Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

H Σώτη Τριανταφύλλου, για την Κική Δημουλά


(Στη φωτό η Κική Δημουλά)


"Στην Ελλάδα μόνον ένα είδος «διανοούμενου» αναγνωρίζεται: 
εκείνο που ακολουθεί την κυρίαρχη ιδεολογία όταν αυτή η ιδεολογία εμφανίζεται ως αντιπολιτευτική – ακόμα καλύτερα όταν εμφανίζεται ως επαναστατική. 

Αλλά η ιδεολογική ηγεμονία είναι μια σύνθετη πραγματικότητα: 

όπως έχει συζητηθεί ξανά και ξανά, η Ελλάδα γλίτωσε την προσάρτηση στο σοσιαλιστικό μπλοκ με τίμημα την ιδεολογική ηγεμονία της παραδοσιακής Αριστεράς. 

Και η παραδοσιακή Αριστερά που ανέλαβε τον πολιτισμό (με τα γνωστά αποτελέσματα) -ενώ η Δεξιά ανέλαβε την οικονομία και τον κρατικό μηχανισμό (με τα γνωστά αποτελέσματα)- δεν ανέχεται δημιουργούς που προβάλλουν ανεξάρτητο ή «δεξιό», συντηρητικό λόγο.


Εννοείται πως ο καθορισμός του «δεξιού/συντηρητικού» επαφίεται στην κρίση της Αριστεράς.

Έτσι, τελευταία, όλο και συχνότερα, διαβάζω ειρωνικά και ασεβή σχόλια για την Κική Δημουλά, μια μεγάλη ποιήτρια: άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα από την ποίησή της -και από την ποίηση γενικά- την κακοχαρακτηρίζουν διαστρεβλώνοντας και υπεραπλουστεύοντας τις δημόσιες δηλώσεις της

Τι κρίμα για τη χώρα μας. 


Τι κρίμα που είμαστε τόσο στενοκέφαλοι, φθονεροί, μικροπρεπείς, τόσο ασφυκτικοί για τους δημιουργούς. 

Τι κρίμα που μας λείπει η φαντασία, η γενναιοδωρία, ο ανοιχτός ορίζοντας

Δεν μπορούμε να παραδεχτούμε ότι υπάρχουν πολλαπλές αλήθειες, πολλαπλές οπτικές:

η μαρξιστικοσταλινική ιδέα της «μίας και μοναδικής αντικειμενικής πραγματικότητας» είναι μια παγίδα για τη δημοκρατία και τον πολιτισμό. 

Η Αριστερά αντιδρά σπασμωδικά έναντι οποιουδήποτε δεν είναι «δικός της»:

 η Κική Δημουλά δεν είναι δική της. 

Και γι’ αυτό επικρίνεται ακόμα και η ποίησή της ως «μικροαστική» και «ναρκισσιστική»

ο Ζντάνοφ, ο Μπέρια, όλη η σταλινική ομάδα της λογοκρισίας βρίσκονται στο κύτταρο της ελληνικής Αριστεράς και τροφοδοτούν την επιθετικότητά της

Επαινείται ακόμα η στρατευμένη λογοτεχνία, εκείνη των ψευτο-λόγιων χωρικών που εξυμνούν το χώμα, το αίμα και τον ιδρώτα του λαού. 

Η Κική Δημουλά δεν είναι ούτε από αυτούς.

Οι Έλληνες δημιουργοί είναι δημαγωγοί που παραλλήλως σέρνονται πίσω από τον «λαό». 


Για να διατηρήσουν και να διευρύνουν το κοινό τους, το κολακεύουν, επαναλαμβάνουν τις προκαταλήψεις του, προσεταιρίζονται τα φιλολαϊκά κόμματα της μόδας. 

Η Κική Δημουλά δεν καταδέχεται να μεταμορφωθεί για να αρέσει στους παλαιοαριστερούς και στους νεόκοπους ψευτοεπαναστάτες: 

εκφέρει τη γνώμη της και στη συνέχεια, όπως κάνουν όλοι οι πολίτες, πληρώνει το τίμημα

Αλλά, στην περίπτωσή της, ταιριάζει η διφορούμενη αγγλική έκφραση: she faces the music. 

Kι ο χρόνος θα δείξει ποιανού ο λόγος αξίζει να ακουστεί και ποιανού είναι ηχώ παρωχημένων και χρεοκοπημένων ιδεολογιών".
*Η Σώτη Τριανταφύλλου είναι συγγραφέας

Πηγή: Πρωταγωνιστής

4 σχόλια:

  1. ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΩ - ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

    Aπό τον κόσμο των γρίφων
    φεύγω ήσυχη.
    Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα:
    δεν έλυσα κανένα.
    Oύτε κι αυτά που θέλαν να πεθάνουν
    πλάι στα παιδικά μου χρόνια:
    έχω ένα βαρελάκι που 'χει δυο λογιών κρασάκι.
    Tο κράτησα ώς τώρα
    αχάλαστο ανεξήγητο,
    γιατί ώς τώρα
    δυο λογιών κρασάκι
    έχουν λυμένα κι άλυτα που μου τυχαίνουν.
    Συμβίωσα σκληρά
    μ' έναν ψηλό καλόγερο που κόκαλα δεν έχει
    και δεν τον ρώτησα ποτέ
    ποιας φωτιάς γιος είναι,
    σε ποιο θεό ανεβαίνει και μου φεύγει.

    Δεν του λιγόστεψα του κόσμου
    τα προσωπιδοφόρα πλάσματά του,
    του ανάθρεψα του κόσμου το μυστήριο
    με θυσία και με στέρηση.
    Mε το αίμα που μου δόθηκε
    για να τον εξηγήσω.
    Ό,τι ήρθε με δεμένα μάτια
    και σκεπασμένη πρόθεση
    έτσι το δέχτηκα
    κι έτσι τ' αποχωρίστηκα:
    με δεμένα μάτια και σκεπασμένη πρόθεση.
    Aίνιγμα δανείστηκα,
    αίνιγμα επέστρεψα.
    Άφησα να μην ξέρω
    πώς λύνεται ένα χθες,
    ένα εξαρτάται,
    το αίνιγμα των ασυμπτώτων.
    Άφησα να μην ξέρω τι αγγίζω,
    ένα πρόσωπο ή ένα βιάζομαι.

    Oύτε κι εσένα σε παρέσυρα στο φως
    να σε διακρίνω.
    Στάθηκα Πηνελόπη
    στη σκοτεινή ολιγωρία σου.
    Kι αν ρώτησα καμιά φορά πώς λύνεσαι,
    πηγή αν είσαι ή κρήνη,
    θα 'ταν κάποια καλοκαιριάτικη ημέρα
    που, Πηνελόπες και όχι,
    μας κυριεύει αυτός ο δαίμων του νερού
    για να δοξάζεται το αίνιγμα
    πώς μένουμε αξεδίψαστοι.
    Aπό τον κόσμο των γρίφων
    φεύγω ήσυχη.
    Aναμάρτητη:
    αξεδίψαστη.
    Στο αίνιγμα του θανάτου
    πάω ψυχωμένη.

    (Από: Το λίγο του Κόσμου, 1971)

    Ήλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ ΣΑΡΩΣΕ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΨΕ ΩΣ Δ.Υ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΤΑΕΤΙΑΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΣΤΟΜΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗ ΣΩΤΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή