Αντιστέκομαι
όπως οι ελιές της πατρίδας μου, οι σκληρές σαν τα κόκκαλα τ' αντρειωμένου, που τους λείπουν οι μαύρες μαντήλες μονάχα για να μοιάζουν με τις μανάδες μας, που σφηνωμένες γερά στην απόλυτη πέτρα, αδιαφορούν για τις θύελλες, αναπνέουν τις αστραπές και τις κάνουνε μες στους πικρούς τους χυμούς, ειρήνη και φως..
(Νικ.Βρεττάκος)
Email:filikitati@hotmail.com
Η φωτό από το picturesforwords.blogspot.com) Και μια ανάρτηση σχετική με τις εταιρείες που κυβερνούν τον κόσμο στο οι 147 εταιρείες που κυβερνούν τον κόσμο) ..............................................................
Αγανακτισμένο μου
τις προάλλες με ειρωνεύτηκες πάλι για την πίστη, που έχω.
Μου είπες ότι πουλήθηκα στο Χριστό, και άρα τυγχάνω ένα εξαιρετικά φαιδρό πρόσωπο, κατά τη νεανική σου, τη γνώμη.
Με αφορμή αυτή σου την κρίση, θυμήθηκα τον θείο τον Τάκη, τον οικονομολόγο που απεριφράστως δηλώνει, όποτε το φέρει η συζήτηση:
- Όλοι πουλιούνται!
Είναι, απλώς, θέμα τιμής!
-Το πιστεύεις;
Μάλιστα!
Όλοι-τονίζει ο έμπειρος θείος- έχουν την τιμή τους, και όσο πιο αυστηροί φτιάχνονται οι νόμοι- για της παρανομίας την πάταξιννν - τόσο πιο πολύ θ'ανεβαίνει το κασέ που απαιτείται, προκειμένου να εξαπατήσουν, οι κάθε είδους γραβατωμένοι, οικονομικονομομαθείς, μισθοφόροι.
-Η παρανομία αποκλείεται να σταματήσει, ό,τι μέτρα κι αν λάβει το κράτος-ψευδαισθήσεις- Δόξα στον Κύριο- δεν έχουμε. Απλά θα ανεβαίνει η... ταρίφα.
Η απληστία καταδεικνύεται ως το κυρίαρχο πάθος, τής ανθρώπινης φύσης.
Δεν υπάρχει πρόσωπο απούλητο, και όποιος αυτό δεν το νιώθει, είναι στ'αλήθεια μεγάλο χαϊβάνιιιι! καταλήγει, κατηγορηματικά, ο θειούλης που ξέρει.
-Με πιάνεις;
- Σε πιάνω, καλέ, το συνέλαβα, είναι: "χαϊβάνι, χαϊβάνι, χαϊβάνι!"
Εμπεδώθηκε:
"Όλοι πουλιούνται! όλοι πουλιούνται, όλοι πουλιούνται! "
(Η επανάληψη πάντα διαπρέπει ως μήτηρ μαθήσεως! )
-Τι εννοεί, όμως, μανδάμ σαλογραία, ακριβώς, όταν λέει ότι " όλοι πουλιούνται" ;
Μου το κάνεις σαφέστερο;
-Εννοεί ότι ο ένας, προδίδει- πουλιέται για χρήματα, ο άλλος, προδίδει - πουλιέται για έρωτες και άλλος προδίδει- πουλιέται, για δόξες, έκαστος ανάλογα με της ψυχής, την βαθύτερη ευαισθησία και κλίση.
Το γράφει και το Ευαγγέλιο κυρίως: "όπου βρίσκεται ο θησαυρός σας εκεί βρίσκεται και η καρδιά σας" δηλαδή η δύναμη που κινεί όλη την ύπαρξη και δίνει νόημα στη ζωή σας.
Και ούτως, έχει το πράγμα .
Μου έμεινε αξέχαστο και ανέφερα σε σχόλιο παλιότερα, αυτό που διάβασα στο βιβλίο με τίτλο:"Στα άδυτα της Μοσάντ"- εδώ και λίγα χρονάκια.
-Τι έγραφε ο πρώην μυστικός πράκτορας και συγγραφέας, εκεί, το θυμάσαι;
Εξηγούσε ότι προκειμένου η Μοσάντ να προσεγγίσει και να "ρίξει" υψηλά ισταμένους, παρατηρεί- προηγουμένως- προσεκτικότατα, τι πάθος σέρνει από τη μύτη, τον κάθε σπουδαίο λεγάμενο.
Παρατηρεί, λοιπόν, τι γουστάρει τρελά, ο καθείς, και στο βάθος.
Ψοφάει , ας πούμε, για όβολα;
Ρίχνει στο θύμα λεφτά με τη σέσουλα- ξέρεις-δεν ξέρεις - τι είναι η σέσουλα;
-Ξέρω, κυρά μου, προχώρα!
-Ωραία! Αν γουστάρει λεφτά, λοιπόν, τον μπουκώνουνε στα λεφτά, με τη σέσουλααα!
-Αν δε γουστάρει λεφτά και βουρλίζεται για γυναίκες;
-Του ρίχνει από δίπλα, όλα τα ονειρεμένα ουρί του Παράδεισου, και το μυαλό τού το ξανεμίζουν οι λάμιες.
-Κουνάει, ο δικός τους, το μαντηλάκι για... άντρες;
Ρίχνει από δίπλα τον Άδωνι(όχι αυτόν με την τσιριχτή φωνή, βρε, για Όνομα! Εννοώ τον Αδωνι, τον αρχαίο!).
-Γουστάρει παιδιά, το καθίκι-ο παιδέρας;
Του σερβίρει φρέσκια- απ' τα ανθρώπινα σκλαβοπάζαρα- την ανήλικη Φιλιππίνα- καπάκι.
-Ξεψυχάει για δόξα;
Απλώνει μπροστά απ' τη μύτη του -το σε γυαλιστερό περιτύλιγμα- ξελογιαστικό της δόξας, υπέροχο έδεσμα.
Και το κνώδαλο -το θύμα- πάντα τσιμπάει.
Και η Μοσάντ πετυχαίνει πάντα τους στόχους.
-Μπράβο, βρε, στη Μοσάντ!
-Μπράβο της. Το καπέλο, τής βγάζω!
-Και η Μοσάντ, μάς πετάει έξω τα μάτια!
Και βέβαια, όταν δεν της χρειάζεται πια ο ...πελάτης, τον ξαποστέλνει στην ...ανακύκλωση.
.
Όλα προχωράν παστρικά, και αθόρυβα- ίδια με γάτας βελούδινα πέλματα.
-Είπαμε: Έχει έκαστος την τιμή του, αρκεί να το ψάξεις το θέμα, λιγάκι.
Το βεβαιώνει πάντα μεθ'όρκου και ο θείος ο Τάκης.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, λοιπόν, αγαπημένο μου, μπορείς να καταλάβεις γιατί μισούν το Χριστούλη, τόσο σκληρά, οι απόγονοι των Φαρισαίων Σταυρωτήδων.
- Ντρέπομαι που το λέω, αλλά, ακόμη δεν το κατάλαβα,επακριβώς, τρελοτάτη μου.
-Μισούνε το Χριστούλη, ρε όρνιο, επειδή ο Χριστούλης δίνει τις καλύτερες και υψηλότερες τιμές στην αγορά , ρε χαμένο, άντε! ξυπνήστε! δε βλέπεις;
-Δηλαδή; ποιες είναι οι μεγαλύτερες και υψηλότερες και καλύτερες τιμές, για να καταλάβω;
- Ο Χριστός, άπαξ και τον εμπιστευτείς, άπαξ και τον ακολουθήσεις, τηρώντας το κατά δύναμη τις σοφές εντολές Του, σου προσφέρει, την τιμή των τιμών, την υψίστη τιμή.
Η ύψιστη τιμή είναι η τιμή της Αιώνιας Ζωής, περιστέρι μου!
Αυτή δεν είναι η μοναδική εμπειρία των Αγιων της Ορθόδοξης Εκκλησίας;
-Αυτή ακριβώςςς!
- Και ερωτώ δια τελευταίαν φοράν:μπορεί κάποιος κερατάς άνθρωπος- όσο σπουδαία θέση επί γης και αν κατέχει- να σου προσφέρει αυτή την Υπέροχη Ζωή την Αιώνια;
-Όχι δεν μπορεί, ο κερατάςςςς - που να βροντήξει τα στρογγυλά του οπίσθια, σε όλα τα δοκιμαστικά σωληνάκια της επιστήμης- των αδυνάτων αδύνατον!
Όσο και να λυσσάξει- ο έρμος, ο α-νόητος άνθρωπος- όποια μεταμόσχευση συκωτιών και παγκρέατος, κι αν κάνει, όποια αντιρρυτιδική κρέμα και αν στρώσει στη φάτσα του, όσο και αν του καλορράψει τα μούτρα ή του γεμίσει τα βυζιά σιλικόνες, ο αξιότιμος κύριος Φουστάνος, όσα λεφτουδάκια και αν δώσουν σε γυμναστές, διαιτολόγους και μασέρ απ'την Άφρικα- εγώ, εσύ, η βασίλισσα της Αγγλίας, η πάσα ψυχή τελοσπάντω- το απευκταίον, μια μέρα, θα έρθει.
Τουτέστιν, θα μουμιοποιηθούμε εκ του γήρατος αναπόφευκτα, το ζην θα εκμετρήσουμε, δηλαδή, θα τινάξουμε τα ρόδινα πέταλα, θα οργανώσει το μεταθανάτιο μας πάρτυ, ο κηδειάς- με ύφος δήθεν περίλυπο- και θα πιουν στην υγειά μας, παραζαλισμένοι εκ του πένθους, οι ορφανοί-επιτέλους- ίσως ευτυχείς, κληρονόμοι...
-Άρα, λοιπόν, αφού υπάρχει ο Μαύρος Καβαλλάρης, ο Ιππότης ο Θάνατος, τι επιλογή με συμφέρει να κάνω;
-Σε συμφέρει να πουληθείς στο Χριστούληηηη!
- Δόξα Σοι, που αναφωνεί και ένας γνωστός, και μπράβο που το κατάλαβες!
-Ναι. Το αποφάσισα.
Θα πουληθώ στο Χριστούλη, διότι Εκείνος και μόνον Εκείνος, μού δίνει την τιμή την ψηλότερη!
Δε με λυτρώνουν ούτε τα λεφτά, ούτε οι δόξες τάχα μ' , ούτε τα πάρτυ με τα πολλά ούζα, you know!
-Iknow! Τα χρήμα κάποτε θα μπουχτίσω, οι επίγειες δόξες θα διαλυθούν σαν τον ιστό της αράχνης, κι ο έρωτας ντροπιασμένα δεν θα μπορεί να με σώσει όταν ο Χάρος βίαια, το κορμί μου θα φυτέψει στο χώμα, ως έδεσμα των σκωλήκων, και από πάνω του, θα ξεπεταχτούν ολόφρεσκα τα ραδίκια.
- Η Αιώνια Ζωή της Τρυφής και της Αγαλλίασης, αδιαφιλονίκητα αστράφτει, ως η Τιμή η ψηλότερη.
Και όποιος πραγματικά, εξαγοραστεί με το Αγιο Αίμα δια του Βαπτίσματος στο Όνομα της Παναγίας Τριάδος από τον Κύριο, παραμένει άπαρτο κάστρο και αποτυχαίνουν οι όποιες επιθέσεις των παμπόνηρων και χαμένων δαιμόνων.
Ο συνειδητός ακόλουθος του Ιησού, από τη σκέψη κανενός επίγειου κέρδους ή αναπαύσεως, δεν πτοείται, δεν δελεάζεται και μένει εκεί- " άχρι θανάτου πιστός" στις άγιες Εντολές- που την ημέρα του Αγίου Βαπτίσματος, δεσμεύτηκε να τηρήσει- ίνα λάβη τον άφθαρτο στέφανο της Ζωής της Αιώνιας.
Μένει πιστός, άχρι θανάτου, σε ό,τι από Άγιους προγόνους, τού παραδόθηκε, προκειμένου να μεταβιβάσει και αυτός - ως σκυταλοδρόμος- έστω χωλός και βραδύπους- στους επομένους, την άγια σκυτάλη.
-Κατάλαβες τώρα γιατί μισούν μέχρι θανάτου τους ανεξαγόραστους αληθινούς χριστιανούς οι δυνάμεις του Σκότους;
Επειδή αυτοί οι ανεξαγόραστοι μένουν μέχρι θανάτου σ υ ν ε π ε ί ς στων Θείων Εντολών, το ματόβρεχτο μετερίζι.
Κατάλαβες, γιατί ο Εξαποδώς των ποτώνποτέδεν θα δώσει την εγκόσμια εξουσία σε άνθρωπο που ο Χριστός, πρόλαβε και τον εξαγόρασε Πρώτος;
Κατάλαβες γιατίουδείς πολιτικός ηγέτης θα βρεθεί να σεβαστείπραγματικάτο λαό του, ανπρωτίστως,αυτόν τον ηγέτη δεν τον έχει εξαγοράσει-ελευθερώσει ο Λατρευτός μας, ο Κύριος;
-Το κατάλαβα, περιστέρι μου, μη χτυπιέσαι. Το κατάλαβα.
- Ανθρωπίνως, στις μέρες μας, λοιπόν, ελπίς σωτηρίας από άρχοντες, δεν βρίσκεται, διότι " πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν. Ουκ έστιν ποιών χρηστότητα..."
Ο υπομείνας εις τέλος τον καύσωνα της ημέρας, χάριν του Κυρίου Ιησού Χριστού, ούτος και σωθήσεται.
Προχωράμε, λοιπόν, την ανηφόρα, ως εξαγορασμένοι δούλοι Κυρίου Ιησού, Χάριτι Θεία- σκληρή η μάχη, δε λέω...όμως... Χαρά απερίγραπτη, σε όποιον αντέξει...
Επί δεκαετίες οι Αμερικάνοι διαφήμιζαν γνωστό τσιγάρο με έναν cοwboy (αγελαδάρη) που φορούσε καμαρωτά την καουμπόικη στολή και με το σύνθημα: Ελάτε στην χώρα του Marlboro. Στην Ελλάδα της αυτο-περιφρόνησης και της αυτομεμψίας ποτέ κανείς δεν θα διαφήμιζε ένα σημαντικό προϊόν χρησιμοποιώντας έναν έλληνα αγελαδάρη που θα φορούσε φουστανέλα παρά μόνον ειρωνικά - γενικά όταν επιστρατεύονται επαρχιώτες για να διαφημίσουν κάτι ελληνικό, αυτό συμβαίνει με ειρωνικό τρόπο: μιλούνε ιδιωματικά, είναι γραφικοί, σε σχέση με τους - υποτίθεται - μη γραφικούς, σοβαρούς αστούς των πόλεων, που κι απ' αυτούς οι περισσότεροι είναι πρόσφατοι επαρχιώτες.
Το 2000 ο Σον Κόνερι χρίσθηκε σερ, ιππότης, από τη βασίλισσα της Αγγλίας. Ο διάσημος σκωτσέζος ηθοποιός προσήλθε στην τελετή φορώντας την εθνική στολή της Σκωτίας, δηλαδή την καρό φουστίτσα μέχρι πάνω απ' το τριχωτό γόνατο, μακριές κάλτσες, γιλέκι και εκείνη την περίεργη σκωτσέζικη εσάρπα ριγμένη στους ώμους πλάγια. Μόνο γκάιντα που δεν πήρε μαζί του. Φόρεσε με τιμή την στολή της χώρας του και κάποιοι Ελληνες που σοκάρονται απ' την φουστανέλα τον θαύμασαν που φορούσε την σκωτσέζικη εκδοχή της.
Στις 7 Ιουνίου του 2015, ο Μπαράκ Ομπάμα, λόγω της συνόδου κορυφής του G7, επισκέφθηκε το Ελμάου στις Βαυαρικές Αλπεις, όπου ο κόσμος τον υποδέχτηκε ντυμένος με την τοπική του ενδυμασία: οι άντρες φορώντας πράσινα καπέλα με φτερά, θυσάνους, ή λουλούδια, δερμάτινο σορτ, τιράντες, και οι γυναίκες την θηλυκή εκδοχή της στολής, το dirndl, που το φορούνε ώς το Νότιο Τιρόλο. Ο Ομπάμα δήλωσε παιγνιωδώς στους παρισταμένους: συγγνώμη που ξέχασα να φέρω το lederhosen μου - εννοώντας την τοπική, αντρική στολή της περιοχής, που περιέγραψα παραπάνω.
Στην Ιταλία, στη Ρώμη, όλο το Βατικανό φυλάσσεται από φρουρούς ντυμένους με μεσαιωνικές στολές - ενώ στη Σιένα, στις ιπποδρομίες του Palio, κάθε οικογένεια και φατρία που παίρνει μέρος έχει τη δική της παραδοσιακή στολή, τους θυρεούς, τα ιστορικά οικόσημα και τα ψιμύθια, ενώ με ανάλογη μεγαλοπρέπεια και φιλαρέσκεια στολίζουν και τ' άλογα.
Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, λίγο πριν πάρει την κυβέρνηση (αλλά όχι την εξουσία, όπως ξέρουμε), παραβρέθηκε σε ένα συλλαλητήριο των Παλαιστινίων στην Αθήνα όπου για να δείξει την αλληλεγγύη του φόρεσε την καφίγια (υπάρχουν φωτογραφίες στο Ιντερνετ), δηλαδή την παλαιστινιακή μαντίλα με τα κρόσσια που φορούσε μονίμως ο Αραφάτ, η οποία, πέρα από χρηστικό αξεσουάρ (προστατεύει από τις αμμοθύελλες) είναι και παραδοσιακό σύμβολο των πολεμιστών Παλαιστινίων - επειδή είχε βαφεί με αίμα σε διάφορες μάχες. Αν η καφίγια ήταν δικό μας σύμβολο, θα το λοιδορούσαμε, βέβαια, επαρκώς, ως τραπεζομάντιλο. Αλλά είναι ηρωικό, ιστορικό εξάρτημα των Παλαιστινίων, οπότε ορθώς το σεβόμαστε - όπως εξάλλου σεβόμαστε και τον εβραϊκό κιπά, που συχνά φοράει ο κυρ Γιάννης, χωρίς, δικαίως, να τον βρίσκει κιτς. Διότι «κιτς» είναι μόνο το φέσι της στολής του τσολιά. Και πάλι καλά - σκέψου να φορούσαμε εκείνη την τριχωτή μαύρη, μακρόστενη καούκα που κοτσάρουν στο κεφάλι οι εγγλέζοι στρατιώτες, πάνω απ' τις πορφυρές στολές τους και με τον δέοντα αυτοσεβασμό, βεβαίως.
Οι άραβες ηγέτες που έρχονται επίσκεψη στην χώρα μας ή στην Ευρώπη, έχουν την περηφάνια να μην θέλουν να αρέσουν στους Ευρωπαίους και την αισθητική τους και φορούν λευκές κελεμπίες και τουρμπάνια- ενώ οι γυναίκες τους ενδύονται επιμελώς μπούρκες, χιτζάμπ, νιτζάμπ και ωραιότατα, σέξι, κεντητά πασούμια που αναδεικνύουν τις ανάγλυφες φτέρνες τους. Πρόσφατα είδαμε στην Αθήνα τον Ερντογάν και την γυναίκα του η οποία φορούσε την παραδοσιακή καμπαρντίνα και την μαντίλα της - ε, λοιπόν, απ' όλα αυτά, ή τίποτε απ' όλα αυτά δεν ενόχλησε ποτέ τον βουλευτή κ. Κυρίτση, παρά μόνο, προ ημερών, οι τριάντα διαδηλωτές που ντύθηκαν με την παραδοσιακή μακεδονική στολή και κάποιοι άλλοι, χαριέντως, την αρχαιοελληνική, στο γνωστό συλλαλητήριο. Δήλωσε μάλιστα πως τριάντα διαδηλωτές ντυμένοι έτσι μας εκθέτουν, μας ξεφτιλίζουν στο εξωτερικό. Αλλά ο ίδιος, βουλευτής ων, φορώντας σκουλαρίκι κι έχοντας μονίμως τα πουκάμισα να κρέμονται απέξω, στην κοιλιά, μέσα στη Βουλή, δεν μας εκθέτει διεθνώς. Ούτε τον ενόχλησε ποτέ ο Ζουράρις που έμπαινε στο Κοινοβούλιο με τα πέδιλα, δεν τον πείραξε το λαχουράτο πουκάμισο του Βαρουφάκη, ούτε το πέτσινο α λα νταβατζή της Συγγρού που φόρεσε όταν πήγε στην Αγγλία. Δεν τον ενοχλούσε που ο Βαρουφάκης από μια διάθεση για διαρκή πρόκληση πήγαινε στα Γιούρογκρουπ με σηκωμένο γιακά και κιτς πουκάμισα - όχι. Το μόνο που τρέμει ο σκουλαρικάτος βουλευτής είναι μήπως εξαιτίας τριάντα ελλήνων γερόντων δυσαρεστηθούν οι Βαυαροί με τα ωραιότατα, πέτσινα βρακιά, οι καουμπόηδες Αμερικάνοι και οι Εγγλέζοι με τις μεγαλοπρεπείς, τριχωτές, μαύρες καούκες και μας κόψουνε το νερό απ' το αυλάκι. Δεν έκανε ποτέ σχετικό σχόλιο ο κ. βουλευτής με το πειρατικό ενώτιο για τη μη γραβάτα του Πρωθυπουργού η οποία έγινε διεθνές ανέκδοτο - ούτε τον ενοχλούν οι φωτογραφίες του Αρη Βελουχιώτη με τη στολή, τα όπλα και τα φισεκλίκια πάνω στα γραφεία υπουργών.
Η μόνη αγωνία του είναι μήπως παρεξηγήσουν τους τριάντα γέροντες οι ξένοι που μέχρι χτες οι σύντροφοι του βουλευτή τούς αποκαλούσαν «ιμπεριαλιστές» και «τοκογλύφους» και τους προκαλούσαν συνειδητά εμφανιζόμενοι συχνά και συνειδητά ως λέτσοι, με ξεχειλωμένα σακάκια και κόκκινα σακίδια στην πλάτη. Τώρα, λοιπόν, ξαφνικά, ενδιαφέρεται δουλικότατα ο κ. Κυρίτσης για την ευαρέσκεια και την αισθητική άποψη των «ιμπεριαλιστών» περί της μακεδονικής, ποντιακής, ή κρητικής στολής, κι αν αρέσει στους Φλαμανδούς η φουστανέλα. Πάντως στον Θεόφιλο Χατζημιχαήλ άρεζε, στον Οθωνα, όπως και στον Γιάννη Τσαρούχη που την φορούσε συχνά. Παρεμπιπτόντως, δε, φορούνε τον μακεδονικό ντουλαμά και τη φουστανέλα και οι άντρες της Προεδρικής Φρουράς - μήπως να ενδυθούν κουστουμάκι Armani, ή, επαναστατική φόρμα παραλλαγής α λα Κούβα; Και στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη φορούν την φουστανέλα οι τρομεροί τσολιάδες, εκθέτοντάς μας διαρκώς στους ξένους.
CΑPTAINBOOK: Είναι μεγάλη χαρά για μένα να συνομιλώ και πάλι μαζί σου. Είναι τόσο δύσκολο τα τελευταία χρόνια να σε εντοπίσει κανείς. Ευτυχώς που υπάρχει και το ίντερνετ.
[i] Ο Συμεών είναι Περουβιανός ( Miguel Angel de la Jara Higinson, κατά κόσμο) και όμως γνωρίζει τα ελληνικά καλύτερα από τους περισσότερους από εμάς. Είναι αναχωρητής, ταξιδευτής, στοχαστής και ζωγράφος, αλλά πάνω από όλα ποιητής. Ποιητής με όλες τις σημασίες της λέξης.
Πρέπει να τον δει κανείς να ετοιμάζει ένα τσάι για να καταλάβει ότι η ποίηση γι' αυτόν δεν είναι μόνο γραπτός λόγος. Όταν συνομιλείς μαζί του αισθάνεσαι ότι, ενώ βρίσκεται δίπλα σου, ταυτόχρονα ταξιδεύει κάπου αλλού και σε ταξιδεύει.
Και σίγουρα μια συνέντευξη σαν και αυτή δεν είναι δυνατόν να σας μεταδώσει παρά μονάχα ψήγματα της πολύπλευρης προσωπικότητάς του. Ίσως, πάλι, τον γνωρίσετε καλύτερα διαβάζοντας τα βιβλία του, «Συμεών Μνήμα» και «Με ιμάτιον μέλαν» από τις εκδόσεις Άγρα.
Εμείς, οι επιβάτες του CaptainBook.gr, τα έχουμε διαβάσει και από τότε έγιναν μόνιμοι συνοδοιπόροι μας στα τοπία της ποίησης. Ελπίζουμε να γίνουν και δικοί σας. ----------------------------------------------------------------------------------------
ΣΥΜΕΩΝ: Και δική μου χαρά.
CB: Κυκλοφορούν κατά καιρούς διάφορες φήμες για σένα: ότι είσαι εξωγήινος, ότι έχεις μια μυστική μηχανή του χρόνου, ότι γίνεσαι αόρατος όποτε θέλεις. Τι έχεις να πεις σχετικά;
Σ: Ότι γίνομαι αόρατος; Μακάρι!... Είμαστε στον κόσμο για να γινόμαστε αόρατοι και να φανερώνουμε το αόρατο, σ' αυτό έγκειται η αρετή. Η φανέρωση στον κόσμο του αόρατου κάλλους: αυτό, και μόνο, είναι η λεγόμενη αρετή. Εγώ, όμως, πιστεύω ότι είμαι, απλώς, ένας ταλαίπωρος...
CB: Πώς βλέπεις τη σχέση ποίησης και ζωγραφικής; Ξέρω ότι έχεις υπηρετήσει και τις δύο.
Σ: Πιστεύω, όπως έχει ήδη ειπωθεί, ότι η ποίηση είναι ζωγραφική με λόγια και η ζωγραφική, ποίηση με γραμμές και χρώματα... τουλάχιστον η ποίηση και η ζωγραφική που μου αρέσουν.
CB: Τι περιέχουν οι αποσκευές σου όταν ταξιδεύεις στη θάλασσα του γραπτού λόγου;
Μολύβι και χαρτί στις αποσκευές ή μάλλον στην τσάντα μου. Και έχω μέσα μου μια καρδιά που αισθάνεται...
CB: Θα δούμε άραγε νέα σου ποιήματα ή μεταφράσεις (σαν την εξαιρετική στην «Τέχνη του Γραψίματος» του Λου Τσι) τυπωμένα σύντομα;
Σ: Ετοιμάζεται, τώρα, πάλι από την Άγρα, η έκδοση μιας μικρής συλλογής των ποιημάτων μου στα ισπανικά.
CB: Η ζωγραφική έχει ακόμα σημαντική θέση στις καλλιτεχνικές σου αναζητήσεις;
Σ: Ναι, αλλά περισσότερο γράφω. Γράφω στίχους και πεζό λόγο. Θα τον έλεγε κανείς, ίσως, ποιητικό πεζό λόγο.
CB: Γνωρίζω μερικά βιβλιοπωλεία στην Αθήνα που έχουν σε περίοπτη θέση τα βιβλία σου, ακόμα και αυτά που έχουν εκδοθεί πριν είκοσι χρόνια. Τι έχεις κάνει στους ιδιοκτήτες τους; Μάγια;
Σ: (Γέλια)
CB: Πώς βλέπεις την ελληνική πραγματικότητα γενικά, αλλά και ειδικά σε σχέση με τη βιβλιοπαραγωγή και την τέχνη του γραψίματος;
Σ: Γενικά; Τι να πω εγώ... Καλύτερα θα ήτανε να σιωπώ... Νομίζω - αλλά ίσως να κάνω λάθος- ότι στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία σπανίζουν πολύ οι ευγενείς, οι αριστο-κράτες (όχι, αναγκαστικά, οι εκ γενετής). Να το πω με έναν χριστιανικό ή της ηθικής όρο: σπανίζουν οι ενάρετοι... Το ίδιο ισχύει για την τέχνη του γραψίματος (αν και, τελευταία, δεν παρακολουθώ τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία). Στα κινεζικά η λέξη «ποίημα» αποτελείται αριστερά από το σύμβολο «λέξη» και στα δεξιά από το σύμβολο «ναός». Δεν είναι η ποίηση λατρεία με λέξεις; Ένα είδος προσευχής... όπως και κάθε τέχνη;
Πάρα πολλά βιβλία παράγονται στην Ελλάδα και, τα τελευταία χρόνια, γίνονται πολύ ωραίες εκδόσεις, που δύσκολα βρίσκεις ανάλογες αλλού.
CB: Ποιοι συγγραφείς ή ποιητές στάθηκαν για σένα οδηγοί;
Σ: Στην αρχή, όταν ήμουν έφηβος, ο Rimbaud, o Andre Breton και o Lorca, αργότερα η Σαπφώ, ο Πίνδαρος, ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολογος, ο Εμπειρίκος και, βέβαια, ο Πεντζίκης. Τα τελευταία χρόνια με εμπνέουν πολύ οι Κινέζοι και Γιαπωνέζοι ποιητές, όπως ο Li Po, o Wang Wei και ο Basho...
CB: Οι συναντήσεις σου με τον μακαρίτη, τον Πεντζίκη, έχουν περάσει πια στη σφαίρα του θρύλου. Πες μας κάτι γι' αυτόν, αν θέλεις. Ίσως κάποιο περιστατικό που σου έκανε εντύπωση από την εποχή της φιλίας σας.
Σ: Ο Πεντζίκης ήταν ένας άρχοντας, ήταν εξαιρετικά ευαίσθητος και έξυπνος, ήταν ένας γίγαντας που ανακεφαλαίωνε όλον τον ελληνισμό και κατείχε, επίσης, τη σύγχρονη κουλτούρα. Είχε πολλή αγάπη και ήξερε να γράφει. Με πρόσεξε μόλις έφθασα στην Ελλάδα και παρέμεινα στενός του φίλος μέχρι τον θάνατό του. Μου είπε πριν πεθάνει: «Θέλω να ξέρεις ότι σ' αγαπάμε πολύ, οικογενειακώς σε αγαπάμε», ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσα απ' αυτόν. Μου παρέδωσε κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω: ένα πυρ...
CB: Θέλεις να κάνεις ένα σχόλιο για τη συνάντησή σου με τον Μάριο Βάργκας Γιόσα; Ήταν ομολογουμένως πολύ κολακευτικό για σένα το άρθρο του στην «Ελ Παΐς».
Σ: Όταν συναντηθήκαμε και είχαμε ένα «τετ α τετ» δεν κατάλαβα ότι θα έγραφε για μένα. Είναι ένας πολύ ανοιχτός και εγκάρδιος άνθρωπος, με λεπτότητα και καλλιέργεια.
CB: Ποια η γνώμη σου για το Captainbook.gr, από όσο πρόλαβες να περιηγηθείς στις σελίδες του; Πρόσεξε τι θα πεις γιατί θα σε αποκηρύξω. (Γέλια).
Σ: Έχετε έναν ενθουσιασμό, ένα μεράκι και, φαίνεται πως έχετε μια επαγγελματικότητα: απαραίτητο πράγμα.
CB: Θέλεις να κάνεις μια ευχή για το ξεκίνημά μας;
Αγία Ξένη, Μήτερ, πρέσβευε υπέρ ημών των -από την μυριοπρόσωπη αντίχριστη ανομία- τρελαμένων. Πρέσβευε, μήπως ως Άσωτοι επιστρέψουμε εγκαίρως, στην ευλογημένη Οικία του Επουρανίου ημών Πατρός, Αμήν. Ευανθία η Σαλογραία
.....................................................................................................
.....................................................................................................
.................................................................... ..................................................................... Kαι ένα βίντεο για τον μέγιστο Ιεράρχη Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο που εόρταζε σήμερα.
Αγαπημένο μου
η αφεντιά μου, δυσκόλως ροβολάει (πιλαλάει, κοινώς τρέχει...)
σε συλλαλητήρια και πολιτικές συγκεντρώσεις,
εδώ και πολλά χρόνια, το ξέρεις.
Δεν θα εξηγήσω τους λόγους. Τους ξέρεις επίσης,
ειδικά εσύ, ο πιστός, μυστικός.... παρακολουθητής μου...
Αυτό που συνοπτικά θα γράψω είναι ότι
υπήρξε για μένα μια απίστευτα χαρούμενη έκπληξη, όταν παρακολουθώντας από την τυφλεόραση τη χτεσινή κορυφαία διαδήλωση στην Αθήνα,
είδα, απροσδοκήτως να ανεβαίνει στο βήμα των ομιλητών ο Σεβαστός Καθηγούμενος Μεθόδιος Παπαλαμπρακόπουλοςτης (Παν)Αρχαίας Μονής Εσφιγμένου... (αυτής με τους εκατό και πλέον, πολύπαθους, μαρτυρικούς μοναχούς, όχι της Μαϊμούς Εσφιγμένου με τους τρεις καλ(κ)ογέρους, που έφτιαξε η (Αν)-Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους, το 2005 εάν ενθυμούμαι σωστά, προκειμένου να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη για τα εν Αγίω Όρει, τεκταινόμενα ιεροκρυφίως, και στο Όνομα του Θεού -για Όνομα!-, βεβαίως, βεβαίως!)
Παρακαλώ πολύ, όποιον εν Χριστώ αδελφό,
κατέγραψε σε βιντεάκι την εν λόγω ομιλία,
ας την ανεβάσει το γιουτούμπι
και ας την στείλει και σε μένα τη λώλα,
να την αναμεταδώσω, ασμένως .
Εκ καρδίας και εκ των προτέρων, ευχαριστώ!
Ευανθία η Σαλογραία
........................................................................ Να και το βίντεο! ;-)
Ο ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ,
ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ πατήρ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ εκ Πατρών
