"Καλά και σήμερα" ΄- Ένα βιβλίο της Σοφίας ΝικολαΪδου. Το έγραψε με το σώμα της. Το διαβάζεις και σου σηκώνεται της ψυχής η πέτσα, ολόρθη!

To περίκλειστο δωμάτιο της προσωπικής εμπειρίας και οι παραμορφωτικοί καθρέφτες της υποκειμενικότητας στο περίκλειστο δωμάτιο της προσωπκης εμπειρίας

Επανάληψη δυο παλιότερα κείμενα
αν ποντικο-πατήσεις, στους υπογραμμισμένους τίτλους, αγαπημένο  μου: 

1. Το περίκλειστο δωμάτιο της προσωπικής εμπειρίας.

2.Οι παραμορφωτικοί καθρέφτες της υποκειμενικότητας στο περίκλειστο δωμάτιο της προσωπικης εμπειρίας.

Στην Πάτρα έπιασε βροχή σήμερα.
Από του Αγιαντρεός , στην Πάτρα, λένε, αντριεύει το κρύο.

Σου στέλνω  ζεστό φιλί- παιδική κουβερτούλα...

-Δια της υπομονής ημών, κτησόμεθα τας ψυχάς ημών...

-Αμήηηην!

Ευανθία η Σαλογραία

Σχόλιο με αφορμή την Ομαδική Ψυχοθεραπεία

Επιστήμες / Ψυχολογία - Ψυχιατρική
Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής

Πως ακριβώς δουλεύει η Ομαδική Ψυχοθεραπεία;

23 Νοεμβρίου 2015

Οι άνθρωποι που αποφασίζουν να συμμετέχουν σε μια ομάδα μοιράζονται με τα υπόλοιπα μέλη της ψυχοθεραπευτικής ομάδας τα προσωπικά θέματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους. Για παράδειγμα, ένα μέλος μπορεί να επιλέξει να μοιραστεί γεγονότα από την καθημερινότητα της εβδομάδας που πέρασε, με ποιόν τρόπο ανταποκρίθηκε σ’ αυτά, εάν αντιμετώπισε κάποια δυσκολία. Μπορεί επίσης να μοιραστεί με την ομάδα αυτογνωσίας τα συναισθήματα και τις σκέψεις του για γεγονότα που συνέβησαν σε προηγούμενες συνεδρίες της ομάδας, και να τα συσχετίσει με θέματα που τέθηκαν από άλλα μέλη, ή από τον συντονιστή της ομάδας.

Άλλα μέλη πάλι μπορεί να ανταποκριθούν στα ζητήματα που φέρνει ένα μέλος, να του δώσουν ανατροφοδότηση, κουράγιο, να το στηρίξουν ή να του ασκήσουν κριτική, ή απλά να μοιραστούν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους με αφορμή τα λόγια του προηγούμενου μέλους. Τα θέματα που συζητιούνται μέσα στην ομάδα αυτογνωσίας δεν καθορίζονται από τον συντονιστή, αλλά ανακύπτουν αυθόρμητα από τα ίδια τα μέλη της.

Τα άτομα που συμμετέχουν στην ομάδα συνειδητοποιούν ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που νιώθουν παρόμοια μαζί τους, και τελικά αισθάνονται ανακούφιση γιατί βλέπουν πως δεν είναι μόνοι τους κι αβοήθητοι με το πρόβλημα που τους απασχολεί.

Η ομάδα μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική πηγή νοηματοδότησης, υποστήριξης & δύναμης σε δύσκολες περιόδους κατά τις οποίες κάποιο μέλος της αντιμετωπίζει έντονο άγχος και συναισθηματικό αδιέξοδο.

Η ανατροφοδότηση που εισπράττει κάποιο άτομο στην ομάδα από τις αντιδράσεις και την ανταπόκριση των υπολοίπων μελών στα ζητήματα που «ανοίγει» κατά την θεραπευτική διαδικασία συνήθως το βοηθάει να συνειδητοποιήσει κάποιες δυσλειτουργικές του στάσεις, ή/και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στη συμπεριφορά του που μπορεί να δυσκολεύουν τις σχέσεις του με τους άλλους.

Επίσης, η ανατροφοδότηση της ομάδας μπορεί να τον/ την βοηθήσει να αλλάξει την οπτική με την οποία βλέπει τα πράγματα, ή/και να υιοθετήσει πιο δημιουργικές και αποτελεσματικές στάσεις απέναντι στα προβλήματα που τον/ την απασχολούν.

Γενικά, η ομάδα αυτογνωσίας μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ζωντανό εργαστήρι πειραματισμού, όπου τα μέλη μπορούν να δοκιμάζουν με ασφάλεια νέες στάσεις, πεποιθήσεις και συμπεριφορές, πριν τις εφαρμόσουν στην καθημερινότητά τους, εκτός ομάδος.

Συχνά μέσ’ την ψυχοθεραπευτική ομάδα τα μέλη συναντούν ανθρώπους της παρελθούσας, ή και της τωρινής τους ζωής, με τους οποίους έχουν μια δυσκολία, που όμως θα ήθελαν να είναι σε θέση να την διαπραγματευτούν αποτελεσματικά. Στην ομαδική ψυχοθεραπεία όλοι θα έχουν σίγουρα την ευκαιρία να επεξεργαστούν δημιουργικά τέτοιες καταστάσεις.

---

Παρατήρηση: o Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης είναι δημιουργός της ιστοσελίδας www.aftognosia.gr

ΠΗΓΉ: Πεμπτουσία

........................................................................................................

.........................................................................................................

Σχόλιο: 

Όταν  διαβάζω αυτές  τις αξιέπαινες  προσπάθειες από κοσμικούς ανθρώπους  στο χώρο της ψυχοθεραπείας, αναλογίζομαι την ψυχολογική  αθλιότητα που επιπολάζει εντός πολλών ...Ορθοδόξων ενοριών, όπου οι παπάδες λειτουργούν στην καλή περίπτωση ως βαριεστημένοι δημόσιοι υπάλληλοι και  στην κακή, μάλλον ως χασάπηδες ψυχών, παρά ως ποιμένες. 

Όπου οι ενορίτες συμπεριφέρονται στους διπλανούς τους,  μάλλον ως φθονεροί ρουφιάνοι, παρά ως γνήσιοι αδελφοί- έστω ως στοιχειωδώς  καλλιεργημένοι, κοσμικοί άνθρωποι... 

Τότε  θλίβομαι...

Πραγματικά ζούμε  του ΑντίΧριστου τις  Έσχατες μέρες 

και όποιος μπορεί από μόνος του να σώσει τον εαυτόν του, ας τον σώσει.

Βοήθεια από τους... χριστιανούς "πλησίον" θα είναι πολύ αφελής, 
αν περιμένει  ότι θα λάβει...

Ευανθία η Σαλογραία  

................................................................................

«Εις εμέ το λέγεις Κύριε; Εις εμέ;»

Τα τελευταία λόγια του Αγίου Νεκταρίου, 

στο κρεββάτι του νοσοκομείου, ήταν τα εξής: 

"Εις εμέ το λέγεις Κύριε; Εις εμέ;"...

Προφανώς, έλαβε εκείνη την στιγμή πρόσκληση από τον Κύριο στην αιώνια βασιλεία του και μέχρι εκείνη την έσχατη επιθανάτια στιγμή, δεν θεωρούσε τον εαυτό του άξιο όχι μόνον να τον προσκαλεί ο Κύριος, αλλά και να του απευθύνει τον λόγο.

Τί βαθειά ταπείνωση! 

Ταπείνωση πού ζυμώθηκε χρόνο με τον χρόνο, διωγμό με διωγμό, συκοφαντία με συκοφαντία. Ταπείνωση πού καλλιεργούσε όσο προέκοπτε στην πνευματική και θύραθεν σοφία.

Αυτή η αντίδραση είναι αποκρυστάλλωση χρόνιου αγώνα. Οι ταπεινολογίες και οι ταπεινοσχημίες κάποτε καταρρέουν και δείχνουν γυμνό τον φέροντα. Η άσκηση στην ταπείνωση την αληθινή όχι!

Όσο βαθύτερα ασκείται σε αυτήν κάποιος, 
τόσο αυτή αυξάνει και στερεώνεται μέσα του.

 Όσο πλησιάζει κανείς τον μεγάλο Θεό, τόσο σμικρός αισθάνεται .

Ο δέ άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω, μαθητής του αγίου Νεκταρίου, όταν παρέδιδε την ψυχή του στον Κύριο, ανέλαβε δυνάμεις, σηκώθηκε και άρχισε να φωνάζει χειροκροτώντας: Ο Κύριος! Ο Κύριος! Ο Κύριος!

Ω μακαρία χαρά και παιδικότητα των αγίων πού ξεπερνάς και αυτήν την αθωότερη χαρά και παιδικότητα!

Αυτής αξίωσον και ημάς Σωτήρ τους αναξίους!

http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com

......................................
ΣΧΟΛΙΟ με αφορμή τα παραπάνω: 

Οσο έζησε ο άγιος Νεκτάριος,

έζησε φτωχότατος, μονότατος,   ΆΓΝΩΣΤΟΣ στους πολλούς και ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΕΝΟΣ επι ΧΡΟΝΙΑ

ΑΠΌ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ σεξουαλικά δήθεν αμαρτήματα και ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ θανάτωσης εμβρύων, στα οποία δήθεν έπεφτε με τις καλόγριες του Μοναστηριού του.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ με λόγια, ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ.

ΜΟΝΟ, ΣΙΩΠΗΛΑ, ΕΚΛΑΙΓΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ στις προσευχές του, προς την Υπεραγία Θεοτόκο, στην οποία ΜΙΛΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ,λόγω άπειρου σεβασμού, όπως μιλάει κάποιος από ΒΑΘΥ ΣΕΒΑΣΜΟ, όταν απευθύνεται σε μια αληθινή Κυρία και  Βασίλισσα.

Γι αυτή του την ΧΡόΝΙΑ και μέχρις ΑΙΜΑΤΟΣ καρδίας, αγία του ταπείνωση,

ΑΞΙΩΘΗΚΕ με ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ της Μυροβλυσίας στην κυριολεξία το νεκρό του σώμα.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ και οι διώκτες του, ΔΕΝ το επιθυμούσαν αλλά ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, να δεχτούν το νεκρό του σώμα, στη Μητρόπολη Αθηνών, σε ΛΑΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

 ΓΙΑ ΕΞΙ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ μέρες. Εμενε  ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ...ΚΑΙ ΟΛΟ ίδρωνε, και ανέβλυζε μπροστά στα ΈΚΠΛΗΚΤΑ ΜΑΤΙΑ ΟΛΩΝ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΥΡΟ, που ΘΕΡΑΠΕΥΕ ΑΠΟ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ θανασιμες!

 Είχαν μείνει ΕΜΒΡΟΝΤΗΤΟΙ τότε οι πιστοί με τα ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΑ αυτά ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ που συνέβαιναν μπροστά στα μάτια τους ΚΑΙ ΔΟΞΑΖΑΝ ΤΟ ΘΕΟ, ΜΕ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ..

 Και ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ το άγιο λείψανό του, ΑΦΘΟΡΟ και ΕΥΩΔΙΑΖΟΝ καταπληκτικά, ΣΧΕΔΟΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑ ΜΕΤΑ, όπως αναφέρει και ο Σώτος Χονδρόπουλος στη σχετική, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ βιογραφία που έγραψε για τον Άγιο Νεκτάριο.

Τα θαυμαστά σημεία ξεκίνησαν βέβαια,΄οταν η φανέλα του νεκρού πλέον Αγίου Νεκταρίου,  ακούμπησε τον παράλυτο του διπλανού κρεββατιού στο Αρεταίειο, ο παράλυτος ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ!

Ξέρει ΠΩΣ  να ΔΟΞΑΖΕΙ ο Κύριος Ιησούς Χριστός, τους Ομολογητές της Ορθής Πίστης, τους τηρητές των Εντολών Του, τους ΧΡΟΝΙΩς  ΣΥΝΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟΥΣ στην καρδιά, για χάρη της δικής Του Πίστης και Αγάπης...

Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατρίου Εορτολογίου, στην Ελλάδα, στο Άγιο Όρος, στα Ιεροσόλυμα στη Ρωσία κλπ, τιμά τους Αγίους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και τη Σύναξη πασών των Αγίων Ασωμάτων Επουρανίων Δυνάμεων

Και αν κάνεις κλικ ΕΔΩ 
της μανούλας σου, ω λατρεμένο, 
θα διαβάσεις την εμπειρία 
που δόθηκε στο συχωρεμένο τον πατέρα μου 
όταν προσευχήθηκε μετά πυρίνων δακρύων 
για τη θεραπεία, του  -τότε, στη δεκαετία του 1990-
ετοιμοθάνατου φίλου του, Βασίλη Μπ.


μπροστά στη συγκλονιστική  εικόνα



του φοβερού Ταξιάρχη του Μανταμάδου.

-Ζεί Κύριος ο Θεός των Χριστιανών, μωρή βάβω!

-Ζει, ευλογημένο μου!

- Ζει και στους Αιώνες Βασιλεύει!

Ευανθία η Σαλογραία

Άγιος Αρχάγγελος Μιχαήλ

Πώς έρχεται το Αντίο...Για το Σκάκι...

Ἄν θές ν΄ἀκούσεις     

πῶς ἔρχεται τό Ἀντίο,
κάνε σιωπή.

Θά ἔλθει μετά τήν χαλασιά,
τούς κεραυνούς,
τό βουητό τῶν κυμάτων.

Θά 'ναι χάδι νυχτερινό
στόν γυμνό σου ὥμο,
φύσημα ἀέρα ἀπαλό.

Ἴσα, πού θά κουνήσει τήν κουρτίνα,
τόσο, πού δέν θά σβήσει τό κερί.

Σςςς...ἔρχεται.

http://cummulus4.blogspot.gr/2015/05/blog-post_12.html
 .............................................................................................................

.....................................................................................................................

Σκάκι: Μια ωδή στο βασιλιά των παιγνιδιών

Μια τετράγωνη βάση, δύο χρώματα, 16 πιόνια για κάθε παίκτη, πάνω στα συνολικά 64 τετράγωνα. Η πιο μίνιμαλ αναπαράσταση μάχης που έχει επινοηθεί ποτέ, αλλά ταυτόχρονα και η πιο γοητευτική.
Το σκάκι βρίσκεται αδιαμφισβήτητα στην κορυφή των επιτραπέζιων παιχνιδιών, αν και στην πραγματικότητα ο όρος «παιχνίδι» δεν το χαρακτηρίζει εξ ολοκλήρου. Πρόκειται για την τέχνη της ύψιστης λογικής, της μελετημένης στρατηγικής, της απόλυτης οξυδέρκειας, της χαρισματικής φαντασίας, της ακριβούς πρόβλεψης και ούτω καθεξής.
Το στοιχείο που καθιστά μοναδικό αυτό το «βασιλικό» παιχνίδι όμως, είναι πως με πρωτοφανή αποτελεσματικότητα σκοτώνει τον απρόβλεπτο παράγοντα της τύχης. Σε αντίθεση με κάθε άλλο παιχνίδι που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους, όπου οι πιθανότητες (ή ακόμα και η καθαρή τύχη) καθορίζουν την έκβαση του, το σκάκι χαρίζει τις δάφνες της νίκης αποκλειστικά στους πανάξια καλύτερους.
Πανάρχαιο, αλλά διαχρονικά νέο: Πότε και από ποιους εφευρέθηκε
Ιστορικά παραμένει άγνωστο ποιος γέννησε αυτήν την επουράνια ιδέα, ώστε να δημιουργηθεί το «παιχνίδι των βασιλέων». Αυτό που γνωρίζουμε ωστόσο, είναι πως πρόκειται για ένα πανάρχαιο παιχνίδι. Μεγάλο μέρος των ιστορικών συμφωνεί πως το σκάκιπρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία, την εποχή της Αυτοκρατορίας Γκούπτα (320-550 μ.Χ), ενώ μεταφέρθηκε στις δυτικές κοινωνίες τον 9ο αιώνα.

Φυσικά, ανάμεσα στους αιώνες προέκυψαν διάφορες αλλαγές στους κανόνες του παιχνιδιού, χωρίς όμως να αλλάζει η αρχική του ταυτότητα. Για παράδειγμα, η δυνατότητα κίνησης ενός στρατιώτη δύο τετράγωνα μακριά, προέκυψε στην Ισπανία το 1280. Παρόλο λοιπόν που το σκάκι προέρχεται από προμεσσαωνικές εποχές, παραμένει διαχρονικά νέο. Το ενδιαφέρον του κόσμου για τον «βασιλιά» των παιχνιδιών ολοένα και εντείνεται. Τους τελευταίους δύο αιώνες το σκάκι έχει εξελιχθεί όσο ποτέ άλλοτε, με καινούργιες τεχνικές εμφανίζονται συνεχώς, αλλά και εκπληκτικούς παίκτες να μάχονται για την παγκόσμια πρωτιά.
Τα 64 τετράγωνα με τους άπειρους συνδυασμούς – Γιατί κάθε παρτίδα είναι μοναδική
Το αμείωτο, διαχρονικό πάθος των σκακιστών δεν προκύπτει τυχαία. Αλλωστε τίποτα δεν είναι αδικαιολόγητο, όταν σχετίζεται με αυτά τα 64 μαγευτικά ασπρόμαυρα τετράγωνα. Οσα χρόνια και να περάσουν, όσες παρτίδες και να παιχτούν, καθεμιά θα είναι ξεχωριστή. Οταν δύο άτομα καθίσουν αντίκρυ, εκατέρωθεν της σκακιέρας, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα δημιουργήσουν μια μάχη, που όμοια της δεν υπήρξε αλλά ούτε και θα ξαναυπάρξει.
Σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Σκακιού, μόνον οι πρώτες τέσσερις κινήσεις από κάθε παίχτη, μπορούν να παιχτούν με318.979.564.000 διαφορετικούς τρόπους. Οταν οι δύο παίχτες ολοκληρώσουν την 10η κίνηση τους, οι συνδυασμοί εκτοξεύονται στους 169.518.829.100.544.000.000.000.000.000. Ποια λοιπόν η πιθανότητα να υπάρξουν δύο όμοιες παρτίδες, δεδομένου ότι κατά μέσο όρο σε ένα παιχνίδι γίνονται 40 κινήσεις από κάθε παίκτη;

Το σκάκι έχει αυτήν την μαγική ιδιότητα. Μέσα στα περιορισμένα τετράγωνα της σκακιέρας, βρίσκεται το απόλυτο άπειρο. Η δυνατότητα λήψης απείρων διαφορετικών αποφάσεων, σαν να πρόκειται για την πραγματική ζωή των δύο παικτών.
Ο μοναδικός περιορισμός του – Πόσο διήρκεσε το μεγαλύτερο παιχνίδι στην ιστορία
Κατά μέσο όρο, όπως προαναφέρθηκε, σε μια παρτίδα σκακιού γίνονται περίπου 40 κινήσεις από κάθε παίκτη. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένα παιχνίδι διαρκεί πολύ παραπάνω. Το μεγαλύτερο παιχνίδι στην σύγχρονη ιστορία, έγινε στο Βελιγράδι το 1989. Nikolic και Arsovic πραγματοποίησαν 269 κινήσεις έκαστος, πριν η παρτίδα ολοκληρωθεί. Μετά από 20 ώρες και 15 λεπτά, οι δύο άνδρες συμβιβάστηκαν με την ισοπαλία.
Οσο αφορά την διάρκεια του παιχνιδιού, υπάρχει ένα θεωρητικό ανώτατο όριο για το σκάκι. Οι 5.949 κινήσεις είναι οι περισσότερες που μπορούν να παιχτούν σε έναν αγώνα. Ωστόσο αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ.
Παιχνίδι για λίγους ή για... όλους; - Μια «τέχνη» για ολόκληρο τον κόσμο
Σήμερα το ποδόσφαιρο δικαιολογημένα θεωρείται το άθλημα που ενώνει ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι δεδομένο πως ο «βασιλιάς των σπορ» χαίρει πολύ μεγαλύτερης δημοφιλίας από το σκάκι. Ωστόσο το σκάκι συναντάται κάτι ακόμα πιο ιδιαίτερο από την παγκόσμια δημοφιλία. Ξεκίνησε από την Ινδία, μεταφέρθηκε στους Πέρσες, στους Κινέζους, αργότερα στους Αραβες. Αυτοί με την σειρά τους το έκαναν γνωστό στον δυτικό κόσμο. Το σκάκι είναι το μοναδικό παιχνίδι πουάνηκε και ανήκει σε όλους τους λαούς, σε όλες τις εποχές.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι το περίφημο «Checkmate» προέρχεται από την περσική φράση «Shat Mat» που σημαίνει «ο βασιλιάς είναι νεκρός». Ενα παράδειγμα για το πως κάθε λαός, επηρέασε την εξέλιξη του σκακιού, συνθέτοντας την σημερινή του δομή.

Οι σχετικά απλοί κανόνες του, αφήνουν το περιθώριο στον καθένα να μάθει να χειρίζεται σωστά τα πιόνια. Από επιστήμονες μέχρι και αγράμματους, από παιδιά μέχρι και ηλικιωμένους, όλοι έχουν την ικανότητα να παίξουν μια παρτίδα. Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις, η μόρφωση και η ηλικία δεν παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Προέχει η οξυδέρκεια, η φαντασία, η συγκέντρωση, ακόμα και το... έμφυτο ταλέντο, ώστε να διαπρέψει κανείς σε αυτήν την φανταστική τέχνη.
Στην παρακάτω φωτογραφία, δύο άνδρες παίζουν δημόσια σκάκι σε κεντρικό πεζόδρομο της Μπρατισλάβας, στο περίφημο τεράστιο σκάκι της Σλοβάκικης πρωτεύουσας.

πηγή: 

http://trelogiannis.blogspot.gr/2015/11/blog-post_667.html