Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Ξέχασα να σου πω: ανάμεσα στ' άλλα χαρίσματα που είχε ο μακαρίτης ο πατέρας μου, έπαιζε και υπέροχα φυσαρμόνικα!



Στην ασπρόμαυρη, επάνω, φωτό, ο  πατέρας μου:

Γεὠργιος Παναγόπουλος του Μιχαήλ 
στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, τη δεκαετία του 1950


"Ας είναι στα άγια η ψυχούλα του"
 που λέει και η κόρη του αδερφού του Δημήτριου- το λατρεμένο μου, Μικάκι,

Ο πατέρας μου, εκοιμήθη εν Κυρίω, εν μεγάλη Μετανοία.

Τη Μετάνοια του πατέρα μου, και τα έ ρ γ α του,
ομολογώ 
ότι σε κανέναν "καθωσπρέπει" και "ενάρετο"

"χριστιανό", ιερέα ή λαϊκό- μέχρι τώρα, δεν έτυχε να συναντήσω.

Τα δηλώνω αυτά προς αποφυγήν, παρερμηνειών  από κάποιους... φίλους.

Η Κυρά Παναγία -που βαθιά Την αγάπησε-
ας  έχει την ψυχή του Γεωργίου,  κοντά Της...

Σαλογραία   

10 σχόλια:

  1. Αχ, αγαπητη μου Σαλογραια, ας ειναι αναπαυμενη η ψυχουλα του μπαμπα σου!

    Επαιζε φυσαρμονικα ε; Εχω μεγαλη εκτιμηση προς ανθρωπους με ταλεντο στη μουσικη! Ως μουσικος και εγω η ιδια, θεωρω πως η μουσικη ειναι οτι πιο ομορφο υπαρχει σε αυτη τη ζωη! Χωρις τη μουσικη εγω δε θα ζουσα παντως....

    Ειναι απιστευτο ομως πως ο καλος μας Θεος μας προικιζει με διαφορα χαρισματα...
    Τον δοξαζω παντα για αυτο!

    Ο μπαμπας σου εμενε Αυστραλια η πηγε διακοπες, αν επιτρεπεται που ρωταω; Ζουσα εκει χρονια αλλα δε θα ξαναεμενα εκει...
    Εχεις παει ποτε; Αν οχι, για διακοπες το προτεινω με χιλια!

    Με πολλη αγαπη,
    Laura

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις σπουδάσει μουσική φίλη Λάουρα;Με τι ασχολείσαι ακριβώς; μου απαντάς αν μπορείς...αν όχι, δεν πειράζει, γλυκειά μου...
    ;-)

    Πραγματικά, καμία άλλη επίγεια τέχνη, κανένα άλλο δώρο, δεν έχει και για μένα την Ομορφιά της Μουσικής.

    Νομίζω, άξιζε που γεννήθηκα σε αυτή την κοιλάδα του Κλαυθμώνος, μια και ζώντας, αξιώθηκα να γευτώ μουσικές εκτελέσεις ουράνιες...

    Έζησε στην Αυστραλία η οικογένειά μου ένα διάστημα.

    Σε φιλώ
    Πάντα με αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ο Θεος να του χαρισει τον Παραδεισο Του αδελφη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μαγδαληνή μου
    και σένα να σου ανταποδώσει ο Κύριος, πλούσια την αγάπη σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι, αγαπητη μου Ευα σπουδσσα Μουσικολογια στην Μελβουρνη! Επαιζα και πολυ ωραια πιανο, μια φορα κι εναν καιρο, αλλα δυστυχως στην Αυστραλια οπου εμενα μονη και ζουσα (διοτι ολοκληρη η οικογενεια μου ηταν πλεον μονιμα Ελλαδα, και εγω μετα το λυκειο εδω, αποφασισα να μαζεψω τα μπογαλακια μου για Αυστραλια- τι ηθελα και το'κανα, αλλα τελος παντων) το πρωι πηγαινα στο πανεπιστημιο και διαβαζα, και το απογευμα μεχρι αργα βραδυ δουλευα, οποτε το πιανο το ειχα παρατησει! Καποια στιγμη, πρωτα ο Θεος, θελω να ξαναμπω στη μελετη του πιανου, αλλα παλι δεν εχω το χρονο!

    Αγαπητη μου φυσικα μπορω να σου απαντησω με το τι ασχολουμαι, δεν τιθεται θεμα! Αυτη τη στιγμη διαβαζω τα πρωινα για καποια μαθηματα που θελω να δωσω στο πανεπιστημιο για αναγνωριση του πτυχιου μου απο εξωτερικο, και το απογευμα μεχρι βραδυ ειμαι καθηγητρια Αγγλικων. Οποτε, οπως καταλαβαινεις, εχω πολυ αγχος και κουραση (γι'αυτο δε κοιμαμαι καλα ;-) χιχι).

    Θελω παρα πολυ ομως να ασχοληθω με τον κλαδο μου γιατι αγαπω πολυ τη μουσικη, και ιδιαιτερα το τραγουδι ειναι το κρυφο μου χαρισμα ;-) .... και μου αρεσει απιστευτα να τραγουδαω!

    Ο αγωνας της ζωης δυσκολος και πολλες φορες λεω ο Θεος και η Παναγια μου εχουν δωσει απιστευτη δυναμη! Δεν εξηγειται αλλιως! Απορω ορισμενες φορες πως εβγαλα εγω πανεπιστιμιο! Ηταν κυριολεκτικα θαυμα, διοτι τα χρονια εκεινα περνουσα κυριολεκτικα μια κολαση! Δοξα τον Κυριο για ολα!

    Πιστευω πως ο μπαμπας σου πρεπει να ηταν πολυ αξιολογος και δυνατος ανθρωπος! Ετσι μου λεει απο τη φωτο του. Φανταζομαι εσυ ομως γεννηθηκες Ελλαδα Ευανθια μου, και οχι στην Αυστραλια. Κανω λαθος;

    Εχω δει παντως κανγουρω απο κοντα (μεσα απο αυτοκινητο ομως) και ειναι πολυ γρηγορα και δυνατα ζωα! Μα, μπορουν ακομα και να ισοπεδωσουν ανθρωπο! Ειναι επικυνδινα εαν τα πλησιασεις :-/ Το ηξερες;

    Να εισαι παντα καλα! Σε φιλω!
    Με πολυ αγαπη
    Laura

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λάουρα
    Ο Θεός να σε στερεώνει πάντα και να σε καθοδηγεί σε κάθε έργο αγαθό.

    "Τα καγκουριά" που μου έλεγε και ο παπα -Αδριανός ο ΣιναΪτης έχουν πολλή πλάκα, έχω δεί και ζωντανά κάποτε.
    Ο πατέρας μου Λάουρα, ήταν άνθρωπος με πολλά πάθη αλλά τα πάθη αυτά τον βοήθησε η Πίστη να τα χαλιναγωγήσει και να τα μετατρέψει σε Χάρη Θεού.

    Με δίδαξε και με τα καλά του και με τα ελαττώματά του, γι αυτό κάθε μέρα του ανάβω κεράκι.
    Και σε κείνον και στη μητέρα μου.

    Νομίζω ο κάθε άνθρωπος, αναθρέφεται από βιολογικούς ή και θετούς γονείς, που είναι απαραίτητοι και πολύτιμοι δάσκαλοι, προκειμένου να τον διδάξουν κάποιες μεγάλες πραγματικότητες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αιωνία η μνήμη του πατρός σου,Σαλογραία μου.Καλό Παράδεισο να 'χει.
    Ευάγγελος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ευ-άγγελέ μου
    Να είσαι πάντα καλά!
    ;-)
    Να αξιωθείς και συ να πάρεις τα χρόνια του πατέρα μου που έζησε και επιβίωσε σε Πόλεμο, σε Κατοχή, σε Εμφύλιο, αξιώθηκε να δει και μεγάλα εγγόνια
    επειδή η Κυρά Παναγία τον σκέπαζε, και του έδινε κάθε τόσο ευλογημένη παράταση βίου, παρά τους κινδύνους που ήταν συνέχεια τριγύρω του...

    Φιλιά στην Αναστασία σου...
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητη Ευανθια

    Πιστευω ολοι μας εχουμε παθη, αμαρτιες και αγωνα σε αυτη τη ζωη! Ειναι ομως πως θα τα μετατρεψουμε ολα αυτα ωστε να βγει κατι καλο.

    Θυμαμαι καποτε διαβασα καπου οτι το διαμαντι προτου γινει διαμαντι αστραφτερο και πολυτιμο, ξεκιναει σαν ενα κομματι καρβουνο που περναει διαφορες περιπλοκες φασεις στην κατασκευη του (διαφορες τεχνικες κατασκευης δηλαδη) μεχρι να επιτευχθει το τελικο αποτελεσμα- αστραφτερο και ανεκτιμητο θυσαυρο. Ετσι και εμεις οι ανθρωποι περναμε απο δυσκολες και περιπλοκες φασεις στη ζωη μας, οπου μπορει να χτυπιομαστε και να υποφερουμε (οπως και το διαμαντι στα πρωτα σταδια της κατασκευης του), αλλα στην τελικη γινομαστε αλλοι ανθρωποι- προς το καλυτερο! Τουλαχιστον ελπιζουμε να γινουμε...διοτι με δοκιμασιες και δυσκολιες δεν αλλαζουν ολοι πιστευω....

    Απο τους γονεις μαθαινουμε ως ενα ορισμενο σημειο, μετα ειμαστε ελευθεροι και ανεξαρτητοι να μαθαινουμε για τον εαυτο μας, και πολλες φορες να παθαινουμε για να μαθαινουμε!
    Δεν ειναι ολοι οι γονεις προτυπο για τα παιδια τους, πιστευω ολοι μας εχουμε η ειχαμε τα παραπονα μας απο τους γονεις μας. Πρεπει καποιες φορες απλα να τους δεχομαστε και να τους αγαπαμε γι'αυτο που ειναι... κανεις δεν ειναι τελειος στην τελικη και ολοι κανουμε λαθη!

    Ο Θεουλης να αναπαυει τις ψυχες και των δυο γονεων σου Ευανθια μου!

    Με πολυ αγαπη!
    Laura

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ;-) Λάουρα με κάλυψες σε βάθος και πλάτος.

    Φιλιά και καλό ξημέρωμα, καλή μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή