Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο...

12 σχόλια:

  1. σαν διψάσεις...
    ξύδι θα ΄χεις για νερό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρίνα καλή μου
    ναι...
    Η ιστορία για κάθε άνθρωπο, για κάθε λαό, θα επαναλαμβάνεται, ως τη Συντέλεια...

    Ο δε υπομείνας εις τέλος... εν Κυρίω...ούτος και σωθήσεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εδώ που φτάσαμε, θα προτιμούσα να ακούσω ένα "Τη Υπερμάχω" παρά το ελληνικό ροκ-ζεϊμπέκ. Μου θύμισε τους Σέρβους, που έτρωγαν κατακέφαλα το απεμπλουτισμένο ουράνιο κι αυτοί, με ροκάδες και άλλους δυτικοποιημένους μουσικάντηδες, τραγούδαγαν πάνω στις γέφυρες του ποταμού Σάββα.

    Σεκλέτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κυπριανέ
    και γω προτιμώ το Τη Υπερμάχω -αρκεί να μην το εκτελεί στα τρία μέτρα ο συνήθως κακόφωνος βυζαντινός ψάλτης ενορίας μου.

    Διάλεξα αυτό το τραγούδι με το φοβερό στίχο και το ρυθμό του κουρασμένου πολεμιστή, επειδή πολλά νέα παιδιά που γνωρίζω, τα κάνει να δακρύζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα ψευδοσυναισθήματα μας κάνουν όλους να κλαίμε.

    Σεκλέτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κυπριανέ μου
    πώς ξεχωρίζεις τα ψευδοσυναισθήματα από τα αληθινά;
    Πώς ξεχωρίζεις τα αληθινά δάκρυα από τα ψεύτικα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το ανακαλύψεις μόνη σου.

    Εγώ απλώς γράφω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η νονά που με βάπτισε μου είχε πει μια φορά :

    - Παιδάκι μου, δεν ξέρω τι παθαίνω. Πηγαίνω στην εκκλησιά και γίνομαι ρεζίλι. Με πιάνουν ασταμάτητα δάκρυα, δεν μπορώ να συγκρατηθώ.

    Το είχα διαπιστώσει και ο ίδιος. Λεπτομέρεια, οι ψάλτες ήταν κοκοφωνότατοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο/Η Κυπριανός Χριστοδουλίδης άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο...":

    Η νονά που με βάπτισε μου είχε πει μια φορά :

    - Παιδάκι μου, δεν ξέρω τι παθαίνω. Πηγαίνω στην εκκλησιά και γίνομαι ρεζίλι. Με πιάνουν ασταμάτητα δάκρυα, δεν μπορώ να συγκρατηθώ.

    Το είχα διαπιστώσει και ο ίδιος. Λεπτομέρεια, οι ψάλτες ήταν κοκοφωνότατοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κυπριανέ
    η νονά σου ήτανε σίγουρα, άγια γυναίκααα!

    Μετανοούσε όχι μόνο για τα προσωπικά της-όποια- ολισθήματα, αλλά και για λογαριασμό των κακόφωνων ψαλτών της ενορίας της...
    Αυτό συνιστά μεγαλείο ψυχής! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κύριε Κυπριανέ και Σαλογραία μου,
    σας λάτρεψα και τους δυό...

    Σεκλέτια και μπερεκέτια.
    ΣΤΕΛΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή