Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014

Για τις στενάχωρες καταστάσεις, η φιλοσοφημένη κουβέντα του Καραγκιόζη...



Τα λέγαμε στην αρχή αυτού του μπλογκακιού
θα τα επαναλάβω κάπως επαυξημένα,  σήμερα
πολυαγαπημένο μου:
......................................................................................

Και έρχονται οι θλίψεις,
που τις προκαλέσαμε συνειδητά ή ασυνείδητα με τις παραβάσεις, 
τις παραλείψεις, τις αβλεψίες μας.

Θα έρθουν οι θλίψεις μικρές ή μεγάλες, υποχρεωτικά στη ζωή μας.

Για να μη χάσουμε όμως το μέτρο των συναισθημάτων και πάθουμε βλάβη ανήκεστο, 

τουτέστιν αθεράπευτη, (απ' το θανατηφόρο  της έντασής  τους)
 ας θυμούμαστε μια σοφή κουβέντα που μου είπε κάποτε ο φίλος
(και συνάδελφος στο Εσπερινό Λύκειο Πατρών) ο  παπα-Νικόλας
(Παναγής, στο επίθετο- βρίσκεται  άραγε ακόμα  στη Φανερωμένη της Λευκωσίας;)
όταν με πρόσεξε  συννεφιασμένη, ένα βράδυ :

-Ξέρεις, τέκνον Ευανθία, τι λέει ο Καραγκιόζης;
-Τι λέει, τίμιε πάτερ;

-Λέει ότι: 


"Μόνο για δυο πράγματα δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε.
Πρώτον
: για πράγματα που διορθώνονται,
και
δεύτερον: για πράγματα που ΔΕΝ διορθώνονται!"

-Α! Πόσες φορές έχω θυμηθεί τη σοφή σου κουβέντα!
Να είσαι ευλογημένος!

-Αυτό είναι το μέτρο των θλίψεων,

για όποιον έχει ζωντανή  την ελπίδα
και  την καταφυγή του στον Κύριο Ιησού Χριστό, 
το Λυτρωτή  μας, τον Κύριο  της Δόξης...

Ευανθία η Σαλογραία


Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

περισπασμός και γνήσια μέριμνα (επανάληψη)


(το χεράκι στη φωτό είναι της υποφαινομένης 
όταν επισκέφτηκε το κάστρο της Κυπαρισσίας -Μεσσηνίας το καλοκαίρι του 2009.)

Προτεινόμενο για απόψε, αγχωμένο μου, 
το περισπασμός και γνήσια μέριμνα...

Σε ασπάζομαι  μητρικώς τε  και πατρικώς 
εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν!

Ευανθία η Σαλογραία

Ο Αντίχριστος θα πηγαίνει στην Εκκλησία.



Ιερεύς π.Διονύσιος Ταμπάκης.


ΜΑ ΤΩΡΑ μας δουλεύεις; 
Θα είναι ο Αντίχριστος πιστός και θα πηγαίνει και στην Εκκλησία;
-Βεβαίως! Αφού είδε και αποείδε ότι με άμεσους διωγμούς  τόσους αιώνες κατάφερε μια τρύπα στο νερό, τώρα προσπαθεί με πονηριά και υπουλότητα να βάλει τους χριστιανούς στο σακί του μέσα από την αλλοίωση της πίστης μας.
Ο Αντίχριστος δεν θα κλείσει τις Εκκλησιές, ούτε και θα τις κάψει κατά πως έκανε παλιά, αλλά θα τις γεμίσει κιόλας από χριστιανούς που θα βαπτίζονται θα εξομολογούνται ,θα κοινωνούν, θα κάνουν ευλαβή έργα, μα στην ουσία δεν θα ξέρουν σε ποιον Θεόν πιστεύουν.


Εάν εστιάσουμε στη ετυμολογία της λεξης –Αντίχριστος-  «αντι» δεν σημαίνει μόνο «αυτός που εναντιώνεται» αλλά και «αυτός που βρίσκεται στη θέση άλλου», δηλαδή ο άνομος που θα έρθει θα παραπλανήσει τον κόσμο προσποιούμενος τον Χριστό και προσπαθώντας να τον μιμηθεί σε όλα, .
Γι'   αυτό βλέπουμε σήμερα κάποιοι να προσπαθούν να εκλογικεύσουν  την Αγία μας πίστη, να αγωνίζονται να κάνουν  την Ορθοδοξία «επιστημονική» και «ευρωπαϊκή»  και όχι την λιβανισμένη και «βλάχικη» που είχαμε έως τώρα. Ακόμη και Του Χριστού θέλουνε  να του δώσουμε πτυχίο να μην είναι  «αγράμματος» και «ξυπόλητος» αλλά και τους Πατέρες της Εκκλησίας μας τους θέλουνε επιστήμονας και προφέσσορες και όχι φανατικούς λιπόσαρκους ασκητάδες σαν τους αγράμματους ντερβίσηδες…
Στα χρόνια λοιπόν του Αντιχρίστου,  ο οποίος θα είναι πραγματικό πρόσωπο και όχι απλά μία κατάσταση, όπως  αναφέρει άλλωστε και η Αγ.Γραφή (Β΄Θεσσ. Β΄-3,4)αλλά και πολλοί παλαιοί και σύγχρονοι Άγιοι Πατέρες.
Τότε λοιπόν οι Χριστιανοί θα χωριστούν σε δύο κατηγορίες, σε εκείνους που θα πιστεύουν με την καρδιά και σε εκείνους που θα πιστεύουν με το μυαλό.Γιαυτό και όσοι Χριστιανοί  ακολουθήσουν τον Αντίχριστο δεν θα νοιώθουν καμία αμφιβολία και αβεβαιότητα αλλά θα νομίζουν ότι κάμουνε και το χρέος τους κιόλας κινούμενοι στα γνωστά ήσυχα νερά τους.
Αναφέρει για το θέμα αυτό ο Άγιος Γαβριήλ ο νέος από την Γεωργία :
«Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλύτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος, αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου. Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην Εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό»
Αλλά και τα Θεολογικά κηρύγματά  πλέον καταντήσανε συναισθηματικές αγαπολογίες με κοινωνικές και ψυχολογικές  αναφορές και ζήτημα πλέον είναι να ακούσουμε σήμερα να μιλάνε για Παράδεισο ,Κόλαση, Δευτέρα Παρουσία και Κρίση.
Ας αναβαπτιστούμε λοιπόν στην αγία Ορθοδοξία μας που μυρίζει Αγιορείτικο μοσχολίβανο και όχι λεβαντίνικη κολόνια. Στην πίστη μας που μας έμαθαν οι αγράμματοι μεν πατεράδες και παππούδες μας,  μα μοσχομυρισμένοι από την ευωδία Του Παναγίου Πνεύματος. 

Το εκκλησιαστικό «λάιφ στάιλ»: Μια απαράδεκτη και αντιχριστιανική πρακτική

Σε θεία Λειτουργία ο ιερέας κάνει τον φωτορεπόρτερ και "τσαφ" τραβά φωτογραφία.
Πότε θα σταματήσει αυτό το κακό της προβολής των κληρικών σε ακολουθίες;
Τους φωτογραφίζουν οι λαϊκοί (δεν συμφωνώ) αλλά το να το κάνουν κληρικοί δεν είναι καλό.
Οι παλαιοί κληρικοί έβγαζαν φωτογραφία για την ταυτότητα.
Σε τι διαφέρουν τα περιοδικά των μητροπόλεων από αυτά με τις φωτογραφίες των ηθοποιών κλπ. 

ΠΗΓΗ. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΙ ΕΔΩ ΣΧΕΤΙΚΑ:

Ασέβεια και κατάλυση κάθε Ιερότητας από τα «εκκλησιαστικά πρακτορεία», με δεκάδες φωτογραφίες μέσα από την Αγία Τράπεζα και τον Ναό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας!!! -

Η κλήση του Χριστού στην ελευθερία του, μας τρομάζει-



- Να κοινωνήσω;

- Αυτά τα λέγαμε όταν ήσουν παιδί, όταν ήσουν νέος. 

Τώρα, θα το νιώθεις μέσα σου, και θα αποφασίζεις μόνος σου τη σχέση σου με το Χριστό. Δεν μπορεί μέχρι να γεράσεις να ρωτάς εμένα για το πότε θα κοινωνήσεις.

- Δηλαδή, χωρίς εξομολόγηση;


- Μα σε ξέρω, και σου διαβάζω την ευχή τόσες φορές, δεν είναι ότι κοινωνάς ανεξομολόγητος. 


Με τη λογική αυτή, θα πρέπει να με βλέπεις λίγη ώρα πριν από κάθε θεία Μετάληψη. 

Διότι, πάντα κάνεις κάποια αμαρτία, κάποιο λάθος. Τι θα γίνει, το φαντάζεσαι;
 Αν οι εκατοντάδες άνθρωποι που ξέρουμε, μας ρωτούσαν πριν από κάθε θεία Λειτουργία, δεν θα κάναμε άλλη δουλειά.

- Περίεργα μου ακούγονται αυτά.

- Μα είναι. Η κλήση του Χριστού στην ελευθερία Του, μας τρομάζει. Γι’ αυτό και θες να μπεις πάλι στο αγαπημένο σου ζεστό καλούπι, για να χουχουλιάσεις και να ηρεμήσεις. Το έχεις ανάγκη ακόμα, φαίνεται. Δεν σε κατηγορώ. Μα δεν μπορώ να το υπηρετώ κι εγώ μια ζωή για χάρη σου. Λυπάμαι. Αν το κουκούλι – καλούπι της πεταλούδας, δεν την κάνει ν’ ανοίξει μια μέρα τα φτερά της και να πετάξει, τότε θα ψοφήσει μέσα στην γνωστή ασφάλειά της. Μα δεν είναι πλασμένη γι’ αυτό. Πρέπει μια μέρα να γνωρίσει και τον "άγνωστό" της Ουρανό!!



...............................................
Δες, αγαπημένο, και σχετικές με το θέμα, αναρτήσεις μου : 



Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας (επανάληψη)


Πρόκειται για  ένα σοφότατο  κείμενο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
απ' τις εκδόσεις της Ορθόδοξης Κυψέλης.

Αξίζει να το διαβάσεις ΕΔΩ, αγαπημένο μου.

Προσωπικά, κάθε που το ξαναβλέπω, θαυμάζω 
την καθαρότητα της σύλληψης αλλά και της διατύπωσης
του επισκόπου Νικόλαου. 

Να έχουμε την ευχή του.

Ευανθία η Σαλογραία
...........................................................................................
.............................................................................................

Για την σπουδή της Ορθόδοξης Πίστης


Για την σπουδή της Ορθόδοξης Πίστης της Ανα­τολικής Χριστιανοσύνης, 
το διαισθητικό (...) χά­ρισμα είναι απαραίτητο. 

Είναι μια Πίστη πού υπήρξε πάντοτε φιλύποπτη
στις προσπάθειες που έγιναν
για να περιοριστεί η Θρησκεία
σ' ένα σύστημα σχεδόν φιλοσοφικό.

 Προτίμησε πάντοτε να μείνει σταθερά προσκολλημένη
 στην ενδόμυχη πλη­ροφόρηση και στην άγραφη παράδοση.

H μεγαλο­φυία της είναι άποφατική
και βασίζεται στην άγνοια του ανθρώπου μπροστά στο Θείο.  

Εκείνο πού μπορούμε να ξέρουμε για τον Θεό
είναι ότι «δεν ξέρουμε τίποτα», 
επειδή οι ιδιότητες Του 
είναι από τη φύση τους, έξω από το βασίλειο της κοσμικής γνώσης. 

Η Θεολογία της και οι συνήθειές της χα­ρακτηρίζονται από αντινομίες
που δεν ερμηνεύον­ται εύκολα από ένα ορθολογιστή παρατηρητή, 
εί­ναι πιθανόν, ότι κανένας από όσους δεν έχουν γα­λουχηθεί 
μέσα στην ατμόσφαιρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, 
δεν είναι σε θέση να την κατανοήσει πλήρως, 
και ακόμα λιγότερο, να την περιγράψει. 

                                                   Σέρ Στήβεν Ράνσιμαν
 Απόσπασμα από το: "Η Μεγάλη Εκκλησία Εν Αιχμαλωσία"

πηγή:cummulus