Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

O δαιμόνιος ναρκισσισμός (επανάληψη)



(Η φωτό από επίσκεψη  σε μουσείο ορυκτολογίας
στο Freiberg της Γερμανίας, λίγα χρόνια πριν,
και τα παρακάτω απλή  επανάληψη
από τις πρώτες σκέψεις  του παρόντος  μπλογκακίου)
....................................................................

"Αν φτιάχνουμε εικόνες για να τις προσκυνούμε ναρκισσιστικά, 
αυτοθαυμαζόμενοι,
είμαστε παραβάτες της εντολής.

Άλλως, απλά εκφραζόμαστε"

έγραψε ο Ακύλας ένα προηγούμενο σχόλιο...

-Χα! Εδώ, χρυσούλι μου, είναι τα κομβία της Αλέξαιναααας!
Εδώ σηκώνει καφέ η συζήτηση...

(να πάω μια στιγμή να φτιάξω ένα μέτριο ελληνικό και έφτασα!)
....................
Λοιπόν

(και ο καφές από δίπλα)

επειδή ο Ακύλας δεν είναι χτυπητά νάρκισσος, και φωτογραφίζεται-όποτε τύχει- με τον ίδιο ενθουσιασμό που πηγαίνει κάποιος για σφράγισμα σε οδοντίατρο, 
φ α ν τ ά ζ ε τ α ι ότι δεν είμαι νάρκισσος και εγώ, εσύ,αυτός, εμείς, εσείς, αυτοί- για Όνομααα, εντελώς στην κοσμάρα του, ο χριστιανός-καλά τού τα κοπανάτε ευκαίρως - ακαίρως...μήπως και βγει απο τη μεγάλη του, πλάνη...

- Φίλε Ακύλα,μήπως μπορείς λιγάκι να σκεφτείς, τι είδους ψυχισμό διαθέταν οι άνθρωποι

 σε καιρό που οι καθρέφτες ήτανε σπάνιοι;

(και αυτό για πολλούς αιώνες συνέβαινε)

Πιθανόν , λόγω έλλειψης καθρεπτών ο εγωκεντρισμός τους

(είτε με τη μορφή της έπαρσης, είτε με τη μορφή της κατάθλιψης-διότι 
εγωκεντρισμός απερίγραπτος είναι και η κατάθλιψη)

βρίσκονταν σε επίπεδα κατώτερα εκείνου του εγωκεντρισμού που ταλανίζει εμάς, 
στις ημέρες μας...

Διάβαζα σε ένα δημοσίευμα,κάπου, πόσο σπάνιοι και ακριβοί για πολλούς αιώνες 
ήταν οι καθρέπτες, και ότι μόλις τον δέκατο όγδοο αιώνα, φτιάχτηκαν καθρέφτες
ολόσωμοι!

Θαύμασα!

Που σημαίνει ότι μέχρι και τον 18ο αιώνα,οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να έχουν μια 
κατά το δυνατόν- αντικειμενική εικόνα απ' το σώμα τους, όπως με τους καθρέφτες
γίνεται σήμερα,τη φωτογράφιση στη συνέχεια- από τη Νταγκεροτυπία αρχίζοντας, κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, με τα βίντεα από τον 20 αιώνα και μετά -ας μην πούμε και τα ολογραφήματα που θα γενικευτούν από τον 21ο αιώνα και στη συνέχεια...

Όλο αυτό υπαινίσσεται ότι οι άνθρωποι επί εκατονταετίες, είχαν μια άλλη – εντελώς
άλλη
- θεώρηση των σωμάτων τους...κατά πάσα πιθανότητα,πολύ πιο υγιή από αυτήν 
που βιώνουμε σήμερα...
Ίσως, μη διαθέτοντας τη δυνατότητα να εξαντικειμενικοποιήσουν την εξωτερική
τους εικόνα- με τον τρόπο που η τεχνολογία το πετυχαίνει στην εποχή μας-ίσως
λέω,εξ αιτίας αυτής της έλλειψης, να έδιναν περισσότερη προσοχή στο εσωτερικό κόσμο,
σε ό,τι ψυχή ονομάστηκε.

Θυμάμαι, πόσο παραξενεύτηκα, όταν διάβασα κάπου, ότι κανένας μας, δεν έχει δει
π ο τ έ τον εαυτό του, απο το στέρνο του και πάνω- και συγκεκριμένα το κεφάλι του- στις τρεις του διαστάσεις!
Ο καθένας μας, βλέπει τρισδιάστατο, μόνο το σώμα του,
(από κάποιες συγκεκριμένες γωνίες βεβαίως)
αλλά το κεφάλι του, κανείς δεν μπορεί να το αντικρίσει στις τρείς του διαστάσεις.

Στους καθρέφτες και στις φωτογραφίες,και στα βίντεα, μέχρι τώρα, το είδωλό μας, πάντα σε δυο διαστάσεις το βλέπουμε.

Αυτό εξηγεί, το γιατί σε αφηγήσεις μεταθανάτιων εμπειριών, κάποιοι, κοιτάζοντας 
το σώμα τους από τα έξω, δεν αναγνώρισαν το νεκρό πρόσωπό τους, παρά μόνο από 
κάποια ρούχα , ή κάποια κοσμήματα. 
Το γεγονός ότι δεν αναγνώριζε η ψυχή το νεκρό σώμα της, ήταν και ένας βασικός 
λόγος που την έκανε να μ η ν επιθυμεί να ξαναμπεί στο εσωτερικό του- άπαξ και
εξήλθε- τέτοιες αφηγήσεις υπάρχουνε πολλές, ο Ρέημον Μούντυ, και η 
Ελίζαμπεθ Κάμπλερ - Ρος, πρώτοι στον εικοστό αιώνα, μάζεψαν κάμποσες...και 
κατέπληξαν τους βαθιά υλιστές οι οποίοι κράταγαν ως σημαία τις φιλοσοφικές
προεκτάσεις του θετικισμού του προπερασμένου αιώνα, που τόση ζημιά έχουν κάνει 
στα πλήθη...

Όπως διάβασα κάπου: Ο Μίλαν Κούντερα δοκίμασε να υποθέσει

τι θα συνέβαινε εάν δεν υπήρχαν καθρέφτες.

Γράφει σχετικά: 

Είναι πιθανόν, ότι θα φανταζόσουν το πρόσωπό σου

 σαν μια εξωτερίκευση του εαυτού σου και, 
αν ξαφνικά κοιταζόσουνα στον καθρέφτη, 
θα καταλάβαινες ότι εσύ, δεν είσαι το πρόσωπό σου
Πραγματικά, ως παρατήρηση, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα...

Ευανθία η Σαλογραία

8 σχόλια:

  1. "Εγωκεντρισμός απερίγραπτος είναι και η κατάθλιψη"....

    Η θλίψη είναι το πρώτο συναίσθημα που γεννήθηκε στον άνθρωπο όταν συνειδητοποίησε τον θάνατο. Όταν έλαβε γνώση του καλού δηλ. της ζωής και της συνοχής και του κακού δηλ. του θανάτου και της αποσύνθεσης .
    Η θλίψη του ήταν απερίγραπτη όταν εκδιώχθηκε στον ορίζοντα της ματαιότητας.... Οι οιμωγές και οι θρήνοι του έφτασαν στον ουρανό.
    Της Φραγκογιαννούς "ψήλωσε ο νους της"....

    Για τους θλιμμένους και τους διαλυμένους ήρθε στην γη ο Χριστός...
    Οι άνθρωποι που καταθλίβονται δεν είναι ούτε διαταραγμένοι ούτε μωροί ούτε εγωιστές. Αναζητούν τον Λόγο όχι ως πίστη εξ ακοής, εκ συνηθείας ή εκ παραδόσεως αλλά ως σκληρή βίωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @paracosmos
    Μεγάλη κουβέντα ξεκινήσαμε βραδιάτικα καλή μου Ελένη!
    ;-)

    Της Φραγκογιαννούς νομίζω ότι "ψήλωσε ο νους της"διότι φαντάστηκε ότι μπορεί να διορθώσει τα έργα του Θεού με το να σκοτώνει τα κοριτσάκια για να μην βασανιστούν ως γυναίκες σε μια φαλλοκρατούμενη, απάνθρωπη κοινωνία.

    Και πάλι ο Παπαδιαμάντης, με ελεήμονα διάθεση τη Φόνισσα, την περιγράφει...

    Και ναι. Για τους καταθλιμμένους, για τους πεινώντες και διψώντες την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη, ήρθε ως Παρηγορητής δια του Αγίου Του Πνεύματος στη γη, ο Ιησούς Χριστός .

    Θα συμφωνήσω. Ακόμη και η κοπέλα που καταθλίβεται διότι δεν βγήκε αρκετά όμορφη στη σέλφι που τράβηξε, για το Χριστό ψάχνει ανεπιγνώστως, το παραδέχομαι.

    Ο Χριστός αγρυπνεί και για εκείνην και την καλεί προς το Πρόσωπό Του, με άπειρους παιδαγωγικούς τρόπους .

    Η Εκκλησία, ωστόσο, κάνει διαχωρισμό της θλίψης σε δύο ποιότητες. Στη θλίψη που "θάνατον απεργάζεται" και στη θλίψη που φέρνει σωτηρία την οποία ονομάζει Χαρμολύπη ή Χαροποιόν πένθος.

    Αν διαβάσουμε το περί Πένθους κεφάλαιο στην Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου, θα μείνουμε ενεοί και θα αναρωτηθούμε αν υπάρχουν σήμερα τέτοιας λογής κατά Θεόν πενθούντες, ή αν πολιτισμός της νεωτερικότητας, τους εξαφάνισε ολότελα...

    Πώς θα ξεχωρίσει τις υπαρξιακές αυτές καταστάσεις ο σημερινός άνθρωπος αν δεν έχει και Φωτισμένο, απαθή πνευματικό οδηγό;

    Μοιάζει πανδύσκολο.

    Επειδή ο άθλιος εαυτός μας (των διαβόλων συνεργούντων, διότι "παίζουν" στην εγκόσμια σκηνή και αυτοί) μονίμως προσπαθεί να μας παρασύρει στην απελπισία για να μας δια-λύσει.

    Όμως ο Χριστός ήρθε στη γη, προκειμένου να γκρεμίσει το μεσότοιχο της έχθρας ανάμεσα σε Πλάστη και πλάσματα. Ήρθε να ενώσει «τα πριν δι-εστώτα»... ήρθε για εκείνους των οποίων το όνομα βρίσκεται προ αιώνων γραμμένο στο Βιβλίο της Ζωής και τους οποίους κατά τα δικά Του λόγια, ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μπορέσει να αρπάξει από τα Χέρια της Αιώνιας Αγάπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η ανάγνωση του Παπαδιαμάντη, κατά την ταπεινή και ανίδεη γνώμη μου δεν μπορεί να γίνει με όρους φεμινιστικού κινήματος. Η Φραγκογιαννού δεν είχε ιδέα περί ισότητος και ούτε διενοείτο μια κοινωνία απελευθερωμένης θηλυκότητας, νομίζω. Ο Παπαδιαμάντης φτιάχνει την Φραγκογιαννού γυναίκα για να σκοτώνει τα θηλυκά ακριβώς για να δειχθεί το μέγεθος του απεγνωσμένου ανθρώπου, ο οποίος επιθυμεί την διόρθωση, την εξάλειψη του πόνου. Απέναντι σ' αυτόν τον άνθρωπο ο Παπαδιαμάντης είναι ελεήμων γιατί κατανοεί το μέγεθος της οδύνης του και δεν τον καταδικάζει. Μακάρι να ήταν έτσι και πολλοί πνευματικοί, κληρικοί και θεολογούντες οι οποίοι φορτώνουν με πρόσθετες ενοχές και δείξεις τους ανθρώπους που καταθλίβονται...

    Χαίρομαι που συμφωνούμε ότι η κατάθλιψη δεν είναι ένα βιολογικό φαινόμενο, όπως θέλουν οι φαρμακοβιομηχανίες και οι υπερατλαντικοί να μας πείσουν, το οποίο θα πρέπει με εμπιστοσύνη να αποθέσουμε στα προγράμματα των ερευνητικών εργαστήριων του εγκεφάλου.

    Οσον αφορά την Εκκλησία έχει κι αυτη τους μεθοδολογικούς της διαχωρισμούς....συνεργούντων των δαιμόνων...

    Ο άνθρωπος δεν είναι άθλιος, είναι καταστατικά ελεύθερος, τόσο πολύ ελεύθερος που μπορεί είτε να γίνει είτε συνδημιουργός είτε αποδομητής του εαυτού του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η αρχη και το τέλος του πόνου μας, στο μυστικό της ελευθερίας μας, Ελένη μου, πράγματι.

    Και αν αγαπώ το Θεό των Ορθοδόξων και οχι των παπικών, ή των Λουθηροκαλβίνων, είναι επειδή την προσωπική μου ελευθερία α π ο λ ύ τ ω ς τη σέβεται.

    Και όταν με ρωτάνε παιδιά π ώ ς θα καταλάβουν τον αληθινό χριστιανό από τον κίβδηλο, απαντώ:

    Προσέξτε ποιος θα ΣΕΒΑΣΤΕΙ την ελευθερία σας, ΕΜΠΡΑΚΤΑ.

    Προσέξτε ποιος ΔΕΝ θα σας καταδιώξει, ΔΕΝ θα σας συκοφαντήσει ΑΝ αποφασίσετε μαζί του να ΔΙΑΦΩΝΗΣΕΤΕ.

    Προσέξτε ποιος θα διατηρήσει με κάθε τρόπο ΖΩΝΤΑΝΗ τη διακονία της Αγάπης του, θανατώνοντας με τη Δύναμη της Ανάστασης του Χριστού, τον καταραμένο, προσωπικό ναρκισσισμό του.

    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Χριστιανός κοπέλα μου γνωρίζεται από Χριστιανό, γιατί κατά ένα μυστικό και μυστηριώδη τρόπο, μιλάνε οι καρδιές μεταξύ τους, ή μάλλον το περιεχόμενο της καρδιάς με την πρώτη οπτική επαφή και πριν ακόμη αρθρωθεί λόγος.
      Αυτή η γνωριμία της καρδιάς γίνεται αντιληπτή με μία παράξενη ελαφρά ζέση που σκιρτα ελαφρά και χαρωπά την καρδιά και των δύο ανθρώπων, που δίνει την εντύπωση της πρώτης γνωριμίας ως από Κτίσεως κόσμου γνωριμία και οικειότητα, με μία μυστική και μυστηριακή υπόσχεση για την αιώνια διάρκεια και σε αυτή και την άλλη ζωή.
      Άρα λοιπόν σφραγις γνωριμίας των Χριστιανών, είναι ο Χριστός μας και εκείνος ειναι εγγυητής για την ποιότητα και την γνησιότητα, από εμάς μόνο να του ανοίξουμε την πόρτα της καρδιάς μας, γιατί αυτή η πόρτα ανοίγει μόνο από εμάς και από μέσα.

      Διαγραφή
  5. Μαρίνο, ω "Captain my Captain"
    Αre you talking to me"?
    ;-)

    Με προσφώνησες "κοπέλα" ; κατάλαβα καλά;
    Για Όνομααα!
    ;-)
    Προφανώς...επειδή τυγχάνει πρόσφατη η διαδικτυακή, αδελφική γνωριμία μας, προφανώς
    δεν έτυχε να σου πω ότι μου δωσε ο Θεός, δυο γιους, γύρω στα 3Ο φεύγα από ηλικία!

    Και κολακεύτηκε τόσο ο βλακοναρκισσισμός μου από την προσφώνησή σου "κοπέλα μου"
    που αδυνατώ να σχολιάσω πνευματικά, κάτι περισσότερο!
    ;-)

    Ευχαριστώωω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου, εγώ διακρίνω μία δραστήρια, ολοζώντανη νεανική ψυχή, και προς αυτή απευθύνομαι. Αυτή είναι και η ουσία της εν Χριστώ Ζωής, κατά Την επιταγή Του, το να γίνουμε όπως τα παιδιά. Τα σώματα είναι φθαρτα και φθείρονται, οι ψυχές είναι που μας ζεσταίνουν και μας νεανιζουν. ....

      Διαγραφή
  6. Μαρίνο πολυσεβαστέ και
    ευγενέστατε αδελφέ μου

    ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ το Χρυσανθάκι σου
    που έχει δίπλα της τέτοιον άνθρωπο του Κυρίου...

    Να λούζει τη σχέση σας, πάντα πλούσια το φως της Αγάπης Του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή