Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Ἡ μουσικὴ, γιὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι μέσο κατευνασμοῦ τῶν παθῶν, ψυχικῆς κάθαρσης, πνευματικῆς ἀγαλλίασης.



Οἱ Πατέρες τῆς ἐκκλησίας τονίζουν συχνὰ στὰ κείμενά τους τὸν ρόλο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς στὴν διαμόρφωση καὶ τὴν καλλιέργεια τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους καὶ παροτρύνουν τοὺς χριστιανοὺς νὰ ὑμνοῦν μὲ τὴν μουσικὴ τὸν Θεό. Ἡ μουσικὴ, γιὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι μέσο κατευνασμοῦ τῶν παθῶν, ψυχικῆς κάθαρσης, πνευματικῆς ἀγαλλίασης.

Γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος: «Ἡ ψαλμωδία γαληνεύει τίς ψυχές, προξενεῖ τήν εἰρήνη, καταστέλλει τόν θόρυβο καί τά κύματα τῶν λογισμῶν». 

 Μέγας Ἀθανάσιος, ἐπίσης, γράφει τὰ ἑξῆς: «Μέ τήν ψαλμωδία ἡ ταραχή καί ἡ ἀγριότητα καί ἡ ἀταξία πού ὑπάρχει στήν ψυχή ἐξομαλύνεται, ἐνῶ ἡ λύπη θεραπεύεται». 
Τέλος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρατηρεῖ: «Γίνεται ἅγιος καί ὁ ἀέρας μέ τήν ψαλμωδία… Ἡ διάνοια ἀκούει τήν φωνή καί ἀλλάζει· εἰσέρχεται ἡ μελωδία καί δραπετεύουν τά πάθη τῆς πλεονεξίας»2.

Ἡ βυζαντινή μουσική, ὅταν τήν χρησιμοποιοῦμε, μᾶς ἁγιάζει χωρίς πολύ κόπο.
«Ἡ βυζαντινή μουσική», δίδασκε ὁ Άγιος Πορφύριος, «εἶναι πάρα πολύ ὠφέλιμη. Κανένας χριστιανός δέν πρέπει νά ὑπάρχει χωρίς νά ξέρει βυζαντινή μουσική. Πρέπει ὅλοι νά μάθομε. Ἔχει ἄμεση σχέση μέ τήν ψυχή. Ἡ μουσική ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο ἀναίμακτα. Χωρίς κόπο, ἀγαλλόμενος, γίνεσαι ἅγιος»3.

«Ὅταν μελαγχολεῖτε», ἔγραφε πρὸς πνευματικό του παιδὶ ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος, «νὰ ψάλλετε τὰ δυὸ τοῦτα τροπάριά Της: «Μακαρίζομεν σὲ πᾶσαι αἱ γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· ἐν Σοί  γὰρ ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεὸς Ἡμῶν χωρηθῆναι ηὐδόκησε. Μακάριοι ἐσμέν καὶ ἡμεῖς προστασίαν Σὲ ἔχοντες· ἡμέρας γὰρ καὶ νυκτὸς πρεσβεύεις ὑπὲρ ἠμῶν καὶ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ταῖς Σαῖς ἱκεσίαις κρατύνονται διὸ ἀνυμνοῦντες βοῶμεν Σοί· Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά Σοῦ». «Σὲ τὸ ἀπόρθητον τεῖχος, τὸ τῆς σωτηρίας ὀχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ἱκετεύομεν. Τὰς τῶν ἐναντίων βουλάς διασκέδασον, τοῦ λαοῦ Σου τὴν λύπην εἰς χαρὰν μετάβαλε· ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου πρέσβευε· ὅτι Σὺ εἶ, Θεοτόκε, ἡ ἐλπὶς Ἡμῶν»»4.
Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη – Τί εἶναι καί πῶς θεραπεύονται (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) 

..............................................................................................................................................

Αποτέλεσμα εικόνας για wall paper πουλί που πιάνει στο στόμα σκουλήκι

(η φωτό από το bolko. wordpress.com)

Σχόλιον εις τα ανωτέρω, της εμής ελαχιστότητος, ω τίμιε πάτερ: 

Φίνα τα ξηγάνε οι Άγιοι Πατέρες ( να 'χουμε την ευχή τους)...δυστυχώς όμως αυτοί τα λένε αυτοί τ' ακούνε...και στους περισσότερους ναούς που γνωρίζω, κακού λογού ψέλνουν οι ψάλτες και άντε, η λεγάμενη, να σμπρώχνομαι, να σμπρώχνομαι (έτσι το προφέρουν  οι Θεσσαλονικιοί με σμπρ...) χρόνια ατέλειωτα να σμπρώχνομαι με το νοητό περίστροφο της επικείμενης κολάσεως (αν δεν πάω στον εκκλησιασμό, μαμά μου!... θα αφοριστώ..θα με αρπάξουν ανεπιστρεπτί οι δαιμόνοι.....) με το νοητόν περίστροφον λέγω, εις τον κρόταφον, προκειμένου να αντέξω να πηγαίνω να ακούω κατά τας Κυριακάς και εορτάς, τους απεριγράπτους  κακοφωνίξ και κατά τα άλλα  Ορθοδόξους συνενορίτας, πάρα πολύ αγαπημένους μου...

Σου τα ανέλυα λεπτομερώς, παλαιότερον, στη σελίδα με τίτλο: και ο κοιμισμένος για να ξυπνήσει φοβέρα θέλει!

 Αν έχεις χρόνο, ρίξε ματίτσα, ευλογημένο μου, θα με νιώσεις..

Κατά  τα άλλα, όλα καλά, όλα ανθηρά...(μάλιστα, "ανθηρά" τι ζόρι τραβάς, εσύ εκεί στη γωνία, παλιοζηλιάρη; )... ανθηρά επειδή τα άνθη υπάρχουν  μέσα μας αμάραντα, προ χρόνων αμνημονεύτων, και  Θεού το δώρον τούτο, το μέγιστον!

Με ασπασμούς εν Κυρίω, πάντοτε εν  ελπίδι..

..............................................................................................

6 σχόλια:

  1. Προτιμότερος πάντως,Κακοφωνίξ και πιστός(πραγματικά) παρά...Παβαρότι και να νομίζει το αναλόγιο ως βάθρο για να τον θαυμάζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ;-( Βρε παπα-Κώστα μου...ή τη μία άκρη θα έχουμε ή την άλλη; ο ίσιος δρόμος χάθηκε; αμάν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα ντε!Άμα ο άλλος έχει φωνή(πολλές φορές νομίζει ότι έχει),ε,το καβαλάει το καλάμι.

      Διαγραφή
  3. ;-) παπα-Κώστα αγαπητέ φίλε αυτής της σελίδας, Κύριον οίδεν δια ποίους λόγους (είσαι φίλος..ευχαριστώ πάντως...)

    τόσα χρόνια που εκκλησιάζομαι με το περίστροφο στον κρόταφο, ασκώντας δηλαδή ΒΙΑ στον εαυτόν μου, που ΔΕΝ του αρέσει η βυζαντινή μουσική ΔΥΣΤΥΧΩΣ έτσι ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΑΚΟΥΩ...(προτιμώ τη Ρώσικη..εμένα ΜΟΝΟ η Ρώσικη με απογειώνει όπως την ακούω...η βυζαντινή ΟΠΩΣ την ακούω, ως ήχο, δε μιλάω για τα νοήματα των λόγων, όχι, αυτά τα βρίσκω θεσπέσια, με κάνει να θέλω να ανοίξω έναν τάφο και να χωθώ μέσα, έχοντας οπωσδήποτε και ωτοασπίδες στα αυτάκια...ω ναι! αμαρτία εξομολογημένη!)

    τόσα χρόνια λέγω που εκκλησιάζομαι, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι φορές που μου άρεσε ο ψάλτης, ή ακόμη χειρότερα η ψάλτρια...άσε!
    :-(
    Αν μετά θάνατον με βάλει παρέα με αυτούς τους ψάλτες που ακούω ο Κύριος, αυτό το τμήμα του Παραδείσου, θα είναι για μένα πράγματι, Κόλαση, χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι εγώ δεν είμαι φίλος της βυζαντινής μουσικής.
    Αυτό τώρα με τον Παράδεισο,όπως το λες πλάκα έχει.Ο Έλληνας και στον Παράδεισο κάτι βρίσκει να γκρινιάξει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. :-) παπα-Κώστα
    το τί αγαπάει κανείς και τι δεν αγαπάει είναι πάντα συναρτημένο από τα ΒΙΩΜΑΤΑ του...και ό,τι ξέρει ο καθένας από μας έχει σχέση πάντα και μόνο με την ΕΜΠΕΙΡΙΑ του και τις ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ που κάνει επάνω στις εμπειρίες του..αλλά ναι...η γκρίνια υποκρύπτει το πάθος της ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ και πολλά λοιπά αμαρτήματα..
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή