Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

SULLY - Κλιντ Ίστγουντ-Τόμ Χανκς και μια παρ' ολίγον αεροπορική τραγωδία τον Ιανουάριο του 2009 στο Αμέρικα- Μια ταινία που αξίζει να δεις!



2 σχόλια:


  1. Αγαπητή Ευανθία, χαίρομαι που είδες την ταινία τελικά, καί δέν θεωρήθηκε χάσιμο χρόνου και χρημάτων.

    Οπωσδήποτε άριστη ταινία σε όλες τις αποχρώσεις, από όλες τις γωνίες,
    όμως αυτό πού πραγματικά με εντυπωσιάζει είναι η φυσιογνωμία του αληθινού πιλότου. Στη φωτογραφία είναι ίδιος ΓΟΧ με το μουστακάκι του...

    Το εντυπωσιακό γεγονός του συμβάντος είναι ότι
    όλη η αλληλουχία των γεγονότων του ατυχήματος ήταν ένα διαρκές θαύμα, σώθηκαν όλοι χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς γρατσουνιά.

    Μετά την βλάβη τών δύο κινητήρων, καί παρά το γεγονός ότι οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας τον συμβούλεψαν δύο διαφορετικούς εναλλακτικούς προορισμούς, εκείνος ακολούθησε την διαίσθησή του, φώτιση το ονομάζω εγώ, που τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν η μοναδική σωτήρια επιλογή.
    Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι, ουδέποτε υπήρξε παρόμοια επιλογή στο παρελθόν γιά άλλο αεροσκάφος.
    Το προσγείωσε στα παγωμένα νερά χωρίς τραυματισμό τών επιβαινόντων.
    Όλη η διαδικασία εγκατάλειψης έγινε γρήγορα και συντονισμένα.
    Οι διασωθέντες τον ονόμασαν Ήρωα όμως η επιτροπή τού Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας Μεταφορών προσπάθησε να τον κατηγορήσει γιά λανθασμένες αποφάσεις και επιλογές, προκειμένου να του καταλογίσει την ευθύνη της καταστροφής του αεροπλάνου, έτσι ώστε οι ασφαλιστικές να αποφύγουν τις αποζημιώσεις.

    Όμως τελικά όλες οι ψεύτικες μεθοδεύσεις της επιτροπής, καί των ασφαλιστικών εταιρειών κατέρρευσαν, καθώς ο Capt Sully παρουσιάστηκε στην δίκη, υπεραμύνθηκε της απόφασής του, ανακάλυψε τις απάτες, καί
    χωρίς την παρουσία δικηγόρου, τελικά αθωώθηκε πανηγυρικά!!!!

    Όλο το περιστατικό από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν μία διαρκείς παρουσία τού Θεού, ένα μοναδικό συνεχόμενο θαύμα.
    Όσα συνέβησαν σε πτυχές ανάλυσης, αποδείχτηκαν μοναδικά, εξαιρετικά, συντονισμένα, εμπνευσμένα.
    Όλα "μύριζαν" την ολοζώντανη παρουσία του Θεού, την σκέπη, την ευλογία. Όλος ο πειρασμός ήταν αχρέωστος ως προς τις ευθύνες του Capt Sully.

    Μπορεί στην ταινία να μην αποτυπώνεται φανερά η πνευματική υπόσταση τού πιλότου, όμως δύο λεπτομέρειες, δεικνύουν ότι ήταν άνθρωπος τής ταπεινής, ήσυχης, σοφής προσέγγισης των πραγμάτων. Αρνήθηκε, διαφώνησε δυναμικά, με την επιβράβευση της επιτροπής στο τέλος ως ο άνθρωπος τής καθολικής επιτυχίας.
    Υπεραμύνθηκε και υποστήριξε, ότι όλοι, --κατονομάζοντας συγκυβερνήτη, πλήρωμα, συνεργεία, επιβάτες, -- ήταν εκείνοι που ενωμένοι ο καθένας στο ρόλο του επέφεραν το άριστο αποτέλεσμα.

    Γνώμη μου είναι ότι ο Capt Sully γιά νά έχει τέτοια άριστα επιτυχή εκτέλεση του καθήκοντός του, σε όλη τη διάσταση όπως εξελίχθηκε, δεν θά μπορούσε να είναι, παρά ένας άνθρωπος της προσευχής, ιδιαίτερος, ταπεινός, ακέραιος...........
    ................ χωρίς χρωστούμενα σε ανθρώπους και Θεό.

    Άλλωστε όποιος δεί το προφίλ του, νομίζω ότι θα συμφωνήσει μαζί μου.
    Εκπληκτικό και μοναδικό το περιστατικό, μέ πολύ βαθιές προεκτάσεις και αναλύσεις, καθομολογεί, μαρτυρεί, επιβραβεύει, αναδεικνύει στο παγκόσμιο στερέωμα, μία εντελώς ξεχωριστή παρουσία της προσωπικότητας του Capt Sully Sullenberger.....

    Το μέγιστο μεγαλείο της Ζωής μας, σε ότι και αν καταπιανόμαστε, να μήν χρωστάμε σε Θεό και ανθρώπους κατά το διάβα μας, γιατί όλα τα ενοίκια του διαβόλου πληρώνονται ακριβά......καί σε αυτή τη ζωή καί στην άλλη ζωή....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρίνο μου
    σ' ευχαριστώ θερμά για το σχόλιο.
    Γέλασα με την ψυχολογική προβολή που έκανες γράφοντας τη φράση: " όμως αυτό πού πραγματικά με εντυπωσιάζει είναι η φυσιογνωμία του αληθινού πιλότου. Στη φωτογραφία είναι ίδιος ΓΟΧ με το μουστακάκι του..." χαχαχα!

    Ε όχι και ίδιος ΓΟΧ!
    ΜΗΝ τρελαθούμε, παραπολυσεβαστέ μου!
    ;-)
    Μου θύμισες τη φράση του ποιητή που λέει:
    " Αυτό που χαρακτηρίζω, με χαρακτηρίζει" Αληθεύει. Οι ψυχολόγοι, πάρτυ κάνουν όταν έχουν να χρησιμοποιήσουν προβολικά τέστς για διάγνωση διαταραχών προσωπικότητας...αλλά αυτό αποτελεί θέμα προσεχούς αναρτήσεως.
    ;-)
    Σωστά σημειώνεις τη σκληρή στάση της εταιρείας που προσπαθεί να ρίξει το φταίξιμο στον ΑΡΙΣΤΟ πιλότο. Συνηθισμένη κατάσταση: " Ας "φάμε" εμείς τον πιλότο, για να γλιτώσουμε τις αποζημιώσεις".

    Ελα μου ντε, που ο πιλότος ήταν και το πρώτο παιδί και κ(ου)τσούρες (σπίθες δηλαδή) πιτάγαν τα ματια τ'!
    ;-)
    Α! Τον λάτρεψα τον Τομ Χανκς σε αυτό το ρόλο! Έπαιζε μόνο με το βλέμμα. Μόνο εκεί, έδειχνε το βάθος της αγωνίας για τη διάσωση όλων. Και βέβαια τα πουλιά στους κινητήρες τροφοδοτούν το φόβο και τον τρόμο των πιλότων και της πολεμικής αεροπορίας καθόσουν γνωρίζω.

    Στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών αναφέρεται και ένας μουράτος Αμερικάνος καθηγητής, ο Ρόμπερτ Τράιβερς (Trivers στα αγγλικά ), βιολόγος, ανθρωπολόγος, ερπετολόγος και λάτρης των αρχαίων Ελληνικών, όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιογραφικό του).

    Το βιβλίο του ROBERT TRIVERS με τίτλο "Η ΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΟΗΤΩΝ", από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΤΟΠΤΡΟ, έχει θέμα την ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΕΞΑΠΑΤΗΣΗ που κάνουν ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ (των μικροβίων και των ιών συμπεριλαμβανομένων) προκειμένου να επιβιώσουν σε ένα πρώτο επίπεδο, αδιαφορώντας ΒΛΑΚΩΔΩΣ για το ΚΟΣΤΟΣ που, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, θα ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ σε δεύτερο επίπεδο.

    Ο Robert Trivers αποδίδει στην εξαπάτηση και αυτοεξαπάτηση εκτός των άλλων και πολλά αεροπορικά ατυχήματα. Βλέποντας την ταινία, προχτές, στην Πάτρα, θυμόμουν τις σελίδες του Trivers . Δεν ολοκλήρωσα ακόμη την ανάγνωση, αλλά μέχρι στιγμής μου φαίνεται πολύ, μα πάρα πολύ ενδιαφέρον. Τιμήθηκε το βιβλιο με ένα βραβείο μεγάλο, δε θυμάμαι αυτή τη στιγμή να σου πω το όνομα...Αν σε ενδιαφέρει το θέμα, μπορείς να το χαρίσεις στον εαυτον σου σε πρώτη ευκαιρία.

    Θεωρώ ότι πρέπει να διαβαστεί από τίμιους ιερείς, ευσυνείδητους παιδαγωγούς και εργαζόμενους σε πρεσβείες στρατιωτικές και μη, και σε όλα τα σώματα Ασφαλείας (των χαμηλόβαθμων χαφιέδων περιλαμβανομένων, θα βελτιώσουν τις τεχνικές τους "ψαρέματος" χιχι!)

    Το άλλο που σκεφτόμουν βλέποντας την ταινία είναι η τέλεια οργάνωση της Αμερικάνικης κοινωνίας σε θέματα διάσωσης, όταν το επιθυμεί βεβαίως.

    Επίσης προσπάθησα να μπω στη θέση του Sully, μερικώς. Σκέψου. Είχε 40 χρόνια ΕΠΙΤΥΧΩΝ ΠΤΉΣΕΩΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, του έτυχε το ΖΟΡΙ, και πήγαν να τον κρεμάσουν οι Εργοδότες. Αυτά είναι συστήματα χρυσούλι μου! Οχι το μπαχαλιστάν το ρωμέικο, όπου υπάρχουν πολίτες καταδικασμένοι για αποδεδειγμένα υπερβαρέα αδικήματα και ενώ εκτίουν την μακροχρόνια ποινή τους, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ από μια διαβρωμένη κρατική διοίκηση, να ΜΙΣΘΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ, γι ΟΝΟΜΑΑΑΑ!

    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή