Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη-Η νέα πρόκληση της ανθρωπότητος -Ιωάννης Κοντόπουλος

Κοίταξε,  πρώτα, αγαπημένο  παλιότερη  ανάρτησή μου, 

πατώντας επάνω  με το "ποντίκι"

Ευανθία η Σαλογραία : Ο εγκέφαλος, οι νευρώνες και η Ορθόδοξη Εμπειρία

Μετά άκου με προσοχή το βίντεο με την ομιλία που ακολουθεί:

 

Τί είναι ορθοδοξία σε λίγα λεπτά, ΕΥΣΤΟΧΩΣ, από τον νεοημερολογίτη ιερέα, π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο

ΑΝ ακολουθούσε και το Πάτριο Εορτολόγιο, 

ο π. Κωνσταντίνος, θα τον ακολουθούσα,

 τόσο πολύ με συγκίνησε,  αυτός του,  

ο σύντομος,

 πλην 

περιεκτικότατος  λόγος. 

Ευανθία η Σαλογραία  

(αν ζουλήξεις, περιστεράκι μου,  με το " ποντίκι" στην υπογραφή, θα πεταχτείς, τσουπ! σε παλαιότερη ανάρτησή μου, με σκέψεις πάνω στη θεραπευτική δραστικότητα της Ορθοδοξίας )

 

Metropolitan Neophytos of Morphou: The Orthodox Ethos - Interview with Fr. Peter Heers

 

Tώρα: για την ΜΕΛΕΤΩΜΕΝΗ ΕΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ και την ΑΠΟιεροποίηση ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ από τους Αντικειμένους -π. Βασίλειος Βολουδάκης - Ομιλία Κυριακής 17/10/2021

Απλή ενημέρωση :

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ 

ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ Ά ΚΥΡΙΑΚΗ 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΥΤΗ. 

Με το ΠΆΤΡΙΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ 

αυτή η Εορτή ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, 

ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ.

Η Ορθοδοξία στη γη κρατιέται από την Ορθοδοξία των ουρανών… τίποτε μην σας φοβίσει, η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα τον κόσμο

Ακόμα και τούτο που συμβαίνει τώρα … μην σας φοβίσει και σας κλονίσει, αυτή η βίαιη φίμωση και ο στραγγαλισμός της πίστεως και των ιερών του Χριστού!

Α’ Κυριακή των Νηστειών

Κυριακή της Ορθοδοξίας

Ο θρίαμβος της Εκκλησίας

 

Στίχοι

Τας ου πρεπόντως εξορίστους Εικόνας,

Χαίρω, πρεπόντως προσκυνουμένας βλέπων.

 

Αποσπάσματα Αγίου Νικολάου Αχρίδος*

 Χιλιάδες φορές στους αιώνες που πέρασαν, νόμισαν οι άνθρωποι ότι το σκάφος της Ορθοδοξίας θα βουλιάξει. Μα ούτε βούλιαξε, ούτε και θα βουλιάξει. 

Είναι τέτοιο το σκαρί και τέτοιος ο Τιμονιέρης, που είναι αδύνατον να βουλιάξει.

Όταν ασπάζεστε τις εικόνες των μαρτύρων του Χριστού, ασπάζεστε τις πληγές και τα παθήματά τους για χάρη του Βασιλέως Χριστού.

Όταν αγγίζετε με το χέρι σας τις εικόνες των οσίων ασκητών και εγκρατευτών, δεν αγγίζεται το σανίδι αλλά τους κόπους και τις αρετές τους.

«Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα

τον κόσμον, η πίστις ημών» (Α’ Ιω. 5, 5)

Ας είναι ευλογημένη τούτη η μέρα, αγαπητοί μου αδελφοί, γιατί μας υπενθυμίζει τις πολυάριθμες νίκες της ορθόδοξης πίστης… 

Οι Άγιοι είναι οι πνευματικοί μας στρατηγοί. Οι Άγιοι ήταν εκείνοι που καθόρισαν τη σημερινή εορτή για να μας θυμίζει και να μην ξεχνούμε, για να μας ενθαρρύνει και να μην λυγίζουμε, για να μας θερμαίνει και να μην γινόμαστε ψυχροί, για να ανοίξει την πνευματική μας όραση και να μην τυφλωθούμε και μέσα στη τύφλωση εκείνη παραδοθούμε στον εχθρό.

Πραγματικά, η επίδραση τούτης της αγίας ημέρας σε όλες τις λογικές χριστιανικές ψυχές είναι τεράστια. Τούτη η μέρα μας φανερώνεται σαν τον αγγελιοφόρο από το πεδίο της μάχης, από πολλά πεδία μαχών, κομίζοντάς μας τη χαρούμενη είδηση της νίκης.

Στο άκουσμα της είδησης αυτής, σηκώνουμε την καρδιά μας στα ύψη μονολογώντας στον εαυτό μας: άνω σχώμεν τας καρδίας! 

Και με μία νέα δύναμη ξεσηκωνόμαστε ενάντια σε κάθε κακό, εσωτερικό και εξωτερικό, το οποίο περισφίγγει τη ψυχή μας και απειλεί να τη πνίξει…

Τούτη η μέρα όμως, τούτη η Κυριακή της Ορθοδοξίας, μας υπενθυμίζει, όχι μια νίκη ή έναν νικητή αλλά τη μακρά αλυσίδα από νίκες και ολόκληρο στράτευμα από νικητές. 

Πρόκειται για τις νίκες της Εκκλησίας σαν ολότητα. 

Η Εκκλησία είναι εκείνος ο νικητής που σήμερα θυμόμαστε και τιμούμε.

Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. 

Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια.

Οι εικονομάχοι ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πάντοτε και οι πιο επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους δύναμη κοσμική ή εξουσία εκκλησιαστική.

Πολλοί ήταν βασιλείς ή πρίγκιπες, πολλοί αυλικοί ευνούχοι, δεινοί δολοπλόκοι και σύμβουλοι αυτοκρατορικοί. Οι τάξεις τους ενισχύθηκαν ιδιαίτερα από πολλούς ιερείς και μοναχούς, ακόμα και αιμοβόρους επισκόπους και επιβαλλόμενους πατριάρχες…

Η εκκλησία έμοιαζε με κενοτάφιο όπου η ταλαίπωρη ανθρώπινη ψυχή ένοιωθε μόνη και αβοήθητη, αγωνιζόμενη μόνη της, δίχως κάποια κλίμακα και υποστήριξη, να ανυψωθεί από τη σκόνη της γης στα ατελεύτητα ύψη του Θεϊκού θρόνου των ουρανών, στη κορφή του βασιλείου της αιωνιότητος.

Ενάντια σε μία τέτοια ασύνετη ερήμωση και πτώχευση των χριστιανικών ναών εξανέστησαν όλοι οι μεγάλοι και εμπνευσμένοι πνευματικοί μέσα στην αχανή βυζαντινή αυτοκρατορία και κατόπιν και σε άλλα ορθόδοξα βασίλεια.

Στο πλευρό τους στεκόταν και ολόκληρος ο ορθόδοξος λαός ο οποίος ένοιωθε, με τη καρδιά του, μολονότι δεν ήξερε να εκφράσει το συναίσθημα με λόγια, πως οι εικόνες αποτελούν ένα εξαιρετικό βοηθητικό μέσον για τις ψυχές των προσευχομένων. 

Σαν άλλο σκαλοπάτι το οποίο υψώνει την ψυχή στους ουρανούς και από το οποίο κατέρχεται η αρωγή, η παρηγορία και η ευλογία του Θεού στις ψυχές.

Είμαι βέβαιος, αδελφοί μου, ότι και οι δικές σας καρδιές νοιώθουν το ίδιο. Όταν προσκυνείτε τις εικόνες των Αγίων, δεν υποκλίνεστε στο ξύλο και το χρώμα του ξύλου αλλά σε ζώντες Αγίους οι οποίοι λάμπουν ως ο ήλιος στη βασιλεία του Θεού (Μτ. 13, 43).

Όταν ασπάζεστε τις εικόνες των μαρτύρων του Χριστού, ασπάζεστε τις πληγές και τα παθήματά τους για χάρη του Βασιλέως Χριστού.

Όταν αγγίζετε με το χέρι σας τις εικόνες των οσίων ασκητών και εγκρατευτών, δεν αγγίζεται το σανίδι αλλά τους κόπους και τις αρετές τους.

Όταν κλαίετε ενώπιον της εικόνας της Αγίας Θεοτόκου, δεν θρηνείται μπροστά σε ένα νεκρό κομμάτι ξύλου ή πανιού αλλά κλαίετε ενώπιον της ζωντανής και σπλαχνικής Μητέρας του Θεού η οποία βλέπει από τη Βασιλεία του Υιού της τα δάκρυά σας και σπεύδει σε βοήθεια.

Όταν συστέλλεσθε μπροστά στα πρόσωπα των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων, δεν το κάνετε μπροστά σε νεκρά αντικείμενα αλλά μπροστά στα πνεύματα του αγαθού και του φωτός, στους ασωμάτους και ισχυρούς στρατιώτες και υπηρέτες του Ζώντος Θεού.

Όταν ασπάζεστε το Σταυρό του Χριστού, δεν το κάνετε σαν να είναι ένα αντικείμενο αλλά ασπάζεστε την αγάπη του Κυρίου, η οποία φανερώθηκε στα παθήματά Του για σας επί του Σταυρού. 

Ασπάζεστε την ώρα εκείνη, το ισχυρότερο σύμβολο νίκης από το οποίο οι δαίμονες τρέμουν και φεύγουν, αυτό που δίνει θάρρος στη πληγωμένη καρδιά και παρηγορία στη ταλαίπωρη ψυχή.

Το σώμα σας υποκλίνεται στις εικόνες ενώ η ψυχή σε αυτούς που εικονίζονται σε αυτές. Το στόμα σας τις ασπάζεται μα η ψυχή ασπάζεται τις ψυχές των δοξασμένων αγίων στη Βασιλεία των Ουρανών. Τα μάτια σας βλέπουν το ξύλο και το χρώμα αλλά τα πνευματικά σας μάτια ατενίζουν ζωντανά πρόσωπα στο βασίλειο των πνευμάτων.

Για τους εικονομάχους, οι εικόνες αποτελούσαν πραγματικά είδωλα, αφού έβλεπαν επάνω τους μονάχα το ξύλο και το χρώμα αδυνατώντας να ανυψωθούν σε πνευματική ενατένιση των ζωντανών υπάρξεων, των αθανάτων πνευμάτων που εικονίζουν οι εικόνες. 

Όποιος μονάχα με τους σωματικούς οφθαλμούς κοιτά, αυτός και βλέπει σωματικά.

Γι’ αυτό, για ένα τέτοιον άνθρωπο, διαφεύγει η πνευματική σημασία της εικόνος, του μοιάζει ανόητο και ακατανόητο επειδή μόνο πνευματικά μπορεί να ιδωθεί κατά τους λόγους του Αποστόλου Παύλου (Α’ Κορ. Κεφ. 2).

Μα αντί να ντρέπονται για την αδυναμία κατανόησης οι εικονομάχοι εξανέστησαν υπεροπτικά για να επιβάλλουν την έλλειψη κατανόησής τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μέσα από τις εικόνες επιβεβαιώνουμε την πραγματικότητα των Αγίων τα ζωντανά πρόσωπα. Ό,τι δεν είναι αληθινό, δεν μπορεί ούτε να εικονίζεται ούτε και να φωτογραφίζεται…

Οι δικοί μας Άγιοι όμως είναι πραγματικές ανθρώπινες υπάρξεις που έζησαν με τη παρότρυνση και ενθάρρυνση να βαδίσουμε και εμείς τον δικό τους δρόμο, να έχουμε τη σταθερότητα της πίστης τους, να καλλιεργούμε εντός μας τις αρετές τους, να ξεδιψούμε με την αφοβία τους μπροστά στα παθήματα και τις θλίψεις και να θυσιαζόμαστε από αγάπη προς τον Κύριο.

Η Βασιλεία των Ουρανών δεν θα γεμίσει με φαντασίες και οράματα αλλά με ζωντανούς ανθρώπους οι οποίοι κατέστησαν αντάξιοί της. 

Είμαστε και εμείς όλοι καλεσμένοι στη Βασιλεία των Ουρανών και όλοι μας ποθούμε να κερδίσουμε αυτή τη βασιλεία της ζωής και του φωτός, όσο τίποτε άλλο στο κόσμο.

Με τέτοια επιθυμία υψίστη ατενίζουμε τις εικόνες των Αγίων και διδασκόμαστε την οδό που οδηγεί στη Βασιλεία εκείνη. Στα πρόσωπα όλων των Αγίων διαβάζουμε την ταπείνωση, την αξιοπρέπεια, το βάθος της σκέψεως, την σοβαρότητα, την ειρήνη, την γλυκύτητα, την αγνότητα, την σωφροσύνη και τη καθαρότητα της ψυχής.

Ατενίζοντάς τους, διδασκόμαστε για το πως πρέπει να είμαστε και οι ίδιοι. Είναι οι πνευματικοί μας γεννήτορες, αδελφοί και αδελφές μας.

 Όταν λοιπόν, θεωρούμε ωφέλιμο να στολίζουμε τα σπίτια μας από αγάπη και σεβασμό, με φωτογραφίες των σαρκικών μας γονέων και αδελφών γιατί δεν θα ήταν ωφέλιμο το να κοσμούμε τον οίκο του Θεού με τις εικόνες των τέκνων Του, των εκλεκτών Του παιδιών, των συγγενών του Θεού κατά το κάλλος της ψυχής τους αλλά και δικών μας συγγενών κατά τα σωματικά παθήματα, κατά την πίστη και την ελπίδα;…

Όσοι εναντιώθηκαν στις εικόνες, στην ουσία εναντιώθηκαν στο θέλημα του Θεού. Στο τέλος έπεσαν και χάθηκαν στη θύελλα της εικονομαχίας που οι ίδιοι είχαν προκαλέσει. Η Εκκλησία του Θεού όμως εμπλουτίστηκε με μίαν ακόμα νίκη την οποία εμείς σήμερα τιμούμε και για την οποία ευχαριστούμε ειλικρινά το Θεό….

Δεν υπάρχει αδελφοί μου μεγαλύτερος μάρτυρας στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους από την Εκκλησία του Χριστού. Μα ούτε και μεγαλύτερος και ενδοξότερος νικητής. 

Νίκησε όλους τους αιρετικούς, ξερίζωσε όλες τις αιρέσεις, διατήρησε την καθαρότητα της διδαχής του Χριστού, διεφύλαξε την ιερότητα της αποκάλυψης και της παράδοσης. Έτσι, σαν αγνή και αγία νύμφη του Χριστού, έφτασε μέχρι εμάς βαδίζοντας τον ακανθώδη αλλά ορθό και νικηφόρο δρόμο της…

Ω αδελφοί μου αγαπητοί, η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα τον κόσμο. Η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα τον Σατανά. Η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα την αμαρτία. Η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα τον θάνατο.

Η πίστη μας είναι η νίκη του Χριστού με την οποία η Εκκλησία του Θεού ενίκησε ως τώρα όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς….

Τίποτε απ’ όσα βρίσκονται κάτω από τον ουρανό, τίποτα στο φλοιό και κάτω από το φλοιό της γης, τίποτε μην σας φοβίσει. Ακόμα και τούτο που συμβαίνει τώρα στην ορθόδοξη Ρωσία μην σας φοβίσει και σας κλονίσει, αυτή η βίαιη φίμωση και ο στραγγαλισμός της πίστεως και των ιερών του Χριστού!

Μάθετε πως αυτό δεν είναι το τέλος μα η εισαγωγή, η είσοδος στη μεγαλειώδη νίκη της πίστεώς μας. Μάθετε πως η στρατηγική και η τακτική του Θεού είναι διάφορη από την ανθρώπινη.

Αυτό που οι άνθρωποι βλέπουν σαν συντριβή, ο Θεός το λαμβάνει ως νίκη και κείνο που στα μάτια των ανθρώπων είναι νίκη για το Θεό είναι το σούρουπο της καταστροφής. 

Επειδή, για τη στρατηγική και τη τακτική του Θεού έχει γραφεί ότι το «μωρόν του Θεού σοφώτερον των ανθρώπων εστί και το ασθενές του Θεού ισχυρότερον των ανθρώπων εστί» (Α’ Κορ. 1, 25).

Έτσι, αν κάποιος πει ότι η Ορθοδοξία είναι μωρία, μην θυμώσετε αλλά απαντήσατε. είναι μωρία αλλά μωρία Θεού η οποία είναι σοφότερη από τους ανθρώπους, απ’ όλους τους καιρούς και απ’ όλες τις μη χριστιανικές γενεές.

Και αν κάποιος πει ότι η Ορθοδοξία είναι αδυναμία, μην θυμώσετε αλλά απαντήσατε. είναι αδυναμία αλλά αδυναμία Θεού η οποία είναι ισχυρότερη από τους ανθρώπους, τους δαίμονες και τον θάνατο. 

Χιλιάδες φορές στους αιώνες που πέρασαν, νόμισαν οι άνθρωποι ότι το σκάφος της Ορθοδοξίας θα βουλιάξει. Μα ούτε βούλιαξε ούτε και θα βουλιάξει. Είναι τέτοιο το σκαρί και τέτοιος ο Τιμονιέρης που είναι αδύνατον να βουλιάξει….

Δοξάσατε αδελφοί τον Θεό ο Οποίος εδόξασε την πίστη μας με νίκες πολλές. Δοξάσατε τους Αγίους του Θεού οι οποίοι εκούσια με το αίμα τους και τα δάκρυα πλήρωσαν αυτές τις νίκες. 

Ας σας θυμίζει η ημέρα τούτη πως η πίστη μας είναι η πίστη η νικήσασα τον κόσμο.

Ας σας θυμίζει ότι η Ορθοδοξία στη γη κρατιέται από την Ορθοδοξία των ουρανών που σημαίνει πως ένα λαμπρό και ανίκητο στράτευμα από τον αόρατο κόσμο, στράτευμα πολυάριθμο σαν τους αστέρες του ουρανού, στέκει δίπλα και γύρω μας και μας βοηθά. 

Μπροστά από αυτό το στράτευμα των αμέτρητων νικητών ίσταται ο Νικητής των νικητών, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων! 

Αυτώ η δόξα και η ευχαριστία συν Πατρί και Αγίω Πνεύματι εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

*«Εμπνευσμένες ομιλίες για να γνωρίσουμε το μεγαλείο της Κυριακής της Ορθοδοξίας», Εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη»

 ΠΗΓΗ: Τρελογιάννης 

Σήμερα με το Πάτριο Εορτολόγιο 6/ 19 Φεβρουαρίου: Άγιος Φώτιος - Ο Ισαπόστολος και Ομολογητής Πατριάρχης Κω...

Άγιε Μάρκε Ευγενικέ, που εορτάζεις σήμερα Φιλοπαραδοσιακώς και Ορθοδόξως, στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στα Ιεροσόλυμα, στη Σερβία, στη Ρωσία κ.λπ βοήθησέ μας Ευγενικά και Χριστιανικά να αντιμετωπίσουμε τους Διώκτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας!

 

Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο μέγας στύλος της Ορθοδοξίας,εκάρη μοναχός σε ηλικία 26 ετώνκαι παρά το νεαρόν της ηλικίας του σύμφωνα με τον Γεώργιο Σχολάριο ήταν «σωφρονέστερος τῶν τάς ἐρήμους οἰκούντων».

 

Στην ησυχία του ερημικού νησιού «Αντιγόνη» της Προποντίδος υπεβλήθη σε σκληρή άσκηση και μάλιστα στη μονολόγιστη ευχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν». Ακολουθώντας την νηπτική και ασκητική παράδοση των θεουμένων αγίων της Ορθοδοξίας, πέρασε από τα πνευματικά στάδια της καθάρσεως, του φωτισμού, ηξιώθη του δοξασμού από την άκτιστη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και έγινε μυσταγωγός της νοεράς προσευχής.

 

Το σύντομο κείμενο που ακολουθεί αποτελεί ανάλυση της ευχής του Ιησού,και αρχικώς μας παρεδόθη ως έργον ανωνύμου. Κατόπιν όμως ερεύνης του Σέρβου ιερομονάχου Ειρηναίου Μπούλοβιτς, απεδείχθη πως αποτελεί κείμενο του ΑγίουΜάρκου του Ευγενικού. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό ''Κληρονομία'', αρ. 7(1975), σελ. 345-352, και αργότερα συμπεριελήφθη σε μετάφραση στην ''Φιλοκαλίατων ιερών Νηπτικών'', τ. 5, σελ. 284-288, εκδόσεις “Το Περιβόλι της Παναγίας”,Θεσσαλονίκη, 1984.

 

O Άγιος Μάρκος διδάσκει πως η ευχή όχι μόνο είναι «η σωστή προσευχή», αλλά και πλήρης αγίων δωρεών και Ορθοδόξου Ομολογίας. Ομολογία, που δυστυχώς τελεί υπό εξαφάνιση στη διδασκαλία και πράξη των συγχρόνων αρχιποιμένων.

 

Το κείμενο έχει ως εξής:

Λόγος τοῦἐνἁγίοις πατρός ἡμῶν Μάρκου ἘφέσουτοῦΕὐγενικοῦ περί τῶν λόγων τῆς

θείας εὐχῆς, δηλαδή τό ''Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ΥἱέτοῦΘεοῦ, ἐλέησόν με''

 

«Πόση δύναμη έχει η ευχή και ποιες είναι οι δωρεές της σε όσους τηνχρησιμοποιούν και σε ποια πνευματική κατάσταση τους φέρνει, δεν μπορούμε εμείςνα το πούμε. Τους λόγους όμως από τους οποίους αποτελείται, τους βρήκαν αρχικά οιάγιοι Πατέρες μας, όχι από δική τους επινόηση, αλλά πήραν αφορμή από παλιά απότην ίδια την Αγία Γραφή και από τους κορυφαίους μαθητές του Χριστού. Ή, για να τοπούμε καλύτερα, τους δέχθηκαν αυτοί ως πατρική κληρονομιά και τους μετεβίβασανσε μας.

 

Ώστε και από αυτό γίνεται φανερό, σε όσους δεν το έμαθαν εκ πείρας, ότιαυτή η ιερή ευχή είναι κάτι το ένθεο και ιερός χρησμός. Γιατί πιστεύουμε ότιαποτελούν θείους χρησμούς και πνευματικές αποκαλύψεις και λόγους Θεού όλα όσαέδωσε στους ιερούς Αποστόλους να πουν ή να γράψουν ο Χριστός, ο οποίος λάλησεμέσω αυτών.

 

Έτσι, ο θειότατος Παύλος, φωνάζοντας σε μας από το ύψος του τρίτουουρανού, λέει: «οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦνεἰμὴἐν Πνεύματι Ἁγίῳ» (Α' Κορ. 12, 3). Με την αρνητική λέξη «οὐδεὶς», φανερώνει θαυμάσια ότι ηεπίκληση του Κυρίου Ιησού είναι κάτι το πολύ υψηλό και ανώτερο όλων.

 

Επίσης, ο μέγας Ιωάννης που διεκήρυξε σαν βροντή τα πνευματικά, αρχίζει με την λέξη που

τελειώνει ο Παύλος και μας δίνει την συνέχεια της ευχής ως εξής: «πᾶνπνεῦμα ὃ ὁμολογεῖἸησοῦνΧριστὸνἐνσαρκὶἐληλυθότα, ἐκτοῦΘεοῦἔστι·» (Α' Ιω. 4,2). Αυτός χρησιμοποίησε βεβαίως εδώ κατάφαση, αλλά απέδωσε,όπως και ο Παύλος, στην χάρη του Αγίου Πνεύματος την επίκληση και ομολογία τουΙησού Χριστού.

 

Ας έλθει τώρα τρίτος ο Πέτρος, η ακρότατη κορυφή των θεολόγων,για να μας δώσει το υπόλοιπον αυτής της ευχής. Όταν δηλαδή ο Κύριος ρώτησε τουςΜαθητές: «ὑμεῖςδὲ τίνα με λέγεται εἶναι;» προλαβαίνοντας ο φλογερός μαθητής τους άλλους,όπως το συνήθιζε, είπε: «Σὺεἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸςτοῦΘεοῦτοῦζῶντος». (Ματθ. 16, 15-16),έχοντας λάβει την αποκάλυψη αυτή, σύμφωνα με την μαρτυρία του ίδιου τουΣωτήρος, από τον ουράνιο Πατέρα, ή, πράγμα που είναι το ίδιο από το Άγιο Πνεύμα.

 

Πρόσεξε λοιπόν αυτούς τους τρεις ιερούς Αποστόλους πως ακολουθούν ο ένας τονάλλον σαν σε κύκλο, παίρνοντας ο ένας από τον άλλον αυτά τα θεία λόγια ώστε τοτέλος του λόγου του προηγουμένου να γίνεται αρχή για τον επόμενο.

 

Ο ένας δηλαδή λέει '' Κύριον Ιησού'', ο άλλος '' Ιησού Χριστό'', ο τρίτος ''Χριστό, Υιόν του Θεού'',και το τέλος συνάπτεται στην αρχή σαν σε κύκλο, όπως είπαμε, επειδή δεν έχει καμίαδιαφορά να πει κανείς Κύριο και Υιό του Θεού- γιατί και τα δύο φανερώνουν τηνθεότητα του μονογενούς Υιού και παριστούν ότι είναι ομοούσιος και ομότιμος με τονΠατέρα.

 

Έτσι αυτοί οι μακάριοι Απόστολοι μας παρέδωσαν να επικαλούμαστε και ναομολογούμε εν Πνεύματι τον Κύριο Ιησού Χριστό, Υιό του Θεού. Αυτοί είναι καιτρεις και πιο αξιόπιστοι από όλους, εφ' όσον κάθε λόγος, σύμφωνα με την θείαΓραφή, βεβαιώνεται με τρεις μάρτυρες.

 

 Αλλά και η σειρά των Αποστόλων που ταείπαν, δεν είναι χωρίς σημασία: από τον Παύλο δηλαδή, τον πιο τελευταίο χρονικάαπό τους Μαθητές, αρχίζει η μυστική παράδοση της ευχής και διά του μεσαίου, τουΙωάννη, προχωρεί στον πρώτο, τον Πέτρο, που με την αγάπη πλησίαζε τον Ιησούπερισσότερο από τους άλλους. Τούτο συμβολίζει νομίζω την προκοπή μας με ορθήσειρά και την άνοδό μας και την ένωσή μας με τον Θεό μέσα στην αγάπη, διά τηςπράξεως και της θεωρίας. Γιατί βεβαίως ο Παύλος είναι εικόνα της πράξεως, καθώςείπε ο ίδιος: «περισσότεροναὐτῶν πάντων ἐκοπίασα» (Α' Κορ. 15, 10), ο Ιωάννης της θεωρίας, και της αγάπης ο Πέτρος, για τον οποίο μαρτυρεί ο Κύριος πως αγαπούσεπερισσότερο από τους άλλους.

 

Πέρα από αυτά, θα μπορούσε να δει κανείς πως τα θεία λόγια της ευχήςυποδηλώνουν το ορθό δόγμα της Πίστεώς μας και απορρίπτουν κάθε αίρεση τωνκακοδόξων:

 

Με το «Κύριε», που φανερώνει την θεία φύση, αποκηρύττονται εκείνοιπου φρονούν ότι ο Κύριος είναι μόνο άνθρωπος.

 

Με το «Ιησού», που φανερώνει την ανθρώπινη φύση, αποδιώχνονται εκείνοι που Τον θεωρούν μόνο Θεό που υποδύθηκε κατά φαντασίαν τον άνθρωπο.

 

Το «Χριστέ», που περιέχει και τις δύο φύσεις,αναχαιτίζει εκείνους που Τον πιστεύουν Θεό και άνθρωπο, με χωρισμένες τις όμωςτις υποστάσεις την μία από την άλλη.

 

Τέλος, το «Υιέ του Θεού» αποστομώνει εκείνους που τολμούν να διδάσκουν την σύγχυση των δύο φύσεων, επειδή φανερώνει πως η θεία φύση του Χριστού δεν συγχέεται με την ανθρώπινη φύση Του, ακόμη και μετά την ένωσή τους.

 

 Έτσι, οι τέσσερεις αυτές λέξεις, ως λόγοι Θεού και μάχαιρεςπνευματικές, αναιρούν δύο συζυγίες αιρέσεων, οι οποίες, ενώ είναι κακά εκ διαμέτρου αντίθετα, είναι ομότιμες στην ασέβεια.

 

 Το «Κύριε» ανατρέπει τους οπαδούς του Παύλου Σαμοσατέως, το «Ιησού» τους οπαδούς του Πέτρου Κναφέως, το «Χριστέ» τους Νεστοριανούς και το Υιέ του Θεού, τους Μονοφυσίτες, οπαδούς του Ευτυχή και του Διοσκόρου.

 

Έτσι λοιπόν μας παρεδόθησαν αυτά τα θεία λόγια, τα οποία δικαίως θα ταονόμαζε κανείς μνημείο προσευχής και ορθοδοξίας. Αυτά και μόνα τους είναι αρκετάγια όσους προχώρησαν στην κατά Χριστόν ηλικία και έφθασαν στην πνευματικήτελείωση.

 

Αυτοί ενστερνίζονται και καθένα από τα θεία τούτα λόγια χωριστά, όπωςδόθηκαν από τους ιερούς Αποστόλους, δηλαδή το Κύριε ΙησούΧριστέ,Υιέ του Θεού (κάποτε μάλιστα και μόνον το γλυκύτατο όνομα Ιησού), και τοασπάζονται ως ολοκληρωμένη εργασία προσευχής. Και με αυτήν γεμίζουναπερίγραπτη πνευματική χαρά, γίνονται ανώτεροι της σάρκας και του κόσμου καιαξιώνονται να λάβουν θείες δωρεές.

 

Αυτά τα γνωρίζουν, λένε, οι μυημένοι. Για τους νηπίους όμως εν Χριστώ και ατελείς στην αρετή, παραδόθηκε ως κατάλληλη προσθήκη το ''ελέησόν με'', η οποία τους δείχνει ότι έχουν επίγνωση των πνευματικών τους μέτρων και ότι χρειάζονται πολύ έλεος από τον Θεό.

 

Μιμούνται έτσι τον τυφλό εκείνον που, ποθώντας να βρει το φώς του, φώναζε στον Κύριο καθώςπερνούσε: «Ιησού, ελέησόν με» (Μαρκ. 10, 47). Μερικοί πάλι δείχνουν περισσότερη

αγάπη και διατυπώνουν την ευχή στον πληθυντικό, προφέροντάς την ως εξής:

 

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον ημάς». Και αυτό επειδή ξέρουν πως ηαγάπη είναι το πλήρωμα του Νόμου και των Προφητών (Ρωμ. 13, 10), καθώςπεριέχει και ανακεφαλαιώνει μέσα της κάθε εντολή και πνευματική πράξη. Συνάμαπαίρνουν μαζί τους από αγάπη και τους αδελφούς σε κοινωνία της προσευχής καιπαρακινούν περισσότερο τον Θεό σε έλεος με το να Τον αναγνωρίζουν κοινό Θεόόλων και να Του ζητούν κοινό το έλεος για όλους.

 

Και βεβαίως, το έλεος του Θεού έρχεται σε μας με την ορθή πίστη στα δόγματα και με την εκπλήρωση των εντολών, που, όπως δείξαμε, ο σύντομος αυτός στίχος της προσευχής περιέχει και τα δύο.

 

Τα θεία τώρα ονόματα (Κύριος, Ιησούς, Χριστός), με τα οποία μας δόθηκε ηακρίβεια των δογμάτων, θα μπορούμε να βρει κανείς ότι χρονικά ανεφάνησαν μεαυτήν την σειρά και τάξη, και ότι και εμείς τα λέμε όπως αυτά φανερώθησαν από τηναρχή. Γιατί παντού η Παλαιά Διαθήκη κηρύττει Κύριο τον Θεό Λόγο, και πριν καιμετά την παράδοση του Νόμου, όπως όταν λέει: «Κύριος ἔβρεξενἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶπῦρπαρὰ Κυρίου»(Γεν. 19, 24), και «ΕΙΠΕΝ ὁ Κύριος τῷΚυρίῳ μου» (Ψαλμ. 109, 1).

 

Και η Καινή Διαθήκη, κατά την σάρκωσή Του, παρουσιάζει τον Άγγελο να Του δίνει τοόνομα λέγοντας στην Παρθένο: «τὸὄνομααὐτοῦἸησοῦν» (Λουκ. 1, 21), όπως καιέγινε, καθώς λέει ο ιερός Λουκάς. Γιατί ως Θεός, Κύριος των πάντων, θέλησε με τηνενανθρώπησή Του να γίνει και Σωτήρας μας (έτσι μεταφράζεται το όνομα Ιησούς).

 

Το όνομα πάλι «Χριστός», που φανερώνει την θέωση της ανθρώπινης φύσεως πουπροσέλαβε, ο ίδιος εμπόδιζε τους Μαθητές πριν το Πάθος να το λένε σεοποιονδήποτε, ύστερα όμως από το Πάθος και την Ανάσταση, ο Πέτρος έλεγε μεπαρρησία: «γινωσκέτωπᾶςοἶκοςἸσραὴλὅτικαὶ Κύριον καὶΧριστὸναὐτὸν ὁ Θεὸςἐποίησε» (Πραξ. 2, 36). Και τούτο ήταν εύλογο, γιατί η ανθρώπινη φύση μας πουπροσέλαβε ο Θεός Λόγος, χρίσθηκε παρευθύς από την θεότητά Του, έγινε όμως ό,τικαι αυτό που το έχρισε, δηλαδή ομόθεος, αφού ο Ιησούς δοξάσθηκε με το Πάθος καιαναστήθηκε εκ νεκρών. Τότε λοιπόν ήταν καιρός να αναδειχθεί η ονομασία «Χριστός»,τότε δηλαδή που Αυτός, δεν μας ευεργέτησε απλώς, όπως όταν μας έπλασε στηναρχή ή όταν μετά την συντριβή μας μάς ανέπλασε και μας έσωσε, αλλά και πουανέβασε και την ανθρώπινη φύση μας στους ουρανούς και την συνδόξασε με τονεαυτό Του και την αξίωσε να καθίσει στα δεξιά του Πατρός.

 

Τότε ακριβώς άρχισε να κηρύττεται Υιός του Θεός και Θεός από τους Αποστόλους, στους οποίουςπρωτύτερα, στις αρχές του κηρύγματος, προκαλούσε δέος αυτή η ονομασία και

σπανίως την χρησιμοποιούσαν, έπειτα όμως την κήρυτταν φανερά πάνω από τουςεξώστες, όπως τους προείπε ο ίδιος ο Σωτήρας (Ματθ. 10, 27). Επομένως τα θείαλόγια της ευχής τοποθετήθηκαν σε σειρά αντίστοιχη με την χρονική ανάδειξη τηςπίστεως. Έτσι από παντού φανερώνεται σαφέστατα η θεία σοφία εκείνων που τασυνέταξαν και μας τα παρέδωσαν, και από το ότι αυτά ακολουθούν επακριβώς τιςαποστολικές ομολογίες και παραδόσεις, και από το ότι αναδεικνύουν το ορθόδοξοδόγμα της Πίστεώς μας, και από το ότι μας υπενθυμίζουν τους χρόνους εκείνους κατάτους οποίους εκδηλώθηκε με διαφόρους τρόπους η Οικονομία του Θεού για μας,οδηγώντας μας στην θεοσέβεια με κατάλληλα κάθε φορά ονόματα.

 

Αυτά λοιπόν προσφέραμε εμείς, κατά την δύναμή μας, σχετικά με τα τα λόγιατης ευχής, σαν να κόψαμε άνθη από κάποιοι δένδρο όμορφο και μεγάλο. Τον καρπόόμως που αυτά περιέχουν, ας τον μαζέψουν άλλοι, όσοι δηλαδή με την μακρά μελέτηκαι άσκηση αξιώθηκαν αυτό με το να γίνουν δεκτικοί και να πλησιάσουν τον Θεό».

 

Ταῖς αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις Χριστέ ὁ Θεός,ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.

 

 Ιωάννης Λίτινας

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ «ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ» ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΥ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑΣ Ι. ΝΑΩΝ

 

Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀμέριμνος μὲ τὸ ποδήλατόν του εἰς τὴν Πάρνηθα,

συγχρωτιζόμενος χωρὶς μάσκα μὲ ἀγνώστους (29.11.2020)
ἐν μέσῳ σκληροῦ ἐγκλεισμοῦ, ὅπου δὲν ἐπετρέπετο εἰς τοὺς πιστοὺς
νὰ ἀνάψουν ἔστω ἕνα κερὶ εἰς τοὺς ἱεροὺς ναούς!

Τά Ἱερά Μυστήρια θά διενεργοῦνται,
εἴτε Ἐλευθέρως, εἴτε εἰς τάς “Κατακόμβας”

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ «ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ»
ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΥ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑΣ Ι. ΝΑΩΝ

Πρός πᾶσαν Πολιτειακήν καί Ἐκκλησιαστικήν Ἀρχήν
(Αὐτοκεφάλους, Αὐτονόμους Ἐκκλησίας,
Ἱ. Μητροπόλεις, Χριστιανικὰς Ἀδελφότητας κ.λπ.)

Γράφει ὁ κ. Λεωνίδας Ἀλεξάνδρου

«Ἰ. Χρυσόστομος πρός Πρωθυπουργό: «Ἐὰν μὲν γὰρ ᾖς ἔσω, ὁ λύκος οὐκ εἰσέρχεται· ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς ἔξω, θηριάλωτος γίνῃ· ἀλλ’ οὐ παρὰ τὴν μάνδραν τοῦτο, ἀλλὰ παρὰ τὴν σὴν μικροψυχίαν.

Οὐδέν Ἴσον μέ Ἐκκλησία: Ἐκκλησίας οὐδὲν ἴσον. Μή μοι λέγε τείχη καὶ ὅπλα·… Τείχη βάρβαροι καταλύουσιν, Ἐκκλησίας δὲ οὐδὲ δαίμονες περιγίνονται.

Ἀήττητος ἡ Ἐκκλησία: Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία· πολεμουμένη νικᾷ· …ὑβριζομένη, λαμπροτέρα καθί­στα­ται· …κλυδωνίζεται, ἀλλ΄ οὐ καταποντίζεται·…

Περίλαμπρος Νίκη: Διατί οὖν συνεχώρησε τὸν πόλεμον; Ἵνα δείξῃ λαμπρό­τερον τὸ Τρόπαιον» [Ἰωάννου Χρυσοστόμου (349-407 μ.Χ.), Ὁμιλία περί τῆς συλλήψεως Εὐτροπίου].

[Παράφρασις: [(-κ. Πρωθυπουργέ, Εὐτρόπιε), γνώριζε πώς, ἐάν εἶσαι μέσα στήν Ἐκκλησία ὁ αἱμοβόρος λύκος δέν εἰσέρχεται. Ἐάν δέ ἐξέλθης, τότε κατασπαράζεσαι ἀπό αὐτόν. Ὄχι γιατί εἶσαι ἔξω ἀπό τά ὁρατά τείχη, ἀλλά ἐξ αἰτίας τῆς μικροψυχίας καί κακότητός σου.

-Ὅλα τά Συστήματα καί μεγέθη τοῦ Κόσμου εἶναι μικρότερα ἀπό τήν Ἐκκλησία. Τίποτε δέν εἶναι Ἴσο μέ τήν Ἐκκλησία. Μή μοῦ μιλᾷς γιά ἀμυντικά τείχη καί γιά ὁπλικά συστήματα. …Τά τείχη τά γκρεμίζουν οἱ βάρβαροι ἐχθροί, εἰς δέ τήν Ἐκκλησίαν οὔτε οἱ Δαίμονες δέν δύνανται νά ὑπερισχύσουν.

-Τέτοιο μέγεθος ἔχει ἡ Ἐκκλησία, ὥστε, ἐνῷ τήν πολεμοῦν ἐκείνη Νικᾷ. …Ἐνῷ τήν ὑβρίζουν ἀποκτᾷ μεγαλυτέρα Λαμπρότητα. Ἐνῷ ταξιδεύει στή θάλασσα τοῦ κόσμου ὡς Πλοῖο, σείεται ἀλλά δέν βυθίζεται.

-Τότε, γιατί ὁ Κύριος ἐπέτρεψε τόν πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας; Ἁπλούστατα, κατ’ αὐτόν τόν τρόπο, θά ἀναδείξη λαμπρότερο τό Τρόπαιο τῆς Νίκης…].

Α. ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

ΝΑΙ εἰς τά Λογικά Ἐπιστημονικά δεδομένα,

ΟΧΙ εἰς τά ἀμφισβητούμενα

Μέ ἀφορμή τήν “Παν-Δημία”, μᾶλλον τήν “Σύν-Δημία” τοῦ κορωνοϊοῦ Covid-19, καί τόν προσχηματικό καί ἀπροκάλυπτο Διωγμό τῆς Ὀρθοδόξου Λατρείας, μέ τό σφράγισμα Ἱ. Ναῶν καί τήν ἀπαγόρευσι τελέσεως τῶν Ἱ. Μυστηρίων. Μαῦρο Σκοτεινό Πάσχα, Παγωμένα Χριστούγεννα, Στεγνά Θεοφάνεια. Διατρανώνουμε τήν ἐν Κυρίῳ, ἀταλάντευτο ἀπόφασί μας. Ἀπορρίπτουμε κάθε “Βίο-Τρομοκρατία”. Λοιδοροῦμε κάθε ἐπίδειξι πυγμῆς ἀπό τήν “Μικρο-Κυβέρνησι” Προτεκτοράτου. Οἱ Ἰατρικές πράξεις ΠΟΤΕ δέν ἐπιτρέπεται νά εἶναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ.

Τά λογικά καί ἐπιστημονικῶς Τεκμηριωμένα μέτρα τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν, θά ἐφαρμόζουμε χωρίς οὐδεμία ἔνστασι ἤ ἀμφισβήτησι. Δηλαδή, τήρησι ἀσφαλῶν ἀποστάσεων, καθαριότητα κ.λπ. Τά συμβατά μέ τά ἀτράντακτα καί ἀκριβῆ Πρωτόκολλα Ἀληθείας.

Στεκόμεθα κριτικά εἰς τά Ἀμφισβητούμενα καί Διφορούμενα στοιχεῖα, τά ὡς ἐπικίνδυνα χαρακτηριζόμενα, ἀπό μερικές ἐπώνυμες ὁμάδες Ἐπιστημόνων. Θά ἀναμένουμε ἀτράντακτες μεθοδικές ἔρευνες καί ἀποδείξεις, χωρίς ἀλληλο­συγ­κρουόμενα στοιχεῖα ἐλέγχου. Τρέμουμε μέ τά λεγόμενα “Εἰκονικά-Ἀντιφατικά” Στοιχεῖα τοῦ ΕΟΔΥ, τoῦ ΗΔΙΚΑ καθώς καί τό δημιουργηθέν ἀσαφές “Γκρίζο Τοπείο”. Πλήρης παραλογισμός: Παραποίησις Ἀριθμοῦ ΝΕΚΡΩΝ! – ΕΟΔΥ 3.472, ΗΔΙΚΑ 1.682! Διαφορά 1790 νεκροί! (11/12/2020).

Λίαν Εὐρύχωροι Χῶροι Θ. Λατρείας

Οἱ συνήθως εὐμεγέθεις Ἱ. Ναοί, εὐχερῶς δύνανται νά φιλοξενοῦν τόν ἀνάλογο ἀριθμό πιστῶν. Στήν ὅπου γῆς Παγκόσμιο Ὀρθοδοξία ὑφίστανται τεσσάρων μεγεθῶν τόποι Ἱ. Λατρείας. Μέγεθος δέ καταχωρεῖται, τόσο ὁ Κυρίως Ναός καί ὁ συστεγαζόμενος Γυναικωνίτης, ὅσο καί οἱ τυχόν ἄμεσα ἐπισυναπτόμενοι χῶροι Πνευματικῶν Κέντρων κ.λπ. Ἰδού τά  πρα­γματικά μεγέθη: (A) περί τά 300 m2 (κυρίως στά χωρία), (B) περί τά 700 m2 στίς πόλεις καί κωμοπόλεις, (Γ) Μεγάλοι Ναοί ἄνω τῶν 1.000 m2 στίς Μεγαλουπόλεις. Καί (Δ) Ὑπερμεγέθεις Καθεδρικοί Ἐθνικοί Ναοί, περί τά 1.700 m2. Οἱ Ἱ. Χῶροι δέν εἶναι “Ὑπερμεταδότες” τοῦ ἰοῦ.

Ἐπί πλέον, οἱ περιβάλλοντες χῶροι, πέριξ τῶν Ἱ. Ναῶν δύνανται νά ὑποδέχωνται ἱκανό ἀριθμό πιστῶν. Ὑπάρχουν Πλατεῖες καί δρόμοι γύρω ἀπό τούς Ἱερούς Ναούς, πού εἶναι τῆς τάξεως τῶν δύο (2), πέντε (5), ἀκόμη καί περισσοτέρων στρεμμάτων. Ἅπαντες οἱ Πιστοί δύνανται ἐκεῖθεν, νά συμμετέχουν στήν Θ. Λατρεία, μέσῳ τῶν μεγαφώνων καί κατόπιν μέ εὐταξία καί σοβαρότητα νά προσέρχωνται στά Ἱ. Μυστήρια.

Τά κριτήρια τῆς ἀναλογικότητος εἶναι ὑποχρεωτικά.  Χωρίς ἀμφιβολία, ὄχι 0 (!!!) Πρόσωπα, ὅπως ἐνομοθέτησε, ΜΟΝΟΝ ἐν Ἑλλάδι, ἡ ἐπαίσχυντος, ἄνισος, ἀνόητος “Ὑπο-Κυβερνητική” Ἀπόφασις γιά τό Πάσχα τοῦ 2020. οὔτε ἡ ἐπακολουθήσασα “Ἁπλόχερη” ΚΥΑ γιά 9 (!!!) ἀδελφούς ἀνά Ἱ. Ναό. Ἄν οἱ νομοθετήσαντες δέν εἶναι ἄπιστοι καί ἀντίθρησκοι, τότε ἀναμφιβόλως, μερικοί ἀπό αὐτούς βεβαίως ΔΕΝ γνωμοδοτοῦνται ὡς Σχιζοφρενεῖς.

Οὐδεμία Ἔνστολος Εἰσβολή

εἰς τούς Ἱ. Ναούς

Τίς ἀποδεδειγμένες Ἐπιστημονικῶς προτάσεις θά ἐφαρμόσουμε ἑκουσίως εἰς τά Ἱερά μας Σεβάσματα, μέ ἰδία εὐθύνη καί φροντίδα. Ἀπορρίπτουμε μετά βδελυγμίας τήν Ἀνίερο εἴσοδο στά Ἱερά, κατά τίς Ἱερές Μυσταγωγίες εἰς Ὄργανα Τάξεως καί Καταστολῆς. Μᾶς εἶναι ἄχρηστος. Ἄς ἐνδιατρίψουν εἰς τό κύριο ἔργο τους, τήν δίωξι τοῦ Ἐγκλήματος, τῶν Ναρκωτικῶν κ.λπ., τά ὁποῖα ἔχουν ἀναιτίως φουντώσει.

Οἱ Ναοί μας ἀποτελοῦν Ἱερό “Ἄβατο” καί “Ἄσυλο” Ἅγιο, χῶρο ἀπαραβίαστο, ἀπό τήν ἀρχαιότητα ἕως σήμερα. Αὐτό ἴσχυε πάντοτε, μόνον γιά τούς Πολιτισμένους καί ὄχι γιά τούς Βαρβάρους καί Νέο–Βαρβάρους τῆς ἐποχῆς μας.

Μόνον διεστραμμένοι βάνδαλοι Τυραννίσκοι εἰσέβαλαν εἰς τά Ἱερά, γιά νά συλλάβουν καί νά δολοφονήσουν τούς ἀποκαλουμένους “Ἱκέτες”.

ΠΡΟΣΟΧΗ, Κίνδυνος “Ἀρᾶς” ἀντί Εὐλογίας

Ἐμπόνως ἐνημερώνουμε σχετικῶς τούς ἀστυνομο­κρατοῦντας τά Ἱερά: «Εἰ μέν φίλος πέφυκας εἴσελθε χαίρων. // Εἰ δέ ἐχθρός καί βάσκανος καί γέμων δόλου, //πόρρω-πόρρω πέπευτε τῆς Πύλης ταύτης, // ἵνα μή λάβης ἀράν ἀντί εὐλογίας, //ὡς ἔλαβε ὁ Ἰούδας ὁ τοῦ Χριστοῦ Προδότης» (Βυζαντινόν Μοναστηριακόν Ἐπίγραμμα).

(Μετάφρασις: Ἐάν ἐκ φύσεως εἶσαι φίλος, εἴσελθε γεμᾶτος χαρά.// Ἐάν ὅμως εἶσαι ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας, δαιμονοκίνητος καί δόλιος, // τότε φῦγε μακριά ἀπό τήν Πύλη τῆς Μονῆς ταύτης //γιά νά μή λάβης Kατάρα ἀντί εὐλογίας, // ὅπως ἐκέρδισε ὁ Ἰούδας, ὁ Προδότης τοῦ Κυρίου).

«… Νόει ὃ λέγω·» (Β’ Τιμ. γ’ 15). (Ἤτοι, κατάλαβε τί λέγω μέ κωδικό καί συνθηματικό τρόπο).

Β. ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Ἱ. ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΣΦΑΛΕΣ

Ἡ Θ. Κοινωνία δέν μεταδίδει φονικούς ἰούς,

ἀλλά μόνον Ζωήν

Οὐδεμία ἀσεβής ἐντολή θρησκευτικοῦ περιεχομένου θά υἱοθετηθῆ ἀπό τούς πιστούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς. Τό πῶς Λατρεύουμε τόν Κύριό μας, κεῖ­ται ἐκτός πάσης κοσμικῆς Νομοθεσίας. Τό πῶς πραγματοποιοῦμε τά Ἱ. Μυστήρια τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ Γάμου, τῆς Θ. Κοινωνίας κ.λπ., τό πῶς τελοῦμε τά μυστηριοειδῆ, τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας κ.ἄ., δέν ἐκχωρεῖται στήν ἁρμοδιότητα τῶν ὅποιων Κοσμικῶν Πολιτικῶν Ἀρχῶν.

Ἐξειδικεύοντας στό θέμα τῆς Θείας καί Ζωοποιοῦ Θείας Κοινωνίας, ἐπιστάμεθα καλῶς πώς ἀποτελεῖ ἀληθῶς Αὐτό Τοῦτο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Οὐδεμία “Χιτλερικοῦ Τύπου” προσταγή θά θεωρηθῆ ἀποδεκτή ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ Θεία Κοινωνία ἐνέχει τό Μοναδικό Ὑπερκόσμιο “Πύραιμο” “Ἀνοσοποιητικό”. Τό Πανακήρατο Σῶμα τοῦ Κυρίου ἀποτελεῖ Ἀείζωο Φωτιά καί ἡ Ἀείφωτη Ζωή. Δέν μεταδίδει ἰούς, ἀλλά, δωρίζει ἐν Χάριτι, Αἰωνιότητα, Ἀφθαρσία καί Ἀθανασία.

Προσέτι, στήν περίπτωσι ὅπου ἐξασφαλισθοῦν “Διατεταγμένες” “Ψευδό–Συνοδικές” Ἀποφάσεις, διά ἐκ­βιασμῶν καί πιέσεων, δέν πρόκειται νά υἱοθετηθοῦν ἀπό τόν Πιστό Λαό. Οὐδέν πρακτικό ἀποτέλεσμα θά ἐπιφέρουν.

Ὁ Φιλόθεος Λαός μας ἐπιθυμεῖ τό Θρήσκευμά του αἰωνίως Ἀμετάβλητο, ἀπολύτως Σεβαστό καί Ὁμοειδές μέ αὐτό τῆς Σεπτῆς χορείας τῶν Ἁγίων Πατέρων.

«Τάς γενομένας Συνόδους ἡ εὐσεβής πίστις κυροῖ». Κατ’ ἐπέκτασι, συμπληρωματικά, «Καί ἡ τῶν  δο­γμάτων ὀρθότης ἐγκρίνει τάς Συνόδους» (Ἁγ. Μάξιμος Ὁμολογητής).

Ὀλιγοπιστία ἡ Μεταβολή

τοῦ τρόπου Μεταδόσεως τῆς Θ. Κοινωνίας

Ἐπιπροσθέτως, ἀπορρίπτεται πᾶσα τυραννική πρᾶξις ἀλλαγῆς τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς Θ. Κοινωνίας, διά τῆς Ἁγ. Λαβίδος. Καθότι τοῦτο ὑπονοεῖ καί ὑποκρύπτει ἀπιστία. Ἀμφισβητεῖ τήν Ὀντολογία τοῦ Ἱεροῦ Σώματος καί Αἵματος τοῦ Κυρίου, τό ὁποῖο βρίσκεται μέσα στόν Ἡφαιστειακό Κρατῆρα τοῦ Ἁγίου Ποτηρίου.

Κατακυρώνεται ἡ ἀναμφισβήτητος Δισχιλιετής Ἀπόδειξις καί συνείδησις ὅτι, τό Ἱ. Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας οὐδεμία ἀσθένεια ἤ μόλυνσι μεταδίδει. Ἀλλά μόνον Ἐδεμική, Παραδεισένια Εὐωχία.

Προσέτι, ὑφίσταται ἡ πρόσφατος συγκλονιστική ἐμπειρία, ἡ ἀποκτηθεῖσα ἐπί μῆνες Παγκοσμίως, ἐν μέσῳ τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἡ πραγματοποιηθεῖσα εὐρύτατα Θ. Μετάληψις, ἐπιβεβαιώνει τήν ἀσφάλεια τῆς Ἱερᾶς Μυσταγωγίας. Ἑκατοντάδες Ἑκατομμύρια (ἄνω τῶν 300!) Πιστῶν ἐκοινώνησαν κατ’ αὐτή τήν περίοδο, χωρίς θύματα ἐξ αὐτῆς, εἴτε στούς πιστούς, εἴτε στούς Κληρικούς.

Διαφορετικά, θά ἔπρεπε νά ἐπιπέση θανατικό εἰς ὅλους τοὺς μεταλαμβάνοντες καί κυρίως θά ἀποδεκατίζονταν οἱ Κληρικοί, πρᾶγμα πού οὐδόλως συν­ετελέσθη. Νά ὑπογραμμίσουμε ὅτι, τά ὅποια ἐλάχιστα θύματα, Κληρικῶν καί Μοναχῶν, ὑπέστησαν τήν προσβολή τοῦ ἰοῦ ἀπό ἄλλου εἴδους καταστάσεις. Ὄχι ἀπό τή Θεία Μετάληψι, ἀλλά ἀπό Δύστηνες καί Διφορούμενες Ὕποπτες αἰτίες, π.χ. εἰς ἀφελῆ ἄκαιρα Τραπεζώματα, μέ συμμετοχή μολυσμένων προσώπων.

Εἶναι ἀναμφίβολο δέ ὅτι, ὅταν παρεμποδίζεται, δι’ Ἀντιθρήσκων Νόμων ἡ Θεία Χάρις, ὥστε νά τιθασεύη καί νά ἁπαλύνη τό ἀναφερόμενο ὡς “Φυσικό Κακό”, τότε αὐτό ἐξαγριώνεται καί μεταλλάσσεται σέ πιό ἀποκρουστικές Ὄψεις καί Μορφές.

Γ. ΝΕΑΣ ΜΟΡΦΗΣ

“ΤΕΧΝΟ-ΤΥΡΑΝΝΙΚΑ” ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Νέα Περίοδος Προσχηματικῶν Διωγμῶν

Εἶναι πασιφανές πώς, εἰσερχόμεθα στήν περίοδο τῶν φανερῶν ἤ τῶν συγκεκαλυμμένων Δολίων Διωγμῶν τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτό τό λόγο, κηρύσσουμε τόν Πόλεμο ἐναντίον τῶν Ἐπισήμων Μεγαλοσχήμων Δυναστῶν.

Θά ἀναβιώσουν μέ σύγχρονο “Τεχνο–Τυραννικό” καί “Ψυχο-Φθόρο” Μέθοδο, οἱ “Σφαγιασμοί” τῶν Πρωτοχριστιανικῶν χρόνων ἀπό τά ἀσεβῆ Αἱμοσταγῆ τέρατα, τούς “Νέρωνες” καί τούς “Διοκλητιανούς”, μέ τά Ἀμφιθέατρα τῶν θηρίων καί τά ἀσύληπτα Βασανιστήρια φρίκης.

Τά Δέκα τρία ἑκατομμύρια (13.000.000) Μαρτύρων, ἐκ τῶν ὁποίων τά Δέκα (10.000.000) καταχωροῦνται ὡς Ἕλληνες Ρωμιοί, ἀποτελοῦν γιά ἡμᾶς τούς φωτεινούς ποδηγέτες καί ἐνδυναμωτές.

Θά ξαναβιώσουν οἱ πρόσφατες “Ψευδ–Ἐπιστημονικές” Σταλινικές μέθοδοι, μέ τά “Ψυχο-Κτόνα” Ψυχιατρεῖα, τά Βάρβαρα Γκουλάγκ καί τήν “Παραθεριστική” Σιβηρία!

Ἰδού στάδιον δόξης λαμπρόν. Οἱ δυσσεβεῖς διεξ­άγουν Διωγμούς καί ἐμεῖς καταφεύγουμε στίς “Κατακόμβες” καί στά “Κρυφά Σχολειά”, ὡς “Κρυπτοχριστιανοί”. Στό Πολύμορφο καί Πολυδιάστατο Μυστηριῶδες “Ἱερό Ἀντάρτικο”, ἐναντίον κάθε Ἀντισυνταγματικῆς “Νομίμου” Ἀνομίας. Ἔξαρσις  μέ Δογματική περιωπή. Οὐδείς δύναται νά ὑπονομεύση ἀκόμη πιό δραστικά τό ἤδη ἐξουδενωμένο Συλλογικό Φρόνημα τῶν Πιστῶν.  Καθότι, οἱ θεοφόροι Ἀπόστολοι ἐντέλλονται κατηγορηματικῶς, «… Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» (Πράξ. ε’ 29).

Πλήρωμα Ἐκκλησίας,

Πεντακόσια Ἑκατομμύρια Ὀρθόδοξοι

Ἡ Ἐκκλησία, ἡ Ζῶσα Ὀρθοδοξία, ἐν μέσῳ τῶν κάθε εἴδους καί μορφῆς Διωγμῶν καί κατατρεγμῶν, συναπαρτίζεται ἀπό τό Πλήρωμα τῶν Κληρικῶν, τῶν Μοναχῶν καί τῶν Λαϊκῶν, μέ “Κεφαλή” της τόν Κύριο καί “Κυβερνήτη” της τόν Παν­άγιο Πνεῦμα.

Τό ὁρατό καί μετρήσιμο τμῆμα τῆς Στρατευομένης Ἐκκλησίας συντίθεται ἀπό περίπου Πεντακόσια Ἑκατομμύρια πιστούς (500.000.000). Ἀπό Χιλίους (1.000) περίπου Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, ἀπό Ἑκατόν Πενῆντα χιλιάδες (150.000) Κληρικούς. Καί ἀπό Τετρακόσιες περίπου χιλιάδες (400.000), Εἰδικές Πνευματικές Δυνάμεις “ΛΟΚ”, “ΟΥΚ”, εἴτε Μοναχούς, εἴτε Ἀφιερω­μένους, εἴτε Ἱεραποστολικές-Φιλανθρωπικές Ἀδελφότητες μέσα στόν Κόσμο.

Οἱ ἑκούσιοι ἤ ἀκούσιοι συνοδοιπόροι τοῦ “Διοκλητιανείου” Παγκοσμιοποιημένου Συστήματος θά ἀποτύχουν καί πάλιν εἰς τό Σατανῶδες καλοστημένο Πρόγραμμά τους.

Τά Πλήθη, τά Νέφη τῶν Ὀρθοδόξων ἐνδύονται ἀόρατο, ἀήττητο πανοπλία. Ἐκδηλώνουν δέ «Ἀμνοῦ τήν ἀθῳότητα, Λέοντος τήν ἀλκή καί Μάρτυρος τήν Παρρησίαν». Οὐρανοδρομοῦν μέ κάθε Πνευματικό ὁραματισμό ὡς “Κοσμοναῦτες” τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, μέ ἑποπτικό Σχέδιο Πτήσεως καί “Κόσμο-Πλοΐας”, ὅπως τό παρέδωσε ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας:

-«… Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ’ ὑμᾶς τάς χεῖρας αὐτῶν καί διώξουσιν, παραδιδόντες εἰς συναγωγάς καί φυλακάς, ἀπαγομένους ἐπί βασιλεῖς καί ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ Ὀνόματός μου· ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς μαρτύριον. θέσθε οὖν ἐν ταὶς καρδίας ὑμῶν μή προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι, ἐγώ γάρ δώσω ὑμῖν στόμα καί σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν» (Λουκ. κα΄ 12-15).

-«Οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμέ ἐδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τόν λόγον μου ἐτήρησαν, καί τόν ὑμέτερον τηρήσουσιν» (Ἰωάνν. ιε’ 20).

(Παράφρασις: … -Θά σᾶς συλλάβουν καί θά ὀργανώσουν κάθε μορφῆς Διωγμούς ἐναντίον σας, παραδίδοντάς σας εἰς θρησκευτικούς ἄρχοντες καί εἰς φυλακές. Θά σᾶς ἐμφανίσουν εἰς βασιλεῖς καί ἡγεμόνες ὡς κατηγορουμένους γιά τό Ὄνομά μου. Αὐτά ὅλα θά συντελοῦνται, γιά νά μαρτυρῆται τό Εὐαγγέλιον. Βάλτε καλά στό μυαλό σας, νά μή προμελετᾶτε τί θά ἀπολογηθῆτε. Διότι ἐγώ θά σᾶς δώσω τέτοιο στόμα καί τέτοια σοφία, πού θά εἶναι ἀδύνατον οἱ ἀντίπαλοί σας νά ἀντισταθοῦν, νά ἀντείπουν καί νά προβάλλουν ἀντιλέγοντας, ὁποιοδήποτε λογικό ἐπιχείρημα.

-Νά ἔχετε μία βεβαιότητα. Δέν ὑφίσταται δοῦλος πού νά εἶναι μεγαλύτερος σέ ἀξία ἀπό τόν Κύριό του. Ἐάν λοιπόν ἐμέ τόν Κύριο καί Βασιλέα ἐδίωξαν καί Ἐσταύρωσαν καί ἐσᾶς θά σᾶς διώξουν. Ἐάν σέ κάποιο βαθμό τά Λόγιά μου ἐφήρμοσαν ἤ παρεβίασαν, τό ἴδιο θά κάμουν καί γιά δικά σας κηρύγματα).-

 NEXT ARTICLE 

«Πίστει (Ἀβραάμ) παρῴκησεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας»

πηγή: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ.