Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Γεώργιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Γεώργιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Ιουνίου 2019

Συνταγή επιτυχίας για εξετάσεις-Πάνω απ' όλα Ψυχραιμία στις εξετάσεις (επανάληψη)



(επανάληψη από την πρώτη δημοσίευση
 https://salograia.blogspot.com/2011/05/blog-post_09.html)
................................................................
...................................................................................................

Αγαπημένο μου

σε είδα τις προάλλες- εκεί στα σκαλιά της Γεροκωστοπούλου, στην Πάτρα που τρεις ώρες τα λέγαμε- ότι είχες  άγχος  για  τις πανελλαδικές εξετάσεις ...


Δυο λόγια, μόνο, σου γράφω- εκ της μικρής μου εμπειρίας προερχόμενα.

Οι εξετάσεις δεν είναι δα και η Ημέρα της Μελλούσης Κρίσεως, 
ώστε να σε  καταβροχθίζει,  της αρκούδας το άγχος!

Ένα απλό συμβεβηκός-επί της ουσίας- αποτελούν και οι εξετάσεις.

Δεν κρίνεται η ποιότητα της ζωής και του μέλλοντός σου, από δαύτες, σε παρακαλώ, πίστεψέ με.

-Εντάξει.

-Έχεις βάλει στόχους:  
Σεβαστοί και νόμιμοι.
Έχεις αποδυθεί σε  μια δυνατή προσπάθεια, διαβάζοντας, 
αγρυπνώντας, στερώντας τον εαυτό σου, από πολλά χατιράκια, 
που σε κάθε  άλλη περίπτωση θα του έκανες.

Εντάξει. 
Μέχρις εδώ όλα καλά και κατανοητά. 

-Από κεί και μετά, όμως,  αν επιτρέψεις το άγχος να σε κατακλύσει, υπάρχει φόβος,
μαντάρα να γίνει το σύστημα, διότι ο εγκέφαλος μπορεί ή να πάθει υπερκόπωση, ή να μπλοκαριστεί απ' το άγχος και να μην αποδώσει.

-Και μεις είχαμε  κάποτε πανελλήνιες,  μα δεν κάναμε κι έτσι,  για Όνομα! 
-Και ο ανταγωνισμός ήταν, επίσης, μεγάλος.


-Και η ύλη που διαβάζαμε  απροσδιόριστη και τεράστια.

-Αλλά τότε τα μήντια δεν μεγαλοποιούσαν τόσο το ζήτημα, 
και μεις δεν ήμασταν πανικόβλητοι.

-Θυμάμαι τον καθηγητή Ανδρακάκο στο Φροντιστήριο του Μπελεζίνη στα Εξάρχεια
 που σοφά συμβούλευε τους μαθητές, να μην κοιτάξουν εφημερίδες,  την επομένη των εξετάσεων.

Να μην εξετάσουν την επαύριον- τι έγραψαν και τι δεν έγραψαν.

-Πάρτε τις εφημερίδες, 
και κοιτάξτε τες 
-μ ε τ ά ...το τέλος  των διαγωνισμών, 
σοφά,
μας συμβούλεψαν.


Πού να ακούσει την ώριμη συμβουλή, το ξερό μας κεφάλι!
-Όοοοχι! 


Δεν ξέρει

[η καθηγητάρα - εν έτει 1971- στο Αμερικάνικο Κολέγιο]

ο Ανδρακάκος.
Εγώ ξέρω, το βούρλο, καλύτεραααα!


-Και παίρνεις τότε την εφημερίδα, την επαύριον, λατρεμένο μου, το θυμάσαι;

-Το θυμάμαι!

-Και τι βλέπεις, στην εφημερίδα;

-Βλέπω,  ότι είχα πέσει εντελώς έξω στο θέμα της έκθεσης- μαύρα μου μακαρούνιαααα!

Σου θυμίζω ότι έδιναν εκτενές  αρχαίο ρητό, να το μεταφράσουμε, δηλαδή να καταλάβουμε
τι στον κόρακα έλεγε, και μετά, να το αναπτύξουμε ως δοκίμιο- ωιμέ ωιμέ...πως τα σιχαινόσουνα
και συ, τα δοκίμια, θυμάσαι;


-Τι εφιάλτης, να αναμασάς δοσμένες κοινοτοπίες, Χριστούλη μου! 
Μόνο εφιάλτης; Κόλαση σκέτη.

-Ε, αφού απ' την εφημερίδα είδα ότι έπεσα τ ε λ ε ί ω ς έξω στο θέμα της έκθεσης
( άλλα των αλλουνών έγραφα εγώ, άλλα των αλλουνών ο καθηγητής του φροντιστήριου
 που δημοσίευε η εφημερίς) 
τα έβαψα  μαύρα, κατάμαυρα, και άρχισα  νοερά να ολοφύρομαι 
-κοινώς να μαλλιομαγουλοτραβιέμαι:

 "Πάει! Μηδέν παίρνω στην έκθεσηηηηηη!"- κρουνηδόν τα δάκρυα στις ντροπαλές παρειές  μου. 

Και παραιτήθηκα από κάθε επόμενη προσπάθεια διαβάσματος- το ανεγκέφαλο.

Στα επόμενα μαθήματα δεν έκανα την παραμικρή επανάληψη- εκείνες τις κρίσιμες   μέρες. 

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, με γουρλωμένα από κατάπληξη μάτια, είδα   
είχα πάρει πολύ καλό  βαθμό στην έκθεση, πλην, με τα λοιπά τα μαθήματα, χωρίς μια επανάληψη, χωρίς μια προσοχή, δεν πήγα τόσο καλά και έμεινα για δύο μόρια- απέξω...

-Πάρε πέντε, ζωντόβολο να μη στα χρωστάω...

-Γι αυτό, τώρα, εξ εμπειρίας, κράζω  αγαπητικά:

- Για Όνομαααα! 
ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ, την επομένη,  τις φάκεν  ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ούτε το Ίντερνετ(μόνο τη Σαλογραία )!

Προστάτεψε τον εαυτόν σου.

-ΜΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, ούτε  ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ.

-Άστοοοοοοο! "ό γέγονεν, γέγονεν" που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών," ό,τι έγινε έγινε", δηλαδή! 

Γράψε ό,τι γράψεις, σημείωσε- αν θες-  τι έγραψες, αλλά έλεγξέ το- ΜΕΤά!

 Μετά την ό λ η   διαδικασία. 

Είναι σημαντικότατο, να προφυλάξεις τα συναισθήματά σου, 
από πτώση,  είτε εξ αιτίας  αληθινών, είτε εξ αιτίας  φανταστικών αποτυχιών, καταλαβαίνεις;!

-Το φώναζε τότε,  κι  ο σοφός Ανδρακάκος, εσύ δεν τον άκουσες.
 Το πλήρωσες βόϊδι! 

-Τη δεύτερη χρονιά που έδωσες, ήξερες τι θα κάνεις.
Και πέρασες τότε.


-Κάλλιο αργά παρά ποτέ!
 Πάλι καλά! 

Τι χαρά Παναγία μου!

-Δεν κοιμήθηκες -από τη χαρά σου- όλη τη νύχτα! 

....................................................

Μια πρακτική συμβουλή ακόμα: 
Καλή διατροφή
(εξάπαντος δυο αβγουλάκια καθημερινά τονώνουν τη μνήμη, 
ζάχαρη για τον εγκέφαλο επίσης
-μακριά απο αλκοόλ,  το αλκοόλ εις το πυρ το εξώτερονννν! )

Και ως γενικότερη  στάση ζωήςκράτα τούτο:

Να αγωνίζεσαι φιλότιμα, 
σαν όλα να εξαρτώνται από σένα 

και να είσαι ειρηνικός,
σαν  ό λ α να  εξαρτώνται από τον Κύριο,


διότι πραγματικά 
τα ΠΑΝΤΑ εξαρτώνται από τον Κύριο, πουλάκι μου, 
θέλω να με πιστέψεις! 


Αξέχαστη έχει μείνει-τότε στο φροντιστήριο- η περίπτωση  κοπανατζή νεαρού, που ήθελε μεν,
να περάσει ιατρική αλλά βαριόταν να κουραστεί,  διότι...τον απασχολούσαν οι... γκόμενες, οι πρώην και οι επόμενες.

Πήγε στις εξετάσεις, ωστόσο.

Δεν ήξερε τα θέματα(η αδιαβασιά του χτύπαγε κόκκινο) 
και παρέδωσε τέσσερις  ολόλευκες,  κόλλες-παρθένες- πάντα οι παρθένες εξάλλου του άρεσαν!

Το ανακοίνωσε και  στο φροντιστήριο, γελώντας.

Τότε είχε πρωτοξεκινήσει η μηχανοργάνωση στους υπολογιστές. 

Κανονικά έπρεπε να πάρει μηδέν εις εκάστην εξέτασιν. 

Από λάθος των υπολογιστών, αντί να πάρει μηδέν, πήρε είκοσι σε κάθε μάθημα!

Κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό, από την έκπληξη και τη χαρά του,  
όταν έμαθε 
ότι πέρασε 
π ρ ώ τ ο ς, με τέσσερα εικοσάρια, 

στην ιατρική της Αθήνας!

Μετά απ' τ' ανέλπιστο, υπέροχο σόκ,   
φιλοτιμήθηκε μέχρι αηδίας  και έγινε πράγματι, φοιτητής ιατρικής,  άριστος στη συνέχεια.
Γι αυτό σου λέω: Δεν δικαιούσαι να μουρμουράς, απαισιόδοξα. 

Δεν δικαιούσαι, να μεμψιμοιρείς,
εφόσον  η πληροφορία είναι ά π ε ι ρ η.


Ποτέ, ανθρωπίνως  δεν θα   διαθέτεις ό λ η την υπάρχουσα πληροφορία
-όσο τζίνι και αν θεωρείσαι,  

όσα κουμπιουτεροπαιχνίδια μυστηρίου,   με άκρα επιτυχία και αν περαίωσες- επειδή, 
 ποτέ  δεν ξέρεις πότε  θα υπεισέλθει στο σύστημα της δικής σου ζωής, 
ένας άγνωστος παράγοντας "χι", 
που θα τα αναστρέψει όλα, υ π έ ρ σου.

Απαγορεύεται, λοιπόν- δια ροπάλου-  κάθε αρνητική σκέψη,
ειδικά σε  αυτή την περίοδο, 
αλλά και γενικότερα, περιστέρι μου.

Οι αρνητικές σκέψεις, απαγορεύονται-δια ροπάλου-
διότι αποτελούν εμπόδια 
στην ευλογία, που οι ουρανοί
 -μπορούν και  επιθυμούν- 
να σου στείλουν, 
να το θυμάσαι! 


(Το σημειώνει και με τα υπέροχα δικά του λόγια, στην Καθολική  Επιστολή του, ο Άγιος  Αδελφόθεος Ιάκωβος, τα ξεπατίκωσαν οι νεοποχίτες και  τα πουλάνε  για καινούργια, την σήμερον
...................................................................

Με ρωτάς τώρα:
πώς να ελέγξεις τις αρνητικές σκέψεις που σε ταράζουν και σε γεμίζουν φόβο και άγχος;

Απάντηση:
λέγοντας, έστω και  σαν ρομποτάκι όλες τις μέρες των εξετάσεων, ενδιάμεσα σε κάθε κενό χρόνου που δεν είναι διάβασμα, ακόμη και όταν πέφτεις για ύπνο, ακόμη και πριν ξυπνήσεις εντελώς, ακόμα και μέσα στον ύπνο σου,  επαναλαμβανόμενα τη νοερά αγία  προσευχή, των σοφών και αγίων μοναχών-καλογέρων:

"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον".

Μέσα σε αυτή τη λέξη "ελέησον
κρύβονται ό λ ε ς οι δωρεές, της ψυχής και του σώματος, 
που ένας άνθρωπος θα μπορούσε να λάβει.

Για να λάβεις αγαπημένο μου, πρέπει πρώτα, ενθέρμως, επιμόνως, να το ζητήσεις!

-Γιατί επιλέγω μικρή νοερά προσευχή καί όχι άλλες μεγάλες;

-Επειδή με τη μικρή, τη σύντομη προσευχή, 
ε σ τ ι ά ζ ε τ α ι καλύτερα ο νους,  
δεν διαχέεται, και ηρεμεί το συναίσθημα πιο εύκολα.

Δεσμεύοντας το νού με προσευχή,
 
δεν του επιτρέπεις να σκέφτεται άλλα κακά και αρνητικά, 
επειδή ο νούς στο κάθε κλάσμα του χρόνου
έχει δυνατότητα για μία  μόνο επιλογή σκέψης 

[σου τα εξηγούσα στην παλαιότερη ανάρτηση, πάτα στον υπογραμμισμένο σύνδεσμο να την διαβάσεις]

η οποία στη συνέχεια γεννάει αυτομάτως και το ανάλογο συναίσθημα.
-Αγχωτική σκέψη-έστω και ανεπαίσθητη- γεννάει αγχωτικό συναίσθημα. 

-Σκέψη πίστης και προσευχής, γεννάει ειρήνη και δύναμη στην ψυχή.

Οι άγιες λέξεις τις προσευχής- ακόμα και αν κάποιος δεν πιστεύει  πολύ συνειδητά στον Αναστημένο Θεάνθρωπο Ιησού- έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν το υποσυνείδητο και την ύπαρξη θετικά, ζωηφόρα.

Μια καλή δοκιμή, θα σε πείσει, αγαπημένο μου. 
Ναι, δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής η προσευχή,
είναι και άλλα πράγματα, αλλά αυτό δεν θα το συζητήσουμε στην παρούσα.

Τα εξήγησα εκτενέστερα σε παλιότερη ανάρτηση 
για τα νήματα των σκέψεων συναισθημάτων σε σχέση με την προσευχή όποτε μπορείς, ρίξε  ματίτσα..)
...................................................................

Κάνε, εσύ, το καλύτερο που μπορείς και, αυτό που α λ η θ ι ν ά πρέπει να λάβεις, 
η δύναμη του Θεού, θα στο δώσει.

Γίνονται   θαύματα απ' τη θεία επέμβαση- πάμπολλα- 

αρκεί  οι άνθρωποι  να  πράττουν
αυτό που περνάει απ'το χέρι τους, 
με συνέπεια και ελπίδα.

Θα το ξαναπώ το λατρεμένο μου ρητό:

"Ει δύνασαι πιστεύσαι ΠΑΝΤΑ δυνατά τω πιστεύοντι"

Μέχρι και να αριστεύσεις!


Σε φιλώ και σε εύχομαι εν Κυρίω, 
περιμένοντας 
της χαράς τα κεράσματα!

Ευανθία η Σαλογραία 

(κι αν ζουλήξεις περιστεράκι μου πάνω στην υπογραφή,  θα βρεθείς  σε ανάρτηση με θαύμα σωτηρίας στρατιώτη από τον Άγιο Γεώργιο, μου τα εξιστόρησε λεπτομερώς, ο καπετάνιος -εγγονός- εκείνου του αιχμάλωτου -στη Μικρασιατική Καταστροφή-, στρατιώτη)

Πέμπτη 10 Μαΐου 2018

Ιδιαιτέρως σήμερον, να με χαίρομαι, καλέ σύ...τι ωραία που είναι η ζωή, ένα ντιριντάχτα...ένα ντιριντ- ΑΧ- τα!



Και μια και έχω, ο  γιε,  γενέθλιο ημέρα, today,
επανάληψη το εξομολογητικόν  ποστάκιον  με τίτλο: 

Η φανέρωση του Αγίου Γεωργίου στη ζωή του πατέρα μου

...................................................................
Λατρεμένο μου, 

επειδή σου αρέσουν οι αληθινές ιστορίες και ο καθένας μας, σίγουρα έχει πολλές να μοιραστεί με τους αδερφούς και τους φίλους -για σένα και μόνο- θα ζυμώσω μια μικρή μνήμη σήμερα, να την έχεις έτσι- μπουκιά ψωμί- σε ώρα ανάγκης, στις μέρες της μαύρης πείνας που έρχονται.

Ο καλός μου πατέρας, ενυμφεύθη νεότατος, όταν ο έρως τον βάρεσε κατακέφαλα. 
Πήρε την επιστήμονα μαία της περιοχής όπου έμενε, γι αυτό και το παρατσούκλι του:ο Γιώργης ο μαμής ή άλλως... ο Μαμογιώργης!

(Αχ αυτή η πλαστικότητα της ελληνικής γλώσσας! Ακαταμάχητη!)

Καλή η παντρειά, καλός ο έρωτας αλλά μετά από λίγο, άρχισε τον πατέρα μου να τον πιάνει το άγχος: 


-Η μαμή, δεν έμενε έγκυος!

-Τι λές;

-Μάλιστα! Αυτή που ξεγένναγε καν και καν γυναικούλες και είχε τη χαρά να πιάνει τα νιάνιαρα στα χεράκια της, δε μπορούσε να νιώσει την κοιλιά της να φουσκώνει από ένα μωράκι.

-Σκασίλαααα!

Όχι τόσο της μάνας μου, που ήταν γυναίκα φιλόσοφος στωϊκότατη, όσο του άντρα της.

-Τι λες ρε! θα μείνω, εγώ χωρίς παιδί;

Ο άνθρωπος, που κόβω φλέβα για το τρίπτυχο, Πατρίς- Θρησκεία- Οικογένεια;!

Α μπα! Δεν το βάζω κάτω με τίποτα!

-Θα ζητήσω ενίσχυση από τις Μεγάλες Δυνάμεις, βρυχήθηκε τελικά ο μπαμπάς, όστις πάντα έβαζε στόχους και τους κατακτούσε ακούραστα!

(μέχρι που γέρασε και βγήκε η ψυχούλα του, μας έκανε ΤΑ άγρια κουμάντα, και έτσι, βεβαίως, πρέπει να είναι ο σωστός πατέρας και άντρας, να τον τρέμει η γυναίκα και στα παιδιά του να είναι η γ έ τ η ς και όχι ζελές που κουνιέται- και μετά απορούμε, Δεσποινάκι μου, γιατί τα αγόρια μας, μιλάν τα περισσότερα, όχι σαν άντρες, μα σαν ταραντέλες! ) 

Τον συμβούλεψε και ο θείος ο Μήτσος-δεν μπορώ να μην πώ την αλήθεια ολόκληρη- να προσεύχεται.

(Ο θείος Μήτσος, μπορεί να είχε τις πλάνες του

[ζούλα πάνω στο σύνδεσμο που μόλις έδωσα στην προηγούμενη πρόταση- για να διαβάσεις τις σχετικές εξηγήσεις και να φρίξεις, περιστερούλα μου ]

αλλά η συμβουλή του για προσευχή, υπήρξε ολόσωστη. 

Δεν τα λένε και όλα λάθος οι πλανεμένοι, το ξέρουμε. 
Σου δίνουνε ένα κιλό αλεύρι καθαρό, ας πούμε, 
αλλά χώνουνε μέσα και λίγο φαρμάκι, αν δεν προσέξεις τι αγοράζεις- σε πέθαναν επί τόπου!)
Τον πατέρα μου τον βάφτισαν Γιώργο.

Αποφάσισε, λοιπόν, να παρακαλέσει τον Άγιο Γεώργιο, επειδή στην Ορθοδοξία πιστεύουμε ότι ο Άγιος του οποίου το όνομα λάβαμε βαπτιζόμενοι, νοιάζεται για μας, με ένα ιδιαίτερο τρόπο.

(Τώρα-εννοείται- αυτά που σου γράφω, κάποτε τα εύρισκα φούμαρα, 
κατάλληλα για αγράμματες γιαγιές σαν αυτές που δείχνει η διαφήμιση...
Έλα, όμως, που μεγαλώνοντας, μαζεύοντας εμπειρίες, αποφάσισα με τη χλεύη των γριών να γίνω σεμνότερη, διότι, αγαπημένο μου, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, και παρα πίσω φούντααα!)
Τι λέγαμε;πού μείναμε; α ναι!

Στο ότι αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από τον Άγιο Γεώργιοοο!
Άρχισε λοιπόν, ο καλός μου πατέρας να προσεύχεται, 
συνοδεύοντας την προσευχή του, με εκτενή ν η σ τ ε ί α και ...εγκράτεια.

Εκεί στη δέκατη πέμπτη μέρα της προσευχής, της νηστείας και της εγκράτειας της ερωτικής, που είχε επιβάλει το νιόπαντρο, νεαρό παλικάρι στον εαυτόν του- προκειμένου να συγκεντρωθεί στα προσευχητικά του αιτήματα περισσότερο -γίνεται το ακόλουθο σκηνικό, περιστέρι μου:

Ήταν μεσημέρι και, πλάγιασε να ξεκουραστεί απ' το μόχθο της εργασίας.

Δίνω το λόγο στον ίδιο, όπως μου τα ιστορούσε, πολλές φορές με συγκίνηση:
...................................................................................

-Και που λες, κόρη, εκεί που βρισκόμουνα ξάπλα, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, αλλά δεν είχα κοιμηθεί ακόμα, βλέπω ξαφνικά, στα πόδια του κρεβατιού, την εικόνα του Αϊ Γιώργη, όπως τον έχουμε στις εκκλησίες- καβαλάρη πάνω σε ένα λευκό άλογο- να μεγαλώνει να μεγαλώνει, να μεγαλώνει, νά έρχεται σε φυσικό μέγεθος!

Ο Αϊ Γιώργης, κράταγε ένα μωρό στην αγκαλιά του.

Με κοίταξε μια στιγμή και μου λέει:

-Πάρτο! πετώντας, συγχρόνως, το παιδί προς το μέρος μου.

Απλώνω ενστικτωδώς τα χέρια, αρπάζω το βρέφος στον αέρα, 
το όραμα χάθηκε και σηκώθηκα όρθιος γεμάτος χαρά και συγκίνηση.

Ένιωσα μεγάλη αγαλλίαση και απόλυτη βεβαιότητα!

-Ακούστηκε η θερμή προσευχή μου!

Πήγα και βρήκα τη μάνα σου.

-Καλλιρόη! θα μείνεις έγκυος! 

Άκουσε ο Αϊ Γιώργης την προσευχή και μας δίνει παιδί! 

Και θα το γεννήσεις στις δέκα του Μάη!(πώς του προέκυψε η πρόρρηση; Και για τον ίδιο, δια παντός παρέμεινε δίχως εξήγηση!)

Η μάνα μου κούνησε το κεφάλι. 
Δεν πολυπίστεψε.

Όμως...πράγματιέμεινε έγκυος! 

Και πράγματι, στις δέκα του Μάη, ήταν[ η μαμή Καλλιρρόη ] στο μήνα της- στην ώρα της ακριβώς!

Και πήγε πρωί στο νοσοκομείο όπου δούλευε -ως η μοναδική μαία τότε- και είπε στις νοσηλεύτριες- χωρίς να έχει πόνους, ή όποιο άλλο σύμπτωμα γέννας.

-Κορίτσια, στρώστε μου το κρεβάτι , σήμερα θα γεννήσω!

Γέλασαν αυτές αλλά της έστρωσαν το κρεβάτι,και έσπασαν σε λίγο μόνα τους τα νερά και την έπιασαν πόνοι, και ήρθε ο γιατρός [...] και την ξεγέννησε, ημέρα Σάββατο, στις δέκα το πρωί του έτους...χιλια οχτακόσια είκοσι ένα!

-Άντε να σου ζήσει Καλλιρόη, κορίτσιιιιι!

-Άντε, να σας ζήσω βρεεεε! Αγοροκόριτσοοο!

(Εν γαρ Χριστώ Ιησού, ουκ ένι άρσεν και θήλυ...Προς Γαλάτας γ 27-28)...)

Άντε να ζήσουμε όλοι εν μετανοία, με τις ευχές της Κυρα Παναγιάς και Πάντων των Αγίων της Ζωντανής Ορθόδοξης Πίστης μας, αλληλούιααααα!

Τρισμέγιστη και του Αϊ Γιώργη η Χάρη!

Τον  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Σάββατο 29 Ιουλίου 2017

Κυνηγάμε πανέμορφες σαπουνόφουσκες...και ανάρτηση για τον όσιο παπα-Ηλία Διαμαντίδη, το φίλο του Αγίου Γεωργίου



Κυνηγάμε πανέμορφες
σαπουνόφουσκες,
και μας συνεπαίρνει
το παιχνίδι 
μαζί τους.
Καλά κάνουμε.
Δεν είναι αμαρτία να χαρείς
ό, τι προσφέρει τούτος ο κόσμος.
Μα να θυμάσαι ότι
κάποια στιγμή τα χέρια σου
πάλι αδειανά
θα μείνουνε.

Κι η καρδιά διψασμένη
πάντα θα ψάχνει
το Χριστό,
το Φως που δεν φεύγει ποτέ,
την χαρά που ριζώνει
στα έγκατα…
Το μέλι
το πηχτό
της αγάπης Του.


...................................


Αυτό που ψάχνεις δεν είναι μακριά ... 
είναι αλλού.

πηγή: http://trelogiannis.blogspot.gr

.........................................
............................................

παπά-Ηλίας Διαμαντίδης ο Μυροβλήτης

ένας φίλος του Αγίου Γεωργίου

Θα γίνει πόλεμος στην Κωνσταντινούπολη και ο Ρώσος θα νικά. Θα πάει ως τον Ευφράτη ποταμό. Θ' ανοίξει η Αγιά Σοφιά και θα λειτουργηθή. Ένας εξαδάκτυλος Βασιλιάς, θα είναι τότε"



Ο άγιος γεννήθηκε το 1880 στο χωριό Χουρμικιάντο των Σουρμένων του Πόντου και πέρασε μαρτυρικά παιδικά χρόνια στα χέρια της μητριάς του, η οποία τον βασάνιζε στην κυριολεξία με σαδισμό. Εκείνος όμως όχι μόνο δεν αποκάλυπτε στον πατέρα του τη φρικτή συμπεριφορά της, αλλά και αργότερα, στα γηρατειά της, τη φρόντισε με ανεξικακία σαν μητέρα του. Αυτός ήταν και ο λόγος –κατά την εκτίμηση του αγίου γέροντα Παϊσίου του Αγιορείτη– που ο Θεός του έδωσε τόσο πλούσια τη θαυματουργική χάρη Του.

Μετά από πολλές ταλαιπωρίες και περιπέτειες, παντρεύτηκε και απέκτησε έξι κόρες, αλλά υιοθέτησε και δύο ορφανά κορίτσια και τα μεγάλωσε σαν παιδιά του. Εργαζόταν κι αυτός ως αρτοποιός, αρχικά ως βοηθός και στη συνέχεια με δικό του φούρνο. Τότε αποκαταστάθηκε οικονομικά και μπόρεσε να επιδοθεί στις ελεημοσύνες, όπως επιθυμούσε, με τη βοήθεια της γυναίκας του. Συνεργαζόταν μάλιστα με ντόπιες Τουρκάλες, που τις έστελνε όπου χρειαζόταν, για να φαίνεται πως οι Τούρκοι κάνουν τις ελεημοσύνες και ο ίδιος να μένει στην αφάνεια. Έστελνε π.χ. αλεύρι με μια Τουρκάλα σε μια χήρα με τέσσερα παιδιά και καθόταν η Τουρκάλα και τη βοηθούσε και να ζυμώσει.

Αν και ήταν εντελώς αγράμματος, έβλεπε κάθε βράδυ στον ύπνο του έναν άγγελο, που του μάθαινε γράμματα, ψαλτική και αγιογραφία κι έτσι άρχισε να διαβάζει, αλλά και να ψάλλει (ήταν καλλίφωνος) και να αγιογραφεί. Όμως το 1918, ως γνωστόν, λόγω των τουρκικών βιαιοτήτων, πολλοί Πόντιοι έφυγαν για τη Ρωσία. Ο άγιος με την οικογένειά του κατέφυγε στο χωριό Μαχμουτία, κοντά στο Βατούμ, όπου ήταν παντρεμένη η κόρη του Αγάπη. Εκεί έζησε σε ένα αγρόκτημα, όπου φιλοξένησε αμέτρητους φτωχούς.

Δυστυχώς ταλαιπωρήθηκε πολύ από το σοβιετικό καθεστώς, ιδίως όταν αργότερα χειροτονήθηκε κρυφά ιερέας (ενώ η θρησκευτική πίστη βρισκόταν υπό διωγμόν) και λειτουργούσε τη νύχτα σε ερημοκλήσια και στο εκκλησάκι του αγ. Γεωργίου που είχε ανακαλύψει κατόπιν ονείρου στο κτήμα και αναστηλώσει. 

Συνελήφθη και βασανίστηκε πολλές φορές, όμως, με τη δύναμη του Θεού, δεν υποχώρησε. Κάθε φορά που έβγαινε από τη φυλακή, πριν θεραπευθεί από τα βασανιστήρια, ξανάρχιζε τις νυχτερινές λειτουργίες, στις οποίες συμμετείχαν κρυφά οι κάτοικοι της περιοχής.

Προικισμένος από το Θεό με το χάρισμα των ιαμάτων, θεράπευσε πολλούς ασθενείς. «Έρχονταν από πολύ μακριά Αρμένιοι, Ρώσοι, Γεωργιανοί, ακόμη και Τούρκοι για να θεραπευθούν». Ας δούμε τρία χαρακτηριστικά περιστατικά:

Ένας Τούρκος, ονόματι Χουσεΐν,
ζούσε στο σπίτι της κόρης του στην Μαχμουτία. Δίπλα τους έμενε ένας Διοικητής της Αστυνομίας που η γυναίκα του ήταν τρελή και την έδεναν με αλυσίδες. Ο Χουσεΐν τον λυπήθηκε και του είπε ότι υπάρχει ένας Έλληνας που μπορεί να θεραπεύση την γυναίκα του. Αμέσως ζήτησε να τον φέρη στο σπίτι του. Ο π. Ηλίας είπε να φέρουν την άρρωστη στο σπίτι της κόρης του Χουσεΐν. Εκεί επί δώδεκα ημέρες την διάβαζε, την σταύρωνε και μετά έγινε καλά και ήρθε στα λογικά της. Από τότε η Αστυνομία δεν τον ξαναενόχλησε. Ο Διοικητής έγινε κρυφά χριστιανός [ήταν άθεος] και ο π. Ηλίας βάπτισε όλη την οικογένειά του.

Τρεις Τούρκοι που ζούσαν στη Ρωσία έμαθαν ότι ο πατήρ κάνει θαύματα και αποφάσισαν να τον σκοτώσουν ή να τον απαγάγουν και να σφραγίσουν την εκκλησία. Πηγαίνοντας με τ’ άλογά τους τη νύχτα, ένας καβαλάρης με άσπρο άλογο τους έκοβε τον δρόμο. Τα άλογά τους φοβήθηκαν και γύρισαν πίσω. Ήταν ο άγιος Γεώργιος που τους έδιωξε. Μετανοιωμένοι διηγήθηκαν το πάθημά τους στον π. Ηλία ζητώντας συγχώρηση.

Μία άλλη φορά ο άγιος ανακοίνωσε στην οικογένειά του πως ο άη Γιώργης τον προειδοποίησε για επικείμενη επίθεση ομάδας φανατικών Τούρκων. Πράγματι τη νύχτα μια ομάδα, με επικεφαλής τον Αχμέτ Κιτιάκ, τους χτύπησε την πόρτα ζητώντας δήθεν να τους δείξουν το δρόμο. Δεν τους άνοιξαν, αυτοί όμως σκότωσαν το σκυλί και άρχισαν να πυροβολούν. Οι σφαίρες πήγαιναν δώθε-κείθε αλλά καμία δεν άνοιξε το σπίτι. Η Καλή [κόρη του] έβλεπε στην πόρτα τον άγιο Γεώργιο με ανοιχτά τα χέρια να τους προστατεύη. Τέλος έβαλαν φωτιά δίπλα στον αχερώνα, όπου μέσα ήταν η εκκλησία και κάηκε. Πήρε φωτιά και η σκεπή του σπιτιού, αλλά την έσβησαν. Ο π. Ηλίας ύστερα πήγε και προσευχήθηκε μπροστά στα εικονίσματα και ρώτησε τον Χριστό: «Ποιοι είναι αυτοί που έκαψαν την εκκλησία;». Και ο Χριστός τους απαρίθμησε έναν έναν.

Ο π. Ηλίας κοιμήθηκε τον Ιούλιο του 1946 μέσα σε ένα φωτεινό όραμα και μια διάχυτη ευωδία. Από τον τάφο του έβγαινε φως και κάθε βράδυ τα μεσάνυχτα, ανάβλυζε μύρο. 

Μετά από χρόνια ο τάφος του ανοίχτηκε και το σώμα του βρέθηκε άφθορο και ευωδιάζον

Όμως το 1962, που ανοίχτηκε για δεύτερη φορά, το λείψανό του είχε κλαπεί. 

Ο θαυματουργός αυτός διδάσκαλος της ορθόδοξης πίστης τιμάται τοπικά ως άγιος στο Βατούμ.

*Για την Πόλη είχε πει: 
«Θα’ρθει ένας καιρός που θα γίνουν οι άνδρες γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες. Τότε
θα πέσει μεγάλη κατάρα στον κόσμο. Θα γίνει πόλεμος στην Κωνσταντινούπολη και ο
Ρώσος θα νικά. Θα πάει ως τον Ευφράτη ποταμό. Θ’ ανοίξει η Αγιά Σοφιά και θα
λειτουργηθεί. Ένας εξαδάκτυλος βασιλιάς θα είναι τότε». Και έλεγε: «Ξύπνα Ρωσία και
δράξον τα όπλα σου». 
Δηλαδή έλα σε μετάνοια, σε πίστη και απόρριψε την αθεΐα.

πηγή''Ασκητές μέσα στον κόσμο ~ τόμος Α' ~ Άγιον Όρος

πηγή: http://trelogiannis.blogspot.gr/2017/07/blog-post_430.html


"