Η παράξενη παρουσία
Σα να σ' έπλασε ο Θεός με αμεταχείριστο χώμα,
φως και νερό, είσαι ωραία
παράξενα.
Τα χέρια σου μοιάζουν
σαν ένας λαός συναγμένος που σκέφτεται
πάνω στο στήθος σου. Μια κολόνα ο λαιμός σου
που στηρίζει ένα αέτωμα. Μια κατασκήνωση
ειρήνης το γέλιο σου. Στ' ορθό μέτωπό σου,
προσγειώνεται ο ήλιος παράξενα.
Είναι τα μαλλιά σου
Μια ημερωμένη καταιγίδα.
Και τα μάτια σου είναι
η σοφία της σιωπής, η αρμονία της θύελλας,
το «αγαπάτε αλλήλους».
Από τη συλλογή Το βάθος του κόσμου (1961)
...........................................................................................
..........................................................................................
Αξέχαστη, γλυκύτατη αδερφή μας, Φωτεινή..
Σε ευχαριστούμε που έζησες ανάμεσα μας,
σαν αμάραντο, ευωδιαστό ρόδο
εν Κυρίω, αφιλοκερδούς, ανιδιοτελούς,
ΣταυροΑναστάσιμης, θυσιαστικής,
πλην,
πάντα χαρούμενης, αγάπης.
Καλή Αντάμωση
στο Φως της Βασιλείας Του!
-ΑΛΗΘΩΣ θα αναστήσει και σένα κι' εμας,
εν τη Εσχάτη Ημέρα, Ο ΚΥΡΙΟΣ !
Ευανθία η Σαλογραία της Πάτρας
.............................................................................................
..............................................................................................