Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

..και γιατί αυτός που φταίει σε ένα, καθίσταται ένοχος για όλα; ("ο πταίσας εν ενί, γέγονεν πάντων ένοχος")


-και γιατί, περιστεράκι μου,
αυτός που φταίει σε ένα, 
καθίσταται ένοχος σε σχέση με  όλα 
όπως τόνισε και ο Κύριος Ιησούς,
("ο πταίσας εν ενί γέγονεν πάντων ένοχος");

Σου τα κουβέντιαζα εκεί και τότε
στο ποστάκι με τίτλο ΔΙΑΧΥΣΗ κ.λπ
και ας μη βαυκαλιζόμαστε τα κακόμοιρα
(αν δε φτιάξουμε ένας έκαστος τον  εσωτερικό του κόσμο
που γέμει ακαθαρσιών και υποκρισίας ού της τυχούσης...)
ας μη βαυκαλιζόμαστε ξαναλέω ότι θα διορθώσουμε την κοινωνία
με προγράμματα δήθεν πολιτικά, εφόσον εντός μας, παραμένουμε
αμετανόητοι άνθρωποι των σπηλαίων και πνευματικοί τρωγλοδύτες....

(Κάνε κλικ επάνω στα υπογραμμισμένα
και θα διαβάσεις...)

Φιλιά με αύρα αγάπης θαλασσινής

Ευανθία η Σαλογραία
......................................................................

7 σχόλια:

  1. Μεγάλα ανθωπολογικά, θεολογικά και φιλοσοφικά προβλήματα κινεί ο προβληματισμός σου, αγαπημένη Σαλογραία. Προβλήματα δύσκολα και σκληρά σαν κοτρώνες, πάνω στις οποίες για αιώνες έχει σπάσει την κεφαλή της η δυστυχής ανθρωπότης. Ένα έχω εκ πρώτης όψεως, να σου πω :
    μην μέμφεσαι τον εαυτό σου για τυχόν αρνητικά συναισθήματα που είχες στο παρελθόν ή που ακόμα έχεις. Όλη η πλάση και ο άνθρωπος μέσα σ' αυτήν βρίσκεται σε μια πορεία καταύγασης...
    Άκου πώς το περιγράφει ο μέγας Σολωμός (στον Κρητικό):
    Καπνός δε μένει από τη γή' νιος ουρανός εγίνη'
    και λίγο παρακάτω...
    Ο Ουρανός ολόκληρος αγρίκαε σαστισμένος,
    Το κάψιμο αργοπορούνε ο κόσμος ο αναμμένος"
    Αυτό που ο Σολωμός περιγράφει ως "κάψιμο" είναι η πορεία μας. Για να καινωθεί ο κόσμος, για να γίνει νιός ουρανός, εντός μας προηγείται ένα κάψιμο. Από αυτό το κάψιμο προέρχεται ο πόνος... όποιος δεν καεί, δεν ανασταίνει μέσα του τον Χριστό.
    Η πυρπόληση αυτή είναι κάθαρση και γίνεται διαρκώς... ίσως επανέλθω...
    πού να ξέρω κι εγώ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Eλένη μου
    για την ενότητα και αλληλεπίδραση των πάντων
    μίλησαν αρχαίοι φιλόσοφοι, άγιοι και σύγχρονοι σοφοί επιστήμονες(θεωρία Ενιαίου Πεδίου-Αϊνστάιν)

    Εμείς όπως παραμένουμε πεισματικά τυφλοί και δεν το καταλαβαίνουμε. Μας εξαπατούν οι αισθήσεις της σάρκας.

    Μη καταλαβαίνοντας, επειδή παραμένουμε εγω-κεντρικά σαρκικοί, και χωρίς πείνα και δίψα για το βίωμα το ΑγιοΠνευματικό, ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕ με διάφορους, άπειρους τρόπους τον κάθε πλησίον μας.

    Τουτέστιν αμαρτάνουμε ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ, με αμαρτήματα εκούσια και ακούσια..εν γνώσει μας και εν αγνοία..

    Η κακία , όμως, παρότι δεν τη νιώσαμε όταν ως κοφτερό μαχαίρι τη μπήξαμε στο σώμα του πλησίον, επιστρέφει στα κεφάλια μας, με τη μορφή αδικίας που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, ασθένειας που δεν την περιμέναμε, προβλημάτων που δεν τα προβλέψαμε.

    Και πάλι εμείς παραμένουμε πεισματικά αναλλοίωτοι και αφώτιστοι.

    Ατέλειωτος πόνος για όλους, από την ανα-κυκλούμενη πολυπρόσωπη, πληγωτική αμαρτία μας, σε αυτή την κοιλάδα του Κλαυθμώνος, όπως σωστά το επισημαίνεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εξαιρετική η εκτέλεση με τον Μούτσιο... Αγαπημένο τραγούδι.
    Αυτό το γύρισμα : .... μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια και δεν γνώριζα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ακολουθώντας τις μουσικές προτάσεις που προέκυψαν, έπεσα πάνω στο Άσμα Ασμάτων με τη Φαραντούρη "τι ωραία που είναι η αγάπη μου".... και στα μάτια μου εμφανίστηκαν εκείνες οι συγκλονιστικές εικόνες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι τόσο σκληρές εικόνες των τοίχων, των συρματοπλεγμάτων, των στιβαγμένων ανθρώπων και σκέφτηκα: Θέ μου πόση ασύλληπτη βία έχει ασκηθεί πάνω στην ανθρωπότητα. Σχεδόν σα να άκουγα τα παραγγέλματα, τους χτύπους, το σούρσιμο, την απόγνωση....και μεις λέμε για το λεπτοφυές του ανθρώπου, ότι αρκεί και ένας κακός λόγος για να τραυματίσει και μια μικρή κακία για να πλήξει θανάσιμα. Με τόση βία που έχει ασκηθεί πάνω μας και ασκείται κάθε μέρα είμαστε όλοι νεκροί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ελένη
    μας ...έστειλες πάλι.
    ;-)
    Έγραψες: "Με τόση βία που έχει ασκηθεί πάνω μας και ασκείται κάθε μέρα είμαστε όλοι νεκροί"

    Ναι είμαστε νεκροί. Αλλά οι χριστιανοί, κρύβουμε μέσα μας μια μικρή χαρά που περιγελάει το θάνατο!

    Και αυτή ειναι η Ελπίδα μας για την Ανάσταση...

    Εγραψες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι μεγάλη αμαρτία να πω ότι εγώ ζητάω την Ανάσταση ΤΩΡΑ; Ότι βαρέθηκα να είμαι ΝΕΚΡΗ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Aχ αγαπημένη Ελένη
    μεγάλη κουβέντα ανοίγεις...
    και τα νόμιμα και δίκαια και αληθινά επιζητεί
    η ποιητική σου, ανύστακτη ψυχή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή