληθεί το οικουμενιστικό «άνοιγμα» του Βατικανού προς τον κατακερματισμένο προτεσταντικό κόσμο. 

Το έγραψε και ο ίδιος: «Σήμερα ο θεολογικός διάλογος καθολικών και λουθηρανών έχει φτάσει σε μια συμφωνία». Για χάρη αυτής της «συμφωνίας» το Βατικανό «απενεχοποίησε» τον μεγαλύτερο εχθρό του, το Λούθηρο και τον παρουσιάζει ως «σημαντική προσωπικότητα, η οποία άλλαξε την ιστορία»! 

Ιδού λοιπόν και η λύση της απορίας μας, το αφιέρωμα του ιησουιτικού περιοδικού στη Μεταρρύθμιση!

Βεβαίως για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας το κίνημα της Μεταρρύθμισης έχει μείζονα σημασία, διότι ανέδειξε το αβυσσαλέο μέγεθος της πτώσης και παρεκτροπής του δυτικού Χριστιανισμού. 


Αυτό τόνισε ο σημαντικός ορθόδοξος θεολόγος  π. Ιωάννης Μάγιεντορφ, καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Fordham, «η Μεταρρύθμιση ήταν πραγματικά μια απόπειρα για την απελευθέρωση του Δυτικού Χριστιανισμού από το σχολαστικό περίγραμμα της σκέψης και για την επαναφορά του στην Αγία Γραφή και τον πρώιμο Χριστιανισμό». 

Φυσικά δεν κατόρθωσε να επιστρέψει στον πρώιμο Χριστιανισμό, αλλά απομακρύνθηκε περισσότερο από αυτόν, διότι αυτά είναι τα τραγικά αποτελέσματα της απουσίας της Θείας Χάριτος. 

Ο Προτεσταντισμός είναι στην ουσία του ένας ιδιότυπος παπισμός. Αλλά περί αυτού και για το επετειακό γεγονός των 500 χρόνων από τη Μεταρρύθμιση, εξ επόψεως ορθοδόξου, θα κάνουμε λεπτομερή σχόλιο σε προσεχή ανακοίνωσή μας.

Περαίνοντας το σχόλιό μας θέλουμε συμπερασματικά να τονίσουμε πως ο σύγχρονος οικουμενιστικός οίστρος παραχαράσσει και διαστρεβλώνει ακόμα και την ιστορία, για να προωθήσει τις επιδιώξεις του.


Εν προκειμένω, ο παπικός ιησουιτισμός, ο οποίος έχει ως αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», δε διστάζει να χρησιμοποιήσει το συνταρακτικό γεγονός της Μεταρρύθμισης (τραγικό και ολέθριο για εκείνον), για τους δικούς του σκοπούς.

 Η ξαφνική παπική «αγαπολογία» εκτείνεται και στους αποπροσανατολισμένους και κατακερματισμένους Προτεστάντες, για την «ενότητα των χριστιανών», υπό την εξουσία του «αντιπροσώπου του Θεού στη γη πάπα»! 

Αν κάποιος βλέπει άλλους στόχους, ας μας το πει!     
           
     Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς- πηγή η ιστοσελίδα "Τρελογιάννης " 
.........................................................................................
..........................................................................................