Κυριακή 12 Μαΐου 2024
Σάββατο 24 Ιουνίου 2023
Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2023
Ότι ζούμε στον ανάποδο κόσμο το γνωρίζουμε εδώ και καιρό. Οι νόμοι δεν υπάρχουν για να μας προστατεύουν από το έγκλημα και την κρατική αυθαιρεσία, αλλά για να τα νομιμοποιούν αμφότερα.
Μπλόκο στην Δημοκρατία από τη ΝΕΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ και το ΠΑΣΟΚοφασιστικό δεκανίκι της σε φόντο ανάποδου κόσμου
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης,
τέως Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ.
ΠΡΟΪΔΕΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΙΚΟΥΣ
Ότι ζούμε στον ανάποδο κόσμο το γνωρίζουμε εδώ και καιρό. Οι νόμοι δεν υπάρχουν για να μας προστατεύουν από το έγκλημα και την κρατική αυθαιρεσία, αλλά για να τα νομιμοποιούν αμφότερα. Με την εκτρωματική τροπολογία –κατά την παγία τακτική των Ελλήνων πολιτικών που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο– εμβόλιμη σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης & Επενδύσεων, την οποία ψήφισαν τα καμάρια του ελληνικού κ-υ-νοβουλίου, δόθηκε η χαριστική βολή στην ημιθανή δημοκρατία μας.
Στην πραγματικότητα, το «μπλόκο» δεν υψώθηκε κατά του Κασιδιάρη αλλά κατά της ελληνικής δημοκρατίας, η οποία υπάρχει προ πολλού μόνο στα χαρτιά, ως ελκυστικό κέλυφος ενός σκωληκόβρωτου τάφου. Από σήμερα ηχεί urbi et orbi ο επιθανάτιος ρόγχος της ελληνικής δημοκρατίας, η οποία ξεψύχησε από τον προδήλως «αντισυνταγματικό εμβολιασμό» του εκλογικού σώματος με το τοξικό νομοθετικό κατασκεύασμα που παρασκεύασε η κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ και ενέκρινε το ΠΑΣΟΚοφασιστικό δεκανίκι της. Για μία ακόμη φορά, το ελληνικό Σύνταγμα ποδοπατήθηκε σαν φθηνή κουρελού που είναι παραπεταμένη στα αζήτητα μιας αποκρουστικής λαϊκής αγοράς και έτσι μετατράπηκε σε «Ασύνταγμα», κατά τον όρο που έπλασε ο Βασίλης Βασιλικός στο Καφενείον «Εμιγκρέκ».
Το πιο αποκαρδιωτικό απ’ όλα είναι η απάθεια με την οποία ο πολιτικός κόσμος και οι πολίτες στέκονται απέναντι στο νέο συνταγματικό πραξικόπημα. Ζούμε πρωτίστως στην εποχή όχι της μηδενικής ανοχής, αλλά της μηδενικής αντίστασης. Κάποιο μεγάλο κακό καραδοκεί για την χώρα μας, η οποία διανύει μία από τις πιο διεφθαρμένες περιόδους της ιστορίας της. Η σήψη έχει εξαπλωθεί σε όλα τα πεδία. Το ότι ακόμη δεν έχουμε καταποντιστεί μπορεί να εξηγηθεί μόνο ως θαύμα…
Ήγγικεν η ώρα των Αρεοπαγιτών, οι οποίοι καλούνται να σώσουν την τιμή του Συντάγματος, επιχειρώντας μια ύστατη προσπάθεια αποκαταστατικής διασωλήνωσης της ξεψυχισμένης δημοκρατίας, αν και οι υφιστάμενες ενδείξεις περί σωτηρίου επεμβάσεως δεν είναι ενθαρρυντικές. Στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ισχύει το απόφθεγμα του Ασημάκη Πανσέληνου: «Η ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας στην Ελλάδα ανοιγοκλείνει σα φυσαρμόνικα που την παίζει η Διοίκηση». Άλλωστε, κατά την διάρκεια της υγειονομικής δικτατορίας, οι Έλληνες δικαστές και εισαγγελείς –με κάποιες λαμπρές εξαιρέσεις– υπάκουσαν πειθήνια στις εντολές του καθεστώτος. Γιατί τώρα θα θελήσουν να πράξουν διαφορετικά;
Για τον ακριβή ρόλο του Κασιδιάρη διατηρώ επιφυλάξεις. Το σύστημα παίζει τόσο βρόμικα, που δεν αποκλείεται η στοχοποίησή του να είναι προσχηματική και να εξυπηρετεί πονηρούς σκοπούς.
Καλή ανάγνωση!
Κ.Β.
Ο νέος μεγάλος «εχθρός του λαού» δεν είναι αόρατος, δεν είναι λευκός.
Δεν είναι ιός, δεν είναι η Μπάρμπαρα.
Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας.
Είναι ένας Κασιδιάρης, ο ορατός μαριονετίστας του κόμματος «Έλληνες».
H υγιής Δημοκρατία, όμως, δεν φοβάται τους εχθρούς της.
Νιώθει επαρκώς ασφαλής και ανέχεται τα ζιζάνια δίπλα στο σιτάρι.
Ταυτοχρόνως, εμπιστεύεται την κρίση των ώριμων πολιτών της, οι οποίοι γνωρίζουν πώς να αποκλείουν τους πολυδιαφημισμένους εχθρούς της δημοκρατίας.
Οι ώριμοι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από τροπολογίες που αποσκοπούν υποκριτικά να θωρακίσουν την εκλογική διαδικασία και την ανόθευτη κρίση τους στο παρά πέντε των εκλογών.
Αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις, και ιδίως η φρικτή παρούσα, μεταχειρίζονται τους πολίτες σαν βρέφη που πρέπει να μένουν εγκλωβισμένα στην παιδική κούνια τους, όντας απολύτως εξαρτημένα από τους υπερπροστατευτικούς πατερ(κ)ούληδες.
Ας το συνειδητοποιήσουμε:
Μια μη-μου-άπτου δημοκρατία είναι μια βαθιά άρρωστη δημοκρατία.
Μια βαθιά άρρωστη δημοκρατία δεν είναι ευάλωτη απέναντι στους εχθρούς της, αλλά σε εκείνους που αυτοανακηρύσσονται προστάτες της και λαμβάνουν προληπτικά μέτρα.
Η γνήσια και αυτοβέβαιη για την ευρωστία της δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από φύλακες-μπουλντόγκ που θα είναι έτοιμα να κατασπαράξουν όποιον πάει να τις ρίξει πεπονόφλουδες.
Στην τοποθέτηση των μπουλντόγκ ενεδρεύει ένας ύπουλος και ολέθριος κίνδυνος: τα μπουλντόγκ να στραφούν εν τέλει εναντίον της ίδιας της δημοκρατίας.
Και τότε, ποιος θα ελέγξει τα ψευτοδημοκρατικά μπουλντόγκ;
Sed quis custodiat ipsos custodes?¹ Ελληνιστί: Αλλά ποιος ελέγχει τους ελέγχοντες;
Από την αρχή της διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης στην συνείδηση αρκετών πολιτών αποκρυσταλλώθηκε η πεποίθηση ότι μας διοικεί ένα ιατροφασιστικό καθεστώς, μια υγειονομική δικτατορία που, όταν ψήφισε τον νόμο για τον υποχρεωτικό-εξαναγκαστικό εμβολιασμό, έριξε τα πρώτα δολοφονικά πυρά εναντίον της δημοκρατίας, αφήνοντάς την να χαροπαλεύει.
Με το πρόσφατο συνταγματικό πραξικόπημα, δηλαδή την ψήφιση της (ν)τροπολογίας κατά του νέου, αυτή την φορά δήθεν ορατού, εχθρού μας, που κατ’ ανάγκην έχει ανθρώπινο ονοματεπώνυμο, δόθηκε η χαριστική βολή κατά της ημιθανούς δημοκρατίας. Έτσι, το καθεστώς διατράνωσε αυτό που ήταν πάντοτε: φασιστικό. Απλώς, στην εποχή του κορωνοϊού φόρεσε την μοδάτη μάσκα του ιατροφασισμού.
Τον Ιούλιο του 2021, ο νέος βαρύς τραυματισμός της δημοκρατίας είχε προέλθει από τον αντισυνταγματικό εμβολιασμό των πολιτών κατά του κορωνοϊού με τα πειραματικά φαρμακευτικά σκευάσματα της Big Pharma.
Τον Φεβρουάριο του 2023 ακούστηκε ο επιθανάτιος ρόγχος της δημοκρατίας, η οποία ξεψύχησε μετά τον αντισυνταγματικό εμβολιασμό του εκλογικού σώματος με το τοξικό νομοθετικό κατασκεύασμα που παρασκεύασε η κυβέρνηση της Νέας Δικτατορίας και ενέκρινε το ΠΑΣΟΚοφασιστικό δεκανίκι της.
Τι κι αν το Σύνταγμα του 1975 απέρριψε συνειδητά την απαγόρευση πολιτικού κόμματος
Τι κι αν στο άρθρο 29 παρ. 1 Συντ. προβλέπεται ότι η οργάνωση και η δράση των πολιτικών κομμάτων οφείλουν να εξυπηρετούν την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, χωρίς όμως να υπάρχει μηχανισμός απαγόρευσης πολιτικού κόμματος
Τι κι αν στο άρθρο 51 παρ. 3 Συντ. προβλέπεται ότι ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα (και άρα το δικαίωμα του εκλέγεσθαι) παρά μόνο ως συνέπεια αμετάκλητης (και όχι απλώς πρωτόδικης ή τελεσίδικης) καταδίκης
Τι κι αν το εύρημα της μη καταδικασθείσας (σε οποιονδήποτε βαθμό) πραγματικής ηγεσίας θεσπίσθηκε ως πρόσθετη, αρνητική προϋπόθεση κατάρτισης συνδυασμού, η οποία δεν προβλέπεται στο Σύνταγμα…
Σύμφωνα με την τελική διατύπωση της ψηφισθείσας, προδήλως αντισυνταγματικής τροπολογίας, ισχύει ότι:
«H κρίση περί του ότι η δράση του πολιτικού κόμματος δεν εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος δύναται να λάβει χώρα μόνο όταν υφίσταται καταδίκη σε οποιονδήποτε βαθμό υποψηφίων βουλευτών ή ιδρυτικών μελών ή διατελεσάντων προέδρων για τα αδικήματα των άρθρων 134, 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα».
Μέσα σε ένα πυρετικό παραλήρημα νομοθετικής διαστροφής διευκρινίζεται ότι:
«Στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου, η πραγματική ηγεσία έχει την έννοια ότι πρόσωπο άλλο από εκείνο που κατέχει τυπικά θέση προέδρου, γενικού γραμματέα, μέλους της διοικούσας επιτροπής ή νομίμου εκπροσώπου με συγκεκριμένες πράξεις του εμφανίζεται να ασκεί διοίκηση του κόμματος, ή να έχει τοποθετήσει εικονική ηγεσία, ή να έχει τον ηγετικό πολιτικό ρόλο προς το εκλογικό σώμα»!
Αναρωτιέται κανείς: Με βάση ποιο κριτήριο θα μπορεί να διαγνωσθεί (από τον Άρειο Πάγο) ότι ο φερόμενος ως μαριονετίστας έχει τέτοιον ηγετικό πολιτικό ρόλο; Πρόκειται αναμφιβόλως για μια αόριστη αξιολογική έννοια, η οποία μόνο θυμηδία προκαλεί, ακόμη και σε έναν πρωτοετή φοιτητή Νομικής.
Δείτε τώρα το, γεμάτο μπαλλώματα και διαγραφές της τελευταίας στιγμής, κουρελόχαρτο του άρθρου 102 του ψηφισθέντος νομοσχεδίου, για να θαυμάσετε με πόσο… σεβασμό προς τον Έλληνα πολίτη παράγει το ελληνικό κΥνοβούλιο το νομοθετικό έργο του:
Τι κι αν το ευαίσθητο δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είναι στενά συνυφασμένο με την δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, που δεν επιτρέπεται να κρίνεται από τον κοινό, αλλά μόνο από τον συνταγματικό νομοθέτη (άρα εν προκειμένω απαιτείτο αναθεώρηση του Συντάγματος· στην τελευταία, πάντως, αναθεώρηση, καίτοι υπήρχε σχετική δυνατότητα, το άρθρο 29 δεν συμπεριελήφθη στις αναθεωρητέες διατάξεις)
Τι κι αν ο νέος Ποινικός Κώδικας κατήργησε την αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων «γιατί κρίθηκε πλέον ως παρωχημένη» (έτσι κατά γράμμα η Αιτιολογική Έκθεση), οπότε η αμαρτωλή τροπολογία χρησιμοποίησε το τέχνασμα της «εισόδου από την πίσω πόρτα».
Προσοχή: Την καταργημένη ορολογία περί αποστερήσεως χρησιμοποιεί ο νομοθέτης του επίμαχου νομοσχεδίου στο ακόλουθο σημείο:
«Η αποστέρηση του δικαιώματος κατάρτισης συνδυασμών, σύμφωνα με την παρούσα περίπτωση, ισχύει για τη χρονική διάρκεια της επιβληθείσας ποινής και υπολογίζεται από την επομένη της ημέρας της οριστικής καταδικαστικής απόφασης».
Τι κι αν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην υπόθεση Engel και λοιποί κατά Ολλανδίας, έχει αποφανθεί ότι μια διοικητική κύρωση που κατά τον γονότυπό της (λόγω του βαθμού σοβαρότητας της επαπειλούμενης κύρωσης [the degree of severity of the penalty that the person concerned risks incurring]) είναι ποινή, υπόκειται στην αρχή της νομιμότητας, μία από τις τέσσερεις εκφάνσεις της οποίας είναι ο κανόνας που απαγορεύει την επιβολή κατ’ ουσίαν ποινής «κατόπιν εορτής»: Κανένα έγκλημα, καμία ποινή χωρίς προηγούμενο νόμο (nullum crimen nulla poena sine lege praevia)
Η αρχή του προηγούμενου νόμου στοχεύει στο να αποτρέπει τον νομοθέτη από τον πειρασμό να λειτουργήσει συναισθηματικά ή οπορτουνιστικά και να θεσπίζει φωτογραφικές διατάξεις. Μέσω αυτής διασφαλίζεται η προβλεψιμότητα και ελεγξιμότητα της κρατικής επέμβασης και, επομένως, επιτυγχάνεται η διατήρηση της ασφάλειας Δικαίου.
Δυστυχώς, οι εμπνευστές και χειροκροτητές της «τροπολογίας Κασιδιάρη» δεν είχαν κανέναν ανασχετικό φραγμό να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την προαναφερθείσα αρχή και να υλοποιήσουν την επαίσχυντη κρατική αυθαιρεσία, μιλώντας ευθέως για φωτογραφική τροπολογία που αποσκοπεί πρωτίστως στο «μπλόκο Κασιδιάρη» (βλ. ιδίως την ανερυθρίαστη παραδοχή Μ. Βορίδη από το βήμα της Βουλής).
Τι κι αν, κατά την παγία νομολογία του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, για να απαγορευθεί ένα κόμμα δεν αρκεί η διάδοση αντισυνταγματικών ιδεών, αλλά θα πρέπει επιπλέον να εκδηλώνεται μια ενεργός πολεμική, επιθετική στάση των μελών αυτών των κομμάτων εναντίον της φιλελεύθερης και δημοκρατικής έννομης τάξης, στην κατάργηση της οποίας αποσκοπεί το επίμαχο κόμμα, ενώ θα πρέπει να συντρέχουν συγκεκριμένες ενδείξεις ότι η επίτευξη των αντισυνταγματικών στόχων δεν είναι παντελώς ανέφικτη²
Τι κι αν πλήθος νομικών εξέφρασαν όχι απλώς επιφυλάξεις, αλλά την κάθετη αντίθεσή τους στην εκτρωματική τροπολογία για το «μπλόκο Κασιδιάρη».
Το γαλαζοπράσινο κομματικό ζεύγος (δεν υπονοείται φυσικά ότι τα λοιπά κόμματα είναι αθώες περιστερές) που ευθύνεται για την καινούργια νομοθετική τερατογένεση, απέναντι σε όλα αυτά αντέταξε νοερώς την φασιστική φράση:
Hoc volo, sic iubeo! Sit pro ratione voluntas!³ Ελληνιστί: Αυτό θέλω, έτσι διατάσσω! Αντί εξηγήσεως, ισχύει η βούλησή μου!
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, το «μπλόκο» δεν υψώθηκε κατά του Κασιδιάρη αλλά κατά της ελληνικής Δημοκρατίας, η οποία υπάρχει προ πολλού μόνο στα χαρτιά, ως ελκυστικό κέλυφος ενός σκωληκόβρωτου τάφου.
Για μία ακόμη φορά, το ελληνικό Σύνταγμα ποδοπατήθηκε σαν φθηνή κουρελού που είναι παραπεταμένη στα αζήτητα μιας αποκρουστικής λαϊκής αγοράς και έτσι μετατράπηκε σε «Ασύνταγμα», κατά τον όρο που έπλασε ο Βασίλης Βασιλικός στο Καφενείον «Εμιγκρέκ» (Ο Άγιος Κλαύδιος)⁴.
Ω τι Θαυμαστός Ανάποδος Κόσμος αυτός στον οποίο μας έλαχε να ζούμε!
Σε αυτόν ακριβώς τον ανάποδο κόσμο, οι νόμοι δεν υπάρχουν για να προστατεύουν τον πολίτη από το έγκλημα και την κρατική αυθαιρεσία. Οι νόμοι υπάρχουν για να νομιμοποιούν το έγκλημα και την κρατική αυθαιρεσία!
Οι κυριολεκτικές μάσκες φορέθηκαν για να καταπέσουν οι μεταφορικές, και έτσι να αποκαλυφθεί ολοκάθαρα μπροστά στα μάτια μας το τέρας της κοινοβουλευτικής δικτατορίας που απλώνει τα ολοκληρωτικά πλοκάμια του, όπου του υποδειχθεί από τον αόρατο μαριονετίστα.
Αν καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο ψεύτικος, βρομερός και προπάντων ανάποδος κόσμος μας, τότε θα πρέπει αμέσως να αντιληφθούμε ότι, όταν ακούμε να κόπτονται για την δημοκρατία όλοι εκείνοι που την καταπατούν εδώ και πολύ καιρό και ότι βαπτίζουν εχθρό του δημοκρατικού πολιτεύματος έναν Κασιδιάρη, ισχύει το ανάποδο:
Οι επίδοξοι εξολοθρευτές του δημοκρατικού εχθρού είναι οι ίδιοι εχθροί της δημοκρατίας.
Όποιος θέλει να εμβαθύνει στην ανάποδη σχέση εχθρού και φίλου του λαού, ας διαβάσει τον «εχθρό του λαού» του Ερρίκου Ίψεν⁵. Αυτό το εκπληκτικό και τόσο επίκαιρο θεατρικό έργο, που θα έπρεπε να παίζεται νύχτα-μέρα σε όλα τα θέατρα της χώρας, ώστε οι Έλληνες πολίτες να συνειδητοποιήσουν σε όλο του το μεγαλείο το απίστευτο θέατρο που έχουν στήσει σε βάρος τους οι Φαρισαίοι υποκριτές πολιτικοί, οι οποίοι μοιάζει να έχουν νοικιάσει επ’ αόριστον ή ακόμη χειρότερα να έχουν (εξ)αγοράσει μόνιμη θέση στα έδρανα της Βουλής.
Το «μπλόκο κατά του Κασιδιάρη» είναι μία ακόμη τρανή απόδειξη ότι οι εκλογές που θα διεξαχθούν θα είναι μια διαδραστική θεατρική παράσταση, όπου οι θεατές-επίδοξοι ψηφοφόροι θα κληθούν να ψηφίσουν τον καλύτερο, δηλαδή τον πιο λαοπλάνο ηθοποιό, ο οποίος θα φορά ψευτοδημοκρατική περούκα και λιβρέα.
Διαχρονικά ορθή η διαπίστωση του Θεοφάνη Ράπτη στο σπουδαίο βιβλίο του «Τεχνο-φεουδαρχία. Η νέα μορφή παγκόσμιου ολοκληρωτισμού»⁶:
«Πολιτική και έγκλημα μπορούν πλέον να συγχωνευτούν στον 21ο αιώνα μέχρι του σημείου να καταστήσουν το κράτος δικαίου μια υποκριτική γελοιογραφία: Για τον ίδιο λόγο, άνθρωποι σαν τον Μπους ή τον Πούτιν δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται με βάση την ευφυΐα τους ή την υποτιθέμενη έλλειψή της. Στην πραγματικότητα πρόκειται μόνο για εκπροσώπους μαφιόζων που αντιμετωπίζουν άλλους μαφιόζους. Το γεγονός ότι “εκλέχθηκαν” είναι στις μέρες μας άκρως παραπλανητικό. Η εκλογή κάποιου είναι απλώς μια ακόμη διασκέδαση των μαζών».
Φυσικά, επειδή το καθεστώς παίζει πολύ βρόμικα το παιχνίδι του σε βάρος των καλοκάγαθων προβάτων του εκλογικού σώματος, δεν αποκλείεται το μπλόκο κατά Κασιδιάρη να είναι προσχηματικό, δηλαδή ο επικηρυγμένος ως «εχθρός του λαού» να έχει συναινέσει στην στοχοποίησή του από τα μεγάλα κόμματα, εξυπηρετώντας κάποιο πονηρό σχέδιο προληπτικού-ελεγκτικού μαντρώματος εκείνων των εκλογέων που θέλουν ακόμη να υπάρχει πατρίδα. Ένα τέτοιο τέχνασμα κάθε άλλο παρά καινοφανές είναι!
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αξίζει να θυμηθούμε ποια διαχρονική εκλογική συμβουλή είχε δώσει ο Γεώργιος Σουρής στο φύλλο 1362 της εφημερίδας που είχε εκδώσει στις 5 Δεκεμβρίου 1915 (!) μέσα από το ποίημά του με τίτλο «Μια συμβουλή του Φασουλή». Στην 8η στροφή διαβάζουμε:
«Κι’ ο Λεβάντες παλεύει κι’ η Δύσις,
μα παλεύουν κι’ οι δυο μας οι Μήτσοι,
κι’ αν κανένας σου’ πη να ψηφίσης
κύτταζέ τον και λέγε του πρίτσι».
Στο ακροτελεύτιο τετράστιχό του, ο Σουρής, αναδεικνύοντας την λογική του ανάποδου κόσμου, δίνει μια ακόμη αποτρεπτική εκλογική συμβουλή, απολύτως χρήσιμη εν έτει 2023:
«Σαν γλεντζές μη βαρέσης βιολιά,
μην πηδάς σ’ εκλογαίς σαν και δαύταις,
που τα νέα τα κάνουν παληά
και ξεθάβουν παληούς νεκροθάφτες».
Ακολουθεί η συνέντευξη που παραχώρησα στον Στέφανο Δαμιανίδη, δημοσιογράφο του ραδιοφωνικού σταθμού Focus. Σε αυτήν ακούγονται εν περιλήψει οι βασικές θέσεις του ανωτέρω κειμένου.
Εκδ. Έσοπτρον, Αθήνα 2007, σελ. 22.
Πρόκειται για φράση από τις Σάτιρες του Ιουβενάλη (6, Ι. 347) αναφερόμενη στην ηθική κατάπτωση των Ρωμαίων γυναικών, οι οποίες, έχοντας έντονες σεξουαλικές ορμές, κατάφερναν να παρασύρουν ακόμη και τους άνδρες που είχαν προσλάβει οι σύζυγοί τους, προκειμένου να τις έχουν υπό παρακολούθηση. Η φράση αυτή χρησιμοποιείται σήμερα για να δηλώσει τον κίνδυνο αυθαιρεσίας από πρόσωπα ή θεσμούς που έχουν ελεγκτική εξουσία, χωρίς όμως τα ίδια να λογοδοτούν για την κρίση τους σε κάποιο ανώτερο όργανο. Πρβλ. την αντίστοιχη φράση στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα: Who watches the watchers? (Who shall guard the guardians? / Who guards the guards? / Wer kontrolliert die Kontrolleure?). Πρβλ. και Μονταίνι, Δοκίμια, Βιβλίο Τρίτο, Κεφ. 5ο, μτφ.: Φ. Δρακονταειδής, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2005, σελ. 112.
Σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 2 και 3 του γερμανικού Συντάγματος, κόμματα που, με βάση τον σκοπό του καταστατικού τους ή εξαιτίας της συμπεριφοράς των μελών τους, αποσκοπούν στο να βλάψουν ή να ανατρέψουν την φιλελεύθερη και δημοκρατική έννομη τάξη ή να θέσουν σε κίνδυνο την υπόσταση του κράτους είναι αντισυνταγματικά και αποκλείονται από την κρατική χρηματοδότηση.
Ιουβενάλης, ό.π., 6. Ι. 223.
Εκδ. Πλειάς, Αθήνα 1973, σελ. 63.
Για την ανάλυσή του σε σχέση με τον ανάποδο κόσμο της υγειονομικής δικτατορίας βλ. Βαθιώτη, Από την τρομοκρατία στην πανδημία. Υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις στον πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού, εκδ. Αλφειός, Αθήνα 2021, σελ. 267.
Εκδ. Έσοπτρον, Αθήνα 2007, σελ. 22.
πηγή : Τρελογιάννης
.................................................................................
.................................................................................
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2022
Κωνσταντίνος Βαθιώτης - Focus - Δαμιανίδης (βίντεο)- Mελίσσα Ciummei (επανάληψη)
https://rumble.com/vqq1yb-melissa-ciummei-.html
Zουλάς πάνω στον άνω σύνδεσμο,
και " πετάγεσαι"
στο βίντεο με την πολύ σημαντική συνέντευξη,
της Ιρλανδέζας Οικονομικής Αναλύτριας,
Μελίσσα Ciummei...
Προφυλάξτε τα παιδιά σας.
Ο Στόχος τώρα είναι τα Παιδιά!
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2022
Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2022
Κων/νος Βαθιώτης, : Η φάρμα των ζώων 8/10/2022 στη Δράμα, αναφορά και στην αυτόχειρα- συχωρεμένη, Οδοντίατρο Χρυσάνθη
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2022
Θα αναφερθεί και στην αυτοκτονία, της -σε αναστολή εργασίας, κοβιδοανεμβολίαστης οδοντιάτρου-, Χρυσάνθης- Σαββάτο 8/10/2022 ώρα 5:30 μ.μ. Ο Κωνσταντίνος Βαθιώτης τ. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο θα μιλήσει για τη Φάρμα των ζώων στην εποχή της Παγκόσμιας Δικτατορίας
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Κωνσταντίνος Βαθιώτης
Σάββατο 14 Μαΐου 2022
Ο πρώην Αναπληρωτής καθηγητής Νομικής κ. Κων. Βαθιώτης σε πρόσφατη ομιλία του : "Oταν ο όχλος περιέρχεται σε κατάσταση Τρόμου τότε..."
Μπορείς να ακούσεις
τον πρώην Αναπληρωτή Καθηγητή Νομικής
κ. Κωνσταντίνο Βαθιώτη σε πρόσφατη ομιλία του
πατώντας το παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.brighteon.com/921178f9-1798-4de9-9d8f-b6821dafb0e0
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2022
ΤΩΡΑ ΖΩΝΤΑΝΑ, ο πρώην Καθηγητής της Νομικής ΚΩΝ. ΒΑΘΙΩΤΗΣ και ο π. Βασίλειος Βολουδάκης - Ομιλία Κυριακής 13/2/2022 (12:30)
Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2022
Δημήτριος Δασκαλάκης από την συγκέντρωση των υγειονομικών στην Αθήνα -08/1/2022
Δημήτριος Δασκαλάκης: Ο μαζικός εμβολιασμός των πολιτών εκπέμπει ένα πολύ ισχυρό σήμα κοινωνικής συμμόρφωσης και υποταγής …: «Μια φορά υπάκουος, πάντοτε υπάκουος».
Από την συγκέντρωση των υγειονομικών στην Αθήνα -08/01/2022
Καλησπέρα Φίλοι και Φίλες.
Νιώθω ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι ανάμεσα σε υγειονομικούς αλλά και σε απλούς πολίτες που συνεχίζουν να αγωνίζονται με γενναίο και αδούλωτο φρόνημα για την δημοκρατία, την ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Είναι πολύ σημαντικό να διατηρηθεί αυτή η φλόγα της ελευθερίας, μέσα στην καρδιά της Αθήνας, η οποία επιχειρεί να θερμάνει την εφησυχασμένη συνείδηση των συμπολιτών μας αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μια καυστική υπόμνηση προς την ανάλγητη κυβερνητική εξουσία ότι υπάρχουν ακόμη πολίτες που αγωνίζονται και αντιστέκονται και κατά των πειραματικών εμβολίων και κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού.
Τα τελευταία δύο (2) χρόνια η υγειονομική κρίση ακύρωσε τις καθημερινές μας συνήθειες, έπληξε τον πυρήνα των ανθρωπίνων σχέσεων και των κοινωνικών επαφών.
Με αφορμή την ύπαρξή της επιχειρήθηκε μέσω του τρόμου, της τηλεοπτικής προπαγάνδας και της πλύσης εγκεφάλου η πειθάρχηση και υποταγή μας σε ένα νέο περιβάλλον ζωής που επέβαλαν οι διαχειριστές της, δηλ. οι κυβερνήσεις και οι λοιμωξιολόγοι.
Η δημόσια υγεία αναγορεύθηκε σε ύψιστο αγαθό σπουδαιότερης αξίας έναντι εκείνης των ατομικών ελευθεριών και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Οι δυτικές κοινωνίες με την μακρά παράδοση των ατομικών δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν ύστερα από αιματηρές κοινωνικές συγκρούσεις και επαναστάσεις, ήταν πολύ δύσκολο να χειραγωγηθούν.
Επομένως, κατά την παρούσα ιστορική συγκυρία και προκειμένου να υλοποιηθεί ο διακαής στόχος της υπερεθνικής ελίτ για την παγκόσμια χειραγώγηση των λαών, έπρεπε να εφευρεθεί ένας «εχθρός» που δεν θα μπορεί να αντιμετωπιστεί από τους απλούς πολίτες επειδή ακριβώς θα είναι αόρατος, ενώ οι μόνοι που θα μπορούν επιτυχώς να τον εξουδετερώσουν θα είναι οι ειδικοί επιστήμονες.
Συνεπώς η επίκληση του «αόρατου» εχθρού κρίθηκε πολιτικά σκόπιμη και αναγκαία κατά την παρούσα ιστορική φάση της ανθρωπότητας για την τρομοκράτηση και για την ποδηγέτηση των πολιτών.
Με την εργαλειοποίηση της πανδημίας του φόβου οι άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να παραιτηθούν από την υπεράσπιση των ατομικών τους δικαιωμάτων και να συναινέσουν στο παγκόσμιο κοινωνικό πείραμα του εμβολιασμού, υποτασσόμενοι αδιακρίτως στις υποδείξεις και εντολές των ειδικών.
Ο ιός αυτός έχει την δυνατότητα της μετάλλαξης χωρίς όμως να καθίσταται περισσότερο επικίνδυνος για την ατομική μας υγεία αλλά πλήττει καίρια τον πυρήνα των ατομικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Στην πραγματικότητα οι κοινωνίες δεν απειλούνται από την διασπορά της «Όμικρον» αλλά από την διασπορά του φόβου που παραλύει την κριτική σκέψη του ανθρώπου, ισοπεδώνει την προσωπική του συμπεριφορά και εξουδετερώνει την έμφυτη κοινωνικότητά του.
Όπως δήλωσε προσφυώς ένας Γάλλος φιλόσοφος «Eίμαστε στην χαραυγή ενός νέου πολιτισμού όπου η έγνοια της αποφυγής του θανάτου θα οδηγήσει τους ανθρώπους να λησμονήσουν την ίδια τη ζωή».
Ο φόβος ήταν πάντοτε χρήσιμο πολιτικό εργαλείο για τον έλεγχο των κοινωνιών και για την υποταγή των ανθρώπων.
Ειδικά στα χέρια των ολοκληρωτικών καθεστώτων η διαχείριση του κοινωνικού φόβου ανάγεται σε θεμελιώδη όρο για την άσκηση πολιτικής κυριαρχίας και για την ισοπέδωση των ατομικών ελευθεριών.
Για αυτό σε κάθε κοινωνία στην οποία επικρατεί ο φόβος, η παραπληροφόρηση, η προπαγάνδα, η κατάθλιψη, η μοναξιά και η αβεβαιότητα ακόμα και αν το πολίτευμά της προσδιορίζεται ως δημοκρατικό, στην πραγματικότητα η πολιτική εξουσία ασκείται και εκφράζεται με μεθόδους ολοκληρωτικές.
Στα λόγια μεν δημοκρατία, στην άσκηση όμως και στο ήθος της εξουσίας, αποτυπώνεται ξεδιάντροπα η ολοκληρωτική νοοτροπία και η τυραννική διακυβέρνηση.
Γιατί το κάθε δέντρο από τον καρπό του αναγνωρίζεται.
Μια πραγματικά ελεύθερη δημοκρατική, ανοιχτή κοινωνία απωθεί τον φόβο, την υστερία και τον κοινωνικό αποκλεισμό, αποτελούμενη από ανθρώπους ελεύθερους, θαρραλέους, κριτικά σκεπτόμενους και εξωστρεφείς.
Αποτελεί προσωπικά για εμένα ξεκάθαρη διαπίστωση ότι η πανδημία του κορωνοϊού αξιοποιείται ως ένα παγκόσμιο πείραμα κοινωνικής συμμόρφωσης και πειθάρχησης των πολιτών.
Α) Για πρώτη φορά εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο πρόγραμμα μαζικού εμβολιασμού της ανθρωπότητας.
Β) Για πρώτη φορά παράγεται ανθρώπινο εμβόλιο με την τεχνολογία mRNA η οποία δεν έχει δοκιμασθεί ποτέ ξανά στο παρελθόν.
Γ) Για πρώτη φορά οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου μιλούν συντονισμένα για τον «αόρατο εχθρό» και επιβάλλουν ομοιόμορφα σε παγκόσμιο επίπεδο πολιτικές εγκλεισμού (lockdown) και μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης των πολιτών, με ταυτόχρονη συρρίκνωση των ατομικών τους ελευθεριών.
Δ) Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την εμφάνιση του κορωνοϊού, οργανώνεται και υλοποιείται από τις φαρμακευτικές εταιρείες, μαζική παραγωγή εμβολίων, και τέλος
Ε) Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας οι κυβερνήσεις των κρατών οργανώνουν διαφημιστικές εκστρατείες, κατασπαταλώντας εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου οι πολίτες να «πεισθούν» για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού τους.
Η αιχμή του δόρατος του παγκόσμιου κοινωνικού μετασχηματισμού που υλοποιείται στις μέρες μας, είναι ο εμβολιασμός της ανθρωπότητας.
Δεν είναι μια απλή τυπική ιατρική πράξη για την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, όπως επιχειρούν να μας πείσουν.
Ο μαζικός εμβολιασμός των πολιτών εκπέμπει ένα πολύ ισχυρό σήμα κοινωνικής συμμόρφωσης και υποταγής το οποίο αποκωδικοποιείται από την άρχουσα ελίτ ως εξής: «Μια φορά υπάκουος, πάντοτε υπάκουος».
Με την σχεδόν καθολική και απερίσκεπτη αποδοχή του εμβολιαστικού προγράμματος η εκάστοτε ολοκληρωτική εξουσία μπορεί να τρίβει τα χέρια της με ικανοποίηση, αφού αρκεί η απλή επίκληση μιας πραγματικής ή νομιζόμενης απειλής της δημόσιας υγείας, σε συνδυασμό με την ακατάσχετη τηλεοπτική προπαγάνδα για να μπορεί να επιβάλλει και στο μέλλον υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις.
Οι πολίτες βρίσκονται ενώπιον του δραματικού κινδύνου να μην ασκούν έλεγχο στα σώματά τους, ο οποίος δυστυχώς παραθεωρείται από τους ίδιους και θυσιάζουν ελαφρά τη καρδία, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους στον βωμό της λατρείας της δημόσιας υγείας.
Στο πλαίσιο του αδυσώπητου κοινωνικού ελέγχου που επιβάλλει το κράτος, η θέσπιση της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού του υγειονομικού προσωπικού αποτελεί μέτρο έντονης παρεμβατικότητας στην προσωπική κατάσταση των πολιτών, το οποίο δεν μπορεί να εφαρμοστεί υπό την απειλή οικονομικών και κοινωνικών κυρώσεων.
Το μέτρο της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού προκαλεί άσκοπη κοινωνική αναταραχή, διχάζει τους πολίτες, ενώ η απομάκρυνση των ανεμβολίαστων υγειονομικών επέφερε σημαντικές δυσλειτουργίες σε κρίσιμους τομείς του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Ο διχασμός της ελληνικής κοινωνίας θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με την υποβολή των υγειονομικών σε προληπτικό διαγνωστικό έλεγχο νόσησης, αλλά η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την επικράτηση της κοινωνικής ειρήνης αλλά ενδιαφέρεται μόνο για την προώθηση των εμβολίων.
Αποτελεί τουλάχιστον για εμάς ξεκάθαρη διαπίστωση ότι με την αναστολή της καταβολής του μισθού και με την επιβολή διοικητικών ποινών στους πολίτες που επιλέγουν να μην εμβολιαστούν, προσβάλλεται ο πυρήνας του δικαιώματος αυτοκαθορισμού, δηλ. της προσωπικής αυτονομίας που βρίσκει συνταγματική έκφραση και εφαρμογή στο άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος.
Σύμφωνα με το αυτό ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου συνιστά την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.
Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο πλαίσιο επιστημονικής ημερίδας που έλαβε χώρα στην Αθήνα, στις 14-6-2019, τόνιζε χαρακτηριστικά τα εξής: «Η διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγματος για την προστασία της αξίας του Ανθρώπου δεν καθιερώνει δικαίωμα αλλά διαδραματίζει πολύ ευρύτερο ρυθμιστικό ρόλο στο πλαίσιο του συνόλου του Συντάγματος, συνιστώντας γενική ρήτρα, μέσω της οποίας «φωτίζεται» ερμηνευτικώς κάθε άλλη συνταγματική διάταξη».
Το Σύνταγμα, ως Πολιτειακός Χάρτης κάθε ευνομούμενης πολιτείας, οφείλει να αποτελεί τον κυματοθραύστη πάνω στον οποίο θα τσακίζονται οι επιθέσεις κάθε εξουσίας που επιβουλεύεται τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών.
Επομένως η θέσπιση εξοντωτικών διοικητικών ποινών και η αναστολή καταβολής του μισθού ανοίγουν διάπλατα τον δρόμο για την επιβολή και άλλων μέτρων που θα καταπατούν βάναυσα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, κουρελιάζοντας στην κυριολεξία το Σύνταγμα.
Η Κυβέρνηση κατηγορεί για κοινωνική ανευθυνότητα τους πολίτες που επιλέγουν να μην εμβολιαστούν, ενώ το ίδιο το κράτος πρώτο αυτό αποποιείται κάθε ευθύνη για τις ενδεχόμενες βλαπτικές επενέργειες των εμβολίων στην ανθρώπινη υγεία.
Δεν απαιτείται μεγάλη σοφία για να αντιληφθούμε τις πραγματικές προθέσεις κάθε εκτελεστικής εξουσίας, όταν αυτή καταφεύγει σε άμεσες ή υποκρυπτόμενες απειλές, όταν θέτει ανυπόφορα και αποκρουστικά εκβιαστικά διλήμματα, όταν εκφοβίζει και τρομοκρατεί τους πολίτες, τότε να είστε βέβαιοι ότι αυτή κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνική πρόοδο και ευημερία του λαού της αλλά στοχεύει στην εξουδετέρωση της ελεύθερης βούλησης των πολιτών και στην χειραγώγηση της κοινωνίας.
Από αυτό εδώ το βήμα απευθύνουμε προς την κυβέρνηση και την επιτροπή των λοιμωξιολόγων επτά (7) ερωτήματα, ως προς τα οποία πρέπει να δοθούν έγκυρες, τεκμηριωμένες και πειστικές απαντήσεις.
Ερωτούμε:
Α) Ποια είναι η διάμεση θνητότητα του κορωνοϊού στον γενικό πληθυσμό και ποια είναι η διάμεση θνητότητα στα άτομα κάτω των 70 ετών, ώστε να αξιολογηθεί ψύχραιμα και αντικειμενικά η επικινδυνότητα ή μη της νόσου.
Β) Σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, ποιος είναι ο απαιτούμενος αριθμός κλινών ΜΕΘ που οφείλει να διαθέτει η Ελλάδα, ως χώρα, με βάση τον συνολικό πληθυσμό της και τελικά πόσες διαθέτει εν μέσω πανδημίας.
Γ) Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχει υποβληθεί η ελληνική κυβέρνηση για την υλοποίηση του συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και αν έχουν εξασφαλιστεί επαρκείς πόροι για την βιωσιμότητά του.
Δ) Από τις 2.000 δόσεις μονοκλωνικών αντισωμάτων που προμηθεύτηκε η Ελλάδα, πόσες έχουν χορηγηθεί μέχρι σήμερα και με ποια αποτελέσματα και να δοθούν στην δημοσιότητα τα συγκεκριμένα ιατρικά κριτήρια με τα οποία αποφασίζεται η χορήγησή τους.
Ε) Ποιός είναι ο δείκτης μεταδοτικότητας της Όμικρον και ποιός είναι ο κίνδυνος σοβαρής νόσησης στις παιδικές ηλικίες, ώστε να αξιολογηθεί από τους γονείς αν συντρέχει λόγος εμβολιασμού των μικρών παιδιών.
ΣΤ) Ποιά είναι η διάρκεια της ανοσιακής προστασίας της ενισχυτικής δόσης των εμβολίων, ώστε να κριθεί από τους πολίτες, αν τους συμφέρει να προχωρήσουν στην αναμνηστική δόση και τελευταίο ερώτημα
Ζ) Γιατί η κυβέρνηση ασκεί αφόρητη πίεση στους πολίτες να εμβολιαστούν, όταν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία η μετάλλαξη «Όμικρον» ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά σε πλήρως εμβολιασμένους πολίτες.
Η κυβέρνηση αξιώνει την πλήρη και τυφλή συμμόρφωση των πολιτών στα πορίσματα της ιατρικής επιστήμης, ενώ την ίδια στιγμή οι κυριότεροι εκπρόσωποί της υποπίπτουν σε συνεχείς αντιφάσεις.
Ο κ. Βατόπουλος μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό εκτίμησε ότι «θα πρέπει να τελειώνει αυτή η ιστορία φέτος», χαρακτηρίζοντας ρεαλιστικό το σενάριο η Όμικρον να σηματοδοτήσει το τέλος της πανδημίας εξηγώντας ότι θα έχουμε πάρα πολλά κρούσματα και άρα θα αυξηθεί η ανοσία.
Ο έτερος των ειδικών κ. Παυλάκης δήλωνε σε κεντρικό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων «το τσουνάμι δεν θα διαρκέσει πολύ, αλλά θα αφήσει πολλά πράγματα πίσω του και δεν θα είναι το τέλος της πανδημίας».
Δηλαδή ο ένας δήλωσε ότι η παραλλαγή «Όμικρον» θα σηματοδοτήσει το τέλος της πανδημίας, ενώ ο άλλος ισχυρίζεται ότι η Όμικρον δεν θα είναι το τέλος της πανδημίας.
Αυτή είναι η περίφημη αξιοπιστία των ειδικών!
Ο κ. Βασιλακόπουλος ένας εκ των πιο προβεβλημένων ειδικών σε συνέντευξή του σε διαδικτυακή εφημερίδα όπου αναφέρθηκε στο άνοιγμα των σχολείων δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Επιπρόσθετα ο κίνδυνος σοβαρής νόσησης για τα παιδιά είναι πολύ μικρός, ενώ η διατήρηση της διά ζώσης εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά σημαντική».
Από αυτή την δήλωση του κ. Βασιλακόπουλου εγείρεται μείζον ιατρικό αλλά και πολιτικό ζήτημα, εφόσον ο κίνδυνος σοβαρής νόσησης είναι πολύ μικρός και παραμένει άγνωστος ο δείκτης μεταδοτικότητας στην παιδική ηλικία, τότε για ποιον λόγο πιέζουν τους γονείς να εμβολιάσουν τα παιδιά τους;
Ο εκκωφαντικός θόρυβος που προκαλείται ενορχηστρωμένα και μεθοδικά από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Επιρροής και Εξαπάτησης) που κάνουν λόγο για την ενδεχόμενη κατάρρευση του συστήματος της δημόσιας υγείας εξαιτίας της αύξησης των κρουσμάτων της «Όμικρον», επιχειρεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και να συσκοτίσει τις πραγματικές προθέσεις των κυβερνώντων.
Οι φανατικοί παγκοσμιοποιητές εργάζονται εκ του παρασκηνίου πυρετωδώς για το επερχόμενο λοκντάουν, χρησιμοποιώντας ως τέλειο άλλοθι την προστασία της δημόσιας υγείας που απειλείται δήθεν από την αύξηση των κρουσμάτων.
Μόνο οι τηλεοπτικά υπνωτισμένοι δεν αντιλαμβάνονται πλέον ότι η αντιμετώπιση της «πανδημίας» γίνεται με όρους συρρίκνωσης των ατομικών δικαιωμάτων και του Κράτους Δικαίου.
Η αλήθεια όμως είναι ότι η αύξηση των κρουσμάτων της παραλλαγής «Όμικρον» δεν συνιστά μια ακραία μη διαχειρίσιμη υγειονομική απειλή για την αντιμετώπιση της οποίας απαιτούνται έκτακτα μέτρα, αφού εμφανίζει πολύ χαμηλή νοσηρότητα με πολύ ήπια συμπτώματα.
Όμως η πολιτική εκμετάλλευση των κρουσμάτων της «Όμικρον» από μια άτυπη, αφανή, παγκόσμια ηγετική ομάδα συνιστά μια στρατηγική επιχείρηση διασποράς φόβου που αποσκοπεί στην τρομοκράτηση των λαών και στον τελικό έλεγχο της ανθρωπότητας.
Αυτή η πολιτική και η οικονομική ελίτ εργάζεται μανιωδώς για τον άμεσο μετασχηματισμό της κοινωνίας σε μια σε μία άβουλη, καθοδηγούμενη και ελεγχόμενη μάζα ρομποτοποιημένων ανθρώπων που θα διοικούνται από μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Οι Στόχοι της παγκόσμιας διακυβέρνησης είναι:
Α) Η απόλυτη ψηφιοποίηση κάθε εκδήλωσης της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας των πολιτών.
Β) Η εισαγωγή ενός ενιαίου ψηφιακού νομίσματος και η απόδοση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος το οποίο θα λαμβάνουν μόνο οι εμβολιασμένοι πολίτες.
Γ) Η καθιέρωση ενιαίας ομοιόμορφης λατρείας του Θεού μέσα στο πλαίσιο μιας κοινής θρησκείας δηλ. της πανθρησκείας.
Ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης δήλωσε ότι μέσα στο 2021 οι ψηφιακές συναλλαγές των πολιτών ξεπέρασαν τα πεντακόσια εκατομμύρια (500.000.000) ενώ εμφανίζεται περιχαρής που μόλις σε διάστημα 48 ωρών, πάνω από εξακόσιοι χιλιάδες (600.000) πολίτες έχουν «κατεβάσει» τη νέα ταυτότητα στα κινητά τους τηλέφωνα.
Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν έγκαιρα να κατανοήσουν την πανδημία, όχι ως κρίση της δημόσιας υγείας, αλλά ως πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των πολιτικών για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Πρέπει να ακουστεί ξεκάθαρα ότι το πιστοποιητικό εμβολιασμού είναι ο πρόδρομος που θα μας εισάγει στην ψηφιακή ταυτότητα βιομετρικών δεδομένων.
Με την εισαγωγή του ψηφιακού πιστοποιητικού υγείας επιβάλλεται (για λόγους δήθεν προστασίας της δημόσιας υγείας) ο ψηφιακός έλεγχος και η παρακολούθηση της ζωής των ανθρώπων και ανοίγει ο δρόμος για την καθιέρωση ενός συστήματος βαθμολόγησης της κοινωνικής συμπεριφοράς των πολιτών το οποίο ήδη εφαρμόζεται στην Κίνα.
Όσοι εκ των πολιτών αποφασίσουν να αντισταθούν στα κελεύσματα της υγειονομικής τυραννίας και δεν δηλώνουν το ψηφιακό τους αποτύπωμα σε κάθε εκδήλωση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής θα αποκλείονται και θα απομονώνονται.
Θα είναι οι αόρατοι πολίτες στο ψηφιακό εικονικό κόσμο του μετασύμπαντος.
Το ολοκληρωτικό ψηφιακό κράτος είναι παρόν και ισχυρό και φέρνει μαζί του την επιτήρηση, τον έλεγχο και την παρακολούθηση των πολιτών.
Οι ατομικές ελευθερίες φυγαδεύονται με βήμα ταχύ από τις ανθρώπινες κοινωνίες οι οποίες μετεξελίσσονται σε ψηφιακές φυλακές και τα σπίτια μας σε μοντέρνα ψηφιακά κελιά όπου ο ρόλος των ψηφιακών δεσμοφυλάκων θα ανήκει στις συσκευές των προηγμένων κινητών τηλεφώνων με δυνατότητα γεωντοπισμού, στα tablets και στις κάμερες αναγνώρισης προσώπου.
Μας θλίβει όμως ιδιαίτερα και η στάση της διοικούσας Εκκλησίας της Ελλάδας η οποία ασκεί αφόρητες πιέσεις, φανερές ή κρυφές, στα παιδιά της, δηλ. σε ιερωμένους αλλά και σε λαϊκούς προκειμένου να εμβολιαστούν.
Από αυτό εδώ το βήμα είμαστε ωστόσο υποχρεωμένοι να υπενθυμίσουμε ότι ο αληθινός ποιμένας του Χριστού καλεί τον άνθρωπο σε μετάνοια και όχι σε εμβολιασμό.
Οι αρχιερείς οφείλουν να θυσιάζονται για το ποίμνιό τους και να μην θυσιάζουν το ποίμνιο στην λατρεία του εμβολίου.
Κάποια στιγμή η πανδημία του κορωνοϊού θα εκφυλιστεί σε ενδημικό φαινόμενο, όμως η πανδημία του κοινωνικού φόβου φαίνεται να έχει εδραιωθεί στις ψυχές μας.
Όμως τα κοινωνικά περιοριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν κατά την έναρξη της υγειονομικής κρίσης θα ενσωματωθούν και θα παγιωθούν στην προσωπική, κοινωνική και οικονομική ζωή των πολιτών αλλάζοντας μια για πάντα την μορφή του κόσμου που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε.
Μην τρέφουμε αυταπάτες, όσες φορές και αν εμβολιαστούμε, επιστροφή στην κανονικότητα δεν θα υπάρξει.
Οι διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης, μας τρομοκράτησαν και μας έκλεψαν την ζωή, τα όνειρα και τις ελπίδες μας.
Ο κ. Μητσοτάκης, σε ένα από τα βαρυσήμαντα διαγγέλματά του, εκείνο της 28ης Απριλίου 2020, απευθυνόμενος στον ελληνικό λαό, τόνισε σε δραματικό τόνο και εμφατικά τα εξής:
«Ακούμε τις συμβουλές των ειδικών για την προστατευτική μάσκα. Η χρήση της ίσως θα καλύπτει κάποια χαρακτηριστικά μας. Θα σηματοδοτεί όμως το σοβαρό πρόσωπο της ευθύνης μας. Όλα αυτά πρέπει να μας γίνουν δεύτερη φύση, γιατί δεν υπάρχει επιστροφή στην προ κορωνοϊού πραγματικότητα. Ζούμε ΗΔΗ αλλιώς».
Θέλετε να κάνετε την εξουσία να χάσει τον ύπνο της;
Κλείστε τις τηλεοράσεις! Η τηλεοπτική διασωλήνωση βλάπτει σοβαρά την υγεία!
Θέλετε να κάνετε την εξουσία να «παραμιλάει»; Νικήστε τον φόβο! Πώς; Αγαπώντας! Ποιον; Τον Χριστό!
Με ποιο τρόπο; Με την προσευχή και με την συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αγαπήστε τους Αγίους, την Πατρίδα, τους Εθνομάρτυρες!
Κάθε άνθρωπος που παραμένει ανεμβολίαστος είναι μια ζωντανή μαρτυρία της αποτυχίας του παγκόσμιου εμβολιαστικού προγράμματος και ταυτόχρονα μια συντριπτική απόδειξη ενοχής των διαχειριστών της υγειονομικής κρίσης για το συντελούμενο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Όμως δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, η βαριά βιομηχανία της πατρίδας μας είναι οι μάρτυρες και οι ήρωές της.
Καλούμαστε εμείς, η δικιά μου γενιά, να ορθώσει το ανάστημά της και να αγωνιστούμε σθεναρά και μέχρι τέλους κατά της παγκόσμιας υγειονομικής τυραννίας ώστε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές ένα κόσμο ελεύθερο και όμορφο που θα εξακολουθεί να συναρπάζεται από το άρωμα των λουλουδιών, να ερωτεύεται με το κελαήδημα των πουλιών και να χαίρεται με το γάργαρο γέλιο και το τραγούδι των παιδιών.
Χωρίς μάσκα. Χωρίς φόβο. Με Ελπίδα. Με Αγάπη.
πηγη:Ιστολόγιο ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ


