Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Με αφορμή τον Απόστολο Ανδρέα και το βιβλίο του κ. Μαρτίνη: "Οι άγιοι της Εκκλησίας των Πατρών"


 

Του Γιώργη Δ. Μαρκάκη

Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες


Αξιότιμη οργανωτική επιτροπή των Πρωτοκλητείων

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση να συμμετάσχω
στην ομάδα των ομιλητών της αποψινής εκδηλώσεως.

Ομολογώ πως νιώθω μη ειδικός τόσο επί του συγκεκριμένου θεολογικού θέματος
όσο και επί της κριτικής ενός βιβλίου.

Μιας όμως και η καλοσύνη και η επιμονή του συγγραφέα, με οδήγησαν στη θέση αυτή, επιτρέψτε μου να διατυπώσω εν συντομία λίγες σκέψεις, τις σκέψεις ενός μη ειδικού που γεννήθηκαν
τόσο από την ανάγνωση του παρουσιαζόμενου βιβλίου όσο και με την ευκαιρία της αποψινής εκδηλώσεως.

Λίγες μόνο  ώρες, μας χωρίζουν απ' τον εορτασμό στην πόλη μας αλλά και στην οικουμένη
της μνήμης του πολιούχου της πόλεώς μας Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Τα Πρωτοκλήτεια, ο κύκλος των εκδηλώσεων προς τιμή του, συμπεριλαμβάνει και την αποψινή παρουσίαση ενός βιβλίου αφιερωμένου στην τοπική αγιολογία.

Ξεκινώ λοιπόν με ένα μικρό σχόλιο στον όρο:

Όπως τονίζουν- τόσο ο συγγραφεύς στα Εισαγωγικά του
όσο και π. Νικόδημος ηγούμενος τη Ι.Μ. Χρυσοποδαριτίσσης Νεζερών- στον πρόλογο του βιβλίου,

αν κάποιο στοιχείο χαρακτηρίζει την εκκλησία αυτό είναι η υπέρβαση του τόπου προς χάριν της οικουμένης.

Με την έννοια αυτή η τοπικότητα και η οικουμενικότητα εμπλέκονται αλλά υπερβαίνονται σε ένα κοινό θαυμάσιο σχήμα.

Η εκκλησία ζει τοπικά με επικεφαλής τον μοναδικό σε κάθε τόπο επίσκοπο
(μια αλήθεια που επιτρέψτε μου να πω έχει ολίγον ξεχαστεί στις ημέρες μας)
αλλά κατανοεί τον εαυτό της, δρα και αισθάνεται οικουμενικά.

Έχει κανόνες που διατηρούν και υπερασπίζονται από έξωθεν επεμβάσεις την τοπικότητα
-υπό την έννοια μιας -σε κάθε τόπο- εκκλησιαστικής κοινότητας με τον επίσκοπο επικεφαλής
εις τόπον και τύπον Χριστού- αλλά και απευθύνεται στην οικουμένη
με την οποία αλληλεπιδρά μέσα στην αίσθηση του κοινού σώματος του Χριστού.

Με την έννοια αυτή οι άγιοι αποτελούν κοσμήματα, καυχήματα και αστέρες
ολόκληρης, της ανά την οικουμένη εκκλησίας
αλλά ταυτόχρονα η παρουσία των λειψάνων ή των τάφων τους στην κάθε τοπική εκκλησία
δίνει τη ζωντανή αίσθηση της παρουσίας και μεταμορφωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος
σε κάθε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

Χαρακτηριστικό είναι το αναφερόμενο από το συγγραφέα κ. Μαρτίνη στον πρόλογο
ότι η θεία Λειτουργία στην περίοδο των διωγμών, ετελείτο στον τάφο του μάρτυρα.

Οι παραπάνω σκέψεις, μας οδηγούν νομίζω να κατανοήσουμε τον τοπικό άγιο
όχι ως ένα είδος τοπικού καυχήματος υπεροχής και επιβολής

αλλά ως ένα δώρο της χάριτος στην τοπική εκκλησία
που με τη σειρά της το προσφέρει ως παράδειγμα ζωής , αλλά και ως λείψανο, στην ανά την οικουμένη εκκλησία.

Η όποια άλλη κατανόηση των πραγμάτων που καθιστά τους «τοπικούς» αγίους
είτε πηγή συλλογικού εγωισμού ( με παραδείγματα όπως η Ελλάδα είναι κατεξοχήν αγιοτόκος,
η Ρωσία ή η Κύπρος το ίδιο κ.λπ.) είτε εθνικό ή τοπικό φετίχ ή τέλος πηγή οικονομικών ωφελημάτων, πόρρω απέχει της εκκλησιαστικής κατανόησης των πραγμάτων.

Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο θέλω να σταθώ είναι ο τρόπος σύνταξης,  του υπό παρουσίαση βιβλίου:

Ο συγγραφεύς -όπως τονίζει και ο προλογίσας αυτό π. Νικόδημος-
δεν επιλέγει την εύκολη οδό της σύνθεσης ενός συναξαριστή με πιθανές ιστορικές ανακρίβειες
και με μοναδικό σκοπό την «οικοδομή» των πιστών.

Αντίθετα επιλέγει συνειδητά το δύσκολο δρόμο της ιστορικής έρευνας,
της χρήσης των υφιστάμενων πηγών και της παρουσίασής τους
με έναν -εκλαϊκευμένο ίσως αλλά πάντως με ιστορικές αξιώσεις- τρόπο.

Το κείμενό του, δεν αποκρύπτει ούτε καλύπτει με εύκολους τρόπους τα κενά ή τις δυσκολίες των πηγών. Η επιλογή αυτή μπορεί να το καθιστά περισσότερο δύσκολο στην ανάγνωση
οδηγεί όμως στη βεβαιότητα πως ό,τι περιλαμβάνει είναι επαρκώς τεκμηριωμένο και ελεγμένο.

Θα μπορούσε κανείς στο σημείο αυτό να εκφράσει την ένσταση της υποτιθέμενης αποδυνάμωσης,  του σκοπού του συγγραφέα μέσα από την εμφάνιση των αδυναμιών των πηγών.

Προσωπικά πιστεύω ότι η έντιμη αυτή οδός μόνο κέρδος μπορεί να προσπορίσει στην εκκλησία,
τόσο εντός της εκκλησιαστικής κοινότητος όσο και έναντι του κόσμου.
Και εξηγούμαι:

Η σύγχρονη κοινωνία είναι μια εκκοσμικευμένη κοινωνία,
στην οποία το μήνυμα της εκκλησίας αποτελεί ένα από τα πολλά αλληλοσυγκρουόμενα μηνύματα που κυκλοφορούν και το κοσμοείδωλό της , ένα από τα πολλά προτεινόμενα κοσμοείδωλα
-και πάντως σε καμιά περίπτωση το κυρίαρχο.

Σε ένα τέτοιο κόσμο η επιλογή συγγραφής συναξαρίων χωρίς ιστορική ακρίβεια
με μοναδικό σκοπό την υποτιθέμενη προβολή του Ευαγγελικού μηνύματος
και τον επιστηριγμό των πιστών αποτελεί τροχοπέδη στην προσπάθεια ακόμη και του καλοπροαίρετου μη χριστιανού να προσεγγίσει την εκκλησιαστική αλήθεια.

Οι υπερβολές και ανακρίβειες, που εύκολα εντοπίζονται και χρησιμοποιούνται απ' τους κακοπροαίρετους αναγνώστες στην εποχή μας, μπορούν να αποτελέσουν πρόσκομμα στη διάδοση της αλήθειας του ευαγγελίου θεωρούμενα ως «παραμύθια»,  που καθιστούν τέτοιο και ολόκληρο το μήνυμα της σωτηρίας.

Υπ' αυτή την έννοια είναι εξόχως σημαντικό να παραμένει ο συγγραφεύς εντός των ιστορικών πλαισίων, αφήνοντας φυσικά χώρο για τη μυστική δράση του Πνεύματος και την καλή αλλοίωση των πραγμάτων απ' τη θεία ενέργεια.
Αντίθετα η νόθευση των ιστορικών δεδομένων έστω και με καλή πρόθεση υπονομεύει το όλο εγχείρημα σε επικίνδυνο βαθμό.

Αλλά και ο εκκλησιαστικός χώρος βγαίνει -κατά τη γνώμη μου- κερδισμένος από μια τέτοια επιλογή.
 Όπως χαρακτηριστικά λέγει ο Βασ. Αδραχτάς στο άρθρο του "Μια νέα ανθρωπολογία της αγιότητας" που περιλαμβάνεται στον τόμο :Αγιότητα: Ένα λησμονημένο όραμα.

Η αγιότητα αντιμετωπίζει ορισμένης τάξεως προβλήματα και μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας: ό πιστός ζει κι αυτός στην εποχή του, μαζί και μέσα στις ζυμώσεις και τις ανακατατάξεις της νεωτερικότητας.
Η εκκοσμίκευση, λοιπόν, ασκεί και σ' αυτόν την επίδραση της.
Ό άγιος δεν αποτελεί πια κάτι το οικείο και ανθρώπινο έχει τοποθετηθεί στη σφαίρα του υπερανθρώπινου, και γενικά πιστεύεται πώς ή εμφάνιση του, ανήκει στις δυνατότητες μιας άλλης εποχής, πού έχει πια παρέλθει ανεπιστρεπτί.
 Ή αγιότητα της παράδοσης δεν αποτελεί πια στόχο, αλλά μάλλον ψυχολογική αναπλήρωση των ελλείψεων πού θεωρούνται δεδομένες και ανυπέρβλητες.

Μια τέτοια θεώρηση ενδυναμώνεται και επισημοποιείται με κάθε μη τεκμηριωμένη, υπερβολική, –επιτρέψτε μου τον όρο- σχεδόν μαγική αντιμετώπιση του Αγίου

που τον διαχωρίζει τόσο απόλυτα από τον καθημερινό αγωνιζόμενο χριστιανό ώστε να τον οδηγεί:

1. Σε επίπεδο θελήσεως: στην άρνηση του αγώνα για την κατάκτηση της αγιότητος και

2. Σε επίπεδο κριτηρίων: σε μια διαστροφή της έννοιας του αγίου

αφού φτάνει να πιστέψει ότι άγιος είναι ο «αναμάρτητος»

και ταυτόχρονα ο ζων και ενεργών υπερφυσικές καταστάσεις και πράξεις αντίστοιχα.

Μετά όλα τα παραπάνω που θα μπορούσαν νομίζω να είναι το θέμα μιας μακράς
αλλά πάντως εποικοδομητικής συζήτησης δεν μπορώ παρά να επαινέσω για μια ακόμα φορά
την επιλογή του κ. Μαρτίνη για τον τρόπο συγγραφής του βιβλίου του.

Έρχομαι τώρα στο τρίτο και τελευταίο σημείο που θα ήθελα να θίξω.
Σε μια εκδήλωση με θέμα τους τοπικούς αγίους, στο τέλος μιας σειράς εορταστικών εκδηλώσεων
με αφορμή την εορτή του Πρωτοκορυφαίου αποστόλου το ερώτημα προβάλλει αμείλικτο:

Προάγει η εποχή μας, η παιδεία μας, η πόλη μας, η τοπική εκκλησία μας το ανθρωπολογικό πρότυπο του αγίου;

Κατανοεί και στη συνέχεια μεταφράζει στους όρους,  του τώρα και του εδώ, την ουσία της αγιότητος και την προβάλλει με τρόπο πειστικό, ειλικρινή και εφικτό στους πιστούς της,  ώστε να τους παρακινήσει να την ακολουθήσουν;

Δρα η εκκλησία μας, η ενορία μας η οικογένεια μας, εμείς ο καθένας χωριστά με τις προτεραιότητες που επιτάσσει μια τέτοια επιλογή;

Και αν όχι, τότε ποια σημασία έχουν τα Πρωτοκλήτεια, η συγγραφή ή η παρουσίαση βιβλίων σχετικά με την αγιότητα ή η θεωρητική ενασχόληση με το θέμα αυτό;

Κατανοούμε στη σημερινή εποχή της κρίσεως,  την άμεση προτεραιότητα αύξησης του αριθμού των αγίων, την αύξηση της έντασης του πεδίου αγιότητος στον τόπο μας, στην πατρίδα μας στην εκκλησία μας;

Είναι αυτό το πρώτο αν όχι το μοναδικό μέλημά μας;
Η παρουσία του επισκόπου ανάμεσά μας, μάς δίνει τη δυνατότητα να συζητήσουμε μαζί του αυτό το καυτό αλλά πρωταρχικό θέμα.

Εμένα επιτρέψτε μου, να κλείσω με ένα απόσπασμα απ' τους αδελφούς Καραμαζώφ

«Ας είμαστε εμείς αμαρτωλοί, ας κολυμπάμε στο ψέμα, κι ας μας τριγυρίζει ό πειρασμός.

Κάπου σ' αυτόν τον κόσμο, σε κάποιο μέρος υπάρχει ένας "Άγιος.
Αυτός ζει μέσα στην αλήθεια, πάει να πει πως δεν πεθαίνει η αλήθεια στον κόσμο κι έτσι θα 'ρθει κάποτε και σε μας και θα ξαναδοθεί σ' όλους τους ανθρώπους, όπως μας είναι υπεσχημένο...

Ένας μονάχα Άγιος, για να είναι Άγιος, έχει στην καρδιά του το μυστικό της αναγεννήσεως όλων των ανθρώπων, έχει κείνη τη δύναμη, που θα θεμελιώσει επιτέλους την αλήθεια στον κόσμο, και θα γίνουν όλοι άγιοι και θ' αγαπάει ό ένας τον άλλο και δε θα υπάρχουν ούτε πλούσιοι ούτε πτωχοί, ούτε αλαζόνες ούτε ταπεινοί, μα θα 'ναι όλοι σαν παιδιά του Θεού και θα 'ρθει ή αληθινή βασιλεία του Χριστού». (Φ. Ντοστογιέφσκι, Αδελφοί Καραμαζώφ, Α', σελ. 36-37).
............................................................
 Είναι ένας ύμνος της αγιότητας ο εσχατολογικός θρίαμβος της αγιότητας, της απαστράπτουσας τον θρίαμβο της Αναστάσεως.

Γιώργης Δ. Μαρκάκης

77 σχόλια:

  1. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ!
    ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΕΝΤΙΜΗ για μένα.Η αίσθηση που συνήθως έχω για τους Αγίους είναι οτι,καλοί είναι,αλλά καλά είναι εκεί που είναι...
    Κι επειδή ίσως λόγω... χοντροπετσιάς,ίσως λόγω ψυχικής ανωριμότητας,δεν αξιώθηκα εμπειρίας ζωντανής παρουσίας ενός αγίου στη ζωή μου,ίσως να μη με οφελούσε κι όλα με τις υποδομές που διαθέτω στην παρούσα φάση,έτσι παρέμεινε για μένα η Αγιότητα ένα... λησμονημένο όραμα!
    Ωστόσο,πάντα το ένιωθα το ζήτημα σαν μια πληγή κρυφή,έστω και ανεπίγνωστη,σαν κάτι να με τραβάει απ' το μανίκι.Με τόνα μάτι ανασηκώνω το φρύδι υπεροπτικά και αδιάφορα και με το άλλο το ανοίγω διάπλατα στην αίσθηση της παρουσίας του Θεού στου αδελφούς μου που η ζωή τους ειναι σημάδι και φανέρωσή Του...(εξ'ου και η στραβωμάρα που με δέρνει,πατομπούκαλα τα γυαλιά της πρεσβυωπίας μου!).
    Θέλω να ελπίζω οτι θα έρθει και για μένα η ώρα μου να νιώσω την οικειότητα που χαρίζει στα τέκνα του ο Θεός και συγνώμη για την εξομολογητική διάθεση νυχτιάτικα αλλά το θέμα με άγγιξε...
    Α,και η αναφορά στην οικουμενικότητα των αγίων εξαιρετική και αυτή!
    Φιλιά-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένο μου
    χαίρομαι που νυχτιάτικα, διασταυρώνονται οι δρόμοι της σκέψης μας...
    Ο Γιώργης, με έχει εκπλήξει και μένα πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως με την αυθεντικότητά του σε καιρούς απίστευτης υποκρισίας.
    Με την εντιμότητά του σε καιρούς απίστευτης απάτης. Με τη θεολογική του Ορθόδοξη κατάρτιση σε καιρούς απίστευτης αίρεσης και Αποστασίας.
    Με την ε μ π ρ α κ τ η, κυρίως, αγάπη του, προς τις ανάγκες του όποιου πλησίον.
    Πραγματικά εύχομαι η Κυρά Παναγία συνεχώς να τον σκεπάζει με Χάρη της και να τον στεφανώνει ως άξιο αθλητή στο στάδιο της Πολύτιμης Πίστης που με αίμα Αγίων Μαρτύρων,ως θησαυρός αιώνιος, μας παρεδόθηκε...

    5 Δεκεμβρίου 2010 1:02 π.μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχόλιο με αφορμή κάποιο περίεργο μήνυμα που έλαβα
    .....................
    Είναι ευπρόσδεκτη η πλήρης αδιαφορία ή μια θετική κριτική πάνω σε κάθε κείμενο και είναι αποδεκτή και μια αρνητική κριτική με βάση στοιχεία από το κείμενο.

    Αλλά τα ...μούτρα, την ...σιωπή και την...πόζα απο χριστιανούς ανθρώπους ειλικρινά ΔΕΝ τα καταλαβαίνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η εισήγηση-βιβλιοκριτική (ή μάλλον.. βιβλιοσκέψεις) ήταν πολύ καλή και με παρακινεί να διαβάσω το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται (δεδομένης και της ποιότητας του συγγραφέα όπως αναδεικνύεται σε άλλα κείμενά του που έχω διαβάσει). Πέραν της επιτυχίας της παρουσίασης-που κρίνεται και από το αν παρακινεί κάποιον να μελετήσει το παρουσιαζόμενο αντικείμενο-διαφαίνεται η αγωνία τουγράψαντος την παρουσίαση για γνησιότητα. Γνησιότητα την οποία έχει ανάγκη η εποχή μας, η οποία πραγματικά κατακαίει κάθε τι το στερούμενο βάθους. Δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα περιθώρια "καλής πίστεως" και οι παρουσιάσεις των βίων των Αγίων πρέπει να γίνονται με τις σύγχρονες προδιαγραφές και απαιτήσεις. δεν θα ξαφνιαζόμουν ωστόσο αν η πραγματιστική και ως εκ τούτου θαρραλέα διατύπωση του παρουσιαστή προκαλούσε αναταραχή σε λιμνάζούσες και κατεστημένες, βολεμένες καταστάσεις. Ασχέτως όμως αυτού, η φωνή της αλήθειας πρέπει να ακούγεται με σεμνότητα και στιβαρότητα, όπως στο κείμενο της παραπάνω εισήγησης. Οι καιροί επιτάσσουν εργασία εις βάθος μάλλον παρά πανηγυρισμούς επί δαφνών ξένων.
    ΑΚΥΛΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συγνώμη, δεν το ήθελα. Συγνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. :-)
    Μου εξήγησες διεξοδικά στο πριβέ , αγαπημένο μου, και κατάλαβα ότι ΕΓΩ, ΧΑΖΑ, ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ, ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ τις προθέσεις σου.
    Εσυ να με συγχωρείς...
    Σ'ευχαριστώ εκ καρδίας.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. KΑΛΗΣΠΕΡΑ+ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...

    ΟΤΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΗ
    Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΝ ΧΑΡΙΤΩΝΕΙ...
    ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΓΑΠΗ-ΕΙΡΗΝΗ -ΧΑΡΑ...

    ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
    ΤΟΝ ΔΙΩΧΝΟΥΝ!

    ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ
    ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΧΑΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ
    ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ-ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΛΥΠΗΣΕΙ,,,ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ...
    ΑΜΑΡΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ
    ΑΝ Σ'ΑΓΑΠΩ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΡΙΞΩ
    ΑΝ ΜΑΓΑΠΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΡΙΞΕΙΣ...
    ΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ
    ΔΕΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ
    ΚΙ ΑΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ
    Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙΕΙ...
    Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ....

    ΦΙΛΑΚΙΑ
    {ΕΥΧΕΣΘΕ+ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γρηγόρης Ζαγοραίος6 Δεκεμβρίου 2010 - 1:27 μ.μ.

    Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο της εισήγησης.
    Θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις από την παράδοση της Εκκλησίας μας.
    Αναφέρεται στον βίο της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, ότι ένώ δεν επισκέφθηκε ποτέ την γενέτειρά της Καππαδοκία, μετά την μοναχική της αφιέρωση στην μονή Χρυσοβαλάντου της Κωνσταντινούπολης -κι έζησε περίπου 78 χρόνια μοναχικής ζωής- ετιμούσε σφόδρα κι εόρταζε κάθε χρόνο τον πατριώτη της, Άγιο Βασίλειο τον Μέγα, του οποίου την βοήθεια εκζητούσε σε κάθε της δυσκολία!
    Το ανθρώπινο στοιχείο της επίγειας πατρίδας και καταγωγής μένει ζωντανό ακόμη και στους θεωμένους.
    Επίσης έχει μεγάλη σημασία και επηρεάζει τα πεπρωμένα μιάς συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής η παρουσία ενός Αγίου ή μιάς θαυματουργού εικόνος. Στον βίο του Αγίου Λουκά του Στειριώτη αναφέρεται ότι κάποτε που περιήλθε σε σωματική νόσο σε κάποιο έρημο νησάκι του κορινθιακού κόλπου που ασκήτευε, του παρουσιάστηκε κατ`όναρ ένας άγνωστος Άγιος που είχε αγιάσει εκεί και τον θεράπευσε.
    Ακόμη όχι μόνο ο τόπος αλλά και η συγγένεια (οι σαρκικοί συγγενείς) λαμβάνουν βοήθεια από ένα Αγιο όπως λέγει και ο Άγιος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής.
    Όσο δε γιά τους βίους των Αγίων εάν παρατηρήσουμε, θα δούμε πως πέρα από χονδρικά στοιχεία καταγωγής και χρονικής περιόδου (συνήθως με αναφορά στο όνομα του Βασιλέα της εποχής) και τα ονόματα των γονέων -όπου αυτά ήταν γνωστά- δεν υπάρχουν οι λεπτομέρειες που φαίνονται στίς ιστορικές βιογραφίες. Κι αυτό γιατί στην ουσία ενδιέφερε το πλήρωμα της Εκκλησίας, ο τρόπος με τον οποίο είλκυσε την Χάρη του Θεού ο συγκεκριμένος ομοιοπαθής άνθρωπος, γιά να λειτουργήσει σαν έμπνευση και παράδειγμα πρός μίμηση γιά τους μεταγενεστέρους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. SALOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
    ..............KOUKOY!!!!
    +
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ+ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!

    ΑΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜΑ ΚΟΙΜΑΣΤΕ?!

    ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ!
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,ΚΑΛΑ,ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ
    ΘΕΟΧΑΡΊΤΩΤΑ!

    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ+ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ!

    ********ΦΙΛΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ+
    ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ*******

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλημέρα αγαπημένο μου!
    Να είσαι καλά!
    Ευχαριστώ πάντα για τις ευχές, τα ωραία που μου στέλνεις στο πριβέ και την χαρούμενη διάθεσή σου...
    Βοήθεια και ο άγιος Νικόλαος που εορτάζεις και πάντες οι Άγιοι που συνεορτάζουν στη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΑΜΗΝ ΣΑΛΟ ΜΟΥ!

    ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ!
    ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ!
    {ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ-ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ-ΑΓΙΑ ΡΩΣΙΑ-ΣΕΡΒΙΑ ΚΛΠ...}

    ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΝΑ ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ
    ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ...

    ΦΙΛΑΚΙΑ
    {ΠΑΡΑΚΑΛΩ+}
    ΚΑΙ γω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. "ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ!
    {ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ-ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ-ΑΓΙΑ ΡΩΣΙΑ-ΣΕΡΒΙΑ ΚΛΠ...}'
    ............
    :-)ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ...ΚΑΝΟΝΙΚΟ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. :-) ΑΦΟΥ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...
    ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ
    -ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΕΝΝΟΩ-
    ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
    ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ....

    ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ
    ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ
    ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΣ!

    ΦΙΛΑΚΙΑ
    ΑΝΑΣΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΣΙΜΑ
    ΣΑΛΟ ΜΟΥ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σαλογραία αγαπητή

    Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες ανεξαρτήτως ημερολογίου.

    Ο λόγος του Γιώργου Μαρκάκη απόλυτα ρεαλιστικός. Τα ερωτήματα στο τέλος της ομιλίας αμείλικτα.

    Σαν απόδημος θα ήθελα να υπογραμμίσω τα περί οικουμενικότητας.
    Η οικουμενικότητα εδράζεται στην ετερότητα και στην πληρότητα ενός τρόπου. Δεν είναι η αφομοίωση, η υποταγή, στον τρόπο του εκάστοτε ισχυρού. Η αφομοίωση, η ισοπέδωση, η απέκδυση της ετερότητας, είναι μεταπρατικός "οικουμενισμός", παγκοσμιοποίηση.

    Η γερμανόφωνη ορθόδοξη ενορία του Πρωτόκλητου Αγίου Ανδρέα εδώ στο Μόναχο αποτελείται από ανθρώπους που δεν ξέρουν ελληνικά και προέρχονται από άλλες παραδόσεις. Έγιναν ορθόδοξοι επειδή η Ορθοδοξία σαν εκκλησιαστικό γεγονός, σαν αυτό που είναι, τους έδωσε νόημα ζωής. Το φέρνω σαν μικρό παράδειγμα στα λεγόμενα του Γιώργου Μακράκη. Είσαι οικουμενικός όταν ειλικρινά είσαι αυτό που είσαι, ακόμη και με τις αντιφάσεις ή τα κενά σου. Οι αντιφάσεις, τα κενά, η ατέλεια, διέπουν τον τρόπο του ανθρώπου, του εν δυνάμει αγίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. http://www.youtube.com/watch?v=NY-RLryio_8&feature=related

    ANASTASIMA MATS MOUTS...

    365 HMEPES!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εμμανουήλ, Ακύλα, περιστεράκι, ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γρηγόρη όταν γράφεις σοβαρό σχόλιο, ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Nαι μεν οι άγιοι ανήκουν στην Εκκλησία ως "όλον" - κανείς δεν αμφιβάλλει γι΄αυτό- αλλά δεν παύει να έχει κάποιος μιά κρυφή περηφάνεια - να καμαρώνει βρε παιδί μου - για το ότι απ΄το χωριό του "βγήκε" κάποιος άγιος. Άσε που ένα τέτοιο γεγονός σε κάνει να νοιώθεις και οικειότητα με τον άγιο αυτόν. Ανθρώπινα συναισθήματα, όμορφα και απλά. Χαίρομαι με την φράση, "το χωριό μου, έβγαλε άγιο" ή "αυτός ο άγιος γεννήθηκε στα μέρη μας". Έτσι οι άγιοι, μέσα στην οικουμενικότητα τους, γίνονται γνωστοί και συντοπίτες, οικείοι και γνώριμοι, ίσως και συγγενείς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. SALO MOU KOUKOU!

    MPLOKARE PALI TO e-MAIL MOU
    EPEIDHS LEEI- ESTEILA PALI POLLA,LEEI!
    PALI!....

    EYXARISTW KAI GW!
    FILAKIA!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Α Συννεφάκι μου!

    Τι ωραία που τα πες!

    Και να σου εξολογηθώ με το γνωστό χαμηλοβλεπούσικο ύφος, για πολλά χρόνια το -όρνιοοοοοοο!- δεν καταλάβαινα ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ τιμή είναι να μένει κανείς σε πόλη όπου έχυσε το καθαρότατο αίμα του, ο Πρωτόκλητος Απόστολος Ανδρέας.

    Παρότι ήμουν και στην Εκκλησία παιδιόθεν...

    -Δεν καταλάβαινα!
    Το πιστεύεις;

    Τώρα τελευταία έχω κάπως...αφυπνιστεί με το ζήτημα

    -Για Όνομα!

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. http://www.youtube.com/watch?v=Gvf8471ZOSo&feature=related

    OLOI OI AGIOI ZOYNE THN ANASTASH KA8E MERA!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ναι,ναι, και είναι και μερικοί παπάδες που για ψύλλου πήδημα, τα κάνουν όλα: "Ανάστα ο Κύριος!"

    Στα νύχια πρέπει να πατάμε, να μη τους θυμώσουμε, αγαπημένο μου!

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. .... ή ο Άγιος Δημήτριος ο μυροβλήτης ;-)

    Ωραίο το βιντεάκι Ανώνυμε. Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Cummulus
    ΝΑΙ, ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΡΦΗ, ΚΑΙ Ο ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ.
    Τον είδα κάποτε και σ' ένα εξαιρετικά ζωντανό όνειρο, και με αφορμή το όνειρο, πήρα και διάβασα την ιστορία του- που μέχρι τότε...αμελούσα να την διαβάσω λεπτομερώς επειδή νόμιζα ότι τη γνώριζα ...
    Θαύμασα!
    Και τον λάτρεψα!
    Ας μας στηρίζει με τις άγιες ευχές του...
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. http://www.youtube.com/watch?v=xNGqsC49Oss&feature=related

    ANASTASIMA FILIA SE OLOUS SAS+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. ...ενώ ταυτόχρονα έβγαζα το μυρό απ΄το πορτοφόλι μου, το οποίο άπλωσε την ευωδία του αμέσως. Άμεση ήταν και η διαπίστωση της μοναχής. -Του Αγίου Δημητρίου είναι! Ετσι επιβεβαιώθηκε και η δική μου άποψη. Εννοείται πως το μύρο ευωδιάζει συνεχώς, κι η ευωδία γίνεται αντιληπτή, παρά το ότι το έχω μέσα στο σακκουλάκι.
    Καμμιά φορά το δίνω να το μυρίσουν διάφοροι γνωστοί, και αντίδραση τους είναι σχεδόν πανομοιότυπη. - Καλά, τι άρωμα είναι αυτό;
    Έλα ντε, τι άρωμα είναι αυτό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. ...και μιά και λέμε για το μύρο του αη-Δημήρη, αύριο θα σε πω και για το άγιο μύρο της Παναγίας της Μαλεβής.
    Καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!

    Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
    ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΣΗ...
    ΥΛΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ...

    ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΦΑΤΝΗ
    ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΑΡΚΩΘΕΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ
    ΝΑ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ 40 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ
    ΟΣΗ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ
    ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ...

    ΔΙΟΤΙ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΜΕΝ ΠΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ
    ΑΛΛΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΤΑΥΡΩΘΕΙ...
    ΑΠΟ ΜΑΣ
    ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ.,....

    ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ
    ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ.

    ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΦΑΤΝΗ
    ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ
    ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΝΗΣΤΕΙΑ.
    ΣΑΡΚΙΚΗ+ΨΥΧΙΚΗ,
    ΑΜΗΝ+
    ΕΥΧΕΣΘΕ,

    ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΟΛΩΝ
    Α.Α.+

    KALHNYYYYYYYYYYYYYYYXTAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ο/Η cummulus άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Με αφορμή τον Απόστολο Ανδρέα και το βιβλίο του κ...":

    Ε, άκου λοπόν. Το καλοκαίρι πήγε η μάνα μου στην Μυτιλήνη για προσκύνημα. Οταν γύρισε, ανάμεσα στ΄άλλα αγιαστικά, μου δίνει ένα νάϋλον σακκουλάκι μέ ένα βαμβακάκι μέσα, το όποίο - μέσα από σακκουλάκι ευωδίαζε. -Τι ΄ναι αυτό ρε μάνα;
    -Μου τόδωσε ένας ιερομόναχος, που κατάγεται απ΄την δυτική Μακεδονία.
    Είναι μύρο, αλλα δεν θυμάμαι απο ποιόν άγιο είναι... (τι να σε πώ ρε μάνα...)
    Επειδή πρίν από λίγα χρόνια, είχα μυρίσει το μύρο στο Αγιο Δημήτριο, (μοσχοβολούσε όλη η εκκλησία το βράδυ έκείνο), θαλεγα ότι το βαμβακάκι ήταν μύρο του Αη-Δημήτρη, γιατί η ευωδία ήταν ίδια.
    Πλήν όμως η πληροφορία της μάνας μου ότι είναι από άγιος της Δυτ. Μακεδονίας με φρέναρε.
    Ομως, όντως ήταν του Αγ. Δημητρίου, και ιδού πως βεβαιόθηκα.
    Μέσα Νοέμβρη, κατεβήκαμε για προσκύνημα στην Παναγία ΜΑλεβή, και στα μοναστήρια της Δημητσάνας. (Φιλοσόφου, Τιμίου Προδρόμου και Αιμιαλών) Στην Παναγία ΜΑλεβή, λέω σε μιά μοναχή, πως έχω ένα μύρο αλλά δεν ξέρω από ποιόν άγιο είναι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Tι υπαινίσσεσαι χρυσαφένια μου...ότι τα σχόλιά μου είναι συνήθως φαιδρά;
    ...............................................
    αγαπητέ cummulus
    κάποτε στα χρόνια που ήκμαζε ο μοναχισμός στο Χορτιάτη και το όρος της Περιστεράς πέριξ της Θεσσαλονίκης, κάποιος μοναχός αμφισβήτησε την τόση ροή του μύρου του Αγίου Δημητρίου.
    Ο προφανής γι αυτόν λόγος, ήταν ότι και άλλοι άγιοι μαρτύρησαν και με μεγαλύτερα και πιό επώδυνα βάσανα κι όμως δεν έλαβαν αυτήν την Χάρη.
    Ως γνωστόν ο Άγιος Δημήτριος λογχίστηκε την πλευράν και ούτως ετελειώθη, ούτε κάν πείρα μαστίγων δεν έλαβε!
    Ο ασκητής ήταν πνευματοφόρος και θέλοντας ο Θεός να του λύσει την αμφιβολία του έδειξε κατ`όναρ τα εξής:
    Βρέθηκε στον περικαλλή ναό του μάρτυρος και κάποιος τον οδήγησε κάτω από το κιβώριο στο μέρος που βρισκόταν η λάρνακα του Αγίου.
    Σημειωτέον ότι την εποχή εκείνη δεν είχε γίνει η ανακομιδή και κανείς δεν γνώριζε πώς ευρίσκετο το άγιο λείψανο και από πού επήγαζε το μύρο που έτρεχε σε αυλάκι κάτω από το κιβώριο.
    Όταν λοιπόν έφτασαν στην λάρνακα του Αγίου, ο άγνωστος οδηγός του (άγγελος) την άνοιξε και ο μοναχός αντίκρυσε θέαμα εξαίσιο.
    Το λείψανο άφθαρτο ολοζώντανο κι από την λογχισμένη πλευρά ξεχύνονταν σαν πήδακας το άγιο μύρο...ώστε του έκανε μούσκεμα τα ενδύματα...
    Ο άγιος εκείνος μοναχός, ξύπνησε και βρέθηκε μουσκεμένος από το ευώδες μύρο του Μάρτυρος!
    Δόξασε τον Θεό κι έσπευσε να αποδώσει την πρέπουσα τιμή, στο ναό του Αγίου Δημητρίου και να διηγηθεί το θαύμα.
    Τα ράκη με τα οποία ήταν περιβεβλημένος, παρ`ότι στέγνωσαν από το μύρο, δεν έχασαν ποτέ αυτήν την ευωδία!
    Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού!
    Γρηγόρης Ζαγοραίος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Γρηγόρη μου
    :-)
    υπαινίσσομαι, ότι συχνά τα σχόλιά σου, είναι... χαρίεντα!
    (ο χαρίεις -του χαρίεντος, η χαρίεσσα της χαριέσσης , το χαρίεν του χαρίεντος.
    Χρησιμοποιείται το ουδέτερο του επιθέτου και ως επίρρημα αλλά τότε προπαροξύνεται και γίνεται:χάριεν.
    Το επίθετο έχει τη σημασία του πλήρους χαρίτων.
    Οι χαρίεντες=οι ανεπτυγμένοι, οι τυχόντες ανατροφής και παιδείας κατά το λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής του Σταματάκου )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Cummulus
    το θέμα της μυροβλυσίας των αγίων λειψάνων, είναι μέγα και συγκλονιστικό και ίσως πρέπει να αφιερώσουμε μια κύρια ανάρτηση γι αυτές τις εμπειρίες που δείχνουν και την ΤΙΜΗ του ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.
    Τελευταία οι αντίΧριστες δυνάμεις, άρχισαν και προπαγανδίζουν την καύση του σώματος των νεκρών ώστε να μη φαίνονται τα σημεία της Χάριτος, να πλεονάσει η πλάνη...και η παναίρεση του Οικουμενισμού- η μέγιστη αίρεση την οποία υπηρετούν ασμένως(ευχαρίστως) πάμπολλοι ρασοφόροι με μεγάλα σχήματα Ορθοδοξίας- λύκοι βαρείς εν ενδύματι προβάτων, μη φειδόμενοι του ποιμνίου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. ΕΙΔΑ ΣΤΗΝ Τ.V ΔΥΟ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΡΕΨΕ ΑΛΛΟΣ ΠΑΠΑΣ.ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

    ΠΑΜΕ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΟΥΝ ΑΝΤΡΕΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΖΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΙΑ ΙΕΡΕΙΣ;

    ΑΙΣΧΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΑΝ είναι ΔΥΝΑΤΟΝ!

    ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!;

    ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΧΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΛΑΑΑΑ!

    -ΑΜ ΔΕΕΕΕΕ!
    ...............
    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΙΑ...ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΥΔΗΗΗΗ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Γρηγόρης Ζαγοραίος7 Δεκεμβρίου 2010 - 2:34 μ.μ.

    ...στην δική μας εκκλησία δεν δίδεται και τόση επισημότητα δεν θεσπίστηκε ακόμη η ιερολογία αυτού του γάμου...
    Ας κάνουν λίγο υπομονή οι τοιούτοι, στο μέλλον πολλά θα γίνουν... γιά να αγκαλιάσουμε "εν αγάπη" όλα τα στοιχεία του κόσμου τούτου!
    Ελθέ Κύριε Ιησού!
    ...γιατί αργείς;
    Ακόμη και η σαλογριούλα μου - η προχωρημένη - απήυδησε!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Γρηγοράκη φίλτατε
    ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Υ.Γ.
    να κάνω clear ότι τα υποκοριστικά εις -ακης γίνονται λόγω ημετέρας ... μητρικής τρυφερότητας και όχι λόγω μικρού μεγέθους σώματος ή μικρής ηλικίας.

    (Ο Γρηγοράκης ας πούμε είναι 1.95. και ενήλικος γύρω στα σαρανταφεύγα...του έφυγαν και καμια εικοσαριά κιλά τελευταία-πράγματι αν εξαιρέσουμε εμένα τη γραία- πετάει η ομάδαααα οχι μόνον ψυχικώς αλλά και ...σωματικώς. Το σημειώνω για να μη νομίζουν μερικοί κακεντρεχείς ότι τρέχουν μόνο ετοιμοθάνατες βάβες στην εκκλησία, για Όνομααα !)
    :-)
    Ελπίζω να μην πληγώνω κάποιον από τα λατρεμένα που με τιμούν με την επίσκεψή τους σε αυτή τη σελίδα...
    :-)
    Σας ευχαριστώ για την κατανόηση...
    φιλιάααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Γρηγόρης Ζαγοραίος8 Δεκεμβρίου 2010 - 8:19 π.μ.

    ...καλά το clear σου... μας έστειλε!
    Γιατί δημοσιεύεις προσωπικά δεδομένα...κουτσομπόλα, έ κουτσομπόλα!
    Mήπως να στείλουμε και φωτογραφία;
    Θα σε τιμωρήσω private!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ!
    ΚΑΙ γω Η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΧΩ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
    ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΥΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ
    ΡΙΖΗΣ ΙΕΣΑΙ
    ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΔΡΟΥ!

    ΜΙΑ ΕΥΩΔΙΑ...ΕΩΣ ΕΞΩ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ-ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ!

    Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ
    ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΩΡΕΕΣ ΣΟΥ!

    ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΛΕΙΑ ΜΑΣ.
    ΑΜΗΝ+
    ΕΥΧΕΣΘΕ+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Άντε πάλι ελαχιστούλα...σου'φεξε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. :-(
    "Ζηλούτε τα χαρίσματα τα κρείττονα "συμβουλεύει ο μέγας Απόστολος
    Και όμως και όμως!
    Δεν ξέρετε τι... φέγγει κάθε τόσο και γιατί και σε ποιον...
    Σημεία και τέρατα συμβαίνουν αλλά δε λέγονται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. :-)
    χιχιχι! ναι! είναι αυτό που λέμε ότι όσα ξέρει ο νοικοκύρης του μπλογκ δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Σ'αυτό το μπλόγκο που'ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
    κι ο νοικοκύρης του μπλογκιού χρόνους πολλούς να ζήσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. :-)
    A τι νόστιμη ευχούλα, σήμερα που είχα και το μνημόσυνο για το ένα έτος του λατρεμένου πατέρα μου...
    Μακάρι να γίνουμε όλοι μπαμπουγεράκιαααααα!
    :-)
    (μωρέ χάσαμε το σαλόγερο τελευταία...σαλόγερε είσαι καλά;μίλαααα!)

    Βασικά, για να είπω όλη την αλήθεια μια και το θίξατε το θέμα, με μια αιωνιότητα μόνο συμβιβάζομαι και επιθυμώ να είμαστε όλη η καλή παρέα... together!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Πολύ καλή η εισήγηση του κου Γιώργου Μαρκάκη. Συγχαρητήρια. Δείχνει άνθρωπο έντιμο και ευθύ, και κυρίως που γνωρίζει την σημερινή πραγματικότητα. Εύχομαι όλοι οι ανθρώποι να έχουν τον νουν σαν του ανδρός.
    Εύχεστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. :-)
    ΠΟΙΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΑΥΤΟ?

    Ανώνυμος είπε...
    """Άντε πάλι ελαχιστούλα...σου'φεξε! """"...????

    ΤΙ ΕΣΤΙ ....ΣΟΥ'ΦΕΞΕ?!

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΝΤΩΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. SALOOOOOOOOOOOOOOOO
    KOUKOUUUUUUUUU
    XIONIIIIIIIIIIIIIIIIIZEI!!!**********************************************************
    ****************************************************************************************************************************************XIONIIIIIIIIIIIIIIIIIIZEI***********************************************************************************************************************!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. Περιστεράκι με το ΚΟΥΚΟΥ! που τόσο μου αρέσει...
    μου φτιαξες το κέφι με την καλή σου καρδιά, σ'ευχαριστώ!
    Χιονίζει στην Αθήνα, αλήθεια;
    Εδώ στην Πάτρα, μέχρι στιγμής έχουμη ήλιο με δόντια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. KOUKOU!!!TWRA EIDA TO SXOLIO SOU!
    ***************************************NAI****
    EIS TAS ATHINAS *****X I O N I I I I ZEI!!!!***
    EIS TA BOREIA THS ATTIKHS TO'STRWSEN*********
    *****************************************
    KAI STO SYNTAGMA XIONIZE*************
    ALLA DEN TOSTRWSE....................EYTYXWS!
    FILAKIA XIONISMENA MEN*****ANASTASIMA DE*****!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. :-)Ευχαριστώ και το Φωτάκι το Ιλαρόν και την Αγάπη για το κεφάτο μήνυμα.
    Αγάπη, προσοχή στο κρύοοοο!
    Φιλιάααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  51. καθώς το όμορφο αναζωογονητικό και απολυμαντικό κρύο μας έχει καθηλώσει μέσα...είπα να περάσω και από τη γειτονιά της Σαλής μας να πω μια καλησπέρα στην όμορφη παρέα της που μόνο κέφι έχουν και βοηθάτε παρηγορητικά στην κάθαρση από τη κούραση της ημέρας!!!

    Ναστε καλά....χίλια καλά σε όλους !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  52. Μήτσο μου
    να είσαι καλάααα!
    Πέρασα και γω τις προάλλες, από τη δική σου γειτονιά, προσπάθησα και ξαναπροσπάθησα να αφήσω μήνυμα, δυστυχώς δεν το έπαιρνε και έφυγα άπρακτη. Γιατί μου το κάνει αυτό η σελίδα;
    Γιατί μου κρατάει...μούτρα;
    Εγώ την αγαπάω!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  53. koukou!

    HR8A! KANEI MIA DROSOULA PAIZAKIA!

    ******************************************
    XIONIZEI!
    *****************************************
    OMWS ZEN KRYWNW!

    FILAKIA+
    KALH AYRIANH!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  54. Στην Πάτρα, έχουμε τρελή λιακάδα, αλλά ήλιο με κέρατα, αγαπημένο μου!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  55. κουκου!!!

    +ΒΟΗ8ΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
    ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ!!!!

    ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΧΟΜΕΝ ΣΗΜΕΡΑ ΗΛΙΟ-ΔΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΟΣΙΑ
    ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!!!

    ΦΙΛΑΚΙΑ+
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  56. Μεγάλη μορφή και ο ταπεινότατος ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ.
    Ναι, αγαπημένο μου,
    αύριο στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ , στην Αγία Ρωσία, στην Ουκρανία, στη Ρουμανία, στη Σερβία, στο ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, και στη Βουλγαρία οι μισοί, πάντες οι Ρώσοι της Διασποράς σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική και όπου γης ακαινοτόμητοι Ορθόδοξοι, ΤΙΜΟΥΝ τον ΆΓΙΟ Απόστολο ΑΝΔΡΕΑ, ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΠΟΥ ΑΓΙΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ, τιμούν, τον ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟ, τον κατά σάρκα αδελφό του Απόστολου Πέτρου.
    Ας έχουμε τις πρεσβείες του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  57. AMHN
    AMHN
    AMHN+

    FILAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAKIA!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  58. SALOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO...
    ...POU EISAI??????????????????

    MAKIA!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  59. Εδώ είμαι αγαπημένο μου...γιορτάζω τον Απόστολο Ανδρέα και προσπαθώ να σώσω την ψυχή μου που έχει πέσει μέσα σε ένα βαθύ πηγάδι γεμάτο πράσινα γλιστερά βατράχιαααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  60. PWS EPESES MESA STO PHGADI?????????????

    FWNAKSE=DYNATAAAAAAAAAAAAAA=

    ARXAGELLE MIXAHL SWSE ME...+

    KAI THA BGEIS+

    KALO SOU KSHMERWMA SALO MOU+

    FILAKIA ANASTASIMA+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  61. PS

    BATRAXAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAKIA

    AFHSTE+ HSYXH TH SALO MAS!!

    KOUAKS KOUAKS.....FYYYYYYYYYYYYYGAME!!!+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  62. Λοιπόν, αγαπημενο μου,
    ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΟΛΑ ΓΛΙΣΤΕΡΑ ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΔΙ ΕΥΧΩΝ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΑΝΕΒΗΚΑ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ, ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΥ ΛΑΤΡΕΜΕΝΟΥ ΜΟΥ.

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  63. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    DOKSA TW THEW PANTWN ENEKEN!

    +EIDES O ARXAGGELOS MIXAHL MAZI ME TON AGIO APOSTOLO PRWTOKLHTO ANDREA
    DI'EYXWN TWN AGIWN PATERWN+MHTERWN HMWN,
    EISAI KALYTERA!+

    egw H ELAXISTH KAI ANAKSIA
    DEN EKANA TIPOTA,

    XAIROMAI OMWS POU EISAI KALYTERA!

    {E PSIT, 12.54MM EDW MESA DEN EXOMEN KAMIA
    KYRIAKOULA KOULA!}
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!AGAPH+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  64. Μια ερώτηση: Γιατί εσείς γιορτάζετε τον Απόστολο Ανδρέα στις 13/12 και εμείς οι άλλοι ΕΔΩ στην Ελλάδα στις 30/11;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  65. Απάντηση στην ερώτηση:΄

    "Μια ερώτηση: Γιατί εσείς γιορτάζετε τον Απόστολο Ανδρέα στις 13/12 και εμείς οι άλλοι ΕΔΩ στην Ελλάδα στις 30/11;"
    ...........................
    Διότι εγώ προσωπικά, ακολουθώ το πάτριο εορτολόγιο που ίσχυε σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο μέχρι το 1924, οπότε και το άλλαξαν με τη βία, στην Ελλάδα και καθιέρωσαν οι επίσκοποι με το "έτσι θέλω

    (ΔΙΩΚΟΝΤΑΣ ΜΕΧΡΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΝΙΩΣΑΝ ΟΤΙ ΠΑΝΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΡΑΓΚΕΨΟΥΝΕ, ΟΠΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΟΦΑ ΕΛΕΓΑΝ ΚΑΙ ΑΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ, ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ)
    το νέο, τάχαμ για μεγαλύτερη αστρονομική ακρίβεια, αλλά στην πραγματικότητα με δόλιους και ύπουλους σκοπούς ΕΝΩΣΗΣ με τον ΑΡΧΙΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ πάπα...
    ΗΤΑΝ Η ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΕΙΝΗ, ΜΙΑ ΠΡΟΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΗΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ...

    Οταν λοιπόν είναι 13/12 με το νέο η Γρηγοριανό ημερολόγιο, η Εκκλησία έχει 30/11 με το πάτριο ή Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο καθαγιάστηκε ΑΠΑΞ από την πρώτη Αγία και Μεγάλη Οικουμενική Σύνοδο, χάριν της εορτολογικής ενότητος ΟΛΩΝ των Ορθοδόξων.

    Δεν μας ενδιαφέρει η αστρονομική πιστότητα, διότι κανένα από τα δυο ημερολόγια δεν είναι άψογο αστρονομικά.

    Μας ενδιαφέρει η ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

    Το Αγιο Ορος τηρώντας την αρχαία τάξη που ίσχυε ως το 1924, εορτάζει όλες τις εορτές με το πάτριο, το ίδιο γίνεται και με την Εκκλησία των Ιεροσολύμων, της Ρωσίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας εν μέρει...
    Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, μπορείτε να το ψάξετε,ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, αλλού.

    Το παρόν ιστολόγιο, δεν ασχολείται με το ζήτημα, ακροθιγώς το ανέφερα μια και ρωτήσατε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  66. Ναι αλλά το Άγιον Όρος μνημονεύει τον Πατριάρχη. Εσείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  67. Εμείς ΔΕΝ μνημονεύουμε εκκλησιαστικό ηγέτη, όποιος ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ,
    ΠΟΥ ΛΑΒΑΙΝΕΙ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ ΜΑ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΑ, ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

    Είπαμε, όμως, ότι εδώ δεν θα λύσουμε, αυτό το ζήτημα.
    Θα σας παρακαλούσα να ψάξετε τις περισσότερες πληροφορίες σε άλλες σελίδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  68. Ο.Κ. συγχωρέστε με. Επειδή το διάβασα σας ρώτησα. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Λες και όλοι οι Νεο-ημεροληγήτες είναι σωσμένοι; Δεν νομίζω.
    Το ιστολόγιό σας μου αρέσει και θα συνεχίσω να το επισκέπτομαι. Έχω σχολιάσει και κείμενά σας και θα συνεχίσω να το κάνω. Συγγνώμη για την αναστάτωση αν σας προκάλεσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  69. Ευχαριστώ για την καλή διάθεση.
    Εμείς παραλάβαμε την εμμονή στα κελεύσματα των Αγίων Πατέρων και Ομολογητών της Πίστεως, όσο και αν κοστίσει.
    Τώρα το ποιος θα σωθεί και το ποιος δε θα σωθεί, είναι του Κριτή Κυρίου Ιησού, απόφαση και όχι απόφαση ανθρώπων.
    Ευχαριστώ για τα φιλόφρονα σχόλια επίσης...
    Κάθε φορά που ανεβάζω μια ανάρτηση, σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι και η τελευταία.
    Ο Κύριος γνωρίζει ποια θα είναι η τελευταία, πράγματι...
    Να εύχεσθε να αποκτήσουμε όλοι ΜΕΤΑΝΟΙΑ διότι ακόμη βρισκόμαστε ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΤΗΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  70. saloooooooooooooooooooooooo
    koukou!!!
    eipa stin gerontissa -ok+
    tha eyxete!!!#
    twra gyrisa....filakia...............
    kalinyxta...............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  71. Να είσαι καλά Αγἀπη μου...
    Αργώ και γω να κοιμηθώ απόψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή