H σημασία του Πνευματικού στον σύγχρονο Διωγμό- π. Σάββας Αγιορείτης -π. Πέτρος Χιρς

Συνταγή επιτυχίας για εξετάσεις-Πάνω απ' όλα Ψυχραιμία στις εξετάσεις (επανάληψη)

(επανάληψη από την πρώτη δημοσίευση
 https://salograia.blogspot.com/2011/05/blog-post_09.html)
................................................................
...................................................................................................

Αγαπημένο μου

σε είδα τις προάλλες- εκεί στα σκαλιά της Γεροκωστοπούλου, στην Πάτρα που τρεις ώρες τα λέγαμε- ότι είχες  άγχος  για  τις πανελλαδικές εξετάσεις ...


Δυο λόγια, μόνο, σου γράφω- εκ της μικρής μου εμπειρίας προερχόμενα.

Οι εξετάσεις δεν είναι δα και η Ημέρα της Μελλούσης Κρίσεως, 
ώστε να σε  καταβροχθίζει,  της αρκούδας το άγχος!

Ένα απλό συμβεβηκός-επί της ουσίας- αποτελούν και οι εξετάσεις.

Δεν κρίνεται η ποιότητα της ζωής και του μέλλοντός σου, από δαύτες, σε παρακαλώ, πίστεψέ με.

-Εντάξει.

-Έχεις βάλει στόχους:  
Σεβαστοί και νόμιμοι.
Έχεις αποδυθεί σε  μια δυνατή προσπάθεια, διαβάζοντας, 
αγρυπνώντας, στερώντας τον εαυτό σου, από πολλά χατιράκια, 
που σε κάθε  άλλη περίπτωση θα του έκανες.

Εντάξει. 
Μέχρις εδώ όλα καλά και κατανοητά. 

-Από κεί και μετά, όμως,  αν επιτρέψεις το άγχος να σε κατακλύσει, υπάρχει φόβος,
μαντάρα να γίνει το σύστημα, διότι ο εγκέφαλος μπορεί ή να πάθει υπερκόπωση, ή να μπλοκαριστεί απ' το άγχος και να μην αποδώσει.

-Και μεις είχαμε  κάποτε πανελλήνιες,  μα δεν κάναμε κι έτσι,  για Όνομα! 
-Και ο ανταγωνισμός ήταν, επίσης, μεγάλος.

-Και η ύλη που διαβάζαμε  απροσδιόριστη και τεράστια.

-Αλλά τότε τα μήντια δεν μεγαλοποιούσαν τόσο το ζήτημα, 
και μεις δεν ήμασταν πανικόβλητοι.

-Θυμάμαι τον καθηγητή Ανδρακάκο στο Φροντιστήριο του Μπελεζίνη στα Εξάρχεια
 που σοφά συμβούλευε τους μαθητές, να μην κοιτάξουν εφημερίδες,  την επομένη των εξετάσεων.

Να μην εξετάσουν την επαύριον- τι έγραψαν και τι δεν έγραψαν.

-Πάρτε τις εφημερίδες, 
και κοιτάξτε τες 
-μ ε τ ά ...το τέλος  των διαγωνισμών, 
σοφά,
μας συμβούλεψαν.

Πού να ακούσει την ώριμη συμβουλή, το ξερό μας κεφάλι!
-Όοοοχι! 

Δεν ξέρει

[η καθηγητάρα - εν έτει 1971- στο Αμερικάνικο Κολέγιο], 

ο Ανδρακάκος.
Εγώ ξέρω, το βούρλο, καλύτεραααα!

-Και παίρνεις τότε την εφημερίδα, την επαύριον, λατρεμένο μου, το θυμάσαι;

-Το θυμάμαι!

-Και τι βλέπεις, στην εφημερίδα;

-Βλέπω,  ότι είχα πέσει εντελώς έξω στο θέμα της έκθεσης- μαύρα μου μακαρούνιαααα!

Σου θυμίζω ότι έδιναν εκτενές  αρχαίο ρητό, να το μεταφράσουμε, δηλαδή να καταλάβουμε
τι στον κόρακα έλεγε, και μετά, να το αναπτύξουμε ως δοκίμιο- ωιμέ ωιμέ...πως τα σιχαινόσουνα
και συ, τα δοκίμια, θυμάσαι;

-Τι εφιάλτης, να αναμασάς δοσμένες κοινοτοπίες, Χριστούλη μου! 
Μόνο εφιάλτης; Κόλαση σκέτη.
-Ε, αφού απ' την εφημερίδα είδα ότι έπεσα τ ε λ ε ί ω ς έξω στο θέμα της έκθεσης
( άλλα των αλλουνών έγραφα εγώ, άλλα των αλλουνών ο καθηγητής του φροντιστήριου
 που δημοσίευε η εφημερίς) 
τα έβαψα  μαύρα, κατάμαυρα, και άρχισα  νοερά να ολοφύρομαι 
-κοινώς να μαλλιομαγουλοτραβιέμαι:

 "Πάει! Μηδέν παίρνω στην έκθεσηηηηηη!"- κρουνηδόν τα δάκρυα στις ντροπαλές παρειές  μου. 

Και παραιτήθηκα από κάθε επόμενη προσπάθεια διαβάσματος- το ανεγκέφαλο.

Στα επόμενα μαθήματα δεν έκανα την παραμικρή επανάληψη- εκείνες τις κρίσιμες   μέρες. 

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, με γουρλωμένα από κατάπληξη μάτια, είδα   
είχα πάρει πολύ καλό  βαθμό στην έκθεση, πλην, με τα λοιπά τα μαθήματα, χωρίς μια επανάληψη, χωρίς μια προσοχή, δεν πήγα τόσο καλά και έμεινα για δύο μόρια- απέξω...

-Πάρε πέντε, ζωντόβολο να μη στα χρωστάω...

-Γι αυτό, τώρα, εξ εμπειρίας, κράζω  αγαπητικά:

- Για Όνομαααα! 
ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ, την επομένη,  τις φάκεν  ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ούτε το Ίντερνετ(μόνο τη Σαλογραία )!

Προστάτεψε τον εαυτόν σου.

-ΜΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, ούτε  ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ.

-Άστοοοοοοο! "ό γέγονεν, γέγονεν" που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών," ό,τι έγινε έγινε", δηλαδή! 

Γράψε ό,τι γράψεις, σημείωσε- αν θες-  τι έγραψες, αλλά έλεγξέ το- ΜΕΤά!

 Μετά την ό λ η   διαδικασία. 

Είναι σημαντικότατο, να προφυλάξεις τα συναισθήματά σου, 
από πτώση,  είτε εξ αιτίας  αληθινών, είτε εξ αιτίας  φανταστικών αποτυχιών, καταλαβαίνεις;!

-Το φώναζε τότε,  κι  ο σοφός Ανδρακάκος, εσύ δεν τον άκουσες.
 Το πλήρωσες βόϊδι! 

-Τη δεύτερη χρονιά που έδωσες, ήξερες τι θα κάνεις.
Και πέρασες τότε.

-Κάλλιο αργά παρά ποτέ!
 Πάλι καλά! 

Τι χαρά Παναγία μου!

-Δεν κοιμήθηκες -από τη χαρά σου- όλη τη νύχτα! 
....................................................

Μια πρακτική συμβουλή ακόμα: 
Καλή διατροφή
(εξάπαντος δυο αβγουλάκια καθημερινά τονώνουν τη μνήμη, 
ζάχαρη για τον εγκέφαλο επίσης
-μακριά απο αλκοόλ,  το αλκοόλ εις το πυρ το εξώτερονννν! )

Και ως γενικότερη  στάση ζωής, κράτα τούτο:

Να αγωνίζεσαι φιλότιμα, 
σαν όλα να εξαρτώνται από σένα 

και να είσαι ειρηνικός,
σαν  ό λ α να  εξαρτώνται από τον Κύριο,

διότι πραγματικά 
τα ΠΑΝΤΑ εξαρτώνται από τον Κύριο, πουλάκι μου, 
θέλω να με πιστέψεις! 

Αξέχαστη έχει μείνει-τότε στο φροντιστήριο- η περίπτωση  κοπανατζή νεαρού, που ήθελε μεν,
να περάσει ιατρική αλλά βαριόταν να κουραστεί,  διότι...τον απασχολούσαν οι... γκόμενες, οι πρώην και οι επόμενες.

Πήγε στις εξετάσεις, ωστόσο.

Δεν ήξερε τα θέματα(η αδιαβασιά του χτύπαγε κόκκινο) 
και παρέδωσε τέσσερις  ολόλευκες,  κόλλες-παρθένες- πάντα οι παρθένες εξάλλου του άρεσαν!

Το ανακοίνωσε και  στο φροντιστήριο, γελώντας.

Τότε είχε πρωτοξεκινήσει η μηχανοργάνωση στους υπολογιστές. 

Κανονικά έπρεπε να πάρει μηδέν εις εκάστην εξέτασιν. 

Από λάθος των υπολογιστών, αντί να πάρει μηδέν, πήρε είκοσι σε κάθε μάθημα!

Κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό, από την έκπληξη και τη χαρά του,  
όταν έμαθε 
ότι πέρασε 
π ρ ώ τ ο ς, με τέσσερα εικοσάρια, 
στην ιατρική της Αθήνας!

Μετά απ' τ' ανέλπιστο, υπέροχο σόκ,   
φιλοτιμήθηκε μέχρι αηδίας  και έγινε πράγματι, φοιτητής ιατρικής,  άριστος στη συνέχεια.
Γι αυτό σου λέω: Δεν δικαιούσαι να μουρμουράς, απαισιόδοξα. 

Δεν δικαιούσαι, να μεμψιμοιρείς,
εφόσον  η πληροφορία είναι ά π ε ι ρ η.

Ποτέ, ανθρωπίνως  δεν θα   διαθέτεις ό λ η την υπάρχουσα πληροφορία
-όσο τζίνι και αν θεωρείσαι,  
όσα κουμπιουτεροπαιχνίδια μυστηρίου,   με άκρα επιτυχία και αν περαίωσες- επειδή, 
 ποτέ  δεν ξέρεις πότε  θα υπεισέλθει στο σύστημα της δικής σου ζωής, 
ένας άγνωστος παράγοντας "χι", 
που θα τα αναστρέψει όλα, υ π έ ρ σου.

Απαγορεύεται, λοιπόν- δια ροπάλου-  κάθε αρνητική σκέψη,
ειδικά σε  αυτή την περίοδο, 
αλλά και γενικότερα, περιστέρι μου.

Οι αρνητικές σκέψεις, απαγορεύονται-δια ροπάλου-
διότι αποτελούν εμπόδια 
στην ευλογία, που οι ουρανοί
 -μπορούν και  επιθυμούν- 
να σου στείλουν, 
να το θυμάσαι! 

(Το σημειώνει και με τα υπέροχα δικά του λόγια, στην Καθολική  Επιστολή του, ο Άγιος  Αδελφόθεος Ιάκωβος, τα ξεπατίκωσαν οι νεοποχίτες και  τα πουλάνε  για καινούργια, την σήμερον
...................................................................
Με ρωτάς τώρα:
πώς να ελέγξεις τις αρνητικές σκέψεις που σε ταράζουν και σε γεμίζουν φόβο και άγχος;

Απάντηση:
λέγοντας, έστω και  σαν ρομποτάκι όλες τις μέρες των εξετάσεων, ενδιάμεσα σε κάθε κενό χρόνου που δεν είναι διάβασμα, ακόμη και όταν πέφτεις για ύπνο, ακόμη και πριν ξυπνήσεις εντελώς, ακόμα και μέσα στον ύπνο σου,  επαναλαμβανόμενα τη νοερά αγία  προσευχή, των σοφών και αγίων μοναχών-καλογέρων:

"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον".

Μέσα σε αυτή τη λέξη "ελέησον" 
κρύβονται ό λ ε ς οι δωρεές, της ψυχής και του σώματος, 
που ένας άνθρωπος θα μπορούσε να λάβει.

Για να λάβεις αγαπημένο μου, πρέπει πρώτα, ενθέρμως, επιμόνως, να το ζητήσεις!

-Γιατί επιλέγω μικρή νοερά προσευχή καί όχι άλλες μεγάλες;
-Επειδή με τη μικρή, τη σύντομη προσευχή, 
ε σ τ ι ά ζ ε τ α ι καλύτερα ο νους,  
δεν διαχέεται, και ηρεμεί το συναίσθημα πιο εύκολα.

Δεσμεύοντας το νού με προσευχή, 
δεν του επιτρέπεις να σκέφτεται άλλα κακά και αρνητικά, 
επειδή ο νούς στο κάθε κλάσμα του χρόνου
έχει δυνατότητα για μία  μόνο επιλογή σκέψης 

[σου τα εξηγούσα στην παλαιότερη ανάρτηση, πάτα στον υπογραμμισμένο σύνδεσμο να την διαβάσεις]

η οποία στη συνέχεια γεννάει αυτομάτως και το ανάλογο συναίσθημα.
-Αγχωτική σκέψη-έστω και ανεπαίσθητη- γεννάει αγχωτικό συναίσθημα. 

-Σκέψη πίστης και προσευχής, γεννάει ειρήνη και δύναμη στην ψυχή.

Οι άγιες λέξεις τις προσευχής- ακόμα και αν κάποιος δεν πιστεύει  πολύ συνειδητά στον Αναστημένο Θεάνθρωπο Ιησού- έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν το υποσυνείδητο και την ύπαρξη θετικά, ζωηφόρα.

Μια καλή δοκιμή, θα σε πείσει, αγαπημένο μου. 
Ναι, δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής η προσευχή,
είναι και άλλα πράγματα, αλλά αυτό δεν θα το συζητήσουμε στην παρούσα.

Τα εξήγησα εκτενέστερα σε παλιότερη ανάρτηση 
για τα νήματα των σκέψεων συναισθημάτων σε σχέση με την προσευχή όποτε μπορείς, ρίξε  ματίτσα..)
...................................................................

Κάνε, εσύ, το καλύτερο που μπορείς και, αυτό που α λ η θ ι ν ά πρέπει να λάβεις, 
η δύναμη του Θεού, θα στο δώσει.

Γίνονται   θαύματα απ' τη θεία επέμβαση- πάμπολλα- 

αρκεί  οι άνθρωποι  να  πράττουν
αυτό που περνάει απ'το χέρι τους, 
με συνέπεια και ελπίδα.

Θα το ξαναπώ το λατρεμένο μου ρητό:

"Ει δύνασαι πιστεύσαι ΠΑΝΤΑ δυνατά τω πιστεύοντι"

Μέχρι και να αριστεύσεις!

Σε φιλώ και σε εύχομαι εν Κυρίω, 
περιμένοντας 
της χαράς τα κεράσματα!
Ευανθία η Σαλογραία 

(κι αν ζουλήξεις περιστεράκι μου πάνω στην υπογραφή,  θα βρεθείς  σε ανάρτηση με θαύμα σωτηρίας στρατιώτη από τον Άγιο Γεώργιο, μου τα εξιστόρησε λεπτομερώς, ο καπετάνιος -εγγονός- εκείνου του αιχμάλωτου -στη Μικρασιατική Καταστροφή-, στρατιώτη)

Η φωνή του Θεού μέσα μας, η φωνή του Εξαποδού και η ε π ι λ ο γ ή της δικής μας συνείδησης (επανάληψη)

(επανάληψη από τη σελίδα https://salograia.blogspot.com/2010/07/blog-post_18.html
..............................................................................................
Περιστεράκι μου

πρωτοέμαθα για φωνές που ακούν οι άνθρωποι μέσα στο κεφάλι τους, απ' τη νονά σου τη Δήμητρα, όταν έπαιρνε μαθήματα ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο.

Θυμάμαι πόσο παράξενο, μου φάνηκε τότε.
Πόσο γέλασα!
Πόσο το κορόιδεψα!

Ήμουν πολύ νέα- είχα τα λογικά μου ακόμη- το παραδέχεσαι και σύ- και βέβαια προσλάμβανα τον κόσμο, ως κάτι το συμπαγές, το τετραγωνισμένο, το μετρήσιμο, το αναμφισβήτητο, το αιώνιο, το αναλλοίωτο-μωρέ τι κούνια με κούναγε! 

Τους λυπήθηκα πολύ αυτούς τους κακόμοιρους, που επειδή ακούγαν, λέει, φωνές μες στο κεφάλι τους, οι γιατροί, τούς χαρακτήριζαν τρελούς, τους δέναν σε ζουρλομαντύες, τους παστώναν στα χάπια, στα ηλεκτροσόκ, στις λοβοτομές κάποτε- Χριστούλη μου-τι φριχτές βαρβαρότητες!

Στη συνέχεια, απ' τα διαβάσματά μου, από σκόρπιες κουβέντες με φίλους και γνωστούς, το ζήτημα, καλύτερα το εμπέδωσα.

Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε πολλά χρόνια, μέχρι να ξεμπερδέψω την αντίληψη και αίσθηση της ψυχής, αντιλαμβανόμενη ότι δ ε ν ήσαν όλα τα είδη των φωνών -που "άκουγε" κάποιος- και ΤΟ εισιτήριο για το τρελάδικο.

Ας πούμε υπήρχαν και εσωτερικές, μυστικές φωνές που λειτουργούσαν σωτήρια...

Για παράδειγμα- θυμόταν -ο πατέρας μου,

στα μαύρα "σαν του λαγού το αίμα", χρόνια του Εμφύλιου,

ότι ανά πάσα ώρα, μπορούσε να γίνει ο καθείς, μακαρίτης. 

-Ενώ, κόρη, βρισκόμουν -ορφανό, νεαρό παλικάρι- με μια παρέα, π.χ. πέντε ατόμων και αναρωτιόμασταν ποιο δρόμο να πάρουμε ποιο δρόμο να αφήσουμε, και αποφάσιζαν- ας πούμε- απ'την παρέα, οι τέσσερις:

-Εμείς θα πάμε απ' αυτό το μονοπάτι!

Παρένθεση:

-Σε διαβεβαιώνω, κόρη, ότι από μικρός πάντοτε προσευχόμουνα στο Θεό, ζητώντας καθοδήγηση- τότε μια φωνή μέσα μου- ακουγόταν 

και με ορμήνευε σα μάνα, νοερά:

-Μην πάς από αυτό το δρόμο, που λένε οι φίλοι σου, πήγαινε απ' τον άλλο!
Πήγαινα, λοιπόν, απ' τον άλλο και γλίτωνα, διότι οι φίλοι που διάλεγαν διαφορετικά, πέφτανε είτε απάνω σε παλιοκομμουνιστές, που τους ντουφεκάγανε, είτε σε νάρκες και σκοτωνόντουσαν.
..............................................

Τέτοια εσωτερική καθοδήγηση από σωτήρια φωνή ο πατέρας, έλεγε ότι "άκουγε" πάντοτε σε δύσκολες περιστάσεις του βίου του, όταν ολομόναχος και επειγόντως έπρεπε να λάβει απόφαση.

Υπάκουε σε αυτή τη φωνή και προφυλασσόταν ή σώζονταν.

Από τέτοιους κινδύνους, πάμπολλους, ο Κύριος τον ελευθέρωσε και αναγνώριζε 
ε υ γ ν ω μ ό ν ω ς ο καλός ανθρωπος, τη δωρεά που δινόταν...

.....................................

Από τη μεριά των καταστροφικών προτροπών πάλι...

Τελευταία συνάντησα νεαρό, με σοβαρότατο πρόβλημα.

Μου εκμυστηρευόταν ότι τον σφυροκοπούσαν φωνές -εν είδει σκέψεων- που τον πίεζαν απελπιστικά, επιτακτικά και επαναλαμβανόμενα:

-Πάρε ένα μαχαίρι και ξεκοιλιάσου!
Πάρε ένα μαχαίρι και ξεκοιλιάσου!
Πάρε ένα μαχαίρι και κόψε το λαιμό σου!

Το παλικάρι, ετών είκοσι, το παρακολουθούσε ψυχίατρος, από την παιδική του ηλικία, έπαιρνε και χάπια προκειμένου να αντέξει.

Όποτε έκοβε τα χάπια, αυτές τις φωνές- τις προτρεπτικές προς ό,τι χειρότερο- τις άκουγε με ακραία επιθετικότητα να μιλούν, μες στο μυαλό του...

Σχιζοφρένεια ίσως το χαρακτηρίζουν αυτό, οι ψυχίατροι.

Μπορεί και να είναι-δε λέω!

Δαιμονική πολιορκία θα το ονόμαζαν στο Μεσαίωνα.

-Προσωπικά, κλείνω μάλλον, προς το Μεσαίωνα.

-Μανδάμ, δε χρειάζονται περιττές δηλώσεις!

Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει!
........................... 

Όπως και να το πεις, όμως, τζιβαέρι μου, η αλήθεια είναι ότι τέτοιες κακόβουλες φωνές-σκέψεις, νόσο ψυχής απεργάζονται και καταστροφή του σώματος -που κτίσθηκε για ναός -του εν ημίν Αγίου Πνεύματος -και όχι για σεξ-άλωμα αχαλίνωτο αλλά...ας μην ξεφεύγω από το θέμα μου, έχει και καύσωνα -

νόσο βαρύτατη απεργάζονται οι κακόβουλες προτροπές -επαναλαμβάνω ακούραστα- και όχι υγεία, αυτό, ακόμη και ένας τυφλός θα το έ β λ ε π ε!

Εντύπωση, μου έκανε τελευταία, το εξής:

Φίλος μας, νοσηλευόταν στην Ψυχιατρική του Ρἰου, και λοιπόν, όταν θέλησε ο ιερέας της ενορίας του, να τον επισκεφθεί, εμποδίστηκε απ' τον ...πορτιέρη της πτέρυγας, διότι ...λέει ...οι ασθενείς, οπόταν βλέπουν ιερέα, αρχίζουν και λυσσομανούν με θρησκευτικό παραλήρημα!

Ίσως δεν είναι εντελώς άσχετο αν πώ ότι και γω, επισκεπτόμενη τον εν λόγω, έγινα αποδέκτης μεγάλης -βουβής περισσότερο- κακίας από άγνωστη νεαρή ασθενή που μόλις με είδε, μετά από λίγο έφτυσε μια βρισιά εις βάρος μου, και άρχισε να κοροϊδεύει με παντομίμα και διάφορες κινήσεις τα ιερά και τα όσια -δεν ξέρω γιατί-

με μοντέρνο ντύσιμο(όχι θεούσικο), μια χαρά γραία -ίδια σκουράτζος- μπήκα στην κλινική...
ούτε και κουβέντιασα πνευματικά, με το φίλο...

-Τι την πείραξε; 
Άβυσσος, άβυσσος Φωτάκι μου...

Άραγε το ράσο φταίει στους ασθενείς με θρησκευτικό παραλήρημα, ή οι νοερές οντότητες που τους βασανίζουν ανελέητα...
(Εφόσον αγαπάς τον κινηματογράφο, και εφόσον δεν είσαι ιερέας, και εφόσον δεν έχεις δει την εξαιρετικά καλοστημένη ταινία που αφηγείται αληθινό περιστατικό και έχει τίτλο: Ο εξορκισμός της Εμιλυ Ρόουζ...χάνεις...επίσης διάβασε τα Άνθη ΑγίαςΡωσίας του Μελινού, και δες το φίλμ: Ένας υπέροχος άνθρωπος, που αναφέρεται στην αληθινή ζωή του ...ασθενή Τζ. Νας όστις τιμήθηκε με Νόμπελ για την μαθηματικοοικονομική διάνοιά του)

...και οι οποίες νοερές κακόβουλες οντότητες... διαολίζονται αφάνταστα, βλέποντας έντιμο ιερέα ή και κάποιον λαϊκό που κάνει το μικρό του αγώνα;

Πραγματικά, δεν είμαι σε θέση να ξέρω...

Η αλήθεια είναι ότι συνέχεια σχεδόν, η ανθρώπινη συνείδηση καλείται να επιλέξει αν θα υπακούσει στις προτροπές της φωνής του Θεού,
ή στις προτροπές της φωνής
του εξαποδού.

Οι προτροπές της φωνής του Θεού, είναι π ά ν τ ο τ ε σύμφωνες με το Νόμο του Κυρίου ενώ οι προτροπές της φωνής του εξαποδού, παρακινούν σε ασέβεια απέναντι στο Θείο Νόμο
και γεμίζουν πάντα με ταραχή την καρδιά μας- το έχω καρατσεκάρει- αχ 
Μαλβινάκι...

Το τι θα επιλέξει εκάστου η συνειδηση, 
θα δημιουργήσει
ή τα δεσμά της καταστροφής του,
ή τα φτερά, της εν Αγίω Πνεύματι, ελευθερίας του.

Κλείνοντας αυτό το μικρό προβληματισμό, περιστέρι μου, θέλω να μοιραστώ μαζί σου μερικές σκέψεις για το ζήτημα της αγαθής φωνής που αναφέρει ο αγιότατος ιεράρχης Νικόλαος Βελιμίροβιτς, (από το βιβλίο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ,εκδόσεις ΧΡΟΕΣ, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου...) όστις, γράφει τα παρακάτω:
.................................................
"Το φαινόμενο των μυστικών φωνών δίχως άλλο είναι σύνηθες φαινόμενο, λόγω των αναρίθμητων παραδειγμάτων.

Αν θέλαμε να πάμε στα βάθη του χρόνου και να αναφέρουμε σημειωμένα παραδείγματα περί μυστικών φωνών θα 'πρεπε να καταναλώσουμε πολλές χιλιάδες σελίδες χαρτί και πολύ μελάνι.

Αλλά εμείς θέσαμε στον εαυτό μας καθήκον σ'αυτή τη συλλογή ν'αναφέρουμε μόνο μερικά.... παραδείγματα. 
...........
Για όλους τους Προφήτες αναφέρεται ότι ακούν τη φωνή του Κυρίου ή για το πώς τους αναγγέλλεται ο λόγος του Θεού.
"Και είπε στο Γαδ ο Κύριος ". 
"Τότε απάντησε ο Κύριος από τον ανεμοστρόβιλο στον Ιώβ και είπε" 
"Ο Κύριος είπε στον Ιερεμία" 
"Έτσι μου είπε ο Κύριος" 
Στον προφήτη Ιεζεκιήλ λέει:"Τότε άκουσε τη φωνή κάποιου που μιλούσε:εσύ άνθρωπε, σήκω στα πόδια σου, θέλω να σου μιλήσω" 
Παρομοίως και με τον προφήτη Δανιήλ:
"Τότε άκουσα μια ανθρώπινη φωνήμέσα από τον ποταμό Ουλαί που έλεγε" 
"Και είπε ο Κύριος στον Ιωήλ" 
"Και είπε ο Κύριος στον Ιωνά" 
"Και είπε ο Κύριος στο Μιχαία, στο Σοφονία, στον Αγγαίο,στο Ζαχαρία, στο Μαλαχία" κ.τ.λ....
Όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός βαπτιζόταν στον Ιορδάνη από το χέρι του Ιωάννου "και να φωνή εξ Ουρανού να λέει
:Έστιν ο υιος μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα"(Μτ.γ17)
Την ίδια φωνή άκουσαν οι Απόστολοι στο Όρος Θαβώρ κατά τη μεταμόρφωση του Χριστού.(Μτ.ιζ)...

Στο δρόμο για τη Δαμασκό εμφανίζεται στο Σαύλο, το διώκτη των χριστιανών ένα δυνατό Φως και ακούει μια φωνή :

-Σαούλ Σαούλ τι με διώκεις;
Και οι άνθρωποι που ηταν μαζί με το Σαύλο άκουσαν τη φωνή αλλά δεν έβλεπαν κανέναν.'

Αυτή η μυστική φωνή του Κυρίου ανέστρεψε την πορεία και τη ζωή του Σαύλου και από διώκτης έγινε Απόστολος.(Πρ.θ) ...ο μέγας Απόστολος Παύλος...

Έτσι μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης για τη μυστική φωνή που του αποκάλυπτε όλα τα μυστικά μέχρι το τέλος του χρόνου:

" Εγώ Ιωάννης...εγενόμην εν πνεύματι...και ήκουσα φωνήν οπίσω μου μεγάλην ως σάλπιγγος λεγούσης:Εγὠ εἰμί το Α και το Ω ο πρώτος και ο έσχατος.

Δεν αναφέραμε εδώ όλα τα Βιβλικά παραδείγματα ...αναφέραμε μόνο μερικά...ώστε οι αναγνώστες να βεβαιωθούν ότι οι ουράνιες δυνάμεις ...ενεργούν στους ανθρώπους με τη βοήθεια μυστικών φωνών, δηλαδή μέσα από φωνές που δε διαθέτουν σωματικά και υλικά όργανα.

Τέτοιες φωνές δε σταμάτησαν ούτε στις μέρες μας να εμφανίζονται και να ενεργούν στη ζωή των ανθρώπων....

Οι μυστικές φωνές που σ'όλες τις εποχές αναγγέλλονταν στους ανθρώπους , ακόμη και σήμερα αναγέλλονται και μας μαρτυρούν ότι δεν είμαστε μόνοι. 

Ότι υπάρχει ένας μεγάλος και δυνατός πνευματικός κόσμος πάνω απ'αυτόν τον ορατό κόσμο.

Με μια λέξη ο Θεός είναι μαζί μας.

Ο Θεός μαζί μας!

Εμμανουήλ"

.....................................................................
Πολλά και ενδιαφέροντα και τα νεότερα παραδείγματα για το θέμα των άγιων φωνών που παραθέτει ο εν Κυρίω αναπαυόμενος μέγας επίσκοπος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.
...........................................


-Να σου ομολογήσω, όμως τη μαύρη αλήθεια,αγαπημένο μου

(ελπίζω να μην σείσει χαιρέκακα την κεφαλή του, κάποιος σοφολογιότατος πσυχίατρος) 

να σου πώ τη μαύρη αλήθεια, και γω κάθε μέρα φωνές ακούω μέσ' στο
ακατοίκητό μου και με σμπρώχνουν με ύφος προκομένων πεθερών:

-Γράψε, μωρή Σαλογραία για κείνο, γράψε για το άλλο, κράτα και σημειώσεις να μη ξεχάσεις το θέμα διότι το Αλτσχάιμερ, το βλέπωωω, καταφτάνει, καλπάζοντας σαν τρελός καβαλάρης...δε θα προλάβεις, χαμμμμένη, να πείς στα πολωλά τα παιδιά σου, εκείνα που θα 'θελες...

Σε κοιτάζω, λοιπόν, χαμηλοβλεπούσικα, ντροπαλά και ρωτώ:

-Να είναι του Θεού, αυτές οι φωνές που ακούω, λατρεμένο μου;
Να είν' του Εξαποδού;

- Αχαχα!

"Να τα να τα τα αραπάκια με τα κόκκινα βρακάκια" 
ή:Κοντός ψαλμός:

"Αλληλούιαααα!!!"

Εσύ να είσαι καλά και...

Θα δείξει!!!

Ευανθία η Σαλογραία

(κι αν ζουλήξεις το "ποντίκι" στην υπογραφή, αγαπημένο μου,
 θα πεταχτείς τσουπ! στην παλιότερη και πάντα επίκαιρη ανάρτηση ανάρτηση
με τίτλο: "και οι τρίχες από τα μαλλάκια σας είναι μετρημένες" Ματθ. κεφ.ι, στ. 30)