Με το ζουρλό κουβέντιαζε...

Με το ζουρλό κουβέντιαζε, 
μα κράτα και λιθάρι. 

Λαϊκή Παροιμία

Ο καλόγερος Μωυσής που είχε πάρει το όνομά του ποοολύ στα σοβαρά..

Ο καλόγερος Μωυσής πάντα με κάμερα
- προέκταση του χεριού του.

Σε κάθε ακολουθία θνητούς απαθανάτιζε.

Με φλας.

-Προσευχή; 

-Ποιος μπορεί να γνωρίζει; 

Φωτογραφίζοντας, η καρδιά του αναγάλλιαζε: 

-Στο Σινά βρίσκομαι, στο Σινά!

-           Ευανθία η Σαλογραία

e

Ο λόγος του Θεού είναι αυτός που διευθετεί το είναι των όντων...

 

Γράφει η Ελένη Ραβάνη

με αφορμή τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή

[... Ο λόγος του θεού προσλαμβάνεται

 από τον νήπιο άνθρωπο

ως  πληροφοριακός - επαγωγικός

και όχι ως λόγος υπαρξιακής αναγκαιότητας.

Όμως, ο λόγος του θεού

είναι αυτός που διευθευτεί το είναι των όντων

και η προσφυγή σ' αυτόν

είναι η πηγή της γνώσης των όντων

και των σχέσεων που διέπουν την ύπαρξη...]

( Για ολόκληρο  το κείμενο

 βλέπε την πηγή: Ελένη Ραβάνη-paracosmos )

...το άνθος της μηλιάς...

τ
Κύριε...είσαι το άνθος τη μηλιάς που σαν άσπρο φως επουράνιο
πέφτει στον ώμο μου...

Νικηφόρος Βρεττάκος

Πατώντας σε μια μουσική σκαλωσιά...

.....σχεδιάζεις βουνά στον ορίζοντα, στα βάθη μου ήλιους.

Νικηφόρος Βρεττάκος 

Φώτης

Ούτε οι άγγελοι ξέρουν...

- Πουλούσαν κάποτε σε σκλαβοπάζαρο δύο παιδιά. 

Το ένα το πήρε κάποιος που διηύθυνε οίκο ανοχής 

και το μεγάλωσε έτσι που το παιδί 

δεν έμαθε ποτέ αν υπάρχουν μοναστήρια. 

Το δεύτερο παιδί το εξαγόρασε ο Hγούμενος ενός Mοναστηριού. 

Αυτό το παιδί μεγάλωσε έτσι

που ποτέ του δεν έμαθε αν υπάρχουν οίκοι ανοχής. 

Πείτε μου τώρα, που θα πάνε αυτά τα παιδιά μετά θάνατον;

-Δεν ξέρουμε, απαντήσαμε.

-Ούτε οι άγγελοι ξέρουν, πως θα κρίνει ο Θεός τον άνθρωπο.

(από το βιβλίο της Νάνα Μερκβιλάτζε:
 ''Ο Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής'').

πηγή