H ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ότι ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ -π.Βασίλειος Βολουδάκης

Ανεπίδεκτος μαθήσεως

Γράφει ο Κώστας Λογαράς

Ανεπίδεκτος μαθήσεως (α΄ μέρος)

Είσαι αδιόρθωτος! χρόνια και χρόνια στο κουρμπέτι και δεν λες ν' αλλάξεις. 

Σαράντα τόσα συναπτά, κι αισθάνεσαι σανσχολιαρόπαιδο που πάει πρώτη μέρα στο Σχολείο. Ή, σαν τον νεοσύλλεκτο που πρωτοπάει στο στρατό: «τι θα μου πουν, τι θα τους πω, πώς θα καλιάσουμε…».

Ναι! είσαι ανεπίδεκτος μαθήσεως. 
Κάθε φορά τα ίδια. Κάνεις σχέδια, προετοιμάζεσαι πρώτα στο μυαλό σου και φτιάχνεις μέσα σου ένα κλίμα:

«Ηρεμα -λες στον εαυτό σου- να είσαι χαλαρός 

Θα τους καλωσορίσεις όπως όταν σε συσταίνουν σε άγνωστη παρέα, μην το παίξεις αρχηγός, και προπαντός μη δώσεις την εντύπωση ότι είσαι τάχατες κάνας ινστρούχτορας. Μην παρουσιαστείς με τον αέρα τού ξερόλα. Οτι, και καλά, εσύ θα κάνεις το κουμάντο κι έχεις δικαιωματικά την εξουσία». (Βέβαια, δεν θα το πεις εσύ ποτέ στα φανερά αυτό, αλλά θα το δουν στο βλέμμα σου: Στο λοξό και αφ' υψηλού, στο ελαφρύ χαμόγελο της απόλυτης κυριαρχίας που σχηματίζει στα χείλη το γκουβέρνο. Οτι από σένα εξαρτάται η τύχη τους. Αυτό ποτέ! Ποτέ μην το πιστέψεις ότι θα τους χειραγωγήσεις. Γιατί θα βάλεις ένα τείχος ανάμεσα σε σένα και σ' αυτά. Και θα χάσεις, καημένε, το παιχνίδι απ' την αρχή».

Τέτοια λες κάθε φορά, κάθε χρονιά που ξαναμπαίνεις στο παιχνίδι. Κλείνεις φέτος σαράντα τόσα χρόνια στα θρανία -απ' τη μεριά της έδρας- και ακόμα σκέφτεσαι σαν τον πρωτάρη. Κι ας έμαθες τόσα και τόσα, κι ας απόχτησες την τόση πείρα, δεν συνήθισες. Ισα- ίσα, όσο πιο πολύ περνάν τα χρόνια τόσο αυξάνει η αγωνία σου. Και οι αμφιβολίες σου. Οχι για το «τι» θα πεις, τώρα πια, αλλά το «πώς».

Πώς θα κάνεις το δυσνόητο πιο προσιτό, πώς το πολύπλοκο θα το δώσεις πιο απλά. Γιατί μετά από ολόκληρες δεκαετίες, η δική σου σκέψη φορτωμένη από διαβάσματα, βιώματα και παρατηρήσεις της ζωής, γίνεται πιο πολύπλοκη, πιο σύνθετη, αλλά και πιο πλατιά. Και ενώ η ψυχή σου μένει νέα και θες να κουβεντιάζεις μαζί τους με διάθεση νεανική, βλέπεις την τεράστια απόσταση πολιτισμού που σε χωρίζει από τη γενιά των millennials (που βγαίνουν ήδη από την κοιλιά της μάνας τους με τα κομπιούτερ και τα κινητά στο χέρι).

Κάθε χρόνο όλο και πιο πολύ απομακρύνεσαι. Και προσπαθείς να βρεις τον τρόπο εσύ να πλησιάσεις τα 17χρονα, 18χρονα. Γι' αυτό ψάχνεις το «πώς». Και είναι ένα βάσανο αυτό, η έγνοια σου είναι ετούτη εδώ.

Δεν σε ενδιαφέρει να μην ξέρουν γρυ, ούτε σε νοιάζει να φτάνουνε στα χέρια σου μέσα στην πλήρη άγνοια. Σε αποθαρρύνει όμως η άρνηση να μάθουν, η αδιαφορία - παλιότερα το πάλευες κι αυτό πεισματικά, όμως τώρα τελειώνουνε κι οι δικές σου αντοχές. Δεν έχεις, πια, ανάκαρα.

Μη σου πω ότι σ' αυτή την ηλικία, κοπιάζεις πιο πολύ από τα νιάτα σου. Τότε ξεκίναγες με ευκολία λόγω της άγνοιας των προβλημάτων που θα συναντούσες, τώρα ξεκινάς με αγωνία εξαιτίας της επίγνωσης των δυσκολιών, των αλλαγών, της τεχνολογίας και προπαντός της άλλης γλώσσας που μιλάνε οι καινούργιες γενιές. Λόγω (πες το, αλήθεια είναι) της αγεφύρωτης διαφοράς Πολιτισμών -δεν εννοείς επίπεδο πνευματικό. Μιλάς για την απόσταση των πολιτιστικών δεδομένων: Αρχών, αξιών, στόχων, ιδεών που επιβάλλει στους ανθρώπους της η κάθε εποχή -η τεχνολογική ακόμα πιο πολύ. Κι η δική τους η «ψηφιακή», απέχει παρασάγγες από τη «χειροκίνητη» δική σου.

Λοιπόν, μπάσε τη βραδύτητα στον χρόνο σου, μη σε πιάσουν οι βιασύνες σου και τους μπουκώσεις από την αρχή. Αγχωτικέ! Ο χρόνος είναι όλος δικός σας και μετριέται αλλιώς. Ναι, μετριέται διαφορετικά! Εσύ το ξέρεις, και δώσ' τους να το καταλάβουνε κι αυτοί.

Του  ΚΩΣΤΑ ΛΟΓΑΡΑ

πηγή: http://www.pelop.gr/?page=article&docid=480890#.W5ZlTI0tfuM.facebook

................................................................................................
..................................................................................................

Αναζητώντας το φύλο της Αντιγόνης

Aγαπημένο μου, 

τα έμαθες,  πουρνό πουρνό τα μαύρα τα μαντάτα;

-Μοιρολογίστρα θλιβερή και μυριοπικραμένη

ποίον είναι το πρόβλημα, ποίος είναι ο πόνος; 

-Διάβασε τέκνον, διάβασε, εδώ τα παρακάτου.

Γράφει ο γραφιάς ο εύμορφος, γράφει ο λιονταροπάτης

Τάκης Θεοδωρόπουλος- η σουγλερή η πένα!

Ευανθία η Σαλογραία

..........................................................................................

............................................................................................

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Μετά τον θρίαμβο που κατήγαγε το υπουργείο Παιδείας κατά του «Επιταφίου» (Thucydides in History of the Peloponnesian War, Book II, Vth cent. BC) προετοιμάζεται μία ακόμη νίκη. Αυτήν τη φορά, αντίπαλος είναι η «Αντιγόνη» (Sophocles c. 483-82 BC). Ας μου συγχωρεθούν οι αναφορές αγγλιστί, διεπίστωσα όμως, μετά την επίσκεψη Ομπάμα, ότι για να σεβαστούμε την κλασική μας κληρονομιά καλό είναι να ακούμε κάποιον να μιλάει γι’ αυτήν στα αγγλικά. Την πρόταση για κατάργηση της διδασκαλίας της «Αντιγόνης» στη Β’ Λυκείου την κάνει το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Την πληροφορήθηκα από την καταγγελία που κοινοποίησε ο Σύλλογος Φιλολόγων Αργολίδας.

Την ίδια στιγμή, από ανάρτηση στο Διαδίκτυο πληροφορούμαι ότι εγκύκλιος του υπουργείου υποχρεώνει τους εκπαιδευτικούς του γυμνασίου να αφιερώσουν μία εβδομάδα για να μεταδώσουν στα παιδιά τους τις γνώσεις τους για το σώμα. Μία εκ των ενοτήτων φέρει τον τίτλο «Εμφυλες ταυτότητες» και παραπέμπει στις εξής υποενότητες: «Βιολογικό και κοινωνικό φύλο» (sex and gender για τους αρχαιολάτρες), «η αποδόμηση των έμφυλων στερεοτύπων», «σεξουαλικός προσανατολισμός και ανθρώπινα δικαιώματα». Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά της πρώτης εφηβείας τα οποία αναζητούν τη σεξουαλικότητά τους και θα τους καθοδηγήσουν στις έρευνές τους καθηγητές που την έχουν ήδη βρει. Η καθηγήτρια, ας πούμε, θα τους εξηγήσει πως μπορεί να γεννήθηκε γυναίκα αλλά στην πραγματικότητα επέλεξε να είναι γυναίκα, ενώ θα μπορούσε να έχει επιλέξει να είναι άνδρας. Και οι πιγκουίνοι έγιναν άνθρωποι τη Θεία Χάριτι, σύμφωνα με τον υπέροχο Ανατόλ Φρανς.

Τα παιδιά δεν έχουν χρόνο να χάσουν μελετώντας τον «Επιτάφιο» και την «Αντιγόνη», έχουν όμως χρόνο να αφιερώσουν στην τελευταία ψυχοκοινωνιολογική μεταμοντέρνα μπούρδα για την «έμφυλη ταυτότητα». Θα μου πείτε, έχει μεγαλύτερη σημασία η στριμμένη πριγκίπισσα της Θήβας από το σωματάκι του Κωστάκη; Αναμένεται πόνημα το οποίον θα εξηγεί ότι η Αντιγόνη ξεσήκωσε τον κόσμο επειδή δεν είχε καταφέρει να επιλέξει το κοινωνικό της φύλο. Συμπεριφέρθηκε σαν άνδρας ενώ ήταν γυναίκα, και δη παρθένος. Μπερδεμένες καταστάσεις, γι’ αυτό καλύτερα μην μπλέξεις.

Η «Αντιγόνη», ο «Επιτάφιος» δεν μεταδίδουν γνώσεις που αφορούν μόνον τους ειδικούς, τους φιλολόγους. Eίναι άσκηση πολιτισμού. Είναι μάθημα ανθρώπινης αριστείας. Δείχνουν τις δυνατότητες του ανθρώπου. Προτείνουν αξίες που υπερβαίνουν τις ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες. Πρέπει να διδάσκονται στο πρωτότυπο; Ναι και πάλι ναι. Η γλώσσα στην οποία δημιουργήθηκαν αποδεικνύει ότι η δημιουργία είναι κι αυτή αγώνας αριστείας. Η εκμάθησή της από τα Ελληνόπουλα είναι άσκηση πνευματικής πειθαρχίας. Η αποψίλωση της εκπαίδευσης από τα κλασικά γράμματα είναι στην πραγματικότητα κατάργηση της έννοιας της αριστείας. Ο στόχος της ισοπέδωσης επιτυγχάνεται σταθερά: η αποθέωση της ευκολίας και της μετριότητας αναπαράγει τη δημοκρατική λειψανδρία που γέννησε τους σημερινούς κυβερνώντες. Δεν θα έχουν να φοβηθούν τίποτε από τις αμόρφωτες γενιές που εκπαιδεύουν.

Κι όταν θα απαλλαγούμε από το βάρος των κλασικών, θα μπορέσουμε επιτέλους να ασχοληθούμε με τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξης, όπως η αναζήτηση του φύλου.

πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

....................................................................................

....................................................................................

Έντυπη