Για τη Σοφία Δεριζιώτου, εκ Καλαμών, την πνευματική μητέρα της πρώτης μου νεότητας ...που απεδήμησε εις Κύριον στις 4/17 Ιουνίου στα 2025, (μνήμη των αδελφών του Λαζάρου, Μάρθας και Μαρίας και " της οσίας μητρός ημών Σοφίας...της ασκητικώς βιωσάσης " - με το Πάτριο Εκκλησιαστικό Εορτολόγιο)

 

Μπορείς να διαβάσεις 

πατώντας ΕΔΩ

Ας είναι ελαφρύ και μυρωμένο το χωματάκι

που την σκέπασε...

Ευανθία η Σαλογραία

Εκοιμήθη σήμερα ο γλυκύς εις το ήθος, και ακάματος εις Ιεραποστολήν και Κοινωνικά έργα αγάπης προς τον πλησίον, πλην Νεοημερολογίτης Αρχιεπίσκοπος, Αναστάσιος, Αλβανίας. Καλή Απολογία, Μακαριώτατε-με μια προσθήκη επικήδειου λόγου ειλικρινούς- πλην τσεκουράτου

ΑΝΤΙ για Ευανθιοσαλογραιίστικες σκέψεις περί του εκδημήσαντος  Αναστασίου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας παραθέτω από το Φατσομπούκι,  τις σκέψεις 

του Νεκτάριου Δαπέργολα 

που με εκφράζουν

Νεκτάριε, τα γράφεις με Φώτιση...

Έν έτι σοι λείπει...

 

Νεκτάριος Δαπέργολας

4 ημ.  · 

ΠΕΡΙ «ΦΩΤΙΣΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ» ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ:

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Τό κείμενο αὐτό γράφτηκε μέ ἐσκεμμένη μικρή καθυστέρηση, περιμένοντας νά καθίσει πρῶτα λίγο ἡ σκόνη ἀπό τόν ὑμνολογικό κουρνιαχτό πού σήκωσε ἡ ἐκδημία τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀλβανίας Ἀναστασίου, ἀλλά καί προτοῦ παρέλθει τό τόσο κρίσιμο γιά τήν ψυχή τοῦ μεταστάντος (ὅπως ἄλλωστε καί κάθε κεκοιμημένου) σαρανταήμερο.

Φυσικά γνωρίζω ὅτι κάποιοι θά δυσαρεστηθοῦν μέ αὐτά πού θά διαβάσουν, κάποια πράγματα ὡστόσο εἶναι ἀδήριτη ἀνάγκη νά εἰπωθοῦν. Ἀφ’ ἑνός γιατί ἡ διαστρέβλωση τῆς ἀλήθειας ὁδηγεῖ (καί) στήν περίπτωση αὐτή σέ παραμορφωτικά πρότυπα γιά τούς πιστούς, πρᾶγμα ἐπικίνδυνο καί πνευματικά ἐπιβλαβές γιά τούς ἴδιους, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως γιατί ὀφείλουμε νά σκεφτοῦμε καί τό καλό τῆς ψυχῆς τοῦ ἴδιου του ἐκλιπόντος. Καί ἐξηγοῦμαι ἀναλυτικότερα:

Δυστυχῶς, εἴδαμε τίς ἡμέρες αὐτῆς ἕνα χειμαρρῶδες ὑμνολογικό τσουνάμι πρός τόν κεκοιμημένο, πού κατέδειξε γιά μία ἀκόμη φορά τό βάθος τῆς ἄγνοιας καί τοῦ διαστρεβλωμένου αἰσθητηρίου γιά μέγα μέρος τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος (παράλληλα ὅμως βέβαια κατέδειξε γιά μία ἀκόμη φορά καί τόν ἄκρως ὕποπτο ρόλο πού παίζουν κάποια γνωστά συστημικά...influencer «ἑξαπτέρυγα» τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου, ποῦ μόνο τήν πρόωρη ἁγιοκατάταξή του δέν ἔχουν ζητήσει ἀκόμη).

Κατ’ ἀρχάς ἀγνοοῦν (ἤ παραβλέπουν) ὅλοι αὐτοί οἱ ἀναρίθμητοι (ὕποπτοι καί μή ὕποπτοι) διαπρύσιοι ὑμνωδοί ὅτι ἀπό πνευματικῆς ἄποψης εἶναι μέγα σφάλμα ἡ ἐξύμνηση ἑνός ἄρτι κεκοιμημένου, γιατί πάνω ἀπό ὅλα εἶναι ἐπιζήμιο γιά τήν ἴδια τήν ψυχή του, πού ὅσο βρίσκεται ἐνώπιον τοῦ ἀνώτερου Κριτῆ αὐτό πού χρειάζεται εἶναι οἱ προσευχές μας (γιά καλή ἀπολογία) καί ὄχι οἱ ἔπαινοι. Καί πολύ μᾶλλον περισσότερο οἱ ἔπαινοι πού ἐξυφαίνονται ὄχι γιά τεκμηριωμένα σημεῖα ἁγιότητας, ἀλλά γιά πράγματα ἐν πολλοῖς ἀνυπόστατα ἤ παραχαραγμένα.

Γιατί ἐδῶ δυστυχῶς ὑπάρχει πληθώρα ἀδιάσειστων τεκμηρίων, πού εἶναι ἄκρως ἐπιβαρυντικά γιά τόν κεκοιμημένο ἱεράρχη. Οὐδείς μηδενίζει ἀσφαλῶς τό ἔργο πού ἐπιτέλεσε παλαιότερα στήν Ἀφρική καί ἐν συνεχείᾳ στήν Ἀλβανία.

Ὅμως ἀπό τήν ἄλλη ἐπίσης οὐδείς ἔχει καί τό δικαίωμα νά ἀγνοεῖ ὅτι ἐπρόκειτο ἐδῶ καί δεκαετίες γιά ἐγνωσμένο καί ἐπιφανέστατο οἰκουμενιστή, πού ἦταν σταθερό μέλος τοῦ διαβόητου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν» (αὐτοῦ τοῦ ἄθλιου δούρειου ἵππου πού ἐδῶ καί 75 χρόνια ἀπεργάζεται τήν συγχώνευση τῆς Ὀρθοδοξίας μέσα στόν βοῦρκο τῶν αἱρέσεων) καί πολλάκις μετεῖχε σέ οἰκουμενιστικές συμπροσευχές μέ παπικούς καί ἑτέρους αἱρετικούς στήν Ἰταλία καί ἀλλοῦ.

Οὐδείς ἔχει ἐπίσης τό δικαίωμα νά ἀγνοεῖ ὅτι ἔχει διοργανώσει συμπόσια μέ ἀλλοθρήσκους, μέ σκοπό τήν προώθηση τῆς «ειρηνικῆς συνυπάρξεως τῶν θρησκειῶν» καί τῆς διαθρησκειακῆς ψευδοενότητας (πού ὁδηγεῖ στήν κυοφορούμενη παγκόσμια Πανθρησκεία), καί ὅτι συμμετεῖχε ὡς διαθρησκειακός συγκρητιστής σέ πολλά διεθνῆ διαχριστιανικά καί διαθρησκειακά fora, διαμηνύοντας τήν ψευδοένωση τῶν πάντων στό ὄνομα τῆς δῆθεν ἀγάπης. Μάλιστα κατά καιρούς βραβεύτηκε καί γιά ὅλα αὐτά (ἐνδεικτικά μόνο θυμίζω τήν βράβευσή του τό 2020 σέ οἰκουμενιστική τελετή στόν «Καθεδρικό Ναό» τοῦ Aachen, ὅπου παρευρέθηκαν καί Παπικοί, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Πρόεδρο τοῦ «Ποντιφικοῦ Συμβουλίου γιά τήν Προώθηση τῆς Χριστιανικῆς Eνότητος» καρδινάλιο Koch).

Οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά ἀγνοεῖ ὅτι ἦταν διαπρύσιος ὑπέρμαχος καί πρωτεργάτης τῆς ἀντίχριστης ψευτοσυνόδου στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης τό 2016 καί συνυπέγραψε ἀσμένως τίς ἀποφάσεις της, διατυπώνοντας μάλιστα τήν πρωτοφανῆ ἄποψη νά κηρύσσονται αἱρετικοί ὅσοι τήν ἐπικρίνουν καί ὅσοι ὁμιλοῦν περί οἰκουμενισμοῦ!

Οὐδείς ἐπίσης ἔχει τό δικαίωμα νά ἀγνοεῖ ὅτι τό πρᾶο καί μειλίχιο ὕφος του μαζί μέ τά ἀναρίθμητα κηρύγματά περί ἀγάπης (ἀλλά ἄνευ ἴχνους ἔστω ἀναφορᾶς στίς αἱρέσεις, στήν ἁμαρτία καί στήν ἀποστασία τοῦ λαοῦ μας ἀπό τόν Θεό, στούς πνευματικούς νόμους κλπ.) τόν ἔχουν δυστυχῶς κατατάξει πρό πολλοῦ σέ πρωτοκορυφαῖο ἐκπρόσωπο καί ἐκφραστή τῆς ἀποπροσανατολιστικῆς «μεταπατερικῆς» ἀγαπολογίας.

Ὅσοι ἐγκωμιάζουν αὐτό τό πρᾶο καί καλοσυνάτο ὕφος, ἀλλά τόσο ἐκκωφαντικά κενό ἀπό κάθε εἶδος ἀντίδρασης ἀπέναντι στήν αἵρεση, ἄς προβληματιστοῦν γιά τό ὅτι τά ἴδια ἀκριβῶς ἐγκώμια τοῦ πλέκουν ἐδῶ καί μέρες οἱ κάθε λογῆς Κούληδες, Ντόρες, Τσίπρες καί Βαλιανάτοι, μαζί μέ βοθροκάναλα, παλιοφυλλάδες, οἰκουμενιστές λυκοποιμένες καί τούς ἀντίχριστους τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», καθώς καί γιά τήν οὐρανομήκη ἐξύμνησή του ἀπό ὅλους αὐτούς ὡς φωτισμένου ἱεράρχη. Μέ ποιά ἀκριβῶς ὅμως κριτήρια ἀλήθεια τεκμαίρεται ὁ φωτισμός; Καί βάσει ποιᾶς λογικῆς συνδέεται ὁ φωτισμός μέ τήν «καλοσυνάτη» σιωπή ἀπέναντι στό δαιμονικό ξεσάλωμα τῶν καιρῶν μας, πού - θά τό πῶ epressis verbis - ἀπαιτεῖ Καντιώτηδες καί ὄχι μειλίχιους καί συγκαταβατικούς ἀγαπούληδες;

Ἤ μήπως θαρροῦν οἱ Χριστιανοί πού τά ἀναπαράγουν ὅλα αὐτά ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, ὅτι τέτοιοι ἦταν οἱ Βασίλειοι, οἱ Χρυσόστομοι, οἱ Μάξιμοι, οἱ Μάρκοι Εὐγενικοί καί οἱ ἄλλοι ἐκκλησιαστικοί μας Πατέρες καί ὄχι ἀνένδοτοι μαχητές καί ἀνήμερα λιοντάρια ἀπέναντι στήν προδοσία τῆς πίστης;

Οἱ ἀπαντήσεις στά παραπάνω ἐρωτήματα εἶναι ἀπολύτως προφανεῖς.

Οὐδείς ἐπιπλέον ἔχει τό δικαίωμα νά ἀγνοεῖ τήν στάση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀναστασίου κατά τήν διάρκεια τῆς ψευτοπανδημίας, πού ἦταν πλήρως συμμορφούμενη μέ τήν καθεστῶσα «λογική» τῶν μασκῶν καί τῶν ἐμβολίων, ἐμβαπτίζοντάς την βέβαια καί πάλι μέσα στήν γνωστή μειλίχια ἀγαπολογία.

Καί οὐδείς ἀκόμη ἔχει τό δικαίωμα νά παραβλέπει καί τήν τελευταία, ὁλότελα τραγική εἰκόνα: το πολύχρωμο δηλαδή αἱρετικό τσίρκο μέ τούς παπικούς καρδινάλιους, τούς λουθηρανούς «ἐπισκόπους» καί τά λοιπά ἐξωτικά φροῦτα, πού παρέλασαν στήν κηδεία του, φυσικά καί πάλι μέ ἐγκώμια καί ὑμνολογίες.

Ἔχει κάποιος ἄραγε τήν ψευδαίσθηση ὅτι θά μποροῦσε ποτέ ὁποιοσδήποτε ἀπό αὐτούς νά συμπεριφερθεῖ ἀνάλογα γιά τήν ἐξόδιο ἀκολουθία ἑνός πραγματικοῦ προμάχου τῆς Ὀρθοδοξίας; Δέν ἦταν ἀπολύτως πασιφανές ὅτι ὅλοι αὐτοί ἔνιωθαν τήν ὥρα ἐκείνη ὅτι τιμοῦσαν καί ἀποχαιρετοῦσαν ἕναν «δικό» τους ἄνθρωπο; Καί στά ἐρωτήματα αὐτά εἶναι ἐπίσης πρόδηλες οἱ ἀπαντήσεις.

Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τά ὅποια καλά διέπραξε ὁ Ἀλβανίας, θά τό ξαναπῶ: τίποτε δέν μηδενίζεται, ὅσο κι ἄν θά μποροῦσε καί πάλι κάποιος νά ἐπισημάνει ὅτι καί τό ἱεραποστολικό του ἔργο χλωμιάζει ὑπό τό βάρος τῶν παραπάνω (εἰλικρινά δέν γνωρίζω πόσο ὠφελεῖ νά βγάλεις κάποιον ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἀθεΐας ἤ τῆς εἰδωλολατρίας, γιά νά τόν ὁδηγήσεις στό «φῶς» ἑνός μεταπατερικοῦ Χριστιανισμοῦ - ἤ πόσο ὠφελεῖ νά τόν βγάλεις ἀπό τήν παρανομία τῆς κατακόμβης, γιά νά τόν βάλεις σέ νόμιμα, νεοεποχίτικης εἰδής ὑπερπολυτελῆ τερατουργήματα, σάν τούς ναούς πού βλεπετε στίς φωτογραφίες).

Ἐντυπωσιακή δηλαδή ἡ ὀμελέτα, ἀλλά εἶχε καί πολλές κουτσουλιές μέσα (γιά νά θυμηθῶ μία γνωστή φράση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου): δέν μηδενίζουμε τό ἕνα, ἀλλά ὀφείλουμε νά σχολιάσουμε καί τό ἄλλο - ἀπό ἐκεῖ καί πέρα μόνο ὁ Θεός γνωρίζει φυσικά πόσοι ὠφελήθηκαν ἀπό τήν ὀμελέτα καί πόσοι βλάφθηκαν ἀπό τίς κουτσουλιές.

Ἀπολύτως ἀξιέπαινη δέ καί ἡ στάση του στό θέμα τῆς Οὐκρανικῆς ψευτοεκκλησίας του Ἐπιφανίου, τήν ὁποία ἀρνήθηκε νά ἀναγνωρίσει, ἐρχόμενος σέ προστριβή μέ τόν πατριάρχη Βαρθολομαῖο.

Καί αὐτή ἡ προστριβή ὡστόσο ἦταν μόνο ὡς πρός αὐτό τό θέμα καί εἶχε βάση σέ ἐκκλησιολογικά κριτήρια (ὀρθῶς ὁ Ἀναστάσιος ἦταν ἐνοχλημένος ἀπό τό καινοφανές «παπικό πρωτεῖο» τοῦ Βαρθολομαίου, τήν οὐσιαστικά κατηργημένη συνοδικότητα καί τήν ἀπόπειρα εἰσπήδησης πού ἔκανε σέ ἄλλες Ἐκκλησίες) καί πάντως δέν εἶχε καμία σχέση μέ θέματα θεολογικῆς οὐσίας, καθώς - ὅπως προαναφέρθηκε - ἀμφότεροι ἦταν ἐξίσου οἰκουμενιστές καί εἶναι ἀπολύτως δεδομένο καί διαπιστωμένο ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξε μεταξύ τους ἀντιπαράθεση σέ τέτοιο ἐπίπεδο. Ἀντιθέτως, ἐκεῖνο πού ὑπῆρξε, ἦταν ἀπόλυτη καί ἀδιατάρακτη «κολυμπάρειος» ταύτιση, σύμπνοια καί συνοδοιπορία.

Ὅλα τά παραπάνω δέν γράφονται γιά νά ἐπικριθεῖ ὁ ἐκδημήσας, οὔτε γιά νά...δικαστεῖ μετά θάνατον, ὅπως εἶναι σίγουρο ὅτι θά σπεύσουν νά ποῦν κάποιοι, κατηγορώντας ὡς ἀκραίους καί ὡς τιμητές (τό μάθαμε τό ἀστεῖο παραμύθι τους πιά) ὅσους ἁπλῶς ἐπισημαίνουμε τήν ἀλήθεια καί λέγοντάς μας ὅτι ὁ Θεός εἶναι πού θά κρίνει τον κεκοιμημένο καί ὄχι ἐμεῖς.

Μά αὐτό εἶναι ἀπολύτως βέβαιο καί κανείς δέν προσπαθεῖ νά ὑποκαταστήσει τόν Θεό: ἀντιθέτως εὐχόμαστε εἰλικρινά νά μετανόησε γιά τίς κακοδοξίες καί τά ἀτοπήματά του καί στό ζύγι τοῦ ἀδέκαστου Κριτῆ νά ὑπερμετρήσουν τελικά τά καλά πού διέπραξε.

Ἡ εὐχή μας ὅμως νά σώθηκε ὁ Ἀναστάσιος, δέν μπορεῖ νά σιγήσει τήν ἀλήθεια, γιατί ἐπρόκειτο γιά ἐπιφανές πρόσωπο, μέ πολυετῆ δημόσια δράση καί μεγάλη ἐπιρροή.

Ὅσα διέπραξε ὡς κληρικός, ἴσως στόν ἴδιο νά μήν στοιχίσουν τήν αἰώνια ζωή (ὁ Θεός ξέρει), ἀπό τήν ἄλλη ὡστόσο καθιστοῦν ξεκάθαρο ὅτι δέν μπορεῖ κατά κανένα τρόπο νά γίνει ἀνεκτό τό μεθοδικό πλασάρισμά του ὡς πρότυπο φωτισμένου καί ἁγιασμένου ἱεράρχη. Κάτι τέτοιο εἶναι ξεκάθαρα ἐπικίνδυνο, ζημιογόνο, ἀποπροσανατολιστικό καί ἐξολοκλήρου ἀνεπίτρεπτο.

Λίγη προσοχή λοιπόν μέ τά ἄκοπα καί ἀβασάνιστα ἐφύμνια: ἄς τά ἀφήσουν στήν ἄκρη οἱ ὑμνητές καί ἄς προσευχηθοῦν γιά τήν ψυχή του ἐκλιπόντος, ἄν θέλουν πραγματικά κάπου νά φανοῦν χρήσιμοι. Οἱ αἴολες ἁγιολογίες πάντως οὔτε ἐκεῖνον βοηθοῦν, οὔτε τούς ἴδιους πού τίς ἐπινοοῦν, ἀλλά οὔτε καί ὅσους τίς ἀκοῦνε καί ἐπηρεάζονται ἀπό αὐτές...

Ν.Δαπέργολας

+14

Όλες οι αντιδράσεις:

534Τούλα Σπίνου, Αριστέα Ελευθερίου και 532 ακόμη

Χάσαμε και τον αγαπημένο διαδικτυακό "συμμαθητή" των εκδόσεων "Υπακοή" -τον νεοημερολογίτη, έγγαμο ιερέα π. Βασίλειο Βολουδάκη..Τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια...

To βίντεο που ακολουθεί είναι αφιερωμένο 

στη Μνήμη του π. Βασιλείου Βολουδάκη.

Σήμερα 25-2-2024

 

Σήμερα- Ορθοδόξως- Ημέρα Αποδόσεως, της Λαμπροφόρου Εορτής, της Πεντηκοστής, έφυγε από αυτό τον Πρόσκαιρο κόσμο, ο σπουδαίος, ο ξεχωριστός Μουσικοσυνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος...

Είμαστε μια γενιά

(εμείς, οι αναχωρούντες σιγά σιγά...)

είμαστε μια γενιά που συγκινήθηκαμε  βαθιά 

με τους κορυφαίους στίχους 

του Κ. Μύρη, 

την απίστευτη Μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου 

 την ηρωική φωνή του Αθάνατου

 Νίκου Ξυλούρη...και πολλών άλλων...

Είθε να σε Αναπαύσει, Γιάννη Μαρκόπουλε, 

ο Κύριος,  

εν Ημέρα Κρίσεως...

Είθε να παρηγορήσει όλους τους αγαπημένους σου...

Ευανθία η Σαλογραία

Στίχοι: Κ.Χ Μύρης

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού, σβήνω κυλώντας στα νερά. Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού, πήρα το δρόμο της σποράς. Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού, είχα τον ύπνο του λαγού. Αγνάντευα την πυρκαγιά της θεμωνιάς αμίλητος την ώρα της συγκομιδής, πήρα ταγάρι ζητιανιάς. Αντάμωσα τον χάρο της ξερολιθιάς, το άλογο στ' αλώνι να ψυχομαχεί, πήρα ταγάρι ζητιανιάς.

............................................................

 

Η αδελφή μας εν τη Ορθοδόξω Πίστει, Φωτεινή Χαβελέ, εκλήθη εις την Άνω Ιερουσαλήμ, την Κυριακή Λαμπροφόρο Ημέρα της Αναστάσεως του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, τον Οποίον βαθύτατα σε όλο τον βίο της, υπηρέτησε και ελάτρεψε

Η παράξενη παρουσία

Σα να σ' έπλασε ο Θεός με αμεταχείριστο χώμα,
φως και νερό, είσαι ωραία
παράξενα.

Τα χέρια σου μοιάζουν
σαν ένας λαός συναγμένος που σκέφτεται
πάνω στο στήθος σου. Μια κολόνα ο λαιμός σου
που στηρίζει ένα αέτωμα. Μια κατασκήνωση
ειρήνης το γέλιο σου. Στ' ορθό μέτωπό σου,
προσγειώνεται ο ήλιος παράξενα.
Είναι τα μαλλιά σου
Μια ημερωμένη καταιγίδα. 

Και τα μάτια σου είναι
η σοφία της σιωπής, η αρμονία της θύελλας,
το «αγαπάτε αλλήλους».

Από τη συλλογή Το βάθος του κόσμου (1961)

...........................................................................................

..........................................................................................

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, 

Αξέχαστη,  γλυκύτατη αδερφή μας, Φωτεινή..

Σε ευχαριστούμε που έζησες ανάμεσα μας, 

σαν αμάραντο, ευωδιαστό ρόδο 

εν Κυρίω, αφιλοκερδούς,  ανιδιοτελούς, 

ΣταυροΑναστάσιμης, θυσιαστικής, 

πλην, 

πάντα χαρούμενης,  αγάπης.

Καλή Αντάμωση

στο Φως της Βασιλείας Του!

-ΑΛΗΘΩΣ θα αναστήσει και σένα κι'  εμας, 

εν τη Εσχάτη Ημέρα, Ο ΚΥΡΙΟΣ !

Ευανθία η Σαλογραία της Πάτρας

.............................................................................................

..............................................................................................

 

Xτες Μεγάλη Δευτέρα, 13/26 Απριλίου στα 2021 ανεχώρησε για την Άνω Ιερουσαλήμ, ο αγαπημένος εν Χριστώ αδελφός μας, Παναγιώτης Ηλιόπουλος ...ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ακούραστε, υπομονετικέ εργάτη στον Αμπελώνα Κυρίου και Ομολογητή! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

 

Ο πολυσεβαστός ιερέας της ενορίας των Αγίων Πάντων Πατρών, π. Νικόλαος Δημαράς έγραψε, για την εκδημία του Παναγιώτη, συγκινημένα και λιτά:

"Κοιμήθηκε σήμερα το πρωί [13/ 26-4-2021 ]στο νοσοκομείο της Λειβαδιάς ο αγωνιστής αδελφός μας Παναγιώτης Ηλιόπουλος, τέως καθηγητής φυσικής της Μέσης Εκπαίδευσης και εντεταλμένος ιεροκήρυκας της Γνήσιας Ορθοδοξίας μας.

Τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε από την ασθένεια του πάρκινσον.

Πολλά μας συνέδεαν με τον αδελφό Παναγιώτη, που αξιώθηκε και μεγάλης ευωδίας κατά την τελευταία Θεία Μετάληψη, λίγο καιρό πριν ο Κύριος τον καλέσει στην Βασιλεία Του!

Αρκετές φορές κοινώνησε στις αλησμόνητες συναντήσεις μας στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, στο Κορωπί, στις αγρυπνίες και στις κατανυκτικές αλλά και στις πανηγυρικές Θείες Λειτουργίες που κάναμε μαζί τα τελευταία είκοσι χρόνια πριν τον καταβάλει η ασθένεια.

Ας είναι αναπαυμένος στην Χώρα των Ζώντων, κοντά στον Χριστόν μας και στην Παναγία μας, που τόσο αγάπησε και αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για την δόξα της Παναγίας Τριάδος, επ' ονόματι της Οποίας έκτισε και Εκκλησία μαζί με άλλους αδελφούς στην Λειβαδιά!

Ας τον μνημονεύουμε στις προσευχές μας υπέρ αναπαύσεώς του.

π. Νικόλαος"

.........................................................................................................................

..........................................................................................................................

Y.Γ. Επισυνάπτω- η υποφαινόμενη-

και φωτό, του -εις την Χώραν των Ζώντων-,

αποδήμησαντος αδελφού Παναγιώτη Ηλιόπουλου,

χαρακτηριστική,

της ειρηνικής,

γενναίας

και χαριτωμένης ψυχής του.

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ

στο Φως της Αναστάσιμης Χαράς

εκλεκτέ Ομολογητή και σπάνιε συναγωνιστή,

φίλε αγαπημένε μας...

Ευανθία η Σαλογραία