Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία στο Άγιος Όρος, στη Ρωσία, στα Ιεροσόλυμα, και αλλού, εόρτασε τον Άγιο Φανούριο-Βοήθειά μας!


Χαμός έγινε σήμερα  στο ναό, με τις προσφορές. 

Θα έλεγα ότι ήταν περισσότερες σχεδόν
οι ξελιγωτικές Φανουρόπιτες,
απ’ τις  ευλαβείς  ενορίτισσες, 
στην ταπεινή εκκλησία.

-Πολύ με συγκίνησε  αυτό!
-Τις κρυφοκοίταγα τις Φανουρόπιτες, 
και μου τρέχαν τα σάλια 
προτού καν  εκφωνήσει  ο ιερεύς,  την «απόλυσιν»!

-  Σου άρεσαν, γλυκατζού μου; χα χα!
Μετά αναρωτιέσαι, μωρή Σαλογραία, 
γιατί οι περισσότεροι παπάδες, θρέφουν προκιούλια!

-Πλούσια τα ελέη εν εκκλησίαις!
Πρόσφορα, κρασάκια, λάδια, πίτες!
Όλα τα επίγεια αγαθά προς αυτοσυντήρησιν  -και όχι μόνον-
απλόχερα, επί αιώνες, τους χαρίζει  ο Κύριος...

-Πάψε εσύ! Φθονερέ  λογισμέ!
-Αμέσως όλα να τα  υποτιμήσεις!
-Σπιούνικες, δαιμονικές,  τακτικές.
-Όλα δια της χλεύης  να τα αποδομήσεις- αμάν!

Λοιπόν, εκτός από κείνο το μικρομέγαλο θαύμα του Αγίου Φανουρίου
που συνέβη στην ξαδερφή μου, το Μικάκι, και στον άντρα της
τον τραπεζικό  τον Κώστα, πέρσι 
( και μην νομίσεις ότι το Μικάκι μου
είναι τίποτε..." άϊντε άϊντε", που κατέχει μόνο το 
ν' αναδεύει με πάθος μαγειρικόν, αστραφτερά  κατσαρόλια- μη γένοιτο!)

Το Μικάκι μου,  μορφώθηκε, έως και παρα-μορφώθηκε
θα έλεγα, απ’ τα πολλά διπλώματα
(συμβαίνει συχνά το τοιούτον)
μέχρι και στην Αμερική για μετεκπαίδευση, σκαπέτησε κάποτε. *

Τέλος πάντων έχω να σου αναφέρω  κι άλλες ιστορίες στο προσεχές, 
περίμενε πρώτα να βρω μια στάλα ησυχία διότι, 
όλο κάτι απροσδόκητο τυχαίνει
βγαίνω απ’ το ησυχαστικό μου πρόγραμμα,  
όλο πηλαλάω δώθε κείθε για δουλειές και να γράψω τα θαυμάσια του Αγίου Φανουρίου, ευλογημένο μου δεν έχω προκάνει!

Εντωμεταξύ, διάβασε μερικά ψυχωφέλιμα
(μη βαριέσαι, σε βλέπω!)
απ’ το βίο του Αγίου, που βρήκα στην αξιοσέβαστη  σελίδα

Σε ασπάζομαι τρις (εις τύπον της Αγίας Τριάδος)
στα δυο τροφαντά μαγουλάκια
και δεν θα κουραστώ να  εύχομαι από καρδιάς
ο ανεπανάληπτος, ο μέγας φίλος και  συμπαραστάτης όλων
των αφαιρεμένων και απεγνωσμένων,  ο Άγιος Φανούριος ,
να μας  βρίσκει πάντα  τα μυαλά, τα χαμένα...
(και αν τα θλιμμένα  μπακούρια που παρακολουθούν
με μάτι θολό απ’ το ποτό, αυτή τη σελίδα)  σπεύσουν
και θεραπεύσουν ταχέως   τα στοματολογικά
(κυριολεκτικώς και μεταφορικώς) τους προβλήματα
θα τους βοηθήσει, ο σήμερα τιμώμενος  Ανθρωπος  του Θεού,
έως  και να «σταυρώσουν» (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς) γυναίκα...
εντάξει! μην τα περιμένουνε όλα να τα κάνει  εκείνος ο μέγιστος!

-Κούνα και συ, καλέ,  τον πόδα   σου!

Πρέπει επιτέλους-έως  κι  οι μακράν  του Θεού, ευρισκόμενοι  ιατροί- 
αν όχι ευλογημένη  Φανουρόπιτα, 
ν' απολαμβάνουν, τουλάχιστον, 
από καιρού εις καιρόν, λίγο παντεσπανάκι!)

...................................................
Σημειώσεις
(ατάκτως ριγμένες...):
·        σκαπέτησε του ρήματος "σκαπετάω-ώ" της δημοτικής
·        (ιταλ. scappare= φεύγων (τρέχων)εξαφανίζομαι
 πίσω από την κορυφή υψώματος
·        (Λεξικό Νέας Ελλην. Σταματάκου) 
 και το ρ.  πηλαλάω,
(της δημοτικής πάλι, το πηλαλάω, ή και πιλαλαω-ώ. )
τουτέστιν τρέχω γρήγορα, τα αναλύει  κι ο Μπαμπινιώ...) 





12 σχόλια:

  1. Εμ τι να σου κάνω. Δεν έβγαλες φώτο να μας δείξεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Mαρίνο
    μακάρι να πάψει ΕΝΤΕΛΩΣ η εντός των ιερών ναών
    κάθε είδους φωτογράφιση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ;-) αν και τώρα που το σκέφτομαι..η φωτογράφιση Φανουρόπιτων
    την ψυχή δεν τη βλάφτει..έτσι δεν είναι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γλυκό μου περιστερακι, το να φωτογραφηθεί ένα βουνό από Φανουροπιτες είναι και λαογραφικό στοιχείο, εκτός της ανάγκης του κόσμου που ζητά βοήθεια από τον Άγιο Φανουριο.
    Εγώ Δεν συμφωνώ με τις φωτογραφίες και βίντεο ειδικά σε μυστήρια και όταν δεν υπάρχει Εκκλησιαστικό ήθος και σεβασμό από το φωτογράφο, που φέρνει ταραχή και ανακατωσούρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ;-) Μαρίνο πολυσεβαστέ φίλε

    ( α ! να τρέξεις σε οφθαλμίατρο τάχιστα, διοτι ΔΕΝ είμαι περιστεράκι, γριά καρακάξα τυγχάνω, είπαμε να εισαι ευγενής με την τρίτη ηλικία (το εκτιμώ βαθύτατα αυτό, επειδή φανερώνει τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ ποιότητα, ο τρόπος προσφώνησης που επιλέγεις) αλλά ΜΗΝ το παρακάνουμε, Μην! )

    αποφεύγω όσον δύναμαι

    να πηγαίνω στον όποιο Ιερό ναό με φωτογραφική μηχανή...και ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ βαθιά μέσα μου,
    (δεν το δείχνω απέξω μου δεν ωφελεί)
    να μετατρέπομαι σε φωτογράφο εντός του ιερού Ναου, ακόμη και οταν είναι άδειος και δεν γίνεται ακολουθία, το πιστεύεις;

    Με κρυφοδάγκωσε η συνείδηση όποτε (σε κάτι προσκυνηματικές εκδρομές) το έπραξα ελαφρά τη καρδία, και επειδή αυτό κάναν και οι άλλοι...

    Φρονώ ότι ο πιστός σε ΚΑΘΕ περίπτωση ΔΕΝ πρέπει να εισέρχεται σε ιερο Ναό, πεπαρρησιασμένως, που λένε και τα παλαιά βιβλά δηλαδή "αεράτος"...

    Όλα τα δεινά στην Εκκλησία από το πεπαρρησιασμένον των χριστιανών (παπάδων και λαΪκών) εντός αυτής, προκύπτουν με τον καιρό

    Ξέρω πώς ακούγομαι τώρα με τα "κουφά" που λέω...ξέρω..μην πεις!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει Καλό μου Περιστερακι, άφησε με να εκφράζομαι όπως αισθάνομαι και κατά την καρδιά μου, λοιπόν υπάρχει μία φωτογραφία του Αγίου Ιωάννη Μαξιμοβιτσ που ενώ διαβάζει Άγιο Ευαγγέλιο, πάνω του σχηματίστηκε το Άκτιστο Φως, σε σχήμα σφαίρας.
      Βλέπεις πως ενήργησε ο Θεός θαυματουργικά και στη φωτογραφία ;

      Διαγραφή
  6. Mαρίνο πολυσεβαστέ μου

    εντάξει...αλλά στην εποχή μας φοβάμαι, κοντεύει να χαθεί το μέτρο.

    Μολυνθήκαμε απαξάπαντες από τη μανία της φωτογράφισης.

    (έτσι παρακολουθούμαστε καλύτερα εδώ που τα λέμε...)

    Ο Άγιος Μητροπολίτης Φιλάρετος (άφθορο το σώμα του ανευρέθη) απαγόρευε τη φωτογράφιση εν ώρα θείας λατρείας.

    Και ο άγιος Ιωάννης Μαξιμόβιτς δεν το ενθάρρυνε.

    Σήμερα η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει.

    Πάνε να καταντήσουν τους ναούς εντελώς θέατρα.

    Και κακής ποιοτητος θέατρα μάλιστα.

    Δεν παρελάβομεν τέτοιες πρακτικές από τους αγίους πατέρες.

    Και οι παλαιότεροι καλόγεροι οι Αγιορείτες ΑΡΝΟΥΝΤΑΝ να φωτογραφηθούν όταν τους κυνηγούσαν κάποιοι θερμόαιμοι ευσεβείς φωτογράφοι, ακόμη και στη δεκαετία του 1960.


    Μετά από λιγα χρόνια, το σκηνικό και στο Περιβόλι της Παναγίας άλλαξε...εκκοσμικεύθη ανεπιτρεπτα θα έλεγα..

    Οι σημερινοι Αγιονορείτες έχουν μέχρι και skype στα κελιά τους και τι γίνεται με το skype δεν θέλω να ξέρω...

    Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας σήμερα.

    Μεγάλος ΆΓιος ο Άγιος Φανούριος...

    Τον παρακαλω να μου βρεί λιγη φώτιση..

    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητοί,
    ας σκεφτούμε το θέμα και εκτός λατρευτικών χώρων (εκκλησιών, μονών κλπ.). Το ότι ο σύγχρονος άνθρωπος φωτογραφίζει συνεχώς και ακατάπαυστα, τον κόσμο, το σώμα του, το πρόσωπό του, τις στιγμές του, δεν συνιστά μία παρέκλλιση από το θρησκευτικό ήθος.
    Μου έχει τύχει για παράδειγμα σε γιορτή παιδικού σταθμού, όπου είχα πάει να δω κι εγώ τον εγγονό μου σε μια μικρή παράσταση, γονείς των παιδιών να στέκονται όρθιοι με την κάμερα κολλημενη στο μάτι τους, και να "απολαμβάνουν" το παιδί τους μεσολαβημένα, διά της κάμερας. Τι σημαίνει αυτό;
    Κατά την γνώμη μου ότι ο σύγχρονος άνθρωπος αδυνατεί να σχετιστεί άμεσα, διά των δικών του αισθήσεων με την πραγματικότητα.
    Και γιατί να συμβαίνει αυτό;
    Διότι, πάλι κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτός ο δόλιος νεωτερικός άνθρωπος έχει αποξενωθεί από τον ίδιο τον εαυτό του, έχει πειστεί ότι οι φευγαλέες στιγμές του μπορούν μόνο δια της "μηχανής" να κρατήσουν κάτι από την αίγλη και την χαρά του.
    Βρισκόμαστε στην εποχή της κυριαρχίας της "μηχανής", του μηχανισμού επί του ανθρώπου.
    Μια άλλη, λιγότερο θρησκευτική, αν θέλετε προσέγγιση.

    Ελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γιατί καλή μου;
    Μην ξεχνάς, ο λ/Λόγος είναι ΠΑΝΤΑ το δικό μας, δυνατό σημείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Eλένη μου
    για σένα το παραδέχομαι ότι ισχύει.

    Για μένα ποτέ δεν το είδα και δεν το πίστεψα...

    Γι αυτό εξάλλου και αποφεύγω να συστήνομαι με την επίσημη ιδιότητά μου και γι αυτό γράφω στο προφίλ μου ότι "κανείς δεν ξέρει τι δουλειά κάνω ΑΚΡΙΒΩΣ"...χαχα...επειδή ...ντρέπομαι να με θεωρήσω ως ΦΙΛΟ του ΛΟΓΟ(υ).. θεωρώ ότι απέχω έτη φωτός απο τη δύναμη αυτής της ιδιότητας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όλοι απέχουμε.
    Δεν έχει να κάνει με ιδιότητες ή με επαγγέλματα.
    Η απόστασή μας, η καταγραφή της απόστασή μας, η δυνατότητα που έχουμε να καταγράφουμε αυτή την απόσταση, μας καθιστά άξιους της σωτηρίας.
    Το γεγονός ότι ξέρουμε πόσο απέχουμε.
    Μετά τα υπόλοιπα είναι τίτλοι που δίνει ο κόσμος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή