Με αφορμή τους εορτασμούς περί έρωτα και Βαλεντίνους ....ας θυμηθούμε και την ΕΓΚΥΟ Μάρτυρα Αγία Φηλικιτάτη...που τιμήσαμε ΣΗΜΕΡΑ με το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο...

 

Για να διαβάσεις τα σχετικά  με τον έρωτα της Αγίας Ξένης, της Δια Χριστόν Σαλής  και για τον θείο έρωτα της  Μάρτυρος Φηλικιτάτης, ( η οποία είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ από την Φηλικιτάτη, την μητέρα επτά τέκνων),  πάτησε ΕΔΩ.

........................................................................................................................................

........................................................................................................................................

Σήμερα, λοιπόν,  1/14 Φεβρουαρίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία- με το Πάτριο Εκκλησιαστικό  Εορτολόγιο- τιμώνται  οι  Αγιες Μάρτυρες:

Αγία  Περπέτουα, Σάτυρος,  οι   Ρευκάτος και  Φηλικιτάτη.

Οι Ρευκάτος και Φηλικιτάτη ήσαν νεαροί σύζυγοι, σύνδουλοι, πρόσφατοι κατηχούμενοι, συμμάρτυρες της αγίας Περπέτουας.

Γράφεται  για τη Φηλικιτάτη:

"Τη Φηλικιτάτη η Χάρις του Θεού, τοιαύτη εδόθη.
Εκείνη γάρ  συλληφθείσα,
οκτώ  μηνών έχουσα γαστέρα,
πάνυ ωδύρετο (στενοχωριόταν πολύ και έκλαιγε)
(διότι ουκ έξεστιν εγκύμονα θηριομαχείν ή τιμωρείσθαι)

-διότι δεν επιτρέπεται να θηριομαχεί έγκυος 
ή να υποβάλλεται σε βασανιστήρια, 
για να μη πεθάνει αβάπτιστο το βρέφος το εν τη κοιλία της,
 όπως εξηγεί το κείμενο παρακάτω-

μήπως ύστερον
μετά άλλων ανοσίων
εκχυθή το αίμα αυτής, το αθώον.

Αλλά και οι συμμάρτυρες αυτής
περίλυποι ήσαν σφόδρα,

ούτω καλήν συνεργόν
και ωσεί συνοδοιπόρον
εν οδώ της αυτής ελπίδος
μη θέλοντες καταλείπειν.

Προ τρίτης ουν μέρας του πάθους αυτών
κοινώ στεναγμώ ενωθέντες
προσευχήν προς τον Κύριον, εποιήσαντο.

(έκαναν λοιπόν οι συμμάρτυρες
τρεις μέρες πριν το μαρτύριο της Φηλικιτάτης,
 θερμή προσευχή )

Και ευθύς μετά την προσευχήν
ωδίνες αυτήν συνέσχον
κατά την του ογδόου μηνός φύσιν
χαλεπαί.
(την έπιασαν τη Φηλικιτάτη, μετά την  προσευχή,
δυνατοί  πόνοι  γέννας,
ενώ βρισκόταν στον όγδοο μήνα της κύησης του εμβρύου)

Και κατά τον τοκετόν
καμούσα
ήλγει(και υπέφερε κατά τη διάρκεια του τοκετού από τους μεγάλους  πόνους)
Εφη (είπε)
δε τις (κάποιος)
των παρατηρούντων υπηρετών.

"Εί νυν, ούτως αλγείς,(Εάν τώρα πονάς τόσο πολύ)
τι έχεις ποιήσαι(τι θα κάνεις)
βληθείσα προς θηρία (όταν θα πεταχτείς στα θηρία)
ων κατεφρόνησας (τα οποία τα περιφρόνησες- δεν τα φοβήθηκες)
ότε ου ηθέλησας
θύειν;(όταν δε θέλησες να θυσιάσεις στα είδωλα;)

Κακείνη, απεκρίθη.

"Νυν (τώρα) εγώ πάσχω, ό πάσχω(εγώ υποφέρω, αυτό που υποφέρω,  από τους πόνους της γέννας)
Εκεί δε(στον τόπο του μαρτυρίου με τις άγριες αγελάδες που τις ξέσκισαν)

Άλλος έσται(θα είναι ) ο πάσχων υπέρ εμού,
διότι εγώ πάσχω, υπέρ Αυτού".

Έτεκε δε κοράσιον (γέννησε δε κοριτσάκι)
ό μια των αδελφών συλλαβούσα
εις θυγατέρα ανέθρεψεν αυτή....

Χαίρουσα(η Φηλικιτάτη) επί τη  του τοκετού υγεία
ίνα θηριομαχήση

από αίματος
είς αίμα,

από μαίας
προς μονομαχίαν

μέλλουσα λούσασθαι
μετά τον τοκετόν

βαπτισμώ δευτέρω
τουτέστιν

τω ιδίω αίματι..."

(  Τα μαρτύρια των αρχαίων χριστιανών...Θουβρίτανα Αφρικής +202)

Ευανθία η Σαλογραία

Μιά άλλη ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΜΑΝΑ, ΌΧΙ μόνο ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΟΤΑΝ για τη ΖΩΗ και την ΥΓΕΙΑ των ΠΑΙΔΙΩΝ της, η ...κακούργα αλλά και τα ΠΡΟΕΤΡΕΠΕ να...(...τη αυτή ημέρα 25ης Ιανουαρίου ( με το Πάτριο Εορτολόγιο), η Αγία Μάρτυς Φηλικιτάτη με τους επτά Αγίους Μάρτυρες υιούς της)..

 

 

Σημείωση: Αυτή η ΣΗΜΕΡΙΝΗ μάρτυς Φηλικιτάτη 

τυγχάνει ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ πρόσωπο  

από εκείνην την δούλη Φηλικιτάτη,  

που μαρτύρησε  με την αρχόντισσα  Αγία Περπέτουα...

Τη χαριτωμένη ζωγραφιά με τα πετούμενα,  την αλίευσα απ' το διαδίκτυο. 

.........................................................................................................

............................................................................................................

Ως  χριστιανή η Φηλικιτάτη  καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τα επτά παιδιά της, το 164, όταν βασίλευε ο αυτοκράτορας Αντωνίνος . 

Ικέτευε το Θεό για τούτο μόνον : να μην πεθάνει εκείνη πριν από τους γιους της, για να μπορεί να τους ενθαρρύνει στη διάρκεια των βασανιστηρίων πριν το θάνατό τους, ώστε να μην τυχόν λιγοψυχήσει κανείς και αρνηθεί το Χριστό.

Πράγματι η δέησή τους εισακούστηκε, σύμφωνα με την Πρόνοια του Θεού. 

Με χαρά λοιπόν, η ανδρεία αυτή μητέρα  συνόδεψε έναν-έναν τους γιους της στην πορεία  τους προς τον θάνατο και ήταν αυτόπτης μάρτυς στην εκτέλεσή τους. 

Ύστερ και η ίδια, αναπέμποντας ευχαριστίες στο Θεό, 

έλαβε το Στεφάνι του Μαρτυρικού θανάτου . 

Η ιδια και οι γιοι της μαρτύρησαν στη Ρώμη όπου βρίσκονται σήμερα τα λείψανά τους.

........................................................................................

.........................................................................................

Υμνος στην Αγία Φηλικιτάτη

Η Φηλικιτάτη προσευχόταν στο Θεό:

"Έχω ένα στέμμα από επτά μαργαριτάρια.

Επιθυμώ να τα τυλίξω μέσα στο βαθυκόκκινο, 

και έτσι πορφυρόχροα  να τα παρουσιάσω σ΄Εσένα.

Κύριε, αγαπημένε, δέξου αυτά τα δώρα!"

Επτά γιους, επτά μαργαριτάρια

και το βαθυκόκκινο, το αίμα των Μαρτύρων.

Η προσευχή της μητέρας ανέβαινε, 

ως θυμίαμα έφτασε ενώπιον του Θεού.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας  καταδίκασε τους γιους της

σε βασανιστήρια και σε θάνατο φρικτό.

Η μητέρα έχαιρε-οι πάντες εξεπλάγησαν.

Η Φηλικιτάτη ενθάρρυνε τους γιους της

"γι αυτό σας γέννησα παιδιά μου

γι αυτό σας ανέθρεψα , 

για να σας προσφέρω  αντίδωρο στο Θεό,

καθώς ο Θεός, δώρο σας προσφερε σε μένα".

Αφού αυτά ειπώθηκαν, ο εκτελεστής έσπευσε επί το έργον:

ο πρώτος γιος έπεσε , η μητέρα έβαλε μια μετάνοια

ο δεύτερος έπεσε, η μητέρα έβαλε δύο μετάνοιες

ο τρίτος έπεσε, η μητέρα έβαλε τρεις μετάνοιες 

με τον τέταρτο νεκρό, η μητέρα έβαλε τεσσερις  μετάνοιες

ο πέμπτος έπεσε , πέντε μετάνοιες η μητέρα

ο έκτος έπεσε, έξι μετάνοιες η μητέρα

ο έβδομος  έπεσε, επτά μετάνοιες η μητέρα.

Η μητέρα έκλινε γόνυ και ευχαρίστησε τον Κύριο.

Την όγδοη φορά , μετάνοια έβαλε για τον εαυτόν της, 

κι ακούμπησε το κεφάλι της,  επάνω στην πέτρα, 

κάτω από το σπαθί το ανέπαυσε.

Το σπαθί έλαμψε, το κεφάλι αποκόπηκε-

η μητέρα φίλησε τα παιδιά της στον Παράδεισο.

(Από το 12τομο έργο με τίτλο "Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ της ΟΧΡΙΔΟΣ" , 

εκδόσεις ΑΘΩΣ

του Αγιώτατου Σέρβου Επισκόπου Νικολάου  Βελιμίροβιτς, 

σε μετάφραση, επιμέλεια κειμένου

Χαράς Λιαναντωνάκη 

και σχέδια Χριστίνας Δουληγέρη-Παπαθέου

τόμος Ιανουαρίου, σελίδες 231-233) 

........................................................................

........................................................................

Τη αυτή ημέρα 25 Ιανουαρίου  με το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο

εορτάζει και ο Όσιος Ασκητής Μάρης .

Δια πρεσβειών του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου  

και Πάντων των Αγίων, Σώσον ημάς, από πάντα Επάρατον Κορονοϊόν,

 Φιλάνθρωπε Κύριε.... 

Ευανθία η Σαλογραία

 

Ο Μοναδικός Έρωτας της Αγίας Ξένης της Ρωσίδας και ο θείος Έρωτας Αγίας Μάρτυρος Φηλικιτάτης σήμερα 1/14 Φεβρουαρίου 2020, με το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, στα Ιεροσόλυμα στη Σερβία, στη Ρωσία κ.α.

(Επανάληψη  το:  ο μοναδικός άγιος έρωτας της Μακαρίας Ξένης   )


Μπαίνοντας χτες στο ωραίο ιστολόγιο του Προσκυνητή, αλίευσα αυτή τη φωτογραφία του αγάλματος μια Ρωσίδας αγίας που έζησε και πέθανε στις αρχές του 19 αιώνα, στην Αγία Πετρούπολη.

Πρόκειται για την Ξένη Γρηγκόριεβνα, γυναίκα του συνταγματάρχη και πρωτοψάλτη στην τσαρική αυλή, Αντρέα Φεοντόροβιτς Πετρώφ.

Το αγαλματάκι -δεν ξέρω ποιος λαικός τεχνίτης το έκανε- σίγουρα δεν αποδίδει τίποτα από την εσωτερική αίγλη και ωραιότητα που κοσμούσε την ψυχή αυτής της Οσίας Μητέρας.

Γιατί θυμήθηκα σήμερα την υπέροχη αυτή γυναίκα;

Να σου πώ, αγαπημένο μου.

Τη θυμήθηκα διότι λυπάμαι τα κακόμοιρα τα καημένα παιδάκια που βομβαρδίζονται με αηδίες περί έρωτος και περί της ημέρας του έρωτος, προκειμένου οι ευφυείς έμποροι, να βελτιώνουν τα οικονομικά τους.

Σε αυτά τα χάλια, μας έχουνε καταντήσει οι δαιμόνοι.

Μάλιστα. Ημέρα του έρωτος σου λέει.

Και ακριβώς έτσι την έχουμε καταντήσει την υπόθεση:
Να βαστάει ο έρωτας μια μέρα το πολύ όλο κι όλο...

-Μ'αγαπάς;ρωτάει η χαζή παιδούλα, που γουστάρει παραμύθι κάτω από την ανθισμένη λεμονιά.
-Για πάντα θα σ'αγαπώ, της απαντάει ο ξύπνιος νεαρός.

Και όταν λέει για πάντα, εννοεί το πολύ ένα εικοσιτετράωρο!

-Μικρός χρόνος σου φαίνεται εσένα το εικοσιτετράωρο;

-Για τη μύγα που όλη της η ζωή, κρατάει 24 ώρες, πραγματικά, είναι χρόνος τεράστιος!

Ένα 24ωρο νταβαντούρι έχει καταντήσει η ερωτική σχέση των ανθρώπων.
Ένα κάτι σαν ταχυφαγείο, ένα κάτι σαν ...ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώστε!

Η απόλυτη απαξίωση δηλαδή.
Γι αυτό και λένε τα έρμα τα αγόρια:

-Αποκλείεται να παντρευτώ!

-Γιατί να παντρευτώ;

-Για να έχει τους μύριους γκόμενους μόλις σε κάτι της χαλάσω τη χάρη;

Και λένε τα πρακτικά τα κορίτσια:

-Γιατί να πάρω φτωχό και καλό παλικάρι;
Ας πάρω πλούσιο έστω και γερασμένο... παλικάρι, τουλάχιστον μόλις μου περάσει ο έρωτας να μου μείνουνε τα λεφτά, να περνάω με άνεση τη ζωή μου!

Αυτό είναι, το σημερινό σκηνικό, ευλαβικέ μου αναγνώστη.
Τα βλέπεις εσύ, τα βλέπω και γω η γραία και μας σηκώνεται η τρίχα κάγκελο!

Και ξαφνικά, μπαίνω στο μπλογκάκι του Προσκυνητή και βλέπω αναφορά σε αυτή την άγνωστη σε πολλούς, σπουδαία γυναίκα, την Ξένη.

Τη γυναίκα του συνταγματάρχη.

Που παντρεύτηκε νέα και όμορφη.

Που είχε την αγάπη του άντρα της, την τιμή των συμπολιτών της και την οικονομική της την άνεση. Δεν πρόλαβε να κάνει παιδιά.Και ενώ ήταν ακόμα φρεσκοπαντρεμένη μες στη χαρά τη μεγάλη, ξαφνικά, εκεί επάνω σε ένα φαγοπότι το έπαθε το έμφραγμα ο συνταγματάρχης.

Και άφησε την Ξένη, 26 ετών χήρα να θρηνεί και να κόοοπτεται!

Και μετά το θρήνο -τρελάθηκε από τον πόνο... είπαν οι γνωστοί και οι φίλοι, όταν μοίρασε όλη της την περιουσία στους φτωχούς,και το σπίτι της το δώρισε στην καλύτερή της φίλη-φορώντας τη στρατιωτική στολή του άντρα της, έμεινε από επιλογή της άστεγη και πάμφτωχη, στους δρομους της Αγίας Ρωσίας, στους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης, επί 45 συναπτά έτη, αγωνιζόμενη-κατ'επίφασιν τρελή, με τα μυαλά τετρακόσια όπως απεφάνθη η επιτροπή που τότε την έλεγξε- με αδιάλειπτη προσευχή και νηστεία και αγρυπνία, υπέρ της ψυχής εκείνου που αγάπησε- υπέρ των ψυχών, όλων των θλιβομένων και καταπονουμένων ανθρώπων.

Στην αρχή, οι συγκαιρινοί της, την έβριζαν, την κορόιδευαν, την πετροβολούσαν...εκείνη επέμενε στο δρόμο της μοναξιάς της ολοκληρωτικής ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, για χάρη εκείνου που αγάπησε.

Και ο Θεός τη δόξασε για την άκρα ταπείνωσή της, για την άκρα αγάπη της...για το πένθος το κατά ΧΡιστόν το απαραμύθητο.

Και της δόθηκε, ΑγιοΠνευματικό χάρισμα προορατικό και χάρισμα ιαμάτων, ενώ ζούσε ακόμη.

Πέθανε ειρηνικά, καθώς προσευχόταν, στο νεκροταφείο που ήταν θαμμένος ο άντρας της.

Αυτή υπήρξε με δυο λόγια η Μακαρία Μητέρα Ξένη η δια ΧΡιστόν Σαλή, που η Ορθόδοξη Εκκλησία την εορτάζει μαζί με την αγία Ξένη την αρχαία, στις 24 Ιανουαρίου.
Και ερωτώ:

Ποια σημερινή κυρία από αυτές που ξεσαλώνουν στα μπουζούκια -για τον έρωτα του εικοσιτετράωρου- ακούγοντας νταλκαδιάρικα άσματα, μπορεί να συγκριθεί μαζί της;

Καμία!

Αυτός μόνος, ήταν έρωτας παιδιάαααα!
Αυτός!
Της Μακαρίας Άγίας ΞΈΝΗς.

Ας έχουμε τις πρεσβείες της.
Είθε να φωτιστούμε δια των ευλογημένων ευχών της.

Όλα τα άλλα και ο άγιος Βαλεντίνος σας, δεν είναι παρά χάντρες ψεύτικες, κατάλληλες μόνο για φτηνιάρικα πανηγύρια!

Ευανθία η Σαλογραία
...................................................................................
...................................................................................

Υ.Γ. Σήμερα, 1/14 Φεβρουαρίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία

- με το Πάτριο Εκκλησιαστικό  Εορτολόγιο-

 τιμώνται  οι  Αγιες Μάρτυρες:

Αγία  Περπέτουα, Σάτυρος...
 οι σύζυγοι  Ρευκάτος και  Φηλικιτάτη.

Οι Ρευκάτος και Φηλικιτάτη ήσαν νεαροί σύζυγοι, σύνδουλοι, πρόσφατοι κατηχούμενοι, συμμάρτυρες της αγίας Περπέτουας.

Γράφεται  για τη Φηλικιτάτη:

"Τη Φηλικιτάτη η Χάρις του Θεού, τοιαύτη εδόθη.

Εκείνη γάρ  συλληφθείσα,

οκτώ  μηνών έχουσα γαστέρα,

πάνυ ωδύρετο (στενοχωριόταν πολύ και έκλαιγε)

(διότι ουκ έξεστιν εγκύμονα θηριομαχείν ή τιμωρείσθαι)

-διότι δεν επιτρέπεται να θηριομαχεί έγκυος 

ή να υποβάλλεται σε βασανιστήρια, 

για να μη πεθάνει αβάπτιστο το βρέφος το εν τη κοιλία της,

 όπως εξηγεί το κείμενο παρακάτω-

μήπως ύστερον

μετά άλλων ανοσίων

εκχυθή το αίμα αυτής, το αθώον.

Αλλά και οι συμμάρτυρες αυτής

περίλυποι ήσαν σφόδρα,

ούτω καλήν συνεργόν

και ωσεί συνοδοιπόρον

εν οδώ της αυτής ελπίδος

μη θέλοντες καταλείπειν.

Προ τρίτης ουν μέρας του πάθους αυτών

κοινώ στεναγμώ ενωθέντες

προσευχήν προς τον Κύριον, εποιήσαντο.

(έκαναν λοιπόν οι συμμάρτυρες

τρεις μέρες πριν το μαρτύριο της Φηλικιτάτης,

 θερμή προσευχή )

Και ευθύς μετά την προσευχήν

ωδίνες αυτήν συνέσχον

κατά την του ογδόου μηνός φύσιν

χαλεπαί.

(την έπιασαν τη Φηλικιτάτη, μετά την  προσευχή,

δυνατοί  πόνοι  γέννας,

ενώ βρισκόταν στον όγδοο μήνα της κύησης του εμβρύου)

Και κατά τον τοκετόν

καμούσα

ήλγει(και υπέφερε κατά τη διάρκεια του τοκετού από τους μεγάλους  πόνους)

Εφη (είπε)

δε τις (κάποιος)

των παρατηρούντων υπηρετών.

"Εί νυν, ούτως αλγείς, (Εάν τώρα πονάς τόσο πολύ)

τι έχεις ποιήσαι (τι θα κάνεις)

βληθείσα προς θηρία (όταν θα πεταχτείς στα θηρία)

ων κατεφρόνησας (τα οποία τα περιφρόνησες- δεν τα φοβήθηκες)

ότε ου ηθέλησας

θύειν; (όταν δε θέλησες να θυσιάσεις στα είδωλα;)

Κακείνη, απεκρίθη.

"Νυν (τώρα) εγώ πάσχω, ό πάσχω (εγώ υποφέρω, αυτό που υποφέρω,  από τους πόνους της γέννας)

Εκεί δε(στον τόπο του μαρτυρίου 
με τις άγριες αγελάδες που τις ξέσκισαν)

Άλλος έσται(θα είναι ) ο πάσχων υπέρ εμού,

διότι εγώ πάσχω, υπέρ Αυτού".

Έτεκε δε κοράσιον (γέννησε δε κοριτσάκι)

ό  μια των αδελφών συλλαβούσα

εις θυγατέρα ανέθρεψεν αυτή....

Χαίρουσα(η Φηλικιτάτη) επί τη  του τοκετού υγεία

ίνα θηριομαχήση

από αίματος

είς αίμα,

από μαίας

προς μονομαχίαν

μέλλουσα λούσασθαι

μετά τον τοκετόν

βαπτισμώ δευτέρω

τουτέστιν

τω ιδίω αίματι..."

(  Τα μαρτύρια των αρχαίων χριστιανών...Θουβρίτανα Αφρικής +202)

.................................................................................................................

.................................................................................................................