O Καθηγητής του Στάνφορντ Γιάννης Ιωαννίδης σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με το δημοσιογράφο(γεράκι, οξυπτέριον σκέτο!)Γιώργο Σαχίνη

Στις " Αντιθέσεις" ο Γιάννης Ιωαννίδης, Καθηγητής Παθολογίας, Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων, και Στατιστικής, και Διευθυντής του Κέντρου Καινοτομίας Μετα-Έρευνας (METRICS) στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ, σε μια συζήτηση για την Επιστήμη, τον Άνθρωπο, τα Γράμματα και τις Τέχνες και την Φιλοσοφική του προσέγγιση για την ζωή και τις ανθρώπινες κοινωνίες .

Ο Γιάννης Ιωαννίδης μιλάει για τις μεροληψίες και τα σφάλματα στην έρευνα και στην επιστήμη -Την επιστημονική βιβλιογραφία και την αξιοπιστία της κάτω από συνθήκες ακραίας εμπορευματοποίησης, νέων ισχυρών συγκρουόμενων συμφερόντων και ενός νέου κύματος αυταρχισμού και σπείρας θανάτου των δημοκρατικών κοινωνιών -Η εξέλιξη της φύσης των δεδομένων και της επιστήμης στα χρόνια των νέων μορφών τεχνητής νοημοσύνης -Η ωφέλιμη αλλά και επικίνδυνη σχέση επιστήμης και κοινωνίας: ενημέρωση, πληροφορία και παραπληροφόρηση 

 -Τα μεγάλα προβλήματα υγείας και οι προκλήσεις σε εποχή ακραίων αντιθέσεων: πανδημία παχυσαρκίας και πανδημία πείνας, ένδεια/κατάρρευση υπηρεσιών υγείας και οικονομική τοξικότητα των υπηρεσιών υγείας, εξατομικευμένη ιατρική και πληθυσμιακή κοινωνική φροντίδα - Μια συνοπτική κριτική αποτίμηση για το τι διδάχτηκε η επιστήμη, η τεκμηριωμένη δημόσια υγεία, και η κοινωνία από την πανδημία 

 Κι ακόμη , ο Γιάννης Ιωαννίδης ως επιστήμονας που φιλοσοφεί μέσα από την συγγραφή και την μουσική :-" Σημείωμα ιστορικού προς τον εαυτό του.- Η Περιπλάνηση του Κοριολανού" και το ανατρεπτικό " Καλύτερα να είσαι ευθυγραμμισμένος με τους βέβαιους νικητές" μαζί με την μουσική σύνθεση του Miran Tsalikian, πάνω στο συγγραφικό του έργο . "ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ" με τον Γιώργο Σαχίνη 📺 Στην ΚΡΗΤΗ

............................................................................................................................................................

............................................................................................................................................................

Δίσκος: 18 tribute στο Γιάννη Μαρκόπουλο Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Στίχοι: Γιάννης Μαρκόπουλος Copyright: 2000 Δισκογραφική εταιρία: Mercury Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά, γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά. Κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της, θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί, τα νιάτα χάνονται στα βρώμικα σοκάκια, για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη Λένγκω, πάψε να με κυβερνάς, Λένγκω, πάψε να με τυραννάς. Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου, με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς, χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς. Ρε μπάρμπα κάτσε να μας πεις μιά ιστορία, πως ήταν τότες η μανούλα μας παλιά, έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία ή σας νανούριζε με χάδια και φιλιά. Λένγκω μου σπαράζεις την καρδιά, Λένγκω μου πληγώνεις τη χαρά. Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι, τη κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ, η μητέρα είπε, ήταν ένα κοριτσάκι, που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαχτσέ. Τ΄άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι, μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει, εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή. Λένγκω μου΄χεις φάει τη ψυχή, Λένγκω φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί. Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα, ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές, το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα κι απ΄τα κουρέλια φαινότανε οι πληγές. Κι αν μας χτυπάει με μανία και φωνάζει, τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά, το όνειρο που φεύγει τη τρομάζει να αναζητάει μιά χαμένη ελευτεριά. Λένγκω μάνα στο καμίνι της φωτιάς, Λένγκω μάνα πες μας πάλι τι ζητάς.

Ο Δρ. Ιωάννης Ιωαννίδης "ΔΕΝ βοηθάει ο πανικός"

Επαρχιώτικος Διεθνισμός-αλλιώς Τσιόδρας η ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ;

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κάποιοι άλλοι επιστήμονες με πολύ μεγαλύτερο επιστημονικό κύρος, με πολύ μεγαλύτερη αποδοχή στην διεθνή βιβλιογραφία, διαφωνούν με την αντίληψη του κ. Τσιόδρα για την κατάσταση, διαφωνούν για τα μέτρα που χρειάζονταν και χρειάζονται και τέλος εκτιμούν τελείως διαφορετικά την όλη υπόθεση του κορωνοϊού.
Κακά τα ψέμματα.... Η επίκληση στην επιστημονική αυθεντία και μάλιστα την διεθνή είναι ένα ισχυρό όπλο προπαγάνδας στον νεωτερικό κόσμο. Στην χώρα μας δε ακόμη ισχυρότερο από ό,τι στις περισσότερες άλλες χώρες της Ευρώπης. Αυτό έχει να κάνει με τις καταβολές του ελληνικού πνεύματος και την έμφυτη συμπάθεια του Έλληνα για την γνώση. Όποιος, λοιπόν, είναι καθηγητής πανεπιστημίου στην Ελλάδα έχει ένα κύρος αδιαμφισβήτητο. Και, όταν, όπως ο κ. Τσιόδρας βγαίνει να μιλήσει για κάτι τόσο σοβαρό, όσο είναι ο εγκλεισμός και το σταμάτημα της οικονομίας λόγω κορωνοϊού, αυτό το κύρος είναι απαραίτητο.

Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κάποιοι άλλοι επιστήμονες με πολύ μεγαλύτερο επιστημονικό κύρος, με πολύ μεγαλύτερη αποδοχή στην διεθνή βιβλιογραφία (αυτό είναι ίσως το πιο αντικειμενικό κριτήριο για το επίπεδο ενός επιστήμονα, δηλαδή πόσοι άλλοι επιστήμονες στον τομέα του παραπέμπουν σε αυτόν, χρησιμοποιούν τις δημοσιεύσεις του στις δικές τους δημοσιεύσεις) διαφωνούν με την αντίληψη του κ. Τσιόδρα για την κατάσταση, διαφωνούν για τα μέτρα που χρειάζονταν και χρειάζονται και τέλος εκτιμούν τελείως διαφορετικά την όλη υπόθεση του κορωνοϊού. 

Τότε τι βλέπουμε; Βλέπουμε μια ενορχηστρωμένη επίθεση από τα ανθελληνικά ΜΜΕ στον διεθνώς καταξιωμένο επιστήμονα, ώστε να πληγεί το κύρος του στους πολλούς, που δεν γνωρίζουν και ούτε μπορούν να κρίνουν ή έστω υποψιάζονται τι σημαίνει να έχει κανείς κάποιες εκατοντάδες ή και χιλιάδες ετεροαναφορές περισσότερες από κάποιον άλλον. Το άσπρο γίνεται μαύρο από τα ΜΜΕ και ο καθηγητής του ΕΚΠΑ γίνεται ο παντογνώστης, ενώ εκείνος με την διεθνή καταξίωση είναι ο ανίδεος, ο συνωμοσιολόγος και ο επικίνδυνος.

Και μην νομίζετε ότι αυτό ισχύει μόνο στον χώρο της ιατρικής.... Σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους συμβαίνει... Επιστήμονες με μηδενικές αναφορές στο έργο τους στην διεθνή βιβλιογραφία γίνονται καθηγητές πρώτης βαθμίδας στα ελληνικά ΑΕΙ, ενώ άλλοι με εκατοντάδες ή χιλιάδες τέτοιος αναφορές αποκλείονται συστηματικά από τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα οποία προτιμούν στην θέση τους συνήθως επιστημονικά ανύπαρκτους... Και γιατί γίνεται αυτό; Μα γιατί είπαμε η θέση του καθηγητή ΑΕΙ έχει κύρος.... Κύρος απαραίτητο για την επικράτηση της ανθελληνικής προπαγάνδας κάθε είδους...

Για παράδειγμα ένας καταξιωμένος στην διεθνή βιβλιογραφία ιστορικός, που δεν γράφει όμως διεθνιστικά παραμύθια, είναι διττώς επικίνδυνος....Πρώτα γιατί είναι καταξιωμένος και άρα είναι πολύ δυσκολότερο να πειθαρχεί προς τας υποδείξεις και δεύτερον γιατί δεν γράφει ό,τι θέλει η παγκοσμιοποιητική ελίτ, αλλά αυτά που προκύπτουν από τις ιστορικές πηγές. 

Κατά τον ίδιο τρόπο και ο κ. Τσιόδρας επελέγη για αυτήν την κρίσιμη θέση, επειδή και συμμορφούμενος προς τας υποδείξεις φαίνεται και το γενικό κλείσιμο της χώρας βρήκε ως λύση (ίσως αυτό πράγματι να ήταν το καλύτερο που μπορούσε να σκεφθεί ο άνθρωπος, δεν είναι υποχρεωτικό να υπάρχει κάποιος δόλος σε αυτό).

Οι επιστήμονες υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης οποιασδήποτε ειδικότητας και αν είναι, έχουν επίσης ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό... τον επαρχιώτικο διεθνισμό... όσο λιγότερο γνωστοί είναι στην διεθνή βιβλιογραφία, τόσο περισσότερο την επικαλούνται... και από αυτήν βέβαια μνημονεύουν μόνο τις απόψεις όσων επιστημόνων υποστηρίζουν τις ντιρεκτίβες του Γκαίητς, του Σόρος και των υπολοίπων παγκοσμιοποιητών που πληρώνουν καλά για να κάνουν τον κόσμο ολόκληρο περιουσιακό τους στοιχείο (όπως ο κ. Τσιόδρας, ο οποίος ως εκπρόσωπος τύπου των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ έσπευσε την ημέρα που ο Τράμπ μίλησε για κατασκευασμένο ιό, να χαρακτηρίσει αυτήν την άποψη συνωμοσιολογία....τι κι αν το ίδιο με τον Τράμπ υποστηρίζουν καταξιωμένοι επιστήμονες σε ολόκληρο τον κόσμο με σπουδαιότερο ίσως τον Γάλλο που ανακάλυψε τον ιό του Έιτζ). 

Από την άλλη μεριά καταξιωμένοι διεθνώς επιστήμονες, όπως ο Ιωαννίδης στην ιατρική ή ο Βρυώνης στην ιστορία δεν έχουν το άγχος να επικαλούνται συνεχώς στις τοποθετήσεις τους την διεθνή βιβλιογραφία.... τους επικαλείται αυτή....Ακόμη περισσότερο, όμως, καταλήγουν σε συμπεράσματα στα οποία οι επιστημονικές μέθοδοι, που χρησιμοποιούν, τους οδηγούν.... και όχι τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου ολιγάρχη.
πηγή:  pentapostagma.gr

.............................................................

.............................................................