Αξίζει να δεις αυτό το βίντεο: Ιρακινός μουσουλμάνος κλαίει στην τηλεόραση για τον διωγμό των χριστιανών από το Ιράκ

O Nahi Mahdi καλύπτει το πρόσωπό του, καθώς κλαίει που οι Ιρακινοί χριστιανοί εκδιώκονται από τη χώρα. 

Και αυτό άρχισε πριν η ISIS ξεκινήσει τις βάρβαρες τακτικές της.

«Είναι δική μας σάρκα και αίμα», δήλωσε ο Nahi Μαχντί στο AsiaTV στα τέλη του Ιουλίου, καλύπτοντας το πρόσωπό του, ενώ έκλαιγε. «Κάποιοι από αυτούς έχουν φύγει για τη Σουηδία ή τη Γερμανία .... 

Ποια νομίζει ότι είναι [η ISIS] που διώχνει τους συμπατριώτες μας;!»

Ένα άλλο μέλος του πάνελ (Ιρακινός ποιητής) στην εκπομπή λέει: 

«Οι Χριστιανοί δεν έχουν κάνει κάτι κακό. 
Δεν έχουν πειράξει καμιά ψυχή. 
Αντίθετα, είναι ειρηνικοί άνθρωποι, που αγαπούν όλες τις θρησκείες.
 Είναι έντιμοι άνθρωποι, με υψηλές ηθικές αξίες ....»

Πηγή:ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
....................................................................................................
....................................................................................................

Aυτά που είδατε στο βίντεο(με τον αποκεφαλισμό του Αμερικάνου δημοσιογράφου)
τα  επιβάλει όλα το Κοράνιο και η Σούννα(παράδοση) του Ισλάμ.

Του καθηγητή ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Με “πολιτικά ορθό ” λόγο και προσεγμένες διατυπώσεις Δυτικοί ηγέτες , ΜΜΕ και επιστήμονες στον Δυτικό κόσμο, εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους και ταυτόχρονα προσπαθούν να ερμηνεύσουν τον πρόσφατο αποκεφαλισμό του αμερικανού δημοσιογράφου Τζών Φόλεϊ, που οι τζιχαντιστές του λεγόμενου Χαλιφάτου (Ισλαμικού Κράτους) κρατούσαν αιχμάλωτο εδώ και δυο περίπου χρόνια. 

Με ελάχιστες εξαιρέσεις προερχόμενες από χριστιανούς, Εβραίους και πολιτικά συντηρητικούς κύκλους, όλοι στην “φιλελεύθερη” Δύση της προόδου και της ανοχής, αποφεύγουν όπως “ο διάβολος το λιβάνι” να διασυνδέσουν τον σφαγιασμό, με τις επιταγές του Ισλάμ, όπως αυτές είναι καταγραμμένες στο Κοράνι, που θεωρείται Θεόπνευστο και ο άκτιστος Λόγος του Θεού, και διατυπωμένες στα Χαντίθ και την Σίρα. 

Τα Χαντίθ (Παράδοση/σεις) συνιστούν τις παραδοσιακές δοξασίες αναφορικά με την ζωή του Μωάμεθ . Την Σίρα συνιστούν οι ιεροποιημένες βιογραφίες του Μωάμεθ. Τα Χαντίθ και η Σίρα συναποτελούν την Σούννα, δηλαδή τον Τρόπο και την Παράδοση του Μωάμεθ. 

Η Σούννα ορίζει τον σωστό τρόπο, σύμφωνα με τον οποίο οι πιστοί πρέπει να διάγουν τον βίο τους. Όλα είναι γραμμένα στα αραβικά, την μοναδική και ιερή γλώσσα δια της οποίας ο Θεός αποκάλυψε μέσω του Προφήτη Μωάμεθ τον ολοκληρωμένο Του Λόγο, η οποία γλώσσα ομιλείται στον παράδεισο και που δεν μπορεί να μεταφρασθεί σε άλλη (γλώσσα) ορθά . Στο σύνολό τους, Κοράνι, Χαντίθ και Σίρα συνιστούν την Σαρία, δηλαδή τον Ισλαμικό νόμο, τον τρόπο ζωής, που απαρέγκλιτα πρέπει να ακολουθείται για να εξασφαλισθεί η παραδεισένια μεταθανάτιος ζωή. Πρέπει η ζωή κάθε πιστού να καθρεπτίζει αυτή του Προφήτη και των Ενάρετων προγόνων της εποχής του. 

Και όμως, παρά τις περί αντιθέτου διατυπώσεις των “πολιτικά ορθώς” λογιζόμενων της Δύσης, ο σφαγιασμός του Φόλεϊ όπως και χιλιάδων άλλων απίστων και αποστατών ( κιαφίρ) που λαμβάνουν χώρα στην Αραβική Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια, φαινόμενα όπως οι εξανδραποδισμοί, οι εξευτελισμοί αλλοθρήσκων, μη ορθόδοξων (σουννιτών) μουσουλμάνων και γυναικών, όλα αυτά, πλην του λιθοβολισμού (που είναι εβραϊκή παράδοση) θα τα βρείτε στο Κοράνι και στη Σούννα . 

Όλες οι πράξεις και αποτρόπαιες συμπεριφορές των σημερινών τζιχαντιστών (ιεροπολεμιστών) του Ισλαμικού Χαλιφάτου αλλά και των ομοϊδεατών τους ( όπως ήταν μεταξύ άλλων και ο παρόμοιος αποκεφαλισμός στο Πακιστάν του επίσης αμερικανού δημοσιογράφου Ρίτσαρτ Πέρλ το 2002, επειδή ήταν εβραϊκής πίστης -και το Κοράνι επιτρέπει ξεκάθαρα τη θανάτωση Εβραίων με αμοιβή τον παράδεισο), καταγράφονται, και με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, στο Κοράνι και στην Σούννα.

Αποτελούν “πεπραγμένα”της ζωής του Μωάμεθ, των τεσσάρων πρώτων Χαλίφηδων (διαδόχων του Μωάμεθ) θεωρουμένων και ως “Ενάρετων”( αλ- Ρασιντούν ) και των “Σαλάφ”. Οι Σαλάφ είναι οι επίσης “Ενάρετοι”πρόγονοι, συμπεριλαμβανομένων και των Συντρόφων του Μωάμεθ, των πρώτων τριών γενιών που μεγαλούργησαν και διέδωσαν το Ισλάμ μέσω κατακτήσεων. Ως εκ τούτου διαβιούσαν “ενάρετα” και ο Θεός τους αντάμειψε με κατακτήσεις και λαφυραγωγίες. Εξ ου και ο σημερινός όρος “Σαλαφιστές” . 

Είναι οι ορθόδοξοι Σουννίτες που ζουν “μιμούμενοι”τον Μωάμεθ και τους Ενάρετους προγόνους. Είναι οι σφαγείς του Φόλεϊ και των απίστων . 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του “πολιτικά ορθού” αυτού λόγου υπήρξαν οι δηλώσεις του Προέδρου Ομπάμα. Οι δολοφόνοι “δεν εκφράζουν καμιά θρησκεία”, δήλωσε, και “καμία πίστη δεν διδάσκει τους ανθρώπους να σφαγιάζουν αθώους. Κανείς δίκαιος Θεός δεν θα έδειχνε ανοχή γι’αυτό που ( οι τζιχαντιστές) έκαναν χθες ( τον αποκεφαλισμό του Φόλεϊ ) ή για ότι κάνουν καθημερινά ( να σφαγιάζουν αθώους).” 

Αντίστοιχες δηλώσεις, με την έννοια ότι πουθενά δεν συσχετίζεται το Ισλάμ με σφαγές, εξανδραποδισμούς και εξευτελισμούς, υπήρξαν και από άλλους πολιτικούς ηγέτες, ταγούς και λογής – λογής μεταμοντέρνους προοδευτικούς. 

Είχαμε παράλληλα και αρκετές προσπάθειες να ερμηνευθεί το συγκεκριμένο γεγονός ως αναπόσπαστο μέρος μιας ψυχρά οργανωμένης και άψογα εκτελεσμένης επιχείρησης ψυχολογικού πολέμου από τους τζιχαντιστές. Στόχος ήταν, μας λένε, να τρομοκρατήσουν την Δύση και τους μη Σουννίτες και ως εργαλείο για στρατολόγηση νέων τζιχαντιστών παγκοσμίως. 

Υπάρχουν και ακόμη πιο συνθέτες “επιστημονικές” ερμηνείες που παραπέμπουν στη ανθρώπινη φύση και συμπεριφορές κάτω από συνθήκες εκδίκησης, γενοκτονικών πολιτικών, αρρωστημένων ηγεσιών, βαρβαροτήτων και αταβισμού. Και ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν προκύπτουν λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων και κατηχήσεων, του Ισλάμ για παράδειγμα. Είναι, υποστηρίζουν, συμπεριφορές που καταγράφονται στην ιστορία και δεν αποτελούν χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας θρησκείας. Δεν θα διαφωνήσω. Όλα τα παραπάνω ισχύουν και έχουμε χιλιάδες παραδείγματα στην πολιτική ιστορία του κόσμου που τεκμηριώνουν τις απόψεις και θέσεις αυτές. 

Όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση και τους καθημερινούς σφαγιασμούς στη Αραβική Μέση Ανατολή, όλες οι δυτικές ερμηνείες, μας εξηγούν τις συγκεκριμένες συμπεριφορές και πράξεις, κατά δεύτερο λόγο. 

Ναι, το άμεσο αίτιο του αποκεφαλισμού υπήρξαν οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί κατά του Χαλιφάτου. 

Ναι, ο αποκεφαλισμός έγινε για λόγους εκδίκησης και τρομοκράτησης. 

Αλλά το Κοράνι και τα συναφή παρέχουν μεταφυσική, ιερή και ηθική νομιμοποιημένη βάση για τους αποκεφαλισμούς και τις σφαγές. Διότι έτσι έπρατταν οι “Ενάρετοι”με ανταμοιβές επίγειες και επουράνιες. 

Κάθε άλλο παρά θρησκεία ειρήνης, ανοχής, αγάπης και αδελφοσύνης είναι το Ισλάμ. 

Ναι, ο αναγνώστης θα βρει μέσα στο Κοράνι εδάφια που υποστηρίζουν τα παραπάνω. 

Αλλά μόνον εφόσον οδηγούν στην εξάπλωση και κυριαρχία του Ισλάμ που επιτάσσει ότι όλοι πρέπει να πεθάνουμε μουσουλμάνοι και υπέρτατο καθήκον κάθε πιστού είναι να πολεμά για αυτό. Ναι, υπάρχουν εδάφια που παραπέμπουν στην “ανοχή”. 

Αλλά κάτω από τους όρους του Ισλάμ και την μεγαλοψυχία των ηγετών του, όπως του δεύτερου Χαλίφη Ομάρ που ιστορείται ότι καθιέρωσε τους περιβόητους “Όρους του Ομάρ”. 

Αυτοί κωδικοποιούνται σε τρεις επιλογές : ή γίνεσαι μουσουλμάνος, ή διατηρείς την πίστη σου αν είσαι χριστιανός/εβραίος, αλλά πληρώνεις ετήσιο κεφαλικό φόρο, υπάρχεις αλλά δεν φαίνεσαι και εξυπηρετείς τον κάθε μουσουλμάνο, ή τέλος χάνεις το κεφάλι σου. 

Αυτές ακριβώς υπήρξαν οι τρεις επιλογές που προσφέρουν οι σημερινοί τζιχαντιστές του Χαλιφάτου στους μη μουσουλμάνους. (Και που όμως δεν προσέφεραν στον Φόλεϊ.) 

Όχι όμως και στους μη Σουννίτες που τους εκτελούν μαζικά και αδιάκριτα διότι είναι δίπλα άπιστοι και επιβάλλεται από το Κοράνι ο παραδειγματικός τους θάνατος. 

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, γράφει ο εικονοκλάστης Τζώρτζ Όργουελ, για να δεις αυτό που βρίσκεται μπροστά στην μύτη σου. ´Η κατά τον αμερικανό Γιόκι Μπέρι, χρειάζεται μεγάλη προσπαθεια για να μην δεις αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου. Και αυτή είναι η πολιτική λογική του “πολιτικά ορθού “λόγου στην φιλελεύθερη και προοδευτική Δύση αναφορικά με το Ισλάμ. 

Είναι, επιμένουν πεισματικά, θρησκεία ειρήνης, ανοχής και αγάπης.

http://www.philenews.com

Πηγή:

Ινφογνώμων

Τα ζώα ως σύμβολα -Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Τά ζώα ως σύμβολα

Ή περιστερά είναι το σύμβολο του 'Αγίου Πνεύματος. Το Πνεύμα το Αγιον έκανε ακόμα και εμφανίσεις με τη μορφή περιστεράς. Έτσι, όταν ό Κύριος βαπτίστηκε στον Ιορδάνη, είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ωσεί περιστεράν και έρχόμενον επ’ αυτόν (Μτ. 3, 16).

Σημαίνοντας την ανεξικακία, ή περιστερά συμβολίζει το Πνεύμα του Θεού επειδή το περιστέρι είναι το πιο ανεξίκακο ζώο και με την ιδιότητά του αυτή συμβολίζει το Θεό-Πνεύμα στο όποιο δεν υπάρχει διόλου κακία.

Το φίδι είναι το σύμβολο του Σατανά. Υπηρέτησε σαν όργανο τον Σατανά, όταν εκείνος απάτησε την Εύα και την παρακίνησε στο αμάρτημα της ανυπακοής έναντι του Δημιουργού. Είναι το μοναδικό ζώο επί της γης το όποιο καταράστηκε ό Θεός: και είπε Κύριος ό Θεός τω όφει ότι έποίησας τούτο, επικατάρατος σύ από πάντων τών κτηνών και από πάντων τών θηρίων τών επί της γης (Γεν. 3, 14). Εξ αυτού και τούτη ή φρικιαστική έχθρα πού υπάρχει ανάμεσα στο φίδι και κάθε άλλο ζώο πάνω στη γη. Όταν ό Κύριος είπε στους μαθητές Του: γίνεσθε φρόνιμοι ως οι όφεις, εννοούσε την επιφυλακτικότητα με την οποία το φίδι κινείται. Αμέσως όμως προσέθεσε: και ακέραιοι ως αι περιστεραί (Ματ. 10, 16). 

Επειδή, λέει ό Χρυσόστομος, καμία ωφέλεια δεν πηγάζει από τή σοφία αν εκείνη δεν είναι ενωμένη με την ανεξικακία (Εις το κατά Ματθαίον). 

Αντίθετα, τέτοια φρόνηση φιδιού, γίνεται πολύ επικίνδυνη για τον άνθρωπο. 

Ό Ισίδωρος Πηλουσιώτης ερμηνεύει έτσι το χωρίο αυτό: να φυλάττεις την πίστη καθώς το φίδι προφυλάσσει την κεφαλή του να αποβάλλεις και εσύ από επάνω σου τον παλαιό άνθρωπο καθώς το φίδι αποβάλλει από επάνω του το παλαιό δέρμα (Επιστολές).

Ή ασπίδα, αυτό το φοβερό και φαρμακερό φίδι, είναι σύμβολο του διαβόλου και όλων όσων ποιούν το θέλημα εκείνου. Ό Πρόδρομος ονόμασε τούς πρεσβυτέρους τών Εβραίων γεννήματα εχιδνών! Και το στόμα του Κυρίου το επανέλαβε (Μτ. 3, 7). Τέλος ό Κύριος είπε ξεκάθαρα προς τούς πονηρούς άρχοντες τών Εβραίων: υμείς εκ του πατρός του διαβόλου έστέ (Ίω. 8, 44). Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ή ασπίδα σημαίνει τον διάβολο και τά γεννήματα της άσπίδος συμβολίζουν τά τέκνα του διαβόλου.

Ό αμνός, το πρόβατο και ό λύκος.

Ό αμνός είναι το σύμβολο του Χριστού. Ίδε ό αμνός του Θεού! 

 (Ίω. 1, 29), αναφώνησε ό Πρόδρομος βλέποντας το Χριστό. Ενώ ό θεόπτης Ιωάννης, είδε στο θρόνο της επουράνιας δόξης τον Χριστό ως αμνό. Τά πρόβατα συμβολίζουν τούς πιστούς άκολούθους του Χριστού ενώ οι λύκοι τούς απίστους και ειδωλολάτρες. Τά πρόβατα τά έμά, της φωνής μου ακούει, κάγώ γινώσκω αυτά και άκολουθουσί μοι (Ίω. 10, 27). Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων (Μτ. 10, 16). Είναι ολοφάνερο ότι δεν γίνεται λόγος για πρόβατα και λύκους παρά για ανθρώπους.

Ό σκύλος και ό χοίρος, είναι σύμβολα του πείσμονος απίστου, του ανυποχώρητου και ισχυρογνώμονος. 

Ιδιαιτέρως οι σκύλοι, συμβολίζουν τούς άσωτους ενώ οι χοίροι τούς αδηφάγους.

Ή κλώσσα και τά κλωσσόπουλα. Καθώς ή κλώσσα με σπουδή μαζεύει τά πουλιά της, τά τρέφει και τά θερμαίνει, έτσι και ό Σωτήρας μαζεύει τούς πιστούς Του. 

Παρόμοια θέλησε να περισυλλέξει και με αγάπη να θρέψει και να ζεστάνει τούς υιούς Ισραήλ αλλά εκείνοι Του το αρνήθηκαν (Μτ. 23, 37). 

Με αυτή την έννοια λοιπόν, ή κλώσσα είναι σύμβολο του Χριστού ενώ τά κλωσσόπουλα σύμβολο τών αληθινών ακολούθων Του.

Το άλογο είναι σύμβολο του υπάκουου και πιστού δούλου. 

Γράφει ό Διονύσιος ό Αρεοπαγίτης ότι ό ίππος συμβολίζει την υπακοή. 

Στον Οκτώηχο κανόνα, οι Απόστολοι εξισώνονται με άλογα γοργοπόδαρα, με την έννοια της εμπίστου υπηρεσίας προς τον Θεό και της ταχύτητας με την οποία μεταφέρουν το Χαρμόσυνο Άγγελμα σέ όλη τη γη.

Ό άνθρωπος, το λιοντάρι, ό ταύρος και ό αετός είναι τά τέσσερα συμβολικά ζώα πού είδαν σέ όραμα ό προφήτης Ιεζεκιήλ και ό Άγ. Ιωάννης, να ίστανται ενώπιον του θρόνου του Ύψιστου (Ίεζ. 1, 5). 

Σύμφωνα με τούς ιερούς συγγραφείς, αυτά τά τέσσερα ζώα συμβολίζουν τις τέσσερις βασικές αρετές: σοφία, γενναιότητα, δικαιοσύνη, καθαρότητα. 

Το ότι ό άνθρωπος συμβολίζει τη σοφία και το λιοντάρι τη γενναιότητα είναι κατανοητό. 

Ό ταύρος συμβολίζει τη δικαιοσύνη επειδή είναι ζώο της θυσίας, ζώο πού θυσιαζόταν για αμαρτήματα δικαιοσύνης.

Ό αετός κατά την πτήση συμβολίζει την καθαρότητα επειδή ανεβαίνει σέ μεγάλα ύψη και στα ύψη βρίσκεται ή καθαρότητα. Ακόμα, τούτα τά τέσσερα συμβολικά ζώα, σημαίνουν τις ποικιλόμορφες πνευματικές Δυνάμεις γύρω από το θρόνο του Θεού οι όποιες νύχτα και ημέρα ψάλλουν: Άγιος, Άγιος, Άγιος, Κύριος Σαββαώθ!

Βάτραχοι, ψείρες και διάφορα έντομα με τά οποίαό Θεός επέταξε την αρχαία Αίγυπτο, συμβολίζουν τά διάφορα ανθρώπινα αμαρτήματα, είτε εν έργω είτε εν λόγω (Εξ. κεφ. 8). 

Ενώ τά αόρατα βακτήρια και μικρόβια, συμβολίζουν τις αδιόρατες αμαρτίες τών ανθρωπίνων λογισμών. 

Αν ό άνθρωπος δεν καταπνίξει σύντομα τούς κακούς λογισμούς μέσα του, εκείνοι πολλαπλασιάζονται και ισχυροποιούνται μέσα στην ψυχή -όμοια με τά μικρόβια στο σώμα- και επιφέρουν στην ψυχή βαριές και ακόμα και θανατηφόρες ασθένειες.

Τά άγρια θηρία γενικά, συμβολίζουν τά μεγάλα πάθη. 

Καθώς τά άγρια θηρία καταξεσχίζουν το σώμα, έτσι και τά πάθη ξεσχίζουν τις ψυχές. Ό Δημιουργός έδωσε στον Αδάμ την εξουσία επάνω σέ όλα τά πάθη: γι’ αυτό και εκείνος εξουσίαζε όλα τά θηρία ως σύμβολα τών παθών. 

Εκείνοι οι άγιοι άνθρωποι πού διά του νέου Αδάμ, του Χριστού, έλαβαν την εξουσία επί τών παθών, έλαβαν μαζί με αυτό και την εξουσία επί τών άγριων θηρίων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ.

Στο Μάριο, μ' ευχές άπειρες...

N' αγαπάς     -   στίχοι:

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα
Τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους
Τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα
Και πολύ ν' αγαπάς τους ανθρώπους

Τα θεριά ν' αγαπάς και τ' ανήμερα
Τα νησιά, τα ποτάμια, τ' αστέρια
Κι αν ποτέ σε πληγώσουν κατάστηθα

Φίλοι, αγρίμια, λευκά περιστέρια

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα
Τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους
Τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα
Και πολύ ν' αγαπάς τους ανθρώπους

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα...
Ν' αγαπάς, να ξεχνάς και να χαίρεσαι
Τη δική σου γαλήνη και 'κείνα
Που μ' αγάπη το νου μας φωτίζουνε
Και βλασταίνουν αμάραντα κρίνα

Ν' αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα
Τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους
Τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα
Και πολύ ν' αγαπάς τους ανθρώπους
.........................................................................................
..........................................................................................

Τα όσα είπα 

Κοιτώντας, διερχόμενος, τούτο τον κόσμο,

είπα πολλά.  Με προκάλεσε ο ήλιος,

η πράσινη αέναη γέννα της γης 

τα πράγματα, οι ήχοι-το βάθος τους.

Κοιτώντας στα μάτια το γείτονα, ή 

κρατώντας το χέρι του, είπα πολλά.

Κι όσα είπα μπορεί να μην ήταν 

και τίποτα. Ωστόσο μου φτάνει

να ξέρω τουλάχιστο πως 

περνώντας και φεύγοντας , φλυάρησα 

όμορφα σαν τα πουλιά.

......................................................

.................................................

Μύθος και πραγματικότητα

Τον κόσμο που ονειρεύτηκα , δεν ευδόκησα

να τον δω. Και πολύ μου κόστισε 

και με πόνεσε, επειδή, χωρίς να έχει υπάρξει

κάποιος έβαλε μία φωτογραφία του μέσα μου.

................................................................

..........................................................................

Το βάθος της ζωής

Ήταν πρωί και βάδιζε μόνος του

στο λιβάδι. Σταματώντας ,

γονάτισε μπρος σ' ένα λουλούδι.

Κι ακουμπώντας σχεδόν 

το αυτί του στα φύλλα του,

άκουγε: τα ουράνια ποτάμια

διαυγή, μουσικά,

να διέρχονται μέσα του.

Νικηφόρος Βρεττάκος 

(Τόμος τρίτος από τη συλλογή "Τρία Φύλλα")

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

..Μέσα σὲ μιὰ Ἐκκλησία ἡ διακόσμηση δὲν εἶναι ἕνα μάζευμα

ἀπὸ διάφορες Εἰκόνες, ἀλλὰ συγκροτεῖ, κατὰ ἕναν τρόπο,
μιὰ γενικὴ εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας, κι ἡ Λειτουργία, ἤγουν
«ἡ κοινὴ πρᾶξις», συγκεντρώνει τὴ σύνοδο τῶν Ἁγίων,
ποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, καὶ τῶν πιστῶν.
Οἱ Ἅγιοι εἶναι γυρισμένοι πρὸς τὸ μέρος τῶν δεομένων
καὶ μαζὶ πρὸς τὸν Κύριον, εἰσακούοντες τὶς παρακλήσεις
τῶν πιστῶν καὶ μεσιτεύοντες πρὸς τὸν Θεόν.

Σήμερα παύσαμε νὰ καταλαβαίνουμε

 τὴ μεσιτεία

ποὺ μᾶς προσφέρει ἡ Εἰκόνα, 
ἐπειδὴ χάσαμε τὸ κλειδὶ τῆς γλώσσας 
μὲ τὴν ὁποία μιλᾶ ἡ Εἰκόνα.
Αὐτὸ τὸ κλειδὶ εἶναι ἡ συγκεκριμένη καὶ ζωντανὴ ἔννοια
τῆς Μεταμορφώσεως, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κεντρικὴ ἰδέα
τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας.

Ὅπως ἔλεγε ἕνας παλαιὸς Ρῶσσος Ἐπίσκοπος τοῦ ιθ΄ αἰῶνος,

ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπρανχανίνωφ, 
«καὶ ἡ γνῶσις ἀκόμα
πὼς τὸ ἀνθρώπινο σῶμα ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἁγιασθεῖ,
χάθηκε σήμερα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους».

Ἡ Εἰκόνα εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς γνώσης

ποὺ τὴν ζεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν καθαγιασμὸ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος,
μὲ τὴν μεταμόρφωσή του.

Ὅπως ὁ λόγος, ἔτσι κι' ἡ Εἰκόνα μᾶς δείχνει πὼς ἡ Θεία Χάρις
εἰσχωρεῖ στὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ καθαγιάζει.

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος γράφει:

«Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἡ ψυχή του ἔγινε ὅλως πῦρ,
μεταδίδει καὶ εἰς τὸ σῶμα του ἀπὸ τὴν ἰδικήν της λαμπρότητα,
καθὼς καὶ τὸ αἰσθητὸν πῦρ μεταδίδει εἰς τὸ σίδερον
ἀπὸ τὴν ἰδικήν του ἐνέργειαν» (Λόγος πγ΄)...

Απόσπασμα απὸ τὸ βιβλιαρίδιο του Λεων. Ουσπένσκη
«Η ΕΙΚΟΝΑ. Λίγα λόγια γιά τη δογματική έννοιά της»

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


Ερμηνεία της Εικόνος της Μεταμορφώσεως

Η Φωτεινή Νεφέλη στο όρος Θαβώρ

Ορθόδοξος Ησυχασμος-Ευχαριστιακη Εμπειρία-Μεταμόρφωσις


«Φως Χριστού φαίνει πάσι»

«Ο πάλαι τῳ Μωσεί συλλαλήσας...»

πηγή:Αγιογραφικές μελέτες

Ο άθεος πιστεύει στα πάντα, εκτός από την Αλήθεια!

-Γιατί αυτό, καλέ μανδάμ;

-Για πολλούς και διάφορους λόγους...δεν θα απαριθμήσω.  

Καλοκαίρι είναι, χαλάρωσε... σκέψου... να τους βρεις, χαχα... μόνος σου!

Ευανθία η Σαλογραία

Διονύσης Χαριτόπουλος: ένας μάγκας Πειραιώτης

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος είναι στιβαρός συγγραφέας. Η γραφή του είναι αποτέλεσμα της ψυχής του άνδρα που μεγάλωσε στην πιάτσα, που έζησε τη φτώχεια των ανθρώπων, που αφουγκράστηκε τον μόχθο, τον φόβο και την ελπίδα τους. Γεννημένος το 1947 και περπατημένος στο λιμάνι του Πειραιά, καταγράφει στο τελευταίο του βιβλίο -στο «Εκ Πειραιώς», των εκδόσεων ΤΟΠΟΣ- τα βιώματά του. Γενικώς, είναι λίγοι οι μάγκες. Ειδικώς, είναι λίγοι οι μάγκες από τον Πειραιά. Ίσως γιατί κάθε λιμάνι κρύβει έναν κόσμο συχνά άγνωστο για τους πολλούς, που μόνο όποιος τον ζει από μέσα, δικαιούται να μιλήσει.

«Ο Πειραιάς που έζησα δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχει σήμερα και από μια άποψη ευτυχώς, διότι εκείνες οι εποχές ήταν πολύ δύσκολες για τον κόσμο. Υπήρχε πολύ μεγάλη φτώχεια. Τότε, υπήρχε το δικαίωμα της αυτοδικίας, οι άνθρωποι δεν πήγαιναν στα δικαστήρια για να λύσουν τις διαφορές τους. Τις έλυναν μόνοι τους, ήταν θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας και τιμής. Η φτώχεια έχει μια αξιοπρέπεια και, όπως ο καθένας εννοούσε την αξιοπρέπειά του, την υπερασπιζόταν κιόλας. Ο φτωχός γίνεται σκληρός όταν νιώθει την αδικία, δεν μπορούσε να στηριχτεί στα δικαστήρια, οι μηνύσεις για αυτόν ήταν άγνωστος δρόμος.

Βέβαια και σήμερα που έχουμε δικαστήρια, πιστεύω, πως δεν έχουμε δικαιοσύνη. Αν είχαμε δεν θα ήμασταν εδώ, στο σημείο που είμαστε. Το πρόβλημά μας είναι η δικαιοσύνη, που πραγματικά δεν υπάρχει σε κανένα μέρος του κόσμου. Τους νόμους φτιάχνουν οι  ισχυροί, αυτοί στρέφονται πάντα εναντίον κάποιων, άρα δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Όσον αφορά στην Ελλάδα, είναι άγνωστο είδος. Αν υπήρχε, θα είχε επέμβει σε κραυγαλέες περιπτώσεις, όχι μόνο στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, αλλά σε κάθε περίπτωση.

Δεν περάσαμε ποτέ πραγματικά καλά, για να περιμένουμε να επιστρέψουν οι καλές εποχές; Στην πραγματικότητα, προσωπικές καλές στιγμές έχουμε ζήσει όλοι. Η Ελλάδα πέρασε από κατοχή, πείνα, πολέμους, εμφύλιους πολέμους. Η ευτυχία -που περιγράφουν τα βιβλία και οι ρομαντικοί- δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο οι προσωπικές καλές στιγμές. Στην ιστορία μας υπάρχουν δυο-τρεις μεγάλες ανατάσεις συλλογικές, όπως το ‘ 21, όπως η αντίσταση στη γερμανική κατοχή. Αλλά ποιον να θυμηθούμε; Τον Νικηταρά, τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη που δεν δικαίωσε η δικαιοσύνη; Δεν έχουμε αφήσει τίποτα όρθιο.

Το λάθος που συντελέστηκε στην περίοδο του ’50 και του ’60 και που μας ακολουθεί, ήταν ότι πάνω στον πανικό της επιβίωσης, κάναμε πάρα πολλά λάθη. Βγήκαμε από έναν παγκόσμιο και έναν εμφύλιο, που ισοπέδωσε τα πάντα. Υπήρχε μεγάλη φτώχεια. Θυμάμαι στον Πειραιά μας έστελναν κατσίκες, πρόβατα και γελάδια για να ζήσουμε. Καταφέραμε, λοιπόν, να ξαναστηθούμε στα πόδια μας, αλλά ακολουθώντας, όπως φαίνεται, λάθος δρόμους.

Πιστεύω πάρα πολύ πως η συλλογικότητα λειτουργεί θετικά στην κοινωνία. Τα πρόσωπα, όμως, που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία, δεν ήταν εκείνα που θα λειτουργούσαν ως ηγέτες. Τους έχουμε ανάγκη τους ηγέτες. Ακόμα και στα πρόβες του υπαρκτού σοσιαλισμού, οι ηγεσίες καθόριζαν τα πάντα. Οι ηγεσίες καθόριζαν πάντα το συλλογικότερο σύστημα. Ίσως δεν βρέθηκαν εκείνοι που θα οδηγούσαν τον λαό σε πιο σωστά μονοπάτια. Δεν βρέθηκαν οι ηγέτες που θα ακολουθήσουν οι άνθρωποι. Μια ηγεσία μπορεί να σε οδηγήσει σε παραχωρήσεις εδαφικές, λόγου χάρη, ή να διπλασιάσει την Ελλάδα, όπως ο Βενιζέλος.

Δεν θα έλεγα απόλυτα ότι η βλακεία ή η έλλειψη παιδείας ευθύνονται για την πορεία της Ελλάδας. Υπάρχει μια στρεβλή ανάπτυξη και μια συνεχής εξάρτηση. Οι μεγάλες αποφάσεις παίρνονταν εκτός Ελλάδας και εδώ υπαγορεύονταν. Κάτι θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει μόνοι μας.

Δεν είναι αλήθεια ότι τους ηγέτες τους εκλέγουμε εμείς. Περνούμε από διαδικασίες που, για να μην πω μεγάλες κουβέντες, θα μπορούσα να τα χαρακτηρίσω και ως πλύση εγκεφάλου. Εκλέγουμε ηγεσίες, αφού υποστούμε κάποιες διαδικασίες, που θα μας οδηγήσουν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ένα τελευταίο παράδειγμα: δεν έβλεπε ένας λαός την ανύπαρκτη νοητική εμβέλεια του Γιώργου Παπανδρέου; Κι όμως, τον ψήφισε! Κάποιος τον τύφλωσε.

Ακρογωνιαίος λίθος της σύγχρονης δημοκρατίας είναι τα ΜΜΕ. Είχε πει ο Νόρμαν Μέιλερ ότι την αποβλάκωση που δεν πέτυχε η Σοβιετική Ένωση, με τα 70 χρόνια δικτατορίας στους πολίτες της, την πέτυχαν οι Αμερικανοί με τα ΜΜΕ στη δημοκρατία της Αμερικής... 

Για τον μέσο άνθρωπο -σε επίπεδο νοημοσύνης, παιδείας κ.λπ.- είναι αδύνατο να παρακολουθήσει τις εξελίξεις με την ταχύτητα που τις χαρακτηρίζει. Παίρνει σερβιρισμένες σκέψεις που τις θεωρεί δικές του.

Ο Αϊνστάιν ήταν εξοικειωμένος με την εκδήλωση απανθρωπιάς και φτώχειας και δεν σπατάλησε τις δυνάμεις του για την υπεράσπισή τους, όπως μαθαίνουμε. Το είχε πάρει απόφαση ο άνθρωπος. Για μένα δεν είναι υγιής στάση ζωής αυτή. Ο καθένας, όπως μπορεί, πρέπει να προβάλλει μικρή ή μεγάλη αντίσταση, αλλά η διαπίστωση του Αϊνστάιν πως δεν υπάρχει σωτηρία για τον φτωχό, με βρίσκει σύμφωνο. Ελάχιστα πράγματα θα γίνονται για τους φτωχούς ανθρώπους και αιώνες μετά.

Αν αξίζει να αγωνιστεί κάποιος για κάτι, είναι για να αφήσει τον κόσμο λίγο καλύτερο από ό,τι τον βρήκε, έστω και στο επίπεδο της γειτονιάς του, αλλιώς τι νόημα έχει;

Νιώθω απολύτως Έλληνας και το υπερασπίζομαι με πάθος αυτό. Πιστεύω ότι το τελευταίο καταφύγιο των αδυνάτων και φτωχών είναι η πατρίδα τους. Για μένα η πατρίδα είναι η πανάρχαια γειτονιά μας στον κόσμο. Δεν θεωρώ ότι είμαστε οι καλύτεροι ή οι χειρότεροι από τους άλλους, αλλά δεν αντέχω οποιαδήποτε σκέψη εναντίον της πατρίδας μου. Ως Έλληνας πολίτης νιώθω βαθύτατη λύπη και αναρωτιέμαι πού θα πάει. Βυθιζόμαστε συνεχώς και η είδηση στα μέσα είναι οι αντεγκλήσεις Κωνσταντοπούλου, Μαρκογιαννάκη και Κασιδιάρη κ.λπ. Σκοτώθηκαν 80 άνθρωποι από σεισμό και πέρασε στα ψιλά. Έσκασε βόμβα στη Βοστώνη και το έμαθε η υφήλιος με πηχυαίους τίτλους. Οι 80 νεκροί από τον σεισμό δεν έχουν αξία, οι τρεις στην Αμερική έχουν. Ποιοι επιλέγουν την πρώτη είδηση; Οι δημοσιογράφοι. 

Από τα φίδια γλιτώνεις, αν μείνεις ακίνητος. Είναι επιλογή μου να μην απαντώ στο δηλητήριο που εκτοξεύεται κάθε φορά στο πρόσωπό μου. Συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο αυτό, που για κάποιο λόγο ξεχώρισε. Πληρώνει το αντίτιμο της επωνυμίας του. Δεν είναι τωρινό το φαινόμενο, για αυτό και δεν του δίνω σημασία. Το έχει πει ο Θουκυδίδης: "Τίποτα δεν μισούν περισσότερο οι άνθρωποι από αυτόν που ξεχώρισε, που είναι καλύτερός τους, που έχει κάνει πράγματα που δεν έχουν κάνει οι ίδιοι". Δεν απαντώ, λοιπόν, σε κριτικές, έχω δεχτεί εξαρχής το τίμημα της επωνυμίας και δεν θα ανοίξω διάλογο με τον οποιοδήποτε, επειδή το θέλει εκείνος. Έχουν γράψει απίστευτα πράγματα. Αυτό συμβαίνει σε όλους. Είναι στοιχείο του ανθρώπου και επιβεβαιώνει το παλιό ανέκδοτο με την κατσίκα του γείτονα.

Μου είναι δύσκολο να λειτουργήσω σε ομάδα, ας πούμε καθ’ υπαγόρευση. Δεν συστήνω αυτό που είμαι, αλλά μου είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσω ομαδικά σε επίπεδο καθήκοντος, είτε επαγγελματικό, είτε θρησκευτικό, είτε κομματικό. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί λύση για την κοινωνία, που πιστεύω ακράδαντα πως, για να λειτουργήσει, πρέπει να δράσει συλλογικά.

Το γεγονός ότι δεν εντάσσομαι κάπου, έχει και κόστος. Το τίμημα είναι πως δεν έχω κανένα να με υπερασπιστεί, δυνητικά όλοι οι υπόλοιποι είναι εναντίον μου, αν πω κάτι, αν γίνει κάτι. Δεν υπάρχει κανείς που θα με έβαζε στο κουκούλι του για να με υπερασπιστεί σε κάποιο σφάλμα μου. Οι μόνοι που με υπερασπίζονται, πάντα, είναι οι αναγνώστες μου. Νιώθω πολύ μεγάλη ικανοποίηση από τους άγνωστους που είναι κοντά μου. 

Χόρευα ζεϊμπέκικο παλιά, όχι πια. Για τη γυναίκα είχα πει πως είναι θηλυκό με ό,τι αυτό εμπεριέχει και τίποτα πιο σπουδαίο στη φύση δεν υπάρχει από αυτήν. Το να χορεύει ζεϊμπέκικο, επειδή ο χορός εκφράζει πόνο, ουσιαστικά υποδηλώνει πως ο άνδρας που τη συνοδεύει είναι λίγος, δεν την καλύπτει, πρέπει να κρυφτεί. Αυτή είναι η λογική του Πειραιά, της πιάτσας, της γειτονιάς μου.

Το χαρακτηριστικό του άνδρα είναι να κάνει όσα αρμόζουν σε έναν άνδρα, να λέει «ναι» και να είναι «ναι», να λέει «όχι» και να είναι «όχι», να δίνει το χέρι του και να ισοδυναμεί με δέκα συμβόλαια. Ο παππούς μου πήρε στον Πειραιά οικόπεδο με τον λόγο. Δεν διανοήθηκε κανείς ότι δεν θα πληρώσει.

Υπάρχουν, ακόμα, σοβαροί άνδρες, το κλίμα, όμως, δεν τους βοηθά. Έχω δει αξιολάτρευτα παλικάρια, που οι άλλοι τους βρίσκουν εκτός εποχής, επειδή δεν φλυαρούν ακατάσχετα επί παντός επιστητού. Αγαπώ τους ολιγόλογους. Ο Θεός μας έδωσε δυο αυτιά και ένα στόμα για να ακούμε τα διπλάσια απ’ όσα λέμε.

Θαυμάζω την αξιοπρέπεια και σιχαίνομαι τη στρεψοδικία.

Διαβάζω τα πάντα.

Όταν δεν είμαι καλά, θέλω να ακούω τα δικά μου, κάτι βαριά λαϊκά, «ίσως αύριο» κ.λπ.

Δεν φοβάμαι τον θάνατο καθόλου.

Δεν έχω απωθημένα, μέχρι τα 40 μου είχα κάνει τα βασικά που ήθελα.

Αν δεν είχα ζήσει τον δρόμο, η ζωή μου θα είχε σημαντικές ελλείψεις. Το λέω ανεπιφύλακτα. Είναι μεγάλο σχολείο και δύσκολα γλιτώνεις από αυτό. Οι άνθρωποι διαμορφώνονται από τα βιβλία, την οικογένεια, το σχολείο - και σωστά συμβαίνει αυτό, αλλά το βίωμα είναι καθοριστικό και λείπει πια από τους νέους ανθρώπους. Η συνάφεια με τον κόσμο και όλα τα υφάσματα των ανθρώπων, σε κάνουν να καταλαβαίνεις τον κόσμο. Είχε πει ο Άντλερ για τον ανανήψαντα αμαρτωλό που έχει δει τον κόσμο και από τις δύο μεριές: και από πάνω και από κάτω. Είναι ο μεγαλύτερος ανθρωπογνώστης».

Στο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Εκ Πειραιώς», πολλοί αναγνώστες έχουν βρει κομμάτια που τους έλειπαν, για να συνθέσουν το παζλ της δικής τους ζωής. Πέραν του γεγονότος ότι λατρεύω τη γραφή του, την αλήθεια του και τη μαγκιά του περπατημένου ανθρώπου, ο Χαριτόπουλος συνετέλεσε με την κουβέντα μας στο να σβήσει το απωθημένο χρόνων να μιλήσω μαζί του και να απαντήσω σε όλους τους επικριτές του: δεν είναι αγενής, δεν είναι αλαζόνας. Είναι συγγραφέας σπανιότατου υλικού. Ένας από τους λίγους μάγκες, εν ζωή, του Πειραιά.:

πηγή Τζίνα Δαβιλά:

ένα άρθρο των πρωταγωνιστώνπηγή

Ούτε οι Άγγελοι ξέρουν πώς...

- Πουλούσαν κάποτε σε σκλαβοπάζαρο δύο παιδιά.

Το ένα το πήρε κάποιος που διηύθυνε οίκο ανοχής
και το μεγάλωσε έτσι που το παιδί
δεν έμαθε ποτέ αν υπάρχουν μοναστήρια. 

Το δεύτερο παιδί το εξαγόρασε ο ηγούμενος
ενός μοναστηριού. 
Αυτό το παιδί μεγάλωσε έτσι που,
ποτέ του δεν έμαθε αν υπάρχουν οίκοι ανοχής. 

 Πείτε μου τώρα, πού θα πάνε αυτά τα παιδιά
μετά θάνατον;

- Δεν ξέρουμε, απαντήσαμε.

- Ούτε οι άγγελοι ξέρουν πώς θα κρίνει
 ο Θεός τον άνθρωπο.

από το βιβλίο της Νάνα Μερκβιλάτζε: 
''Ο Άγιος Γαβριήλ, ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής''
πηγή: