Σήμερα 27 Μαίου/9 Ιουνίου 2025 εορτάζει με το Πάτριο Εορτολόγιο και ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος

 

Περιστεράκι μου αν θες να διαβάσεις περισσότερα

 για την εμπειρία του συχωρεμένου μπαμπούλη 

 

με τον Άγιάννη το Ρώσο, 

θα πατήσεις ΕΔΩ.

Είθε το Πνεύμα το Άγιο να μας φωτίσει 

και να μάς χαρίσει Μετάνοια 

Ευανθία η Σαλογραία

Τεχνητή Γενική Νοημοσύνη-Η νέα πρόκληση της ανθρωπότητος -Ιωάννης Κοντόπουλος

Κοίταξε,  πρώτα, αγαπημένο  παλιότερη  ανάρτησή μου, 

πατώντας επάνω  με το "ποντίκι"

Ευανθία η Σαλογραία : Ο εγκέφαλος, οι νευρώνες και η Ορθόδοξη Εμπειρία

Μετά άκου με προσοχή το βίντεο με την ομιλία που ακολουθεί:

 

" Τα Πνευματικά όπλα είναι αυτά που θα μας σώσουν ..και η Πίστη Πάνω απ' όλα!- Βασιλική Πλεξίδα, το Μέγα θαύμα της Διάσωσής της από την Παναγία, μετά την Πτώση του Στρατιωτικού ελικοπτέρου

 

Πίστη εξ ακοής και πίστη εξ εμπειρίας σε έξι συνέχειες (επανάληψη της επανάληψης)

 

[Δίνω τους συνδέσμους, ώστε πατώντας σε καθέναν απ'  αυτούς 

να διαβάζεις τις σκέψεις που με βασάνισαν για τέσσερα συναπτά έτη κυρίως

 Υπάρχει μια συνέχεια στον Πόλεμο τον εσωτερικό που περιγράφω 

επειδή απ' το βάσανο της ολιγοπιστίας, 

περνάνε και απλοί, καθημερινοί ή και τρελοί σαν και μένα  άνθρωποι

Βλέπεις ο Εξαποδώς, για τις ψυχές όλων, με άπειρη κακία ενδιαφέρεται... ομως..

ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ μας και απ' τον Φθόνο του Ακατονόμαστου, μας ΛΥΤΡΩΝΕΙ...

              Καλή Ανάσταση,  πολυαγαπημένο μου....]

...................................................................................

......................................................................

(απόσπασμα σε επανάληψη )

Αν έχεις λίγο χρόνο, σε παρακαλώ, αγαπημένο μου,
κοίταξε και τις παλιότερες εξομολογητικές αναρτήσεις μου
με τίτλο:

1)Πίστη εξ ακοής και Πίστη εξ εμπειρίας, αφήγηση πρώτη:
http://salograia.blogspot.gr/2010/02/blog-post_16.html

2)Πίστη εξ ακοής και Πίστη εξ εμπειρίας συνέχεια δεύτερη:
http://salograia.blogspot.gr/2010/02/blog-post_20.html

3)Πίστη εξ ακοής και πίστη εξ εμπειρίας, συνέχεια τρίτη: 
http://salograia.blogspot.gr/2010/02/blog-post_21.html

4)Πίστη εξ ακοής και πίστη εξ εμπειρίας συνέχεια τέταρτη:
http://salograia.blogspot.gr/2010/02/blog-post_1053.html

5)Πίστη εξ ακοής και Πίστη εξ εμπειρίας συνέχεια πέμπτη:
http://salograia.blogspot.gr/2010/02/blog-post_22.html

6)Πίστη εξ ακοής και Πίστη εξ εμπειρίας, συνέχεια έκτη-"ότι εν πολλή δοκιμή θλίψεως, η περισσεία της Χαράς  αυτών":
http://salograia.blogspot.gr/2010/03/blog-post.html

Με φιλί ανάλαφρο -σαν φτερούγισμα κεφάτου σπουργιτιού- σε χαιρετώ 
ευχόμενη, να ανοιχτούν  τα πνευματικά μας  μάτια 
ώστε να λάβουμε -εγκαίρως- τη θεραπεία 
απ' το Θαύμα Κυρίου, 
που  λάμπει- αστράφτει σαν ήλιος- 
και γύρω στο σύμπαν 
και μέσα μας.

Ευανθία η Σαλογραία

Πως μπορεί μια Νεφέλη να συν-κλονίσει δυο σούπερ ερωτιάρηδες πιλότους- λεβεντόπαιδα λέμε- και να τους αλλάξει σε "θεούσους";

[Σήμερον και  η Απόδοσις της Εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού]

..................................................
-Πως  μπόρεσε μια Νεφέλη
να συγκλονίσει δυο φίλους, λεβεντόπαιδα πολεμικούς πιλότους,
(σούπερ ...ερωτιάρηδες, εν τη νεότητί των, μετά συγχωρήσεως, καλέ μου, εντιμότατε πάτερ)
και να τους μετατρέψει εφεξής, σε... "θεούσους" όλο κατάνυξη, όταν αναφέρονται
σε θέματα Ορθοδόξου Πίστεως;  

Ρώτα με και θα σου απαντήσω...

-Σε ρωτάω, παρότι ζαβλακωμένος σαν απότιστος βασιλικός απ' τη ζέστη, σε παρακολουθώ  με αυτί ίδιο ραντάρ,  μανδάμ Σαλογραία μου...

-Λοιπόν, μιλώντας συνοπτικά, και όπως τα θυμάμαι σε γενικές γραμμές εδώ και πολλά χρόνια που τ' άκουσα,  τα δυο παλληκάρια στη δεκαετία του 1990  περίπου, βρέθηκαν, μακάρι και να 'ξερα για ποιο λόγο,  βρέθηκαν στο Θαβώρ,
την Παραμονή της Εορτής της Μεταμορφώσεως στον Εσπερινό και στην Αγρυπνία  της Πανηγύρεως!

Υπήρχε  ατελείωτη, ευλαβέστατη λαοσύναξη  Ορθόδοξων Χριστιανών προσκυνητών απ' όλα τα έθνη,  και οι πιλότοι ιστάμενοι σεμνοπρεπώς  έξωθεν του ναού, με τα εκπαιδευμένα και έμπειρα αετίσια μάτια τους,  διέκριναν αίφνης πέρα  στον  ορίζοντα σε απόσταση κάμποσων χιλιομέτρων,  μια μεγάλη Νεφέλη που σαν να ήταν κοκκινωπής απόχρωσης...τελεφερίκ σε δρομολόγιο,  ξεκίνησε εκείθεν  σιγά σιγά και όλο και πλησίαζε,  μέχρι που έφτασε πάνω απ' το Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο  Θαβώρ, λίγο έξω απ' τα Ιεροσόλυμα...

Φτάνοντας ψηλά,  πάνω απ' το συγκεκριμένο σημείο  η απροσδόκητη Νεφέλη, (διότι δεν υπήρχε η παραμικρή κακοκαιρία  και ήταν το μοναδικό σύννεφο που ταξίδευε αργά και μεγαλόπρεπα στον ουρανό) άρχισε η Νεφέλη να χαμηλώνει σαν αλεξίπτωτο σε φάση προσγείωσης καλύπτοντας με τους υδρατμούς της  όλον τον ναό και τον περιβάλλοντα χώρο, προσφέροντας, αναμφίβολα   στους παρευρισκόμενους,  την αίσθηση, ξαφνικής,  πηχτής, πλην, εξόχως  χαροποιού, ευλογημένης ομίχλης! 

Οι  έκπληκτοι- με το στόμα ορθάνοιχτο παρακολουθούντες το φαινόμενο- πιλότοι φίλοι, ο Παναγιώτης και ο Σταύρος, αλλά και όλοι οι συρρέοντες εκεί θεοσεβούμενοι προσκυνητές,  με δυσκολία, ξεχώριζαν  ο ένας τον άλλον στα δυο μέτρα απόσταση...

Η παράξενη, απρόσκλητη  Νεφέλη, λες διέθετε μια μεταφυσική νοημοσύνη, τους σκέπαζε κατανυκτικά και - αέρινη, σαν από φωτεινά ακροδάχτυλα αγγελικών δυνάμεων, πλεγμένη  κουβερτούλα-, όλη τη νύχτα και  ως την επόμενη ημέρα στεκόταν εκεί, θερμαίνοντας τις ανάσες τους ως το ξημέρωμα...

Αφού ολοκληρώθηκε η θεία λειτουργία της Μεταμορφώσεως- φεύγοντας οι πιστοί....  σιγά σιγά, διακριτικά και ανάερα, όπως ήρθε από την προηγούμενη ημέρα, η Νεφέλη, άρχισε να διαλύεται...

Οι  παρευρεθέντες  φίλοι  οι αεροπόροι, 
ο Παναγιώτης Σ. και ο Σταύρος Π. μαθαίνοντας ότι το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται αιώνες τώρα από  την παραμονή κιόλας της Εορτής της Μεταμορφώσεως στο ίδιο σημείο, συγκινήθηκαν απίστευτα και τότε  ξεκίνησαν  να ψάχνουν τα πνευματικά ζητήματα για πρώτη φορά στη ζωή τους μαζί και  τα Εορτολογικά ζητήματα της Ορθοδόξου Πίστεως...
.......................................................................................................................
..........................................................................
Για το ίδιο  συναρπαστικό  φαινόμενο, ο αγωνιζόμενος αδελφός εν Κυρίω Δ. ψιλοθυμωμένος, που οι ψυχροί στην καρδία, αρνούνται να το αποδεχτούν,  μη βλέποντας την μυστική και αποκαλυπτική ομορφιά του,  μου έστειλε το άνω  βίντεο, σημειώνοντας στο μέηλ του,  και τα ακόλουθα σχόλια :

"Η αγία Νεφέλη που σκεπάζει το όρος Θαβώρ κατά την εορτή της Μεταμορφώσεως 6 Αυγούστου με το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο,/19 Αυγούστου με το Νέο Ημερολόγιο.

Όσο και να επιμένει ο κόσμος, είναι κόσμος.

Ο κόσμος φρονεί τα του κόσμου και αρνείται τα σημεία του Κυρίου. 

Και επειδή είναι κόσμος, αδυνατεί να δεχτεί ακόμα και το προφανές και οφθαλμοφανές. 

Και ο Κύριος μακροθυμώντας και περιμένοντας την επιστροφή των παιδιών του συνεχίζει επίμονα, και φέτος, να δείχνει πού αναπαύεται ...

Ασ' τους, λοιπόν, να λένε ό,τι θέλουν ... 
Άσε τον Ιούδα να τρέχει όλη νύχτα να τακτοποιήσει αυτό που έχει να κάνει. 
Ιούδας είναι. 
Για τη θηλειά του φροντίζει ... "

.........................................................

........................................................... 

Αδελφοί  μου Παναγιώτη, Σταύρο,  
καλή συνέχεια στον πνευματικό σας, αδιάλειπτο αγώνα.

Για την κατάθεση της εμπειρίας σας, την οποία πίστεψα-η πάνυ ολιγόπιστη-, επειδή γνωρίζω ότι μόνο χαϊβάνια δεν είσαστε στην αξιολόγηση νεφών και νεφελών, λόγω επαγγέλματος, αν μη τι άλλο...

εκ βάθους καρδίας,
  
ευχαριστώ!

Ευανθία η Σαλογραία

...................................................................................................................................

...................................................................................................................................

[Εν συνεχεία, παραθέτω από την ιστοσελίδα  https://www.ekklisiaonline.gr/nea/metamorfosi-sotiros-to-thavma-tis-agias-nefelis-sto-oros-thavor/  και τις παρακάτω, από άλλους μάρτυρες συγκλονιστικές περιγραφές]

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ: Λένε πως το όρος Θαβώρ, έγινε σαν τόπος, μάρτυρας της αποκαλύψεως της Θείας Δόξης σε υλικό σώμα.

Την ώρα της Μεταμόρφωσης ο Κύριος, άνοιξε στην κυριολεξία τα μάτια των μαθητών Του για να δουν, όσο χωρούσε η αντιληπτικότητά τους, την θεία φύση σε φυσικό σώμα. 

Παραστάτες αυτής της μεταμορφώσεως, ο προφήτης Ηλίας και ο προφήτης Μωϋσής, με πλήθος συμβόλων!.

Θαυμαστό γεγγονός στη σύχρονη εποχή, αποτελεί και η εμφάνιση της Αγίας Νεφέλης κάθε χρόνο στην Ιερά Αγρυπνία στο Όρος Θαβώρ κατά την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Το 2015 η Αγία Νεφέλη εμφανίστηκε δύο φορές με συνολική διάρκεια περίπου 3 ώρες.

Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων.

Εκεί στο Όρος Θαβώρ – όπου έγινε η Μεταμόρφωση του Σωτήρος – κάθε χρόνο, στις 6 Αυγούστου ,εμφανίζεται μια αόρατη θαυμαστή πλευρά αυτής της γιορτής όπου σε μια οποιαδήποτε εκκλησία του κοσμου δε μπορείς να δεις εκτός αν στο αποκαλύψει ο Θεός σε προσωπικό επίπεδο.

Κατά την τέλεση της Μεγάλης Εορτής της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χριστού, στην Ιερά Μονή του Θαβωρίου Όρους της Γαλιλαίας, συμβαίνει ένα θαυμαστό γεγονός κατά το οποίο καλύπτεται και επισκιάζεται το Θαβώριο Όρος από ένα φωτεινό σύννεφο.

Το φαινόμενο αυτό είναι ορατό και διαβεβαιώνεται από πλήθη πιστών Ορθοδόξων προσκυνητών οι οποίοι μετά την ολονύκτια αγρυπνία και το πέρας της Θείας Λειτουργίας, βγαίνουν στον περίβολο της αυλής προσευχόμενοι ψάλλοντας ύμνους…

Και ενώ ο καιρός είναι αίθριος, έρχεται στις 4 η ώρα το πρωί μια φωτεινή Νεφέλη που συνεχώς πυκνώνει, καλύπτοντας το Θαβώριο Όρος και την Ιερά Μονή, λάμποντας ολοένα και περισσότερο, εκπέμποντας ένα Θείο Φως που έχει ευωδιάζον ερυθροκυανόλευκο χρώμα!

Όσοι δεν πιστεύουν λένε ότι δεν είναι παρά ένα μετερεωλογικό φαινόμενο. Αυτό το σύννεφο όμως είναι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα σύννεφα που κατεβαίνουν το πρωί πάνω από τα βουνά.
«Αρχίζοντας η αγρυπνία βλέπεις στην κορυφή του βούνου,προς τη Ναζαρέτ,μες το σκοτάδι της νύχτας κάτι πορτοκαλί.

Αυτό κινείται κάθετα προς την εκκλησία και στέκεται εκεί σαν μία πορτοκαλί γλώσσα μέχρι στις δώδεκα-μία σε μεγάλη απόσταση από το Όρος Θαβώρ.

Και όταν αρχίζει η Θεια Λειτουργία, ειδικά τη στιγμή του Χερουβικού,έρχεται το σύννεφο προς το βουνό και αρχίζει να παίρνει διάφορα σχήματα και τότε αρχίζουν να κόβονται από το σύννεφο κομματια στρόγγυλα ή μακρόστενα και παίρνουν τη μορφή πουλιών ή αγγέλων και έρχονται πάνω από τον τρούλο της εκκλησίας.

Εκεί υπάρχει μία [..] όπως σ’όλα τα κτίσματα της περιοχής όπου ανεβαίνει ο κόσμος και επικαλείται το Άγιο Πνεύμα.

Τα λογια είναι φτωχά για τι αισθάνεσαι όταν αυτά τα κομματάκια, απαλά σα βαμβάκι,έρχονται και τ’αγγίζεις με τα χέρια σου,τα αισθάνεσαι στο πρόσωπό σου.Σου’ρχεται ν’ανέβεις σ’αυτό το κομμάτι να φύγεις και να μη σ’ενδιαφέρει τίποτα.
Ταυτόχρονα με αυτό το θαύμα ένα άρωμα εξαίσιο σα λιβάνι απλώνεται στον αέρα αλλά δεν είναι λιβάνι,σα ρητίνη αλλά δεν είναι ρητίνη.

Είναι ένας συνδυασμός ανατολίτικων κωνοφόρων και λιβανιού.

Φυσικά και εδώ βρίσκονται αυτοί που αμφιβαλλουν λέγοντας ότι κάποιο κόλπο έκαναν οι Έλληνες ή ότι είναι μετερεωλογικό φαινόμενο.

Φυσικά κατεβαίνοντας από το Θαβώρ,μετά από την αγρυπνία,με τους Έλληνες, τους Άραβες,τους Βουλγάρους,τους Ρωσους και τους Ρουμάνους να ψάλλουν το «Μετεμορφώθης εν τω όρει Χριστέ ο Θεός» δεν επιθυμείς τίποτα το εγκόσμιο,παρά να ζεις έτσι αιωνίως.

Σ’αυτή την περίπτωση όπως και με το Άγιο Φως αυτά τα θαύματα ,αυτήν την παρηγοριά,τα δίνει ο Θεος τελικά γι’αυτούς που πιστεύουν,γιατί όπως λέει η Αγια Γραφή "ήρθα να δώσω σ’αυτούς που έχουν και ήρθα να πάρω απ’αυτούς που δεν έχουν».Δηλαδή ο Θεος "παίρνει απ’αυτους που έχουν λίγη πίστη και αρχίζουν να σχολιάζουν και να αμφισβητούν το Θεό,την παρουσία Του και τις ενέργείες Του.

Ενώ σ’αυτούς που λένε "Πιστεύω

Κύριε βοήθει μου τη απιστία»αποκαλύπτει την πιο μεγάλη χαρά

Πράγματι εκεί στο Όρος Θαβώρ καταλαβαίνεις γιατί ο Απ.Πέτρος είπε στο Χριστό ότι δε θέλει να φύγει από εκεί.

Πραγματικά δε σου’ρχεται να φύγεις από το Θαβώρ.Ολες οι εγκόσμιες εκδηλώσεις ωχριούν μπροστα στο τι γίνεται στο Ορος Θαβώρ».

Να σημειωθεί ότι στο όρος Θαβώρ ( η λέξη Θαβώρ είναι Εβραϊκή και σημαίνει, Έλευσης Φωτός.) υπάρχουν τρεις εκκλησίες από τις οποίες μόνο μία είναι ορθοδοξη Ελληνική.

Από τις μαρτυρίες των αυτοπτών μαρτύρων το φωτεινό σύννεφο κατεβαίνει μόνο πάνω από την Ορθόδοξη Εκκλησία .

.........................................................................

.........................................................................

Η φανέρωση του Αγίου Ιωάννη Μαξιμόβιτς στη ζωή μου (επανάληψη)

Σαν σήμερα 19 Ιουνίου/2 Ιουλίου, 
επέτειο της μνήμης του Αγιώτατου Ιωάννη Μαξιμόβιτς
ανεβάζω στο μπλογκάκι,
την προσωπική εμπειρία μου 
από τον άνθρωπο του Θεού.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη...

Είναι τόσα αυτά που θα μπορούσα 
και θα ήθελα να γράψω που τελικά..
δεν γράφω τίποτε! 

Το παθαίνεις εσύ αυτό, αγαπημένο μου;

Εμένα, καλώς ή κακώς,  μου συμβαίνει συχνά,
και ζητώ συγνώμη, από τον Άγιο,
στουμπώνοντας το κεφάλι μου στο δάπεδο,
όποτε το συνειδητοποιώ,
αυτό όμως, δεν διορθώνει το αποτέλεσμα της  ραθυμίας μου.

Λατρεμένε Επίσκοπε, Ιωάννη, προστάτη πτωχών και ορφανών
και άξιε ιερουργέ ενώπιον του Αγίου Θυσιαστηρίου...
Πρέσβευε και υπέρ όλων ημών
των πάνυ αμαρτωλών..
.....................................................................................

Επανάληψη τα παρακάτω από την πρώτη δημοσίευση εδώ:
https://salograia.blogspot.com/2009/08/blog-post_19.html


Με ρώτησες ως ευφυής και ευγενής ηλεκτρονικός φίλος, 
από πού κατάλαβα ότι ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

(Μαξιμόβιτς είναι το ορθότερο αλλά εμείς οι Έλληνες πήραμε λίγο λάθος τον τόνο)

ήταν αυτός που βοήθησε τη μάνα μου, στην αρρώστια της, [εξαφανίζοντάς της, τους Πόνους...]
Δύσκολο να το εξηγήσει κάποιος.

Πολύ δύσκολο να το εξηγήσω συνοπτικά σε άνθρωπο με σπουδές και λογική Δυτικού τύπου.

Πολύ δύσκολο έως και αδύνατο, θα έλεγα, όμως...μια και μου έθεσες το ερώτημα θα προσπαθήσω
 να αρθρώσω δυο λόγια και αν με χαρακτηρίσεις ως τρελή για δέσιμο- καμία κακία δεν θα κρατήσω!

Είχα πρωτοακούσει απο το σύνευνο Πέτρο για τον άγιο Ιωάννη Μαξιμόβιτς.

(Για περισσότερα βιογραφικά, κοίταξε και την ανάρτηση του Νεκρός για τον κόσμο εδώ)

Είχα ακούσει ότι οι Αμερικανορώσοι που τον γνώρισαν, τον ευλαβούνταν ως άγιο, ωστόσο
κ α μ ί α απολύτως σημασία δεν έδινα.

Ομολογώ την αδιαφορία μου.

-Εντάξει τώρα!
Δεν ήταν παρά ένας γέρος ρασοφόρος.
Εντάξει.
Δεν θα δεχτώ ότι όποιος είναι γέρος και ρώσος παπάς ότι είναι αυτομάτως και άγιος, 
μην τρελαθούμε , κυρία μου!

Είμαι χαζή και γραία, αλλά τόοοσο ηλίθια πια δεν είμαι!
Έτσι προσπερνούσα το θέμα και δεν το έκανα ζήτημα.

Το πιο βασικό μου εμπόδιο, νομίζω πως ήταν, η αίσθηση που είχα για τους αγίους, παιδιόθεν.

Οι άγιοι,ας πούμε,για την παιδική μου συνείδηση, έπρεπε να έχουν ζήσει τουλάχιστον πριν απο τριακόσια χρόνια, ήταν μάλλον αγέλαστοι και σχεδόν, όταν θα ζούσαν - δεν θα πήγαιναν καν στην τουαλέτα!

Ο Ιωάννης Μαξιμόβιτς, εκοιμήθη εν Κυρίω, το 1966, στο Σαν Φρανζίσκο

(το άγιο σώμα του, σώζεται ακέραιο στο ναό της ΠΑΝΤΩΝ ΘΛΙΒΟΜΕΝΩΝ Η ΧΑΡΑ, που έχτισε ο ίδιος στην ίδια πόλη)

Ο Άγιος Ιωάννης βρέθηκε πολύ κοντά στην εποχή μου - πώς να πιστέψω ότι ήταν άγιος;

- Μα υπάρχουνε άγιοι σήμερα;

-Όχι, όχι, δεν το πίστευα,ότι ήταν άγιος, που να με κρέμαγες απ' το σύρμα με μανταλάκια!

Κατά την ταπεινή μου άποψη,απ' το 1981 που πρωτάκουσα γι αυτόν, μέχρι το 2001- που ζήτησα τη βοήθειά του με πόνο ψυχής,
ήταν, απλώς, ένας καλός, ίσως, πλην, εντελώς πεθαμένος, γέρος δεσπότης.

Εδώ, γιατρέ μου, να ανοίξω μια παρένθεση και να εξηγήσω, ότι δεν υπάρχει ιστορικό ψυχασθένειας στην οικογένειά μου, ότι δεν μου έχουν χρειαστεί ποτέ χάπια,
ότι έχω άριστες σχέσεις με τους συνεργάτες στη δουλειά,
 και τους γείτονες, ότι έχω φίλους που με αγαπάνε
 και ότι γενικά, αυτό που λέμε αλαφροίσκιωτη, 
ποτέ δεν υπήρξα.

Αν άκουγα από κάπου καμιά μεταφυσική αναφορά περίεργη, περιγελούσα από μέσα μου,τη νοσηρή φαντασία του θρησκειόπληκτου.

Απέξω μου, δεν έδειχνα, βέβαια μεγάλη αγένεια.

Άκουγα απλά, με επιφύλαξη, όπως οι ψυχίατροι που ακούνε τα μύρια, κουνώντας το κεφάλι τους, ευγενικά και μέ άπειρη-δήθεν-κατανόηση...

Εις πείσμα, όμως, όλων των προηγούμενων παραμέτρων, ο Ιωάννης ο Μαξιμόβιτς, παρότι πεθαμένος, ήταν πιο ζωντανός και πιο δυνατός απο την αφεντιά μου, και με προσέγγισε
 και με συγκίνησε με μια σειρά από απίστευτες συμπτώσεις που μόνο απλές συμπτώσεις δεν ήταν.


Η μεταστροφή του συναισθήματος που επιτεύχθηκε μέσω αυτών, υπήρξε για μένα, εντυπωσιακή και απροσδόκητη...
.................

Λίγο καιρό, αφότου άρχισα να εξετάζω το ενδεχόμενο της γνήσιας αγιότητας του πεθαμένου ρώσου δεσπότη, συνέβη η ασθένεια της μητέρας μου.

Για ένα ολόκληρο μήνα σφάδαζε με ασταμάτητους πόνους.
Κανένα παυσίπονο δεν μπορούσε να την ανακουφίσει.
Ίσως έπρεπε να πάρει μορφίνες...

Ο πατέρας μου, είχε περιέλθει σε απελπισία.
Ίσα που δεν έκλαιγε, καθώς μου διεκτραγωδούσε την κατάσταση τηλεφωνικά.

Κλείνοντας τη συνομιλία μαζί του, η ψυχή μου ήταν βαριά.

Σκεπτόμενη τους αφόρητους πόνους της μάνας μου, έπεσα στα πατώματα,μπροστά στις εικόνες μου, με δάκρυα ποτάμι και φώναξα αυθόρμητα αυτόν

(πώς μου ήρθε η μορφή του στη μνήμη;ήταν τα προηγηθέντα θαυμαστά σκηνικά που τα παραλείπω)

τον άγνωστο μέχρι χτες- για μένα- ταπεινότατο ρώσο επίσκοπο,του φώναξα να βοηθήσει τη μητέρα μου, και να της σταματήσει τους πόνους που την βασάνιζαν.

Ήταν βράδυ που έκανα αυτή την επώδυνη προσευχή.

Κοιμήθηκα έτοιμη για τα χειρότερα.

Την άλλη μέρα, πρωί, χτύπησε το τηλέφωνο.

-Κόρη έγινε θαύμα! άκουσα την εκστατική φωνή του πατέρα μου.

-Η μάνα σου ξύπνησε σήμερα και είναι απολύτως καλά!


Δεν την πονάει τίποτα!

Πραγματικά, δεν πίστευα αυτό που άκουγα!

Καθυστέρησα λίγες μέρες μέχρι να το πιστέψω...

Η μητέρα μου, μετά απο έναν περίπου ατελείωτο μήνα νυχθήμερης οδύνης,μετά την επίκληση του Αγίου Ιωάννη του Μαξιμόβιτς, σηκώθηκε-  χωρίς κανένα πόνο!

Τις επόμενες μέρες, κάναμε την αξονική και το σπινθηρογράφημα και ενώ η αξονική και το σπινθηρογράφημα, όπως και οι ακτινογραφίες έδειχναν έναν άγριο καρκίνο στα κόκκαλα, εκείνη για πέντε επόμενα έτη ήταν όρθια, χωρίς κανένα πόνο, κανένα παυσίπονο και απολύτως λειτουργική σε όλα της!

Έζησε άλλα τρεισήμισι χρόνια-μετά απο συντριπτικό κάταγμα λεκάνης- κατάκοιτη, ειρηνική,χαρούμενη θα έλεγα, πλην όμως χωρίς πόνο...

Έτσι και παρέδωσε το φιλόσοφο πνεύμα της...

Το πιστεύεις;
Μέχρι και ο ορθολογιστής επιστήμονας ο άντρας μου, είπε ότι έγινε θαύμα μέγα
(όλοι κολυμπάμε στα θαύματα,αδιαλείπτως, απλά κάποια θαύματα, είναι ...θαυμασιότερα!)

Επειδή επικαλέστηκα το όνομα του Αγίου Ιωάννη και προέκυψε το λυτρωτικό αποτέλεσμα απροσδόκητα, και ανέλπιστα, γι αυτό, η ψυχή μου έχει την
ε σ ω τ ε ρ ι κ ή βεβαιότητα, ότι ο Άγιος Ιωάννης, ήταν εκείνος που τη βοήθησε...

Αυτή είναι η εμπειρία των απλών πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας δια μέσου των αιώνων...

Αργότερα συνδέθηκα συναισθηματικά, με τον άγιο Ιωάννη, ακόμη περισσότερο,καθώς διάβασα το βίο του, καθώς είδα ότι αγαπούσε και αυτός πολύ τους δια Χριστόν Σαλούς
 και ότι είχε κι αυτός, για κολλητό,ένα περιστεράκι...

Οι Άγιοι, είναι τα μεγαλύτερα αδέρφια μας, αν θες, είναι οι πνευματικοί οδηγοί μας.

Προετοιμάζουν το δρόμο μας, για την εντός ημών Βασιλεία, θέλω να με πιστέψεις...

Τώρα, θα μου πεις , γιατρέ μου:

-Μανδάμ Σαλογραία! τι κάθεσαι και μας λές!
Γιατί να ασχολούνται οι Άγιοι μαζί μας;
-Είναι απλό.
Επειδή,σχεδόν- κατά το υπόδειγμα του απείρως Αγαπήσαντος ημάς- μέχρι θανάτου,μας αγαπάνε!

Και όταν αγαπάς κάποιον και σου ζητάει βοήθεια, τρέχεις-αν πρέπει, διότι πάντα υπάρχει και ένα μυστικό πρέπει που ρυθμίζει τα μύρια αιτήματα των ανθρώπων- και κάνεις για κείνον το καλύτερο.

Και η Αγάπη ζεί και πέρα απο τον τάφο, 
για όσους έχουν μετατρέψει την καρδιά τους,σε Ναό του Παναγίου Πνεύματος.

Η Αγάπη του Άναστημένου Χριστού και των Αγίων Του, είναι πιο δυνατή απο το θάνατο.

Μέχρι μυελού των οστέων της μάνας μου, αυτό,

το ψηλάφησα!

Σαλογραία

(κατά κόσμον Ευανθία Παναγοπούλου-Κουτσούκου, 
κάτοικος Πατρών από το Σωτήριον Έτος 1981)