Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Περί ελέγχου προσώπων-του Θεοφόρου πατρός Μάρκου του ασκητού


Μην υποδείξης κανένα σφάλμα κατά πρόσωπον,  εκείνου  που δεν είναι υποτακτικός  σου.
Διότι αυτό δεν αποτελεί συμβουλήν αλλά προϋποθέτει εξουσιαστικόν δικαίωμα.

Άγιος Μάρκος ο ασκητής
.......................................................

10 σχόλια:

  1. Φοβερό.. Μακάρι να το εφαρμόζαμε όλοι στην πράξη... Ο κόσμος μας θα ήτανε καλύτερος..

    Τί κάνεις Σαλογραία μου; Τα αναστάσιμα φιλιά μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βιβιάνα μου καλά, σ'ευχαριστώ!
    Έτρεχα σήμερα όλη μέρα στις εξοχές!
    ;-)
    Τώρα επἐστρεψα στη βάση μου...

    Στο θέμα- του να μην κάνουμε υποδείξεις, χωρίς να μας το ζητήσουν οι άλλοι- εκτός και πρόκειται για πρόσωπα που είναι κάτω απο την πνευματική μας εξουσία και καθοδήγηση
    (παιδιά π.χ. σαρκικά ή πνευματικά, μαθητές, ίσως και σύζυγοι...ίσως και φίλοι που μας έχουν παρακαλέσει να τους ελέγχουμε, όποτε νομίζουμε ότι χρειάζεται) αναφέρεται και ο άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιάνινωφ , το έχουμε σχολιάσει παλιότερα...

    Καλό μήνα και καλή εβδομάδα, αγαπημένο.

    Χριστός Ανέστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υ.Γ.
    Είδες τι πάθανε οι Σάκκο και Βανζέττι που έλεγξαν...
    Ψητούς τους έκαναν τους ανθρώπους...
    ;-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πράγματι, φοβερό... δηλ. αν δεις κάποιον να παιδεύεται με κάποιο σφάλμα που κάνει, πως θα πρέπει να του το πεις άραγε, ώστε να αποτελεί συμβουλή;
    τσον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ειλικρινά, δεν ξέρω να σε συμβουλέψω αγαπημένο μου.
    Έχω κάνει και γω κατά κόρον τα ίδια λάθη...
    Ρώτησε κάποιον πιο έμπειρο...
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι άγιοι είχαν αυτή τη διάκριση έτσι ώστε και χαστούκι να σουδινε κάποιος γέροντας ,θα ήταν χαστούκι άπό άγιο χέρι.

    Εμείς δεν έχουμε αυτή την διάκριση.
    Γι αυτό κάνουμε λάθη.

    Κατ' εμέ είναι καλύτερα να έρθει κανείς σε διάλογο να του πεί τι τον ενοχλεί παρά να καίεται από θυμό μέσα του.

    Και μέσα σε όλα αυτά έρχεται ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης και μας λέγει στο βιβλίο του περί διορθώσεως του αδελφού ,ότι ο άλλος είναι μέλος σου..δεν μπορεί κανείς να πει *και τι με μέλει εμένα για τον άλλον ,όσο και αμαρτωλοί να είμεθα.

    Διότι πρέπει να κάνουμε το παν για τον πλησίον ακόμη και να τραβήξουμε αλυσίδες να τον αποσύρουμε από την κακή ολισθηρότητα.

    Πάντως το να μη μισήσεις κάποιον είναι κανόνας αλλά αν τον ελέγξεις δεν έχεις αμαρτία [κάπου στον Ησαία]αλλά συμπληρώνει ο άγιος αν τον ελέγξεις να το κάνεις με συμπάθεια ,με αγάπη και με πόνο ψυχής.

    Αν δεν ακούσει εγκατάλειψε προσπάθεια διότι και το Νείλο να του φέρεις δεν θα σε πιστέψει.

    Το καθήκον όμως προς τον πλησίον δεν τελειώνει εδώ,υπάρχει η προσευχή,το να δώσεις το όνομά του στην εκκλησία να διαβαστεί.

    Ή να φτιάξεις πρόσφορο στο όνομά του και να τον αφήσεις στην ελευθερία του και στον Χριστό με αγάπη.

    Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική κατά την ατελή μου γνώμη και σίγουρα θα κάνουμε και λάθη.

    Ουδείς αλάνθαστος και ανάλογα με τον χαρακτήρα του άλλου και τι παράθυρο σου έχει αφήσει ανοιχτό για να τον πλησιάσεις..

    Αληθώς Ανέστη!

    πην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπημένα

    Οι συμβουλές του Θεοφόρου αγίου Μάρκου του Ασκητή, αναφέρονται σε πνευματικές σχέσεις και όχι σε σχέσεις αρχομένων και αρχόντων.
    Αυτό ας το ξεκαθαρίσουμε.

    Την συμβουλή του που γράψαμε παραπάνω την πήραμε από το βιβλιαράκι με τίτλο:Τα 226 κεφάλαια ΠΕΡΙ ΤΩΝ Οιομένων εξ έργων δικαιούσθαι, των εκδόσεων Σπηλιώτη.

    Λίγο παρακάτω διαβάζουμε σχετικά:


    "Οι έλεγχοι που διατυπούνται αορίστως και πληθυντικώς, αποβαίνουν εις όλους ωφέλιμοι, διότι εκάστου ακούοντος η συνείδησις εννοεί τας αμαρτίας του, χωρίς να εξεγείρεται κατά του ελέγχοντος.
    ......Όστις ομιλεί ορθώς, οφείλει να σκέπτεται ότι δεν ανήκει εις αυτόν η τιμή, αλλ' εις τον Θεόν, από τον οποίον αντλεί τους λόγους.
    Διότι η αλήθεια δεν είναι του λαλούντος, αλλά του ενεργούντος εις την καρδίαν Θεού.
    .............................
    Μη φιλονεικής με εκείνους που ανθίστανται εις τους αληθείς λόγους σου, ΕΑΝ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΔΙΑΤΕΛΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗΝ ΣΟΥ, ΔΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΡΟΚΑΛΕΣΗΣ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ, ως λέγει η Γραφή(Παροιμ.θ, 8)
    ..........
    Ο Γέροντας που αφήνει τον ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΝ του, να αντιλέγει σε θέματα πνευματικά και δεν τον νουθετεί καταλλήλως, τον βοηθεί να πλανάται επί εκείνου του συγκεκριμένου ζητήματος και ούτω, τον καθιστά αρνητήν των υποσχέσεων της υποταγής".

    (σελ.48 και 49)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χριστός Ανέστη σαλογραία μου!
    Πολύ όμορφη -και χρήσιμη βεβαίως,βεβαίως- ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "πως θα πρέπει να του το πεις άραγε, ώστε να αποτελεί συμβουλή;"
    με ταπείνωση κι αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "πως θα πρέπει να του το πεις άραγε, ώστε να αποτελεί συμβουλή;"
    ............
    Ωστε να αποτελεί συμβουλή, ή ώστε να ΜΗΝ αποτελεί συμβουλή;

    Δεν έχω κατανοήσει ακριβώς νομίζω το νόημα της συγκεκριμένης ερώτησης...και μιλάμε πάντα για διαπροσωπικές σχέσεις, γάμου, φιλίας, συναδελφικής αλληλεπίδρασης, δεν μιλάμε για σχέσεις γονέων παιδιών ή εργαζόμενων και εργοδοτών όπου συχνά ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΑΣΚΗΘΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ, από τη μεριά εκείνων που έλαβαν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ της εξουσίας μέσα από διαδικασίες οι οποίες ΟΦΕΙΛΟΥΝ να ειναι ΣΥΜΦΩΝΕΣ με το θείο νόμο πρωτίστως
    (διότι συχνά ο ανθρώπινος νόμος είναι δαιμονικός και αντίχριστος )

    ΑπάντησηΔιαγραφή