Οἱ ὑποχρεωτικοί διαγνωστικοί ἔλεγχοι δύο φορές τήν ἑβδομάδα θίγουν τόν πυρῆνα τῶν ἀτομικῶν καί κοινωνικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί τῶν μαθητῶν
ὑπό Δρος Νομικῆς Universität Bilefeld Νικολάου Δημαρᾶ Τό μέτρο τοῦ ὑποχρεωτικοῦ διαγνωστικοῦ ἐλέγχου ἐνδεχόμενης μόλυνσης ἀπό κορωνοϊό ὀφείλει νά ἀνασταλεῖ ἄμεσα καί νά ἀκυρωθεῖ στούς ἐκπαιδευτικούς ὅλων τῶν βαθμίδων καί στούς μαθητές ὡς περιττό, ἐπικίνδυνο, ἀνωφελές καί ἀντισυνταγματικό, ἐπειδή -θίγει τόν πυρῆνα τῶν ἀτομικῶν καί κοινωνικῶν δικαιωμάτων καί -παραβιάζει τήν διεθνῆ σύμβαση τοῦ Obiedo, πού κύρωσε καί ἡ Ἑλλάδα μέ Νόμο τό 1998. Ἀναλυτικότερα: Σύμφωνα μέ τήν ἀπό 10.4.2021 κοινή ὑπουργική ἀπόφαση (ΚΥΑ), οἱ μαθητές οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν ὑποβληθεῖ σέ αὐτοδιαγνωστικό ἔλεγχο νόσησης καί δέν ἔχουν σχολική κάρτα, (ἀρνητική στήν COVID-19), πού ἐκδίδεται ἀπό τήν σχετική πλατφόρμα, δέν γίνονται δεκτοί στά σχολεῖα, θά λαμβάνουν ἀπουσίες καί θά ἀπομακρύνονται ἀπό τήν σχολική μονάδα. Οἱ υποχρεωτικοί διαγνωστικοί ἔλεγχοι δύο φορές τήν εβδομάδα, ὅμως, θίγουν τόν πυρῆνα τῶν ἀτομικῶν καί κοινωνικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν καί τῶν μαθητῶν, ἐνῶ ταυτόχρονα παραβιάζουν τήν Διεθνῆ Σύμβαση τoῦ Oviedo γιά τήν προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, (κυρώθηκε με Νόμο ἀπό τήν Ἑλλάδα τό 1998), πού ὁρίζει ὅτι «ἐπέμβαση σέ θέματα ὑγείας μπορεῖ νά ὑπάρξει μόνον ἀφοῦ τό ἐνδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει τήν ἐλεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν σχετικῆς ἐνημέρωσής του». Παραβιάζει ἀκόμη -τήν Διεθνῆ Σύμβαση γιά τά δικαιώματα τοῦ παιδιοῦ (Νόμος 2101/1992), -τήν Ευρωπαϊκή Σύμβαση γιά τήν ἄσκηση τῶν δικαιωμάτων τῶν παιδιῶν (Νόμος 2502/1997), όπως και -την Εὐρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Εἶναι ταυτόχρονα καί ἀντίθετη στίς βασικές ἐπιταγές τῶν ἄρθρων: 4 (ἀρχή τῆς ἰσότητας), 5 (ἀτομικό δικαίωμα στήν προστασία τῆς προσωπικότητας), 21 (προστασία νεότητας καί υγείας) και 25 (ἀρχή ἀναλογικότητας) τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος. Κατά συνέπεια ἡ σχετική ΚΥΑ εἶναι ἀντισυνταγματική καί παράνομη, καθώς, πρό τοῦ διαγνωστικοῦ τέστ, δέν ἔχει προηγηθεῖ καί οὔτε κἄν ἔχει ζητηθεῖ ἡ συναίνεση τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καί τοῦ μαθητή, (ἤ τοῦ ἀσκοῦντος τήν ἐπιμέλεια γονέως του), ὅπως ἀπαιτοῦν οἱ διεθνεῖς συμβάσεις καί πολύ περισσότερο, ὅταν μέ νομοθετική διάταξη ἐπιβάλλονται τά ἐπονομαζόμενα self-tests, κ.λπ. καί μάλιστα ὅταν ὁρίζεται παρανόμως, ὅτι ὅποιος μαθητής δέν συμμορφωθεῖ πρός τήν σχετική Κ.Υ.Α., ἀπομακρύνεται ἀπό τό σχολεῖο. Ἐπιπροσθέτως ἡ ὑποχρεωτική αὐτοδιαγνωστική διαδικασία ἀπό τά ἴδια τά παιδιά, παραβιάζει τό Νόμο 2101/1992, γιατί «συνιστᾶ ἀνεπίτρεπτη ἐπέμβαση καί ὡς ἐκ τούτου προσβολή τοῦ σώματος τῶν παιδιῶν» καί παράλληλα συνιστᾶ «ὑποχρεωτική βία πρός τό παιδί», ἡ ὁποία εἶναι τόσο σωματική ὅσο καί ψυχική. Πλέον τῶν ἄλλων, ἡ διενέργεια διαγνωστικοῦ τέστ εἶναι ἐπικίνδυνη, ὅπως προκύπτει καί ἀπό τό φυλλάδιο «ὁδηγιών ἀτομικῆς χρήσης», καί ἡ ἐπικινδυνότητα πολλαπλασιάζεται ὅταν τό τέστ διενεργεῖται ἀπό ἀνήλικο καί ἰδίως κάτω τῶν 13 ἐτῶν καί ἀπό ἄτομα στερούμενα ὁποιασδήποτε ἰατρικῆς πιστοποίησης, κατά παράβαση τοῦ Ἰατρικοῦ Κώδικα καί κάθε ἐπιστημονικῆς ἰατρικῆς δεοντολογίας, μέ σοβαρό καί ἄμεσο κίνδυνο αὐτοτραυματισμοῦ (π.χ. ρηνικῶν αἱμορραγιῶν), ἀτυχημάτων καί σοβαρῶν μολύνσεων τῶν μαθητῶν καί τῶν ἄλλων μελῶν τῆς οἰκογενείας, ἀλλά καί τοῦ περιβάλλοντος. Ἡ ἰδέα νά κατασταθοῦν τά ἑλληνικά σπιτικά ἰατρικά-διαγνωστικά κέντρα, ἰδιαίτερα, στίς πολυμελεῖς οἰκογένειες μέ πολλά παιδιά, μέ τίς σοβαρές συνέπειες πού μποροῦν νά επιφέρουν στήν ψυχική καί σωματική ὑγεία τῶν παιδιών καί τῶν γονένων, ἀλλά καί μέ τήν ἀνεπανόρθωτη μόλυνση-ζημία τοῦ περιβάλλοντος (βλ. φυλλάδιο ὁδηγιῶν τοῦ test) εἶναι ψυχολογικά καί κοινωνικά ἀποκρουστική καί ἀπορριπτέα καί ὁπωσδήποτε παράνομη καί ἀντισυνταγματική. Οὔτε σέ τελική ἀνάλυση ἡ χρήση τῶν ἀναξιόπιστων tests, και μάλιστα χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεσή μας -(ἀφοῦ κατά τήν σχετική νομοθεσία ἀποτελοῦν ἀπαγορευμένη καί ἀντιστυνταγματική ἰατρική πράξη)- ἐπιλύουν ὁποιοδήποτε πρόβλημα, καθότι κατά τίς γνωματεύσεις τῶν εἰδικῶν ἐγνωσμένου κύρους ἰατρῶν καί πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν καί διεθνῶν ἐρευνητικῶν κέντρων τά self tests εἶναι ἀναμφισβήτητα ψευδῶς ἀρνητικά ἤ ψευδῶς θετικά! Καταχωρίζοντας σύν τοῖς ἄλλοις τά ἀποτελέσματα τῶν ἀναξιόπιστων αὐτῶν τέστς σέ ἠλεκτρονικές πλατφόρμες, εὐάλωτες σέ κάθε ἐπιτήδειο, εἶναι ἀναπόφευκτος ὁ κίνδυνος νά ὁδηγηθοῦμε, καί ἥδη σέ μεγάλη ἔκταση αὐτό ἔχει συμβεῖ, σε μία ἠλεκτρονική-ψηφιακή δυστοπική κοινωνία, πρᾶγμα τό ὁποῖο εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτο καί πέρα γιά πέρα ἀντισυνταγματικό καί παράνομο, σέ μία δημοκρατική κοινωνία. Ἡ ἐκτελεστική ἐπίσης ἐξουσία αὐτοδιαψεύδεται, καθότι, ἐάν θεωρούσε ἡ Κυβέρνηση, ὅτι τά tests εἶναι ἀξιόπιστα, (καί μάλιστα ὅτι δέν ὑπάρχει τό ἐνδεχόμενο κάποιος νά δηλώσει ψευδῶς ὅτι τό ἔκανε), δέν θά ὑπῆρχε κανένας λόγος, νά τηροῦνται ὅλα τά μέτρα προστασίας στό σχολεῖο. Οὔτε ἡ γενική καί μήν κατοχυρωμένη στά διδάγματα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης (καθηγητής Ἰατρικῆς Πανεπιστημίου Stanford John Ioannidis, καθηγητής Ἰατρικῆς Πανεπιστημίου Mainz Suharit Magdi) ἐπίκληση τῆς ἀπροσδιόριστης καί πιθανολογούμενης ἔννοιας τῆς «δημόσιας ὑγείας», γιά μία ἀσθένεια μέ θνησιμότητα 0, 05% πού μάλιστα δέν προσβάλλει τά παιδιά, δικαιολογεῖ μία τόσο βαθιά καί ἀπαράδεκτη καί πραγματική καί ὄχι πιθανολογούμενη ἐπέμβαση στήν ἰδιωτική σφαίρα τοῦ προσώπου καί τήν ἀνεπανόρθωτη καί ἀπαράδεκτη προσβολή τῆς ὑγείας καί τῆς προσωπικότητας τοῦ ἀτόμου. Γιά τούς λόγους αὐτούς πρέπει νά ἀνασταλεῖ ἄμεσα καί νά ἀκυρωθεῖ ὁποιαδήποτε νομοθετική διάταξη (ΚΥΑ), πού προσβάλλει, κατά τά ἀνωτέρω, τό Σύνταγμα καί τούς Νόμους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καί τίς διεθνεῖς καί Συνθῆκες πού εἶναι κυρωμένες μέ Νόμο ἀπό τήν Ἑλλάδα, καί πού ἐπιβάλλουν στούς Ἕλληνες πολίτες τά ἀπαράδεκτα, καί ἀπό ἰατρικῆς ἀπόψεως ἐπικίνδυνα, περιττά καί ἀνωφελῆ τέστ.Οἱ δέ ὑπεύθυνοι ὑπουργοί, ὑφυπουργοί, γραμματεῖς ὑπουργείων καί συνεργαζόμενοι μέ αὐτούς διευθυντές σχολείων καί κάθε ἄλλος ὑπεύθυνος, καθίστανται ὑπόλογοι ποινικά καί ἀστικά ὑπόχρεοι γιά ἀποζημίωση κατά τήν κείμενοι νομοθεσία.
ΥΠΟΓΡΑΦΗ:
π. Νικόλαος Δημαράς Διδάκτωρ Νομικής Πανεπιστημίου του Bilefeld της Γερμανίας
..................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................
