Πρέπει στη διάρκεια της νηστείας να καταναλώνουμε προϊόντα σόγιας, τυπικά νηστήσιμα;

*Τέτοια προϊόντα είναι π.χ. το τυρί σόγιας, το γάλα σόγιας, μπιφτέκια σόγιας κλπ.

Όταν οι Πατέρες και οι Σύνοδοι νομοθετούσαν τα προϊόντα αυτά δεν υπήρχαν. 
Τυπικά λοιπόν επιτρέπονται.

Ουσιαστικά και σε βάθος σκεπτόμενοι όχι. Για δύο κυρίως λογούς:

α) Τα προϊόντα αυτά είναι απομίμηση αντίστοιχων γαλακτικών και κρεατικών προϊόντων οπότε προσπαθούμε να ξεγελάσουμε το Θείο! Αν για λόγους υγείας παρίσταται ανάγκη να φάμε τυρί είναι προτιμότερο να καταλύσουμε πραγματικά τυρί και όχι απομίμηση, πάντα με τη συμφωνία πνευματικού και ιατρού εφ’ όσον υπάρχουν.

β) Τα προϊόντα αυτά, δηλαδή τα παράγωγα συνήθως σόγιας, δεν ήταν γνωστά στο ελληνικό στομάχι πριν 50 χρόνια και είναι γενετικά τροποποιημένα είναι προϊόντα «μυστηριωδών» εργαστηρίων και ο Θεός ξέρει τι προβλήματα τραγικά θα δημιουργήσουν στο μέλλον και στον άνθρωπο και στον πλανήτη μας.

Στην Αγγλία, πρόσφατα, άνοιξαν καταστήματα – εστιατόρια με τίτλο «90», που σημαίνει ότι πωλούν προϊόντα που έχουν συλλέξει σε απόσταση το πολύ 90 χιλιόμετρα από τα σημεία πώλησης. Οι λόγοι είναι ευνόητοι και για λόγους υγείας και παγκόσμιας οικονομίας.

από το βιβλίο: «Η δίαιτα του Θεού – Η νηστεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας» – Γ.Μ. Σπηλιώτη

Πηγή: https://simeiakairwn.wordpress.com

ο παραισθησιογόνος καπνός...

Από αμπελοφιλοσοφίες και νεοποχίτικες εξυπναδούλες,
ω παραζαλισμένο μου,

θα σου πάρει πολλές δεκαετίες

μέχρι να καταλάβεις  ότι καθαρός  ανθρώπινος λόγος δεν υπάρχει.

Ο εκπεμπόμενος λόγος - ακόμη και των ευφυέστερων προσώπων

ίδιος   παραισθησιογόνος  καπνός,  τροφοδοτούμενος  

από  αδηφάγα φωτιά συναισθημάτων   

μες στο περίκλειστο δωμάτιο  της εμπειρίας μας.

Ευανθία η Σαλογραία

Το διαχρονικό αμάρτημα όλων στην Εκκλησία (επανάληψη) και ένας Άγγλος στην αυλή του Τσάρου

Για το διαχρονικό αμάρτημα όλων στην εκκλησία
μπορείς να διαβάσεις  πατώντας ΕΔΩ.
...........................................................................

Στην Πάτρα ο καιρός βροχερός με παραπέμπει σε γερμανίδα 
ψυχρή κυρία που μόλις βγήκε  από τη μπανιέρα της..

Και γω, χωμένη στο κρεβατάκι μου, διαβάζω με άφατη χαρά,
 βιβλίο της Christine Benagh  με τίτλο: 

"Ένας Άγγλος στην αυλή του Τσάρου".

Συναρπαστικό, για κάποιον  σαν και μένα 
που έπαθε  πώρωση με τον  Άγιο Τσάρο Νικόλαο, εσχάτως.

-Ανεπιφύλακτα, αγαπημένο μου,  σου το προτείνω!
 Από τις  εκδόσεις "καινό" !

Ευανθία η Σαλογραία
........................................................................
........................................................................

«Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη η καρδία μου»

(η φωτό από το alithiafm.gr)

«Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη η καρδία μου (Ψαλμ. 56, 8)

Αδελφοί μου, είναι μακάριος όποιος μπο­ρεί να πει αυτά τα λόγια στον Κύριό Του! 

Μακάριος, εκείνος που η καρδιά του είναι εντελώς έτοιμη, να ακολουθήσει το θέλημα του Θεού!

Τί σημαίνει η ετοιμότητα της καρδιάς του ανθρώπου; 

Ν’ ακολουθεί με χαρά το θέλημα του Θεού και να μην έχει εσωτερική σύγκρουση σε σχέση με δικές του σκέψεις και επιθυμίες.

 Ο μετανοημένος βασιλιάς Δαβίδ, αρχικώς, είχε ακολουθήσει τις δικές του αμαρτωλές επιθυμίες και σκέψεις· γι’ αυτό ήταν σαν καράβι ακυβέρνητο μέσα σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Όταν όμως συνειδητοποίησε ότι η θύελλα θα τον έπνιγε στο τέλος, στράφηκε με μεγάλη μετάνοια και θερμά δάκρυα προς τον Θεό και, ακριβώς τότε, έστρεψε το καράβι της ζωής του ολοκληρωτικά προς το θέλημα του Θεού.

 «Ετοίμη η καρδία μου, ο Θεός, ετοίμη ή καρδία μου!» αναφώνησε με απέραντη ειρήνη στην ψυχή του, διότι γνώριζε ότι είχε παραδώσει το καράβι του στα χέρια του τέλειου Κυβερνήτη. 

Η θύελλα μαινόταν ακόμη, οι άνε­μοι και τα κύματα τον έδερναν με μανία· εκείνος όμως δεν φοβόταν, πεπεισμένος ότι τίποτα δεν μπορούσε να του συντρίψει το καράβι της ζωής του και ότι το καράβι του θα έπλεε σύντομα με ασφάλεια σε λιμάνι εύδιο.

«Έτοιμη καρδία» σημαίνει: καρδιά καθαρή από την υπερηφάνεια, ταπεινωμένη μπροστά στη μεγαλειώδη δύναμη και σοφία του Θεού.

«Έτοιμη καρδία» σημαίνει καρδιά που έχει αδειάσει απ’ όλες τις κοσμικές επιθυμίες και αυταπάτες και είναι στραμμένη μόνο προς τον Θεό και στην αγάπη προς Αυτόν.

«Έτοιμη καρδία» σημαίνει καρδιά θεραπευμένη από κάθε ανησυχία, φόβο και βιο­τική μέριμνα, καθησυχασμένη και ενδυναμωμένη από την παρουσία της χάριτος του Θεού.

«Θα σε δοξολογήσω ψάλλοντάς σου ύμνους με όλη μου την ψυχή» (Ψαλμ. 56, 8), συνεχίζει ο ψαλμωδός. Εδώ φαίνεται ότι η καρδιά του είναι αληθινά έτοιμη, διότι δεν καυχιέται για τη βασιλική δόξα του, αλλά την αποδίδει στον Θεό. Ταπεινώθηκε, ενώπιον του Θεού σαν να ήταν ένα τίποτα και τώρα μοναδική του απόλαυση είναι να μεγαλύνει και να δοξάζει ακατάπαυστα τον Θεό.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Οκτώβριος, εκδ. Άθως, σ. 304-305) 

πηγή/αντιγραφή

πηγή: Προσκυνητής

Η υπέροχη μπουγάδα της εξομολόγησης (επανάληψη)

Τα σχετικά,  παλαιότερα, διασκεδαστικά, 
θα τα διαβάσεις αγαπημένο μου,
πατώντας  ΕΔΩ.

Και αν κλικάρεις απάνω στην υπογραφή μου
θα μάθεις τι γάτα με πέταλα
υπήρξε η συχωρεμένη, αλησμόνητη πεθερούλα μου.

Να έχω πάντοτε την ευχή της!

Ευανθία η Σαλογραία
..........................................................................
...........................................................................

Θυμάμαι την πρώτη φορά που μου εξομολογήθηκαν...

Του πατρός Ανδρέα Κονάνου

Θυμάμαι την πρώτη φορά που μου εξομολογήθηκαν διάφορα άτομα,

ειδικά θέματα της ψυχής τους.

Λεπτά, ευαίσθητα, μυστικά, προσωπικά. Χωρίς υπεκφυγές και προσχήματα.

Χύμα. Έκθεση ψυχής.

Κάτι σαν εξευτελισμός. Μα μπροστά στην αγάπη του Χριστού, που αμέσως σε αγκαλιάζει και δεν σε αφήνει να νιώσεις ρεμάλι κι ερείπιο.

Ο πρώτος άνθρωπος που μου είπε ότι έκανε φόνο. Πριν πολλά χρόνια.

Το πρώτο διαζύγιο. Με τις χαρτοπετσέτες να κολλούν στο πρόσωπό της, που έκλαιγε ατέλειωτα.

Η πρώτη έκτρωση. Πού δεν ήταν μια, μα έξι. Και της έφεραν κατάθλιψη βαριά.

Η πρώτη κοπέλα που ήταν ομοφυλόφιλη. Ήρθε με τη φίλη της κι ήθελαν να με δουν μαζί.
¨Είμαστε ζευγάρι¨, μου είπαν.

Ο πρώτος νέος που ήταν ομοφυλόφιλος. Ήρθε απ’ τη Βόρεια Ελλάδα, ειδικό ταξίδι με το μηχανάκι του, να πει μόνο αυτό και να φύγει πάλι.

Η πρώτη μοιχεία και παράλληλη σχέση. Που οδήγησαν την απατημένη γυναίκα σε καρκίνο.

Το πρώτο πρησμένο μάτι που μαύρισε ο πατέρας δίνοντας μπουνιές στην κόρη, επειδή ήταν μεθυσμένος.

Ο πρώτος σωματικός βιασμός του γονιού στην κόρη, που την τρέλανε και την έκανε μόνιμο θαμώνα ψυχιάτρων και εξορκιστών.

Οι ατέλειωτοι ψυχικοί βιασμοί μικρών και μεγάλων.

Η πρώτη σοβαρή κλοπή. Που γέμιζε τον ύπνο εφιάλτες και ιδρώτα.

Η πρώτη φορά που άκουσα γι’ αδέρφια που δεν ξαναμιλούν σ' αδέρφια και γονείς εδώ και χρόνια. Για οικόπεδα και κληρονομιές και διαθήκες.

Κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα ατέλειωτα,
ανείπωτα και ταπεινά.
Μα τόσο ανθρώπινα,
αληθινά και καθημερινά,
που χτυπούν την πόρτα και των καλύτερων και ¨ηθικών¨ σπιτιών.


Το πετραχήλι μου.
Ένα πανί τυλιγμένο στο λαιμό μου.
Γεμάτο σταυρούς και κρόσσια.

Την πρώτη μέρα,
όταν το βγάζω απ’ το κουτί του είναι λίγο σκληρό,
άκαμπτο κι ατσαλάκωτο.

Μα σιγά- σιγά γίνεται μαλακό και ευέλικτο.
Και γυρίζει όπως το πας, όπου το πας,
τυλίγοντας το κεφάλι του καθένα που γονατίζει
με δακρυσμένα μάτια στο Χριστό.


Όμως οι απόψεις των ανθρώπων απέξω,
είναι τόσο στενές και μονοκόμματες,
οι κρίσεις στυγνές κι αδίστακτες,
η γλώσσα ξύλινη σα μασίφ ρόπαλο,
και οι αποφάσεις συχνά καταδικαστικές.
Για το πυρ το εξώτερον.

Ευτυχώς η εξομολόγηση γίνεται κρυφά, μυστικά.

Διότι στα φανερά, δεν θα ήταν εξομολόγηση λύτρωσης, μα αφορισμού. Αφού πάντα κάποιοι ¨καλοί¨ θα είχαν τον πειρασμό να τη μετατρέψουν σε λιθοβολισμό και άσπλαχνο θάψιμο ευαίσθητων ψυχών, που παλεύουν να βρουν την ευτυχία, με τον τρόπο του ο καθένας.

Με τα λάθη και τις περιπέτειές του.
Παλεύουν ακόμα.

Μιας και δεν βλέπουν δίπλα τους ανθρώπους - αληθινούς οδοδείκτες ευτυχίας, μα κυρίως λαμπρούς - πομπώδεις κήρυκες φαντασιακής αγιότητας, ανέραστης ευτυχίας και λιπαρής υποκρισίας.

Ένας απ’ αυτούς - λυπηρό- κι εγώ.

πηγή: http://amfoterodexios.blogspot.gr/2015/11/blog-post_96.html
πηγή : http://proskynitis.blogspot.gr/2015/11/blog-post_742.html

Να προτιμάτε το θέλημα του αδελφού παρά το δικό σας-Η υπακοή αρχίζει με τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής

[....]

Η πνευματική υπακοή είναι απαραίτητη στην καθημερινή ζωή. 

Να προτιμάτε το θέλημα του άλλου παρά το δικό σας. 

Να δέχεσθε με θετική στάση κάθε αίτημα του πνευματικού σας, ενός αδελφού ή μιας αδελφής. 

Έτσι θα δημιουργηθεί σιγά-σιγά μέσα σας και γύρω σας μια ατμόσφαιρα, όπου η καρδιά θα γίνει πολύ απαλή, πολύ ευαίσθητη σε κάθε εσωτερική κίνηση, σε όλες τις πνευματικές εναλλαγές.

Όταν συγκεντρωνόμαστε, ας παρακαλεί ο καθένας τον Θεό να μας δίνει το πνεύμα της υπακοής στο θέλημα Του και να μας ευλογεί όλους. 

Είτε ο νεώτερος, είτε ο πιο ηλικιωμένος, να ακούτε τον άλλο με την καρδιά, για ν’ αντιληφθείτε πότε το Πνεύμα του Θεού μιλάει μέσω αυτού [.....] 

 Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

περισσότερα  θα διαβάσεις, αγαπημένο μου, 
αν κάνεις "κλικ" στην πηγή: Τρελογιάννης