Χάσαμε, αιφνίδια, το γελαστό παιδί!

Στη φωτό

ο Πατρινός αγαπημένος  Νίκος Δημόπουλος...

που έφυγε αιφνίδια, στα 54 του χρόνια 
(χτες Κυριακή 26 Μαίου στα 2019),

για τη Χώρα των Ζώντων...

-Κύριε! 
Παρηγόρησε τους δικούς του ανθρώπους
και χάρισε  Ανάπαυση στην παιδική του ψυχή...

Ευανθία η Σαλογραία
........................................................................................
.........................................................................................

Και οι τρίχες από τα μαλλάκια σας είναι μετρημένες (επανάληψη)

(επανάληψη από την πρώτη δημοσίευση https://salograia.blogspot.com/2009/12/30.html)
............................................................................................
...........................................................................................
Όταν πάω να αποτρελαθώ, περιστεράκι μου,

νομίζοντας πως η αφεντιά μου- με την πρόνοιά της και την οργάνωσή της- θα τα προλάβει όλα τα στραβά και τα ανάποδα, θυμούμαι το λόγο του Κυρίου μας Ιησού, που μας βεβαίωσε κάποτε ότι και οι τρίχες της κεφαλής μας, είναι μετρημένες από Εκείνον που τρέφει για μας, την Άφατη Αγάπη
(Ματθ.κεφ.ι, στ.30)

Δεν πέφτει-είπε- ούτε φύλλο κάτω από δέντρο , ούτε σπουργίτι στο χώμα, ούτε τρίχα από τα μαλλάκια μας, χωρίς ο Παντοδύναμος Θεός, να έχει γνώση για το ζήτημα αυτό, και χωρίς να έχει παραχωρήσει την άδεια για τη μεταβολή ετούτη.- Επομένως;

- Επομένως, δε δικαιούμαι να αγωνιώ...
Δε δικαιούμαι να αρχίσω να μπαινοβγαίνω περιπλανώμενη- μετά την κηδεία, του - περισσότερο απ' όσο φανταζόμουν- αγαπημένου, πατέρα- στις ατελείωτες -και συνάμα τρομακτικές- σπηλιές με τα "άν"...

-Αν ετούτο... αν το άλλο ...αν το παράλλο... ο καρκίνος δε θα εξαπλωνόταν και ο πατέρας, θα ζούσε ακόμα...

-Μανδάμ, κομμένη η μίρλα, τελεία και παύλα!

Ή πιστεύεις, μανδάμ, στη θεία Πρόνοια και ηρεμείς ή δεν πιστεύεις και βουρλίζεσαι!


Μέσος δρόμος δε βρίσκεται, θα συμφωνούσε μαζί σου και ο Θεοφιλέστατος, έτσι δεν είναι;

-Όπως τα λέτε , τέκνον μου, άρα;

- Άρα,το "ράβουμε", ευχαριστούμε εκ καρδίας τον Κύριο και προχωράμε...

Όταν ο Χριστούλης, θέλει να κρατήσει κάποιον επάνω στη Γη, φέρνει τις μύριες καλές συμπτώσεις προκειμένου να τον κρατήσει!

Όταν ΔΕΝ θέλει, μέσ' στους καλύτερους γιατρούς του κόσμου να βρίσκεται, θα γίνουν "λάθη" που θα τον "στείλουν"...

Ακαταμέτρητα, τα παραδείγματα!

-Αυτή η ζωή δεν είναι για χόρταση, μανδάμ, πάρτο χαμπάρι!

-Η Αιώνια Ζωή, έχει την αξία, ξυπνήστεεε!

-Αγιούτε γειτόνοι!

Ας πούμε, ένα γνωστό μου,[ τον αρχιτέκτονα και δημοτικό σύμβουλο,  Παναγιώτη Χ. στην Πάτρα πριν λίγα χρόνια ] ενώ έτρεχε-δίχως κράνος και με μια βαριά μηχανή- τον χτύπησαν- ούτε μία, ούτε δύο αλλά- τρεις νταλίκες!

- Το πιστεύεις;
Τρείς νταλίκες!

Του άνοιξαν το κεφάλι! 

Και όμως ΕΖΗΣΕ! 

Και ενώ έπεσε αιμόφυρτος με θανατηφόρο κάταγμα στο κρανίο, "έτυχε"- λέει- να περνάει γιατρός, με το βαλιτσάκι του,δίνοντας αμέσως τις ενδεικνυόμενες πρώτες βοήθειες, και επίσης, "έτυχε", να υπάρχει σταθμευμένο- παραπλεύρως στο χώρο του ατυχήματος-κοντά σε ένα χωριό της Αχαίας το συμβάν πριν λίγα χρόνια- και ένα αυτοκίνητο Πρώτων Βοηθειών, και από την κατεύθυνση της Χαλανδρίτσας- από όπου τον έφερναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα- "έτυχε" να εφημερεύει το νοσοκομείο του Αγίου Ανδρέα- που τότε δεν είχε πάθει τη μεγάλη ζημιά από τους σεισμούς, ώστε να είναι κλειστό, όπως είναι σήμερα.

Αν εφημέρευε το Πανεπιστημιακό του Ρίου, και έπρεπε να τον πάνε μέχρι εκεί, ο άνθρωπος, δεν θα άντεχε, θα είχε εκμετρήσει το ζην, τουτέστιν, θα είχε πεθάνει.

"Έτυχαν" όλες αυτές οι συγκυρίες και ο φίλος έζησε, και με την ευχή της Κυρά Παναγιάς και της μάνας του, είναι γερός σαν την Παλιοβούνα που βλέπω απέναντι.
Έζησε,διότι, για λόγους ανεξερεύνητους από την ανθρώπινη λογική μας, έπρεπε να ζήσει, δεν είχε εκδοθεί το προσκλητήριο της αναχώρησης, ή όπως λέει ο λαός μας, υπήρχε ακόμη λάδι στο καντήλι του βίου του.

Θυμούμαι, πριν χρόνια, σε τρένο, ενώ ταξίδευε - νέος [ στα 60φεύγα]  ακόμη και ανυποψίαστος για πολλά - ο πατέρας μου- ένας άγνωστος που καθόταν δίπλα του στο κάθισμα, του μίλησε σε κάποια στιγμή λέγοντας:

-Κύριε μου, είμαι γιατρός και ακούγοντάς σας εδώ και ώρα να βήχετε, από τον τρόπο που βήχετε, καταλαβαίνω ότι μάλλον έχετε πρόβλημα με την καρδιά σας.
Να πάτε να την κοιτάξετε!

Ο πατέρας, παρότι ένιωθε υγιέστατος,δίνοντας βάση στο λόγο τού άγνωστου γιατρού- θα μπορούσε και να αδιαφορήσει- την κοίταξε.

Πράγματι, ανακάλυψε εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα, παίρνοντας, όμως, τα κατάλληλα φάρμακα, συντήρησε την καρδιά σε καλή κατάσταση για τα 30 επόμενα χρόνια του.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί το έμφραγμα- επειδή ήταν και καπνιστής εκ νεότητος-θα μπορούσε να είχε πάθει τα μύρια άλλα, πλην, δεν τα έπαθε.

Τον κράτησε ο Θεός στη ζωή,για τους λόγους που Εκείνος μόνο γνωρίζει.

Των αδυνάτων αδύνατον -και όσο νωρίτερα αυτό το χωνέψουμε, τόσο καλύτερα για την ψυχοσωματική μας ισορροπία- να εισέλθουμε στη Σκέψη του Κυρίου, των αδυνάτων αδύνατον, να γίνουμε σύμβουλοί Του, όπως σοφά αναφέρει η Γραφή η Αγία.

Εκείνος,και μόνον Εκείνος, σε κάθε περίπτωση, γνωρίζει τι είναι το καλύτερο για τον καθένα και το επιτρέπει.

Εκείνος είναι ο αδιαφιλονίκητος, κάτοχος πάσης Γνώσεως και πάσης Πληροφορίας και τη διαχειρίζεται- είτε το κατανοούμε είτε όχι- ανά πάν δευτερόλεπτο, προς ωφέλεια της αιώνιας ψυχής μας. 

Εμείς- αν επιθυμούμε το καλό των υπάρξεών μας,αν θέλουμε να μη συντριβούμε απ' την οδύνη, αν επιθυμούμε να μη μας τυλίξουν σε δαιμονικούς ζουρλομαντύες-οφείλουμε ειρηνική υποταγή σε ό,τι μάς έρχεται μέσα απ' τα αναπόφευκτα γεγονότα...

Αποδοχή το λένε αυτό οι ψυχίατροι, με το πολιτισμένο τους ύφος.

-Και όταν μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει, αρκεί να γυρίσουμε τα μάτια να τη βρούμε, να την κοιτάξουμε...

Όποιος, αρνείται να αποδεχτεί κάποια οδυνηρά- για τη συνείδησή του- συμβάντα, θα διαλυθεί αργά ή γρήγορα, από την παράκρουση και το σκοτισμό του ιδίου θέληματος -αδύνατον να γλιτώσει, και κανένα αντικαταθλιπτικό χάπι, μακροχρονίως δε θα μπορέσει να του προσφέρει βοήθεια, εφόσον οι εσωτερικοί λογισμοί του, δε φωτισθούν από το Φώς του Θείου Λόγου που ελευθερώνει... 

Η ζωή-στην καθημερινότητά της, στη διαχρονικότητά της- είναι απίστευτα σκληρή και απρόβλεπτη. 

Για ένα έκαστο- ας είναι και παρίας ας είναι και Άρχοντας πολλών Δαχτυλιδιών- καταφθάνει, ως κεραυνός εν αιθρία -συχνά- η ώρα δυνατής, προσωπικής δοκιμασίας του. 

Το ξέρω ότι ακόμη δεν είσαι σε θέση να το χωνέψεις, όμως...χωρίς δοκιμασία, η ψυχή δεν κατακτά εν Αγίω Πνεύματι, την αρετή, τής εν Κυρίω Ιησού, Ταπεινοφροσύνης, άνευ της οποίας, ουδείς στην Ουράνιο Βασιλεία, θα εισέλθει, ως -εις το διηνεκές- ευφρόσυνος,των αγίων, συμπολίτης...
(προς Εφεσ.κεφ.β, στ.19)

Σε ώρες δύσκολες, θυμάμαι συχνά, την εμπιστοσύνη την απερίγραπτη, του Πατριάρχη Αβραάμ, που ξεκίνησε - χωρίς συζήτηση- για τη θυσία του μονογενούς του και λατρεμένου Ισαάκ, επειδή αντήχησε στα πνευματικά του αυτιά, κατηγορηματική η Εντολή του Κυρίου της Δόξης.

Αυτή την απίστευτη, αδιαπραγμάτευτη εκ μέρους του Πατριάρχη Αβραάμ, εγκατάλειψη στο Άγιο Θέλημα, τη θαύμασαν αμέτρητες καλοπροαίρετες ψυχές, δια μέσου των αιώνων.

Έγραψε με αφορμή τον Αβραάμ και ο φιλόσοφος Κίργκεγκωρ τα δικά του κατεβατά- αναφερόμενος στο υπέροχο άλμα, στο υπέρ-λογο της Πίστεως- και απαρασάλευτη αλήθεια παραμένει, ότι όποιος εμπιστεύεται αταλάντευτα, τις αποφάσεις-παραχωρήσεις του Τριαδικού, Παναγίου Θεού, αποκαλύπτεται ως ο σοφός,ο νηφάλιος, ο ήρωας, ο κεκαθαρμένος από τα προσωπικά του πάθη, και ο αληθινά κερδισμένος και μακάριος οδοιπόρος, στους δρόμους της ανθρώπινης Ιστορίας.

Ακόμα και σήμερα, υπάρχουν τέτοιες μορφές.

Ευτύχησα, κάποιες, να συναντήσω...

Ευανθία η Σαλογραία

Πέθανε ο Καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας του ΠΓΝ Πατρών Θεόδωρος Παπαδάς

Ανέκφραστη  απώλεια...
Ο αιφνίδιος θάνατος του καθηγητή ΩΡΙΛΑ...του Πανεπιστημίου Πατρών... 

Θεόδωρου Παπαδά.

Η είδηση έπεσε πάνω μου σαν αστροπελέκι στη μαύρη, κρύα χειμωνιάτικη  νύχτα...
Κρεστεναίος (συμπατριώτης μου) στην καταγωγή. 

Άριστος, επιστήμονας... άνθρωπος...οικογενειάρχης... 

Δεν υπάρχουν  λόγια...Δεν υπάρχουν λόγια....

Λατρεμένε Χριστέ...ανάπαυσε την έντιμη, αγωνίστρια ψυχή του...
και παρηγόρησε, αχ...παρηγόρησε  τα αγαπημένα του πρόσωπα...

Ευανθία η Σαλογραία
..........................................................................................
...........................................................................................

Εκτός απ' το Θέμο του Θέματος, και τον ολόλευκο περιστέρο μου, Ασπρομύτη Σκουφάτο, χάσαμε και το Χριστόδουλο Χάλαρη!

Χριστόδουλος Χάλαρης






Ανέδειξε την ομορφιά και την ποιότητα της βυζαντινής μουσικής
Η πορεία και το έργο του.


Σε ηλικία 72 ετών απεβίωσε ο μουσικοσυνθέτης και μουσικολόγος Χριστόδουλος Χάλαρης, ο οποίος ανέδειξε την ομορφιά και την ποιότητα της βυζαντινής μουσικής.

Ο Χριστόδουλος Χάλαρης γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1946. Μεγάλωσε στην Κρήτη και από νεαρή ηλικία παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής. Από το 1964 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και σπούδασε μαθηματικά, κυβερνητική και μουσικό αυτοματισμό (École Pratique des Hautes Etudes).

Το 1969 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να ερευνά σε βάθος τη βυζαντινή μουσική. Η διδακτορική του διατριβή (Παν/μιο του Βενσέν) είχε ως θέμα τη δομική ανάλυση της βυζαντινής μουσικής. Το 1970 έγινε μέλος του Παρισινού «Κέντρου Μαθηματικών Σπουδών Μουσικού Αυτοματισμού». Στην Ελλάδα, ίδρυσε την «Ορχήστρα παλαιών παραδοσιακών και πρωτότυπων Οργάνων», κατασκευάζοντας πολλά από αυτά τα όργανα μόνος του και παρουσίασε την «Κοσμική βυζαντινή μουσική».

Η 17μελής ορχήστρα του, μετονομασμένη σε «Ορχήστρα λεπτών οργάνων αρχαίου και βυζαντινού ρεπερτορίου», λειτούργησε για αρκετό διάστημα υπό την αιγίδα της Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης. Παράλληλα ο Χριστόδουλος Χάλαρης στη δεκαετία του 1980 δημιούργησε τη δισκογραφική εταιρεία «Οrata», η οποία έχει στον κατάλογό της σημαντικά έργα της βυζαντινής περιόδου, που ηχογραφήθηκαν υπό την εποπτεία του και συνάντησαν διεθνή αποδοχή.

Ο ίδιος διέθεσε μεγάλο μέρος του χρόνου και των χρημάτων του για να ανακαλύψει και να αποκρυπτογραφήσει - ως έργο ζωής - χειρόγραφα μεσαιωνικής βυζαντινής μουσικής, που βρίσκονται στην κατοχή του. Επίσης, δημιούργησε στη Θεσ/νίκη το Μουσείο Αρχαίων και Βυζαντινών Οργάνων, τα οποία επανακατασκεύασε με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια μέσα από παραστάσεις αγγείων και άλλες διαθέσιμες πηγές.

Η δισκογραφία του:

Τροπικός της Παρθένου (1973)
Ακολουθία (1974)

Τα Παιδικά (1974)
Δροσουλίτες (1975)
Ερωτόκριτος (1976)
O Μεγαλέξαντρος (1980, η μουσική της ταινίας)
Πάθη απόκρυφα (1986, 2 LP)
Οι Μελωδοί του πάθους (1986, 2LP)
Φωτογραφία (1986, η μουσική της ταινίας)
Δήμων ωδές, Αρχαία, Βυζ. Μουσική (1988, 5LP)
Πανδώρα: Αστική μεταβυζαντινή κοσμική μουσική (Ι,ΙΙ,ΙΙΙ- 1990,91,93, 3CDs)
Κοσμική βυζ. μουσική (1-5, 1989-92, 5 CDs)
Συμποτικά (Ι και ΙΙ, 1990-91, 2 CDs)
Ακριτικά (Ι και ΙΙ, 4 CDs, 1990-91)
Βυζαντινοί μαΐστορες (Ι και ΙΙ: 6 CDs, 1991)
Ελλήνων ωδές, Ι (1992, 3 CDs)
Γαμήλια» (1992, 2 CDs)
Μουσική της αρχαίας Ελλάδος (1992, 3CDs)
Μουσικές του Αιγαίου Πελάγους, Ι,ΙΙ,ΙΙΙ (1992-93, 3 CDs)
Κλέφτικα (1993, 2 CDs)
Ελληνικές ελεγείες (1993, CD)
Μουσικές του Έρωτα (1993, CD)
Ανθολογία μεσαιωνικής βυζ. μουσικής, Ι-ΙΙ (1993, 2 CDs)
Ελληνικά μεσαιωνικά τραγούδια, Ι (1993, CD)
Ενόργανα, Ι (1994, CD)
την όπερα "Πουλολόγος, οι Γάμοι του Κόκορα" (1993, CD, από σατιρικό βυζαντινό κείμενο του 13ου αι.).

πηγή: https://www.protothema.gr/culture/article/860247/apeviose-se-ilikia-72-eton-o-sunthetis-hristodoulos-halaris/

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΚΑΡΓΑΚΟΥ

Φτωχαίνει η πατρίδα μας. 

Σβήνουν ένας ένας οι φωτοβόλοι φάροι που έδειχναν τον δρόμο της γνώσης και της αρετής

Οσοι ήξεραν να επιλέγουν καλά ιστορικά βιβλία τον ήξεραν εδώ και δεκαετίες.

 Η υπογραφή Καργάκος σε οποιοδήποτε ιστορικό πόνημα αποτελεί εγγύηση ποιότητας, ακρίβειας, οξυδερκούς σύνθεσης των πληροφοριών που προσφέρουν οι πρωτογενείς πηγές. 

Τα δημοσιευμένα έργα του πρέπει να έχουν ήδη φτάσει τον επιβλητικό αριθμό 100. 

Οι απλοί τηλεθεατές τον αγάπησαν όταν, από το ξεκίνημα της ιδιωτικής τηλεόρασης μέχρι και το τέλος του βίου του, έπαιζε τον ρόλο του εθνικού «τερματοφύλακα». 

Προσπαθούσε ο λαμπρός δάσκαλος με το ήπιο ύφος, τη σοβαρότητα, τις γνώσεις και τη μεστότητα των επιχειρημάτων να σώσει την εστία μας από τα τέρματα που διαρκώς προσπαθούν να καταφέρουν οι καλοπληρωμένοι στράικερ του ανθελληνισμού. 

Καλούσαν οι ολίγιστοι (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δημοσιογράφοι δυο τρεις ανθέλληνες να μιλήσουν για τα ελληνοτουρκικά, καλούσαν και τον Καργάκο, που προσπαθούσε να αρθρώσει συγκροτημένο εθνικό λόγο στις τηλεοπτικές χωματερές των απατηλών εντυπώσεων. 

Φυσικά, το «πάνελ» αλλά και οι στωμύλοι συντονιστές του τον διέκοπταν διαρκώς - φοβούμενοι μη τυχόν και γείρει η πλάστιγγα της συζήτησης υπέρ της χώρας.

Ήταν τύχη αγαθή που πέρασε αυτή η εξαίσια μορφή από την Ελλάδα μας και πικρή η αίσθηση της απώλειάς του.

Οποιος θέλει να τον τιμήσει ας διαβάσει τα βιβλία του. 

Ενδεικτικά αναφέρονται οι ακόλουθοι τίτλοι:

 «Η ελληνικότητα της Μακεδονίας - Ιστορική Μελέτη. Απάντηση στην παραϊστορία του Αμερικανού Ιστορικού J. Bacid», 

«Αλβανοί, Αρβανίτες, Ελληνες», 

«Η Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922 - Από το έπος στην τραγωδία (2τομο)», «Μέγας Αλέξανδρος (2τομο)», 

«2ος Παγκόσμιος Πόλεμος (4τομο)», 

«Ολυμπιάδα. Ο βίος και η πολιτεία της μητέρας του Μ. Αλεξάνδρου», 

«Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης (2τομο)»,

 «Παγκοσμιοποίηση. Προς ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας», 

«Η Ελλάς κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους», 

«Η Ιστορία των αρχαίων Αθηνών (3τομο)», 

«Το θαύμα των Ελλήνων. Η προσφορά του αρχαίου ελληνικού κόσμου», 

«Η αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως (2τομο)», 

«Το βυζαντινό ναυτικό», «Η πολιτική σκέψη του Παπαδιαμάντη», 

«Το πλοίο των τρελών και η άγονος πολιτική μας γραμμή».

Οι Ελληνες θα θυμούνται τον Σαράντο Καργάκο με σεβασμό και αγάπη.

Παναγιώτης Λιάκος

πηγή: dimokratianews
...................................................................................
.......................................................................................

Καλό σου ταξίδι, Δάσκαλε, 
Σαράντο Καργάκο...
Θα ζείς πάντοτε στις καρδιές 
όσων αγαπούν την Ελλάδα...

Σαν το πουλάκι, πέταξε μακριά απ' αυτή τη ζωή, ο Μάνος Ελευθερίου

Είναι Σεπτέμβριος του 2016 και ο Μάνος Ελευθερίου δίνει συνέντευξη στα «Νέα» και στη δημοσιογράφο Ζωή Λιάκα. Εχουν σημασία τα λόγια του σπουδαίου αυτού λογοτέχνη που έφυγε από τη ζωή την Κυριακή τα ξημερώματα από ανακοπή καρδιάς. Εχουν σημασία όσα έλεγε για το τραγούδι, για τους στίχους και για το λόγο που αυτός έγραφε.
Συγκινητικά λόγια από έναν μεγάλο Ελληνα.

Ολόκληρη η συνέντευξή του ήταν:


Οταν πριν από λίγες ημέρες χτύπησε το τηλέφωνό του, άκουσε από την άλλη άκρη της γραμμής μια νεανική φωνή να του ζητάει μερικούς στίχους του για να δοκιμάσει να τους μελοποιήσει. Προφανώς ο άγνωστος μέχρι τότε βασίστηκε στον αειθαλή ενθουσιασμό του Μάνου Ελευθερίου και στη διαχρονική στήριξη προς τους νέους δημιουργούς. «Του έδωσα αμέσως στίχους μου και πριν από λίγο καιρό μου στέλνει τα τρία αυτά τραγούδια μελοποιημένα. Εντυπωσιάστηκα και τολμώ να πω ότι είναι ένας μικρός Κουγιουμτζής! Δεν ξέρω ποια θα είναι η πορεία του Γιώργου Κυριάκου - έτσι είναι το όνομά του -, αλλά αυτό που μου έδωσε να ακούσω με εξέπληξε ευχάριστα». 

Η γενναιοδωρία του Μάνου Ελευθερίου χωρίς δεύτερη σκέψη τον τοποθετεί στους τολμηρούς αφού, όπως λέει, «τα καινούργια παιδιά είναι απόλαυση». Ορισμένοι από τους νέους ερμηνευτές του ελληνικού τραγουδιού θα δώσουν το «παρών» και στην τιμητική συναυλία για τα 50 χρόνια που μετρά ο Ελευθερίου στη μουσική. 

Κάποια από τα 400 και πλέον τραγούδια του, που έχουν μελοποιηθεί από τους Μούτση, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Σπανό, Κουγιουμτζή, Μικρούτσικο, Μαρκόπουλο, Νικολόπουλο κ.ά., θα ξαναθυμίσει μια μεικτή Εθνική Ελλάδας: Γιώργος Νταλάρας, Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Γιάννης Κούτρας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Χρήστος Θηβαίος, Μίλτος Πασχαλίδης, Μπάμπης Στόκας, Γιώργος Μεράντζας, Ηρώ Σαΐα, Απόστολος Ρίζος, Ζαχαρίας Καρούνης, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης και Ελισσάβετ Καρατζόλη, Κορίνα Λεγάκη, Γιάννης Μαθές υπό την καθοδήγηση του Γιώργου Ανδρέου. «Αφησα τα πάντα πάνω του γιατί του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη. Είναι θαυμάσιος συνθέτης, καταπληκτικός ενορχηστρωτής και σπουδαίος άνθρωπος» λέει ο Μάνος Ελευθερίου για τον «επιμελητή» Γιώργο Ανδρέου, ο οποίος γράφει στο «Νσυν» για τον σπουδαίο στιχουργό. 

Τι σημαίνει, κ. Ελευθερίου, «σπουδαίος άνθρωπος» για σας;«Είναι εκείνος που μπορείς να του εμπιστευτείς τον φόνο που έχεις κάνει. Η αλήθεια είναι ότι εμπιστευτήκαμε πολλά καθάρματα. Αλλά είμαι βέβαιος ότι πολλά από αυτά τα καθάρματα που εμπιστευτήκαμε θα έχουν τον πολιτικό θάνατο του Σκυλακάκη» (σ.σ.: ο υπουργός του δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος έμεινε 15 ημέρες στην Κρήτη για να προλάβει τυχόν εξεγέρσεις, αλλά συμπεριφερόταν σαν πρωθυπουργός - όταν επέστρεψε, ο Μεταξάς τον απέπεμψε ρίχνοντάς τον με αυτόν τον τρόπο στον λάκκο της αφάνειας).

Για λόγους «τάξης» και όχι σεμνότητας, όπως επιμένει να λέει, διευκρινίζει ότι η συναυλία που διοργανώνει ο Αθήνα 9,84 προς τιμήν του δεν γίνεται για λόγους αξιολογικούς. «Δεν είμαι εγώ ο πιο σπουδαίος. Απλώς με αφορμή την έκδοση του "50 χρόνια στο ελληνικό τραγούδι, 1963-2013" αλλά και την 20χρονη συνεργασία μου με τον σταθμό ξεκινάει με μένα αυτός ο κύκλος συναυλιών. Κάθε χρόνο θα γίνεται αφιέρωμα σε κάποιο δημιουργό. Ηταν μεγάλο κέρδος για μένα. Βέβαια σε αυτήν τη "σκάλα" κάποια σκαλοπάτια ήταν ετοιμόρροπα. Ορισμένοι ας πούμε ότι δεν πατούσαν στέρεα. Τότε έκανα άλματα». 

Πληγωθήκατε από αυτό;«Ας πούμε ότι δεν κατάφερα να επικοινωνήσω μαζί τους. Δηλαδή άνθρωποι που θεωρείς ότι έχουν μια αξία ως προσωπικότητες περιμένεις να ανταποκριθούν ισόβαθμα με την αξία τους. Αυτό όταν δεν το εισπράττεις είναι ένας καημός».


Είναι μία από τις πληγές απ' την οποία αντλήσατε υλικό για να γράψετε;«Ξέρετε, προσπαθούσα πάντα να ισορροπήσω ανάμεσα στη χαρά και τη λύπη. Γράφω για να βγάλω τα εσώψυχά μου. Τις πληγές μου τις χρησιμοποιώ στα τραγούδια μου, τα οποία είναι αυτοβιογραφικά τα περισσότερα. Το "Παραπονεμένα λόγια" - είναι το αγαπημένο του Λευτέρη Παπαδόπουλου, του μεγάλου θωρηκτού του ελληνικού τραγουδιού - αποτυπώνει στιγμές από τη ζωή μου αλλά και των οικείων μου».

Ποια τραγούδια πιστεύετε ότι αντέχουν στον χρόνο;

«Τα ερωτικά επιβιώνουν από σεισμούς, λιμούς, καταστροφές και πολέμους».

πηγή: http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=1006610
.....................................................................................................
......................................................................................................

Εμείς δεν θα πεθάνουμε ποτέ (τον αιώνιο θάνατο) κουφάλα, νεκροθάφτη!(επανάληψη)

(επανάληψη για την Κωσταντίνα
 και όποιο άλλο περιστεράκι
 που με εμψυχώνει!)
.......................................................................................
.......................................................................................


Διάβασα σήμερα, για μια νέα αυτοκτονία
και ξαναμαλλιοτραβήχτηκα,

αγαπημένο μου..

(Κάθε μέρα τα παρόμοια  πληροφορούμαστε
 από τότε που οι βαπτισμένοι  χριστιανοί,
χάσαμε την Πίστη των Αγίων  Πατέρων μας...

αυτή η ρουφιάνα η τυφλεόραση
σε 40 χρόνια έκανε στις ψυχές των ανθρώπων δαιμονικές  καταστροφές
που για αιώνες,  και με κοτζάμ  Τουρκοκρατία,
δεν μας  είχαν συμβεί...αλίμονο και γραψαλίμονο!)

Με εκνεύρισε, απίστευτα, το ομολογώ,  
το ότι  τους άφησε στα καπάκια,  ο αυτόχειρ, και σημείωμα
όπου τους έγραφε 
την κατάπτυστη αμερικανιά: 
"Σας αγαπώ πολύ...αλλά..δεν έχω επιλογή...πρέπει 
να με παραδώσω δια της αυτοκτονίας  στο γέρο -διάολο, 
να φάει ψητά αρνιά ο κατηραμένος..." 

-Ρε βλαμμένο!  
Μη με αποτρελαίνεις τη γριά καλλικατζούνα!
Τι θα πει τους αγαπάς πολύ; 
Όποιος αγαπάει πολύ τα μαυρόπαιδά του,
(έστω και τους λατρεμένους  σκύλους του, αν δεν έχει παιδιά..)
δεν πάει να κρεμαστεί, 
ούτε πάει να σαλτάρει από τη Γέφυρα του Ρίου, αμάν και  έλεος! 

-Όποιος αγαπάει πολύ,
 δεν αφήνει αυτοκτονίας παρακαταθήκη στους επιγενομένους...

-Καλα! Τόσο γκάου  είσαι βρε φίλε;

Μόνο να φύγεις βλακωδώς,
από το εδώ πρόβλημα νοιάζεσαι 
και δεν ενδιαφέρεσαι για την κληρονομιά της απελπισίας
που αφήνεις δια βίου στα τέκνα σου, στους γονείς, 
στους φίλους, στους μαθητές, στους συνεργάτες,
(άσε την παραμέληση και το τραυματικό επεισόδιο
που θα υποστούν τα κακόμοιρα τα pet  σου..)

-Φρίττω!  Παθαίνω τριχόπτωση!  Δεν υπάρχουν λόγια!

Και επειδή δεν υπάρχουν λόγια γι απόψε,
σε παραπέμπω δια κλικαρίσματος,
στο γελοίον και μάταιον της αυτοκτονίας που έγραφα παλιότερα.

Eπίσης έχω να σου προτείνω ως προληπτική, καλλιτεχνική  ψυχοθεραπεία
να δείς την αχτύπητη ταινία 
"Η ζωή είναι ωραία" 

Είναι -λέει o Mπενίνι- αληθινή η ιστορία.

Να τη δεις , να πάρεις  καλό παράδειγμα,
μήπως και έρθεις στα αισιόδοξα συγκαλά  σου
αφού στα θρησκευτικά κηρύγματα, έχεις καταντήσει κουφάλογο...

Φιλιά πολλά με αναβράζουσα  αγανάκτηση,
την οποία βρίσκω απολύτως δικαιολογημένη 
και αντιρρήσεις δε θέλω! 

Ευανθία η Σαλογραία 
...........................................................