Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Η φωνή του Θεού μέσα μας, η φωνή του εξαποδού, και η ε π ι λ ο γ ή της δικής μας συνείδησης


Περιστεράκι μου

πρωτοέμαθα για φωνές που ακούν οι άνθρωποι μέσα στο κεφάλι τους, απ' τη νονά σου τη Δήμητρα, όταν έπαιρνε μαθήματα ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο.

Θυμάμαι πόσο παράξενο, μου φάνηκε τότε.
Πόσο γέλασα!
Πόσο το κορόιδεψα!

Ήμουν πολύ νέα- είχα τα λογικά μου ακόμη- το παραδέχεσαι και σύ- και βέβαια προσλάμβανα τον κόσμο, ως κάτι το συμπαγές, το τετραγωνισμένο, το μετρήσιμο, το αναμφισβήτητο, το αιώνιο, το αναλλοίωτο-μωρέ τι κούνια με κούναγε!

Τους λυπήθηκα πολύ αυτούς τους κακόμοιρους, που επειδή ακούγαν, λέει, φωνές μες στο κεφάλι τους, οι γιατροί, τούς χαρακτήριζαν τρελούς, τους δέναν σε ζουρλομαντύες, τους παστώναν στα χάπια, στα ηλεκτροσόκ, στις λοβοτομές κάποτε- Χριστούλη μου-τι φριχτές βαρβαρότητες!

Στη συνέχεια, απ' τα διαβάσματά μου, από σκόρπιες κουβέντες με φίλους και γνωστούς, το ζήτημα, καλύτερα το εμπέδωσα.

Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε πολλά χρόνια, μέχρι να ξεμπερδέψω την αντίληψη και αίσθηση της ψυχής, αντιλαμβανόμενη ότι δ ε ν ήσαν όλα τα είδη των φωνών -που "άκουγε" κάποιος- και ΤΟ εισιτήριο για το τρελάδικο.

Ας πούμε υπήρχαν και εσωτερικές, μυστικές φωνές που λειτουργούσαν σωτήρια...


Για παράδειγμα- θυμόταν -ο πατέρας μου,

στα μαύρα "σαν του λαγού το αίμα", χρόνια του Εμφύλιου,

ότι ανά πάσα ώρα, μπορούσε να γίνει ο καθείς, μακαρίτης.

-Ενώ, κόρη, βρισκόμουν -ορφανό, νεαρό παλικάρι- με μια παρέα, π.χ. πέντε ατόμων και αναρωτιόμασταν ποιο δρόμο να πάρουμε ποιο δρόμο να αφήσουμε, και αποφάσιζαν- ας πούμε- απ'την παρέα, οι τέσσερις:

-Εμείς θα πάμε απ' αυτό το μονοπάτι!

Παρένθεση:

-Σε διαβεβαιώνω, κόρη, ότι από μικρός πάντοτε προσευχόμουνα στο Θεό, ζητώντας καθοδήγηση- τότε μια φωνή μέσα μου- ακουγόταν

και με ορμήνευε σα μάνα, νοερά:

-Μην πάς από αυτό το δρόμο, που λένε οι φίλοι σου, πήγαινε απ' τον άλλο!

Πήγαινα, λοιπόν, απ' τον άλλο και γλίτωνα, διότι οι φίλοι που διάλεγαν διαφορετικά, πέφτανε είτε απάνω σε παλιοκομμουνιστές, που τους ντουφεκάγανε, είτε σε νάρκες και σκοτωνόντουσαν.
..............................................

Τέτοια εσωτερική καθοδήγηση από σωτήρια φωνή ο πατέρας, έλεγε ότι "άκουγε" πάντοτε σε δύσκολες περιστάσεις του βίου του, όταν ολομόναχος και επειγόντως έπρεπε να λάβει απόφαση.

Υπάκουε σε αυτή τη φωνή και προφυλασσόταν ή σώζονταν.

Από τέτοιους κινδύνους, πάμπολλους, ο Κύριος τον ελευθέρωσε και αναγνώριζε
ε υ γ ν ω μ ό ν ω ς ο καλός ανθρωπος, τη δωρεά που δινόταν...

.....................................

Από τη μεριά των καταστροφικών προτροπών πάλι...

Τελευταία συνάντησα νεαρό, με σοβαρότατο πρόβλημα.

Μου εκμυστηρευόταν ότι τον σφυροκοπούσαν φωνές -εν είδει σκέψεων- που τον πίεζαν απελπιστικά, επιτακτικά και επαναλαμβανόμενα:

-Πάρε ένα μαχαίρι και ξεκοιλιάσου!
Πάρε ένα μαχαίρι και ξεκοιλιάσου!
Πάρε ένα μαχαίρι και κόψε το λαιμό σου!

Το παλικάρι, ετών είκοσι, το παρακολουθούσε ψυχίατρος, από την παιδική του ηλικία, έπαιρνε και χάπια προκειμένου να αντέξει.

Όποτε έκοβε τα χάπια, αυτές τις φωνές- τις προτρεπτικές προς ό,τι χειρότερο- τις άκουγε με ακραία επιθετικότητα να μιλούν, μες στο μυαλό του...

Σχιζοφρένεια ίσως το χαρακτηρίζουν αυτό, οι ψυχίατροι.

Μπορεί και να είναι-δε λέω!

Δαιμονική πολιορκία θα το ονόμαζαν στο Μεσαίωνα.

-Προσωπικά, κλείνω μάλλον, προς το Μεσαίωνα.

-Μανδάμ, δε χρειάζονται περιττές δηλώσεις!

Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει!
...........................

Όπως και να το πεις, όμως, τζιβαέρι μου, η αλήθεια είναι ότι τέτοιες κακόβουλες φωνές-σκέψεις, νόσο ψυχής απεργάζονται και καταστροφή του σώματος -που κτίσθηκε για ναός -του εν ημίν Αγίου Πνεύματος -και όχι για σεξ-άλωμα αχαλίνωτο αλλά...ας μην ξεφεύγω από το θέμα μου, έχει και καύσωνα -

νόσο βαρύτατη απεργάζονται οι κακόβουλες προτροπές -επαναλαμβάνω ακούραστα- και όχι υγεία, αυτό, ακόμη και ένας τυφλός θα το έ β λ ε π ε!

Εντύπωση, μου έκανε τελευταία, το εξής:

Φίλος μας, νοσηλευόταν στην Ψυχιατρική του Ρἰου, και λοιπόν, όταν θέλησε ο ιερέας της ενορίας του, να τον επισκεφθεί, εμποδίστηκε απ' τον ...πορτιέρη της πτέρυγας, διότι ...λέει ...οι ασθενείς, οπόταν βλέπουν ιερέα, αρχίζουν και λυσσομανούν με θρησκευτικό παραλήρημα!

Ίσως δεν είναι εντελώς άσχετο αν πώ ότι και γω, επισκεπτόμενη τον εν λόγω, έγινα αποδέκτης μεγάλης -βουβής περισσότερο- κακίας από άγνωστη νεαρή ασθενή που μόλις με είδε, μετά από λίγο έφτυσε μια βρισιά εις βάρος μου, και άρχισε να κοροϊδεύει με παντομίμα και διάφορες κινήσεις τα ιερά και τα όσια -δεν ξέρω γιατί-

με μοντέρνο ντύσιμο(όχι θεούσικο), μια χαρά γραία -ίδια σκουράτζος- μπήκα στην κλινική...
ούτε και κουβέντιασα πνευματικά, με το φίλο...

-Τι την πείραξε;
Άβυσσος, άβυσσος Φωτάκι μου...

Άραγε το ράσο φταίει στους ασθενείς με θρησκευτικό παραλήρημα, ή οι νοερές οντότητες που τους βασανίζουν ανελέητα...

(Εφόσον αγαπάς τον κινηματογράφο, και εφόσον δεν είσαι ιερέας, και εφόσον δεν έχεις δει την εξαιρετικά καλοστημένη ταινία που αφηγείται αληθινό περιστατικό και έχει τίτλο: Ο εξορκισμός της Εμιλυ Ρόουζ...χάνεις...επίσης διάβασε τα Άνθη ΑγίαςΡωσίας του Μελινού, και δες το φίλμ: Ένας υπέροχος άνθρωπος, που αναφέρεται στην αληθινή ζωή του ...ασθενή Τζ. Νας όστις τιμήθηκε με Νόμπελ για την μαθηματικοοικονομική διάνοιά του)

...και οι οποίες νοερές κακόβουλες οντότητες... διαολίζονται αφάνταστα, βλέποντας έντιμο ιερέα ή και κάποιον λαϊκό που κάνει το μικρό του αγώνα;

Πραγματικά, δεν είμαι σε θέση να ξέρω...

Η αλήθεια είναι ότι συνέχεια σχεδόν, η ανθρώπινη συνείδηση καλείται να επιλέξει αν θα υπακούσει στις προτροπές της φωνής του Θεού,
ή στις προτροπές της φωνής
του εξαποδού.


Οι προτροπές της φωνής του Θεού, είναι π ά ν τ ο τ ε σύμφωνες με το Νόμο του Κυρίου ενώ οι προτροπές της φωνής του εξαποδού, παρακινούν σε ασέβεια απέναντι στο Θείο Νόμο
και γεμίζουν πάντα
με ταραχή την καρδιά μας- το έχω καρατσεκάρει- αχ
Μαλβινάκι...

Το τι θα επιλέξει εκάστου η συνειδηση,
θα δημιουργήσει
ή τα δεσμά της καταστροφής του,
ή τα φτερά, της εν Αγίω Πνεύματι, ελευθερίας του
.

Κλείνοντας αυτό το μικρό προβληματισμό, περιστέρι μου, θέλω να μοιραστώ μαζί σου μερικές σκέψεις για το ζήτημα της αγαθής φωνής που αναφέρει ο αγιότατος ιεράρχης Νικόλαος Βελιμίροβιτς, (από το βιβλίο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ,εκδόσεις ΧΡΟΕΣ, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου...) όστις, γράφει τα παρακάτω:
.................................................
"Το φαινόμενο των μυστικών φωνών δίχως άλλο είναι σύνηθες φαινόμενο, λόγω των αναρίθμητων παραδειγμάτων.

Αν θέλαμε να πάμε στα βάθη του χρόνου και να αναφέρουμε σημειωμένα παραδείγματα περί μυστικών φωνών θα 'πρεπε να καταναλώσουμε πολλές χιλιάδες σελίδες χαρτί και πολύ μελάνι.

Αλλά εμείς θέσαμε στον εαυτό μας καθήκον σ'αυτή τη συλλογή ν'αναφέρουμε μόνο μερικά.... παραδείγματα.
...........
Για όλους τους Προφήτες αναφέρεται ότι ακούν τη φωνή του Κυρίου ή για το πώς τους αναγγέλλεται ο λόγος του Θεού.
"Και είπε στο Γαδ ο Κύριος ".
"Τότε απάντησε ο Κύριος από τον ανεμοστρόβιλο στον Ιώβ και είπε"
"Ο Κύριος είπε στον Ιερεμία"
"Έτσι μου είπε ο Κύριος"
Στον προφήτη Ιεζεκιήλ λέει:"Τότε άκουσε τη φωνή κάποιου που μιλούσε:εσύ άνθρωπε, σήκω στα πόδια σου, θέλω να σου μιλήσω"
Παρομοίως και με τον προφήτη Δανιήλ:
"Τότε άκουσα μια ανθρώπινη φωνήμέσα από τον ποταμό Ουλαί που έλεγε"
"Και είπε ο Κύριος στον Ιωήλ"
"Και είπε ο Κύριος στον Ιωνά"
"Και είπε ο Κύριος στο Μιχαία, στο Σοφονία, στον Αγγαίο,στο Ζαχαρία, στο Μαλαχία" κ.τ.λ....
Όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός βαπτιζόταν στον Ιορδάνη από το χέρι του Ιωάννου "και να φωνή εξ Ουρανού να λέει
:Έστιν ο υιος μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα"(Μτ.γ17)
Την ίδια φωνή άκουσαν οι Απόστολοι στο Όρος Θαβώρ κατά τη μεταμόρφωση του Χριστού.(Μτ.ιζ)...

Στο δρόμο για τη Δαμασκό εμφανίζεται στο Σαύλο, το διώκτη των χριστιανών ένα δυνατό Φως και ακούει μια φωνή :

-Σαούλ Σαούλ τι με διώκεις;

Και οι άνθρωποι που ηταν μαζί με το Σαύλο άκουσαν τη φωνή αλλά δεν έβλεπαν κανέναν.'

Αυτή η μυστική φωνή του Κυρίου ανέστρεψε την πορεία και τη ζωή του Σαύλου και από διώκτης έγινε Απόστολος.(Πρ.θ) ...ο μέγας Απόστολος Παύλος...

Έτσι μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης για τη μυστική φωνή που του αποκάλυπτε όλα τα μυστικά μέχρι το τέλος του χρόνου:

" Εγώ Ιωάννης...εγενόμην εν πνεύματι...και ήκουσα φωνήν οπίσω μου μεγάλην ως σάλπιγγος λεγούσης:Εγὠ εἰμί το Α και το Ω ο πρώτος και ο έσχατος.

Δεν αναφέραμε εδώ όλα τα Βιβλικά παραδείγματα ...αναφέραμε μόνο μερικά...ώστε οι αναγνώστες να βεβαιωθούν ότι οι ουράνιες δυνάμεις ...ενεργούν στους ανθρώπους με τη βοήθεια μυστικών φωνών, δηλαδή μέσα από φωνές που δε διαθέτουν σωματικά και υλικά όργανα.

Τέτοιες φωνές δε σταμάτησαν ούτε στις μέρες μας να εμφανίζονται και να ενεργούν στη ζωή των ανθρώπων....

Οι μυστικές φωνές που σ'όλες τις εποχές αναγγέλλονταν στους ανθρώπους , ακόμη και σήμερα αναγέλλονται και μας μαρτυρούν ότι δεν είμαστε μόνοι.

Ότι υπάρχει ένας μεγάλος και δυνατός πνευματικός κόσμος πάνω απ'αυτόν τον ορατό κόσμο.

Με μια λέξη ο Θεός είναι μαζί μας.

Ο Θεός μαζί μας!

Εμμανουήλ"


.....................................................................
Πολλά και ενδιαφέροντα και τα νεότερα παραδείγματα για το θέμα των άγιων φωνών που παραθέτει ο εν Κυρίω αναπαυόμενος μέγας επίσκοπος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.
...........................................


-Να σου ομολογήσω, όμως τη μαύρη αλήθεια,αγαπημένο μου

(ελπίζω να μην σείσει χαιρέκακα την κεφαλή του, κάποιος σοφολογιότατος πσυχίατρος)

να σου πώ τη μαύρη αλήθεια, και γω κάθε μέρα φωνές ακούω μέσ' στο
ακατοίκητό μου και με σμπρώχνουν με ύφος προκομένων πεθερών:

-Γράψε, μωρή Σαλογραία για κείνο, γράψε για το άλλο, κράτα και σημειώσεις να μη ξεχάσεις το θέμα διότι το Αλτσχάιμερ, το βλέπωωω, καταφτάνει, καλπάζοντας σαν τρελός καβαλάρης...δε θα προλάβεις, χαμμμμένη, να πείς στα πολωλά τα παιδιά σου, εκείνα που θα 'θελες...

Σε κοιτάζω, λοιπόν, χαμηλοβλεπούσικα, ντροπαλά και ρωτώ:

-Να είναι του Θεού, αυτές οι φωνές που ακούω, λατρεμένο μου;
Να είν' του Εξαποδού;

- Αχαχα!

"Να τα να τα τα αραπάκια με τα κόκκινα βρακάκια"
ή:Κοντός ψαλμός:

"Αλληλούιαααα!!!"

Εσύ να είσαι καλά και...

Θα δείξει!!!

ΣΑΛΟΓΡΑΙΑ

9 σχόλια:

  1. καποτε ακουγα πολλους να φωναζουν μεσα στο κεφαλι μου,μια φασαρια,ενας ακαταλαβιστικος καυγας.......κατι σαν κι αυτο που βιωνα χρονια τρωγοντας ξυλο+φωνες απ τον παΤερας μου...
    ΟΜΩς,ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ,ΤΗΝ 1Η ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑ,
    Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ,ΕΣΒΗΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΚΑΙ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ+ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ!!!!!!
    +δοξα Τω Θεω+
    παντων ενεκεν....
    απο τοτε γαληνη,ευλογημενη ληθη...
    Στον Παναγιο Ταφο Του καθαρισε το κεφαλι μου απο την φασαρια................

    φιλιαααα Αναστάσιμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστώ ΠΟΛΥ καλό μου, για την κατάθεση της εμπειρίας σου...
    Φιλούθκιαααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σαλογραία
    Η φράση "η φωνή του Θεού μέσα μας" χρησιμοποιείται στη Νέα Εποχή.
    Πιστεύω ότι κάποια άλλη φράση για να περιγράψει το ίδιο νόημα θα ήταν καλύτερη.
    Ο νεοποχίτης Ντύερ στη "Καθημερινή Σοφία" λέει πχ με τη προσευχή μιλάμε εμείς στον Θεό ενώ με τον διαλογισμό ο Θεός σε εμάς.

    Αν διευκρίνιζες έστω ότι η φωνή του Θεού δεν έχει σχέση με τη φαντασία θα ήταν πληρέστερο πιστεύω.

    Πώς είμαστε σίγουροι ότι τα παραδείγματα που αναφέρεις από την Αγία Γραφή, οι άγιοι ακούν τον Θεό να μιλά μέσα τους;

    Θέλω να πω γιατί όχι απέξω τους;

    πχ στη Βάπτιση του Κυρίου δεν άκουσαν όλοι οι παρευρισκόμενοι ποιός ήταν ο Χριστός;

    Εννοώ απέξω τους και όχι ο καθένας μέσα του.

    (σε βίντεο από την Αγκαλιά της Παναγίας σχετικά με τον Αντίχριστο Μαϊτρέγια Παγκόσμιο Εκπαιδευτή και 5ο Βούδα αναφέρεται ότι ο θα μιλήσει τηλεπαθητικά στους πιστούς του)

    Το παράδειγμα που αναφέρεις με τον πατέρα σου είναι εκπληκτικό μεν αλλά δεν είναι πρόβλημα υπακοής ή όχι στο νόμο του Θεού που αναφέρεις στη συνέχεια ως κριτήριο αναγνώρισης.

    Πιστεύω ότι όσοι δεν έχουν φτάσει στη διάκριση - μαζί και εγώ- δεν είμαστε σε θέση να διακρίνουμε ποια φωνή είναι από τον Θεό και ποια από τον Διάβολο.
    Το παράδειγμα των φανερών αμαρτιών είναι οφθαλμοφανές αλλά δυστυχώς ο Διάβολος μπορεί να μπλέκει με μαεστρία το καλό με το κακό, να βάζει το αληθινό μαργαριτάρι σε ένα κουβά με ψεύτικα όπως έλεγε γέροντας και άντε να το βρεις τώρα.

    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αλέξανδρε
    πολύ βοηθητικές οι παρατηρήσεις σου...

    Νομίζω, ότι ο Κύριος δεν περιορίζει τις πρακτικές συνάντησής του, με τις διάνοιες και τις ζωές των ανθρώπων.

    Και μέσα τους μπορεί να μιλάει και να τον ακούει μόνο η μία ψυχή στην οποία απευθύνεται, και απέξω τους μπορεί να μιλήσει και να ακούσουν περισσότεροι.

    (Ο Σεβ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς αναφέρει περίπου 25 σελίδες για το ζήτημα στο εν λόγω βιβλίο που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ως περιεχόμενο, μόνο χωλαίνει από άποψη γλώσσας στη μετάφραση)

    Δεν ξέρω, πως μπορούμε να έχουμε τη βεβαιότητα ότι ο Αντίχριστος θα επικοινωνήσει τηλεπαθητικά μόνο.

    Αυτό εντελώς αυθαίρετη δήλωση, μου φαίνεται.

    Πιστεύω και ο αντίχριστος θα έχει μια δυνατότητα να μιλάει και απέξω από την ψυχή και μέσα στην ψυχή.

    Μαζί με το άψογο προσωπείο ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ που θα φοράει, τα εκπληκτικά θαύματα, πραγματικά θα είναι σε θέση να πλανήσει και τους εναπομείναντες
    ε κ λ ε κ τ ο ύ ς.

    Για τούτο ο Κύριος είναι απαισιόδοξος, αν θα ξαναβρεί έστω και έναν πιστό όταν θα ξανάρθει στη γη μετά Δόξης.

    Επειδή ΤΟΣΟ θα έχει κλιμακωθεί προς ποιότητες Υποκρισίας και Κολάσεως το Κακό, φορώντας φωτεινά φτερά αγγέλων,ΑΛΙΜΟΝΟ ΚΑΙ ΓΡΑΨΑΛΙΜΟΝΟ...

    Ποιος θα γλιτώσει;

    Λες οτι ανησυχείς για τον εαυτό σου.

    Και γω το ίδιο για μένα.

    Η πνευματική ζωή, αποτελεί α κ ρ ο β α σ ί α πάνω σε τεντωμένο σκοινί και κάτω χαίνει η Άβυσσος με τα τέρατά της, έτοιμη τον απρόσεκτο ή ολιγόψυχο, να τον καταπίη σε δευτερόλεπτα!

    Η εικόνα με το αληθινό μαργαριτάρι που μπερδεύεται στον κουβά με τα εκατοντάδες ψεύτικα, πολύ μου άρεσε.
    Θα την κρατήσω.
    Και πάλι...
    Σ'ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το θέμα που θίγεις είναι τεράστιο και οι επισημάνσεις του Αλέξανδρου είναι καίριες.

    Επίτρεψέ μου μια εμπειρική κατάθεση

    από την πολύχρονη εργασία μου σε ένα μεγάλο ψυχιατρικό νοσοκομείο(δεν είμαι πσυχίατρος, μην ανησυχείς,ασχολούμαι με τον ψυχικά ασθενή διά άλλης οδού).
    Αυτό που με κέντρισε να ασχοληθώ με αυτό τον τομέα προ αμνημονεύτων, φέρελπις νεαρά ούσα με φτυχία και λοιπά επιστημονικά καλούδια,ήταν η τεράστια απορία και πρόκληση πώς αυτοί οι άνθρωποι με κατεστραμμένη τη σκέψη, τη βούληση και το συναίσθημα απο παραληρητικές ιδέες και ψευδαισθήσεις, αιχμάλωτοι σχεδόν των λογισμών τους,κατάφερναν να διασώζουν ένα ήθος και μια ψυχική ποιότητα που σε άφηναν άναυδο.

    Κάτω από το προσωπείο της τρέλας, μου άφηναν την αίσθηση οτι υπήρχε μια άλλη πραγματικότητα, που με λίγο σπρώξιμο ή και απο μόνη της, εβγαινε στην επιφάνεια και με έκαναν στις πλείστες των περιπτώσεων να λέω μέσα μου:

    -Θεέ μου αυτοί οι άνθρωποι είναι δικά Σου σημάδια.

    Αυτό που κάνει αυτούς τους χώρους, κρανίου τόπο, είναι η αφ'υψηλού αντιμετώπισή τους εκ μέρους ημών των"υγιών" θεραπευτών τους,το ξεπούλημα στις φαρμακευτικές εταιρίες,η άγνοια ακόμα και ημών των ειδικών για την άλλη πραγματικότητα που ανέφερα και η ποιμαντική τους εγκατάλειψη

    (όχι σε επίπεδο φιλανθρωπίας αλλά μετοχής στη ζωή τους)

    Υπάρχει τρομερή άγνοια και προκατάληψη και από τους ειδικούς και από τους εκκλησιαστικούς για το πώς αντιμετωπίζεται αυτή η άλλη πραγματικότητα.


    Στο χώρο του νοσοκομείου υπάρχει ένα εκκλησάκι, στο οποίο με κόπο καταφέραμε να έρχεται ένας παπάς από τη μητρόπολη στις μεγάλες γιορτές.

    Είναι συγκλονιστικό με τι πεινα και δίψα συμμετέχουν οι ασθενείς στις ακολουθίες και στην προετοιμασία

    (καθαρίζουν το ναό στολίζουν κλπ)

    και εξίσου είναι συγκλονιστική η απάθεια και τα εμπόδια που φέρνουν οι ιθύνοντες ένθεν κακείθεν.

    Το καταθέτω και διαδικτυακά:έχω πλουτίσει ψυχικά από τους ψυχασθενείς μου κι όσο αφορά στην πνευματική διάκριση της φωνής του Θεού και της φωνής του εξαποδού,επειδή δε διαθέτω αυτή την μειζονα αρετή, αρκούμαι στην προσευχή, στη σιωπή- κυρίως όταν ορθώνεται μέσα μου η σιγουριά οτι κατέχω την αλήθεια-και ρίχνω και κανα διάβασμα αγιωτικό και από τη θύραθεν σοφία για να πλουτίσω το κριτήριο και να μη πέφτω σαν το χάπατο στην αυταπάτη...

    Φιλιά-ΣΤ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπημένη μου Στ.
    σου έγραψα ευχαριστίες ένα κατεβατό και δυστυχώς δεν το κοπυπάστωσα και ...μου το φαγε το σχόλιο...
    Το έχασα...
    Δεν πειράζει...
    Ηταν πολύτιμα αυτά που μας είπες...εύχομαι να βοηθήσουν όποιον περαστικό διαβάτη, τύχη και τα διαβάσει...
    Ο Κύριος να σε ευλογεί και να σε στερεώνει στο πολύ σοβαρό έργο που επιτελείς με τη δική Του βοήθεια...
    Και πάλι, ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ...τα πτυχία copies κτώνται~!!!!!

    {μερικά -μερικων! όχι όλα όλων! ευτυχως~!}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευτυχώς υπάρχουν πάντα και φωτεινές, παρήγορες, εξαιρέσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ ΣΤ.
    Εχετε την καλωσύνη - αν δεν σας είναι κόπος - να μας κάνετε κοινωνούς μερικών εμπειριών σας, από αυτές που σας έκαναν να πείτε: - Θεέ μου, αυτοί οι άνθρωποι είναι δικά Σου σημάδια.
    Ένα κοντινό μου πρόσωπο πάσχει από ψυχική νόσο, και από τότε που βιώνουμε το γεγονός, μ΄ενδιαφέρουν οι εμπειρίες πιστών ανθρώπων που κινούνται σε τέτοιους χώρους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή