Τη αυτή ημέρα 20 Οκτωβρίου/2 Νοεμβρίου 2019, για τους ακολουθούντες το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο, στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στα Ιεροσόλυμα, στη Σερβία, στη Ρωσία κ.λπ η μνήμη του Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου που κατασκεύασε και το Υδραγωγείο της πόλεως των Πατρών

O πόλεμος των λογισμών-Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Γαρδικίου, Κλήμης

Σήμερα 18/31 Οκτωβρίου στα 2019 η Ορθόδοξη Εκκλησία που ακολουθεί το Πάτριο Εορτολόγιο στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στα Ιεροσόλυμα, στη Σερβία, Ρωσία κλπ τίμησε την μνήμη του Αγίου Ευαγγελιστή και ιατρού Λουκά

Το όνειρο του πολεμιστή...

Το όνειρο του πολεμιστή. 

Τραγούδι Γιάννης Χαρούλης

ΣΤΙΧΟΙ

Στου δράκου την καμπούρα
πάνω στης ράχης το φτερό
στ' άγρια τα κάστρα πολεμάω
κι έτσι τους χρόνους μου μετρώ

Φτιάχνω φαρέτρα μαύρη
από της νύχτας τα μαλλιά
πάνω στης γης τ' αλάτι γράφω
και τραγουδώ με τα σκυλιά

Την κούπα μου γεμίζω 

κερνάω το φίδι για να βγει 

όρθιος στον ήλιο να γροικάω 

στον ουρανό

τ' αϊτού, η κραυγή

Τη αυτή ημέρα 16/29 Οκτωβρίου 2019, η Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατρίου Εορτολογίου, στην Ελλάδα, Άγιον Όρος, Ιεροσόλυμα, Σερβία, Ρωσία κ.λπ τίμησε εκτός των άλλων και τον Άγιο Εκατόνταρχο Λογγίνο που παραβρέθηκε στο φρικτό Γεγονός της Σταυρώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού...

Ας στοχαστούμε λίγο πάνω στο δίπολο φως-σκότος

Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος  

[...] ας στοχαστούμε λίγο πάνω στο δίπολο φως - σκότος. 

Ας επισκεφθούμε τη γλώσσα μας: η ώρα που δύει ο ήλιος και ο κόσμος που μας περιβάλλει βυθίζεται στη νύχτα και στο σκοτάδι της, η αρχαία λέξη για την έναρξη αυτής της ημερήσιας περιόδου ονομαζόταν δείλη. 

Αυτή η ώρα, πριν ο πολιτισμός οπλίσει με το τεχνητό φως τον πρωτόγονο άνθρωπο, δημιουργούσε φοβίες, τρόμο, ανασφάλεια και το συναίσθημα που προκαλούσε η δείλη ήταν η δειλία και ο άνθρωπος γινόταν δειλός. 

Το συναίσθημα αυτό ενισχυόταν και από τις φωνές των θηρίων που περιφέρονταν στις παρυφές των πρωτόγονων οικισμών. 

Ετσι, ο λύκος με ειδική κραυγή υποδέχεται τη μέρα και το φως, το λυκαυγές και τη νύχτα, όταν έρχεται το δειλινό και πέφτει το λυκόφως, ουρλιάζει σκορπίζοντας τον τρόμο στους περιδεείς ανθρώπους της γειτονίας του. 

Από κει και πέρα αφήνω τη γλωσσική ευαισθησία του καθενός να αντιληφθεί γιατί ο θεός του φωτός Απόλλων ονομαζόταν Λύκειος, γιατί περιοχή της Αθήνας ονομαζόταν Λύκειο, όπου και η Σχολή του Αριστοτέλη (εκεί όπου σήμερα είναι το Βυζαντινό Μουσείο και τα ερείπια της Σχολής του σταγειρίτη φιλοσόφου και γιατί το βουνό απέναντι έως σήμερα ονομάζεται Λυκαβηττός, τόπος όπου λημεριάζουν οι λύκοι, τα ζώα δηλαδή που χαιρετίζουν και αποχαιρετούν το φως, λατινιστί Lux γενική Lucis. 

Από την άλλη, ο Απόλλων ήταν και λυκοκτόνος, λυκοφονιάς, άρα συχνά στη συνείδηση των πρωτόγονων ανθρώπων σκότωνε το θηρίο του σκότους ως θεός του φωτός. Γλωσσικά παράδοξα και ποιητικοί ερεθισμοί.

..........................................

[απόσπασμα από άρθρο με τίτλο:

 "Τα φώτα ως σκότη" δημοσιευθέν στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ]

...........................................................................................

..........................................................................................

Τι νοιώθεις όταν βλέπεις αυτήν την γυναίκα;

Τι νοιώθεις όταν βλέπεις αυτήν
την γυναίκα;

Αυτό το αφτιασίδωτο,
δωρικό πρόσωπο, το βλέμμα
που φτάνει μέχρι την καρδιά
σου και σε διαβάζει σαν
ανοιχτό κιτάπι, το δυνατό
χαμόγελο που σου λέει:
δεν φοβάμαι τίποτε.

Σαν τι
θα μπορούσε να μου συμβεί
και να μην τα βγάλω πέρα;

Την κοίταξες καλά; Είδες αυτά τα χέρια της;
Δες την καλά! Φαντάζεσαι
κάτι να μπαίνει εμπόδιο
στο διάβα της;

Σαν αυτήν εδώ την Κυρά 
ήταν και οι γυναίκες του Έπους του 1940. 
Μήπως ήταν άλλες;

Αυτές τις γυναίκες προσκυνώ... 
και μπροστά τους 
και το όνομά μου ακόμη, 
το γράφω με γράμμα μικρό...

Σταυρίνα λαμπαδάρη

πηγή για την αναρτηση "Τρελογιάννης"