Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν.

Το ένα είναι σκεπτικιστής, 
το άλλο, γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη.

Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: 
"Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;"

Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: "Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά."

Ο μικρός σκεπτικιστής έχει εκνευριστεί: "Αυτό είναι αρκετά ανόητο. Δεν υπάρχει ζωή μετά τη γέννηση. Πώς θα έμοιαζε μια τέτοια ζωή, ούτως ή άλλως;"

Ο μικρός πιστός όμως, υποστηρίζει: "Δε γνωρίζω. Αλλά σίγουρα θα έχει πολύ περισσότερο φως από εδώ. Και ίσως να στεκόμαστε στα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα μας!"

Το γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ξεσπάει: "Ένα μάτσο ανοησίες! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το περπάτημα. Και φαγητό με το στόμα είναι πραγματικά μια εντελώς γελοία ιδέα - έχουμε τον ομφάλιο λώρο, που μας τροφοδοτεί αρκετά καλά, ήδη! Αυτό από μόνο του μας δείχνει ότι η ζωή μετά τη γέννηση είναι αδύνατη: ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός!"

Ο μικρός πιστός παραμένει ακλόνητος: "Είναι όντως δυνατή. Απλά μπορεί να είναι λίγο διαφορετική από ό,τι είμαστε εδώ."

Ο μικρός σκεπτικιστής σιγά-σιγά χάνει την υπομονή του μπροστά σε τόση χαζομάρα: "Κανείς, και εννοώ ποτέ κανείς, δεν ήρθε πίσω μετά τη γέννηση! Ρίξε μια ματιά σε αυτό: η γέννηση είναι απλά το Τέλος της Ζωής. Τελεία και παύλα. Και κάτι ακόμα για σένα και τα τρελά όνειρά σου: Η ζωή είναι μία μεγάλη σκοτούρα μέσα στο σκοτάδι, αυτό είναι!"

Ο μικρός πιστός δεν το αφήνει έτσι: "Το παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω πώς ακριβώς είναι η ζωή μετά τη γέννηση. Aλλά σε κάθε περίπτωση εμείς θα δούμε τελικά τη μητέρα μας και αυτή θα μας φροντίσει."

Ο σκεπτικιστής γούρλωσε τα μάτια του: "Μητέρα! Πιστεύεις στη μητέρα; Είναι γελοίο! Με συγχωρείς, αλλά πού είναι αυτή, θα ήθελα να σε ρωτήσω;"

Ο μικρός πιστός κάνει μια χειρονομία με το χέρι: "Αυτή είναι εδώ! Παντού γύρω μας. Ζούμε μέσα σ' αυτήν, καθώς και μέσω αυτής. Χωρίς αυτήν εμείς δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχουμε!"

Ο μικρός σκεπτικιστής δεν είναι δυνατόν τώρα να συγκρατηθεί: "Αυτό φτάνει πραγματικά το αποκορύφωμα της ανοησίας. Και για κανένα λόγο δεν μπορώ να δω πουθενά τη μητέρα σου. Ούτε ένα κομμάτι της. Eίναι αρκετά προφανές, γιατί απλά δεν υπάρχει!"

Το μικρό, που πιστεύει, κουνάει το κεφάλι του και κλείνει τα μάτια: "Μερικές φορές, όταν είμαστε πολύ ήσυχα, την ακούω να τραγουδά. Ή να χαϊδεύει τον κόσμο μας. Νιώθω και έχω την αίσθηση και πιστεύω σταθερά, ότι η γέννηση είναι ένα μεγάλο νέο ξεκίνημα!"

πηγή: http://trelogiannis.blogspot.gr/2017/01/blog-post_188.html
...............................................................................................................
................................................................................................................

Πέτρος Κουτσούκος: Πώς ένας καθηγητής χημείας "βλέπει" την σημερινή ελληνική κοινωνία

Το Χημικό Πατρών έχει 500 φοιτητές και 27 καθηγητές. Ο Πέτρος Κουτσούκος έχει καθημερινό ωράριο μέχρι τις 9 το βράδυ και αυτό δεν αλλάζει. Όπως δεν αλλάζει ότι στους φοιτητές του δίνει κάθε χρόνο διαφορετικές σημειώσεις. "Ένα κείμενο πάντα μπορεί να γίνει καλύτερο, πόσο μάλλον όταν αλλάζει μια φορά το χρόνο" θα πει. Ωστόσο δεν αλλάζει το βασικό βιβλίο των σπουδών αν και ο συγγραφέας - καθηγητής έχει συνταξιοδοτηθεί, εδώ και χρόνια. "Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, δεν έχει νόημα να το αλλάξω" εξηγεί.

Έχοντας στο μυαλό μου ότι σαν μαθητής απεχθανόμουν την Χημεία πριν καν αναλύσω το νόημά της ξεκίνησα την συζήτησή μας με μια ερώτηση που θα έπρεπε να την κάνω σαν μαθητής, γιατί από την απάντηση κατάλαβα ότι θα την είχα αγαπήσει.

ΕΡ: Τι είναι Χημεία;

ΑΠ: Χημεία είναι η Επιστήμη της ζωής. Μέσα από αυτήν μπαίνουμε στην κατανόηση της ΑΝΟΡΓΑΝΗΣ ζωής, όπως είναι μια πέτρα για παράδειγμα. Με την Χημεία ξέρουμε οριστικά ότι η ύλη δεν προέρχεται από το μηδέν και δεν πάει στο μηδέν. Απλά μετασχηματίζεται.

ΕΡ: Γιατί λέτε ότι είναι η Επιστήμη της ζωής;

ΑΠ: Στην οργανική ζωή η χημεία είναι το Α και το Ω. Όλα τα έμβια όντα αποτελούνται από άνθρακα και ενώσεις του. Αυτές μετασχηματίζονται, αλλάζουν μορφή δημιουργούν ενέργεια και αυτό είναι η ζωή. Ακόμα και η αναπνοή μας εξαρτάται από την ισορροπία του νατρίου που βρίσκεται στο εσωτερικό και εξωτερικό των κυττάρων. Έρχεται η χημεία και μας λέει: Αν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί κατά ένα εκατομμυριοστό επέρχεται θάνατος! Οι γιατροί αυτό το λένε διαταραχή ηλεκτρολυτών.

ΕΡ: Πόσες χημικές αντιδράσεις γίνονται στο σώμα του ανθρώπου;

ΑΠ: Άπειρές. Γι αυτό σας λέω ότι η χημεία είναι πίσω από όλα. Μαθαίνουμε και κατανοούμε τις χημικές λειτουργίες και επεμβαίνουμε σε αυτές πότε για καλό όπως γγια να παράγουμε ενέργεια και πότε για κακό όπως το να φτιάχνουμε βόμβες.

ΕΡ: Ο έρωτας είναι χημεία;

ΑΠ: Ναι. Γνωρίζουμε τις χημικές ουσίες τις ορμόνες δηλαδή που εκρίνονται στον έρωτα, στον θυμό, στα συναισθήματα.

ΕΡ: Έχω τη συνήθεια ότι βλέπω στην καθημερινότητά μου, να το κρίνω σαν ένα εν δυνάμει... ρεπορτάζ. Ένας χημικός πώς βλέπει τον έξω κόσμο;

ΑΠ: Αλήθεια! Όταν μου βάζουν ένα ζεστό καφέ σε κούπα αναλύω την πιθανή χημική διεργασία που θα γίνει και τι θα είναι αυτό που θα πιώ τελικά (γελάει). Νομίζω ότι ένας χημικός είναι πιο ρεαλιστής, πιο ψύχραιμος, προσπαθεί να καταλάβει, δεν είναι επικριτικός, έχει κατανόηση, αναζητεί τις αιτίες.

ΕΡ: Με βάση την οπτική σας ως καθηγητής χημείας τι βλέπετε στην ελληνική κοινωνία σήμερα;

ΑΠ: Δεν είμαι αισιόδοξος. Επισημαίνω ότι η Ελλάδα ζει μια παρατεταμένη παρακμή, για να πω την αλήθεια δεν ζήσαμε ως χώρα ποτέ μια περίοδο ακμής. Και όλα γίνονται τραγικά χειρότερα γιατί το έλλειμμα παιδείας είναι τεράστιο, πρωτοφανές.

ΕΡ: Πώς καταγράφετε αυτό το έλλειμμα παιδείας;

ΑΠ: Κάθε χρόνο ρωτώ τους νέους φοιτητές μου: Η λέξη ιον είναι αγγλική ή ελληνική; Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που όλοι οι φοιτητές συμφώνησαν ότι η ελληνική λέξη ιον που προέρχεται από το ρήμα είμι (έρχομαι) είναι... αγγλική. Θυμίζω ότι η λέξη ιόντα είναι φορτισμένα χημικά είδη. Το λυπηρό είναι ότι αυτή η διαπίστωση γίνεται την ώρα που οι ξένοι συνάδελφοί μου με ζηλεύουν επειδή ως Έλληνας έχω μια γλώσσα γεμάτη λέξεις - ορολογίες...

ΕΡ: Μέσα στο Πανεπιστήμιο βλέπει λοιπόν κανείς το έλλειμμα παιδείας. Είναι μάλλον τραγικό.

ΑΠ: Το έλλειμμα Παιδέιας το βλέπεις παντού στην κοινωνία. Ο πρωτογωνισμός έχει επιβληθεί στο πως οδηγούμε, που πετάμε τα σκουπίδια, για ποια θέματα συζητάμε, όμως το οδυνηρό στο Πανεπιστήμιο είναι ότι τα παιδιά ενώ έχουν φοβερές δυνατότητες, δεν έχουν αξιοποιηθεί στο ελάχιστο.

ΕΡ: Προφανώς ευθύνεται γι αυτό, το σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα.

ΑΠ: Το οποιο θέλει ΟΛΑ να ξαναγίνουν από την αρχή. Να ξεκινήσουμε από το νηπιαγωγείο. Επιπλέον ο στόχος να είναι η μόρφωση και όχι η είσοδος στα ΑΕΙ μέσα από την παπαγαλία. Πρόσφατα μίλησα σε ένα Λϋκειο. τα παιδιά δεν είχαν ιδέα για όσα τους είπα και με κράτησαν σχεδόν μια ώρα παραπάνω με ερωτήσεις, δείγμα ότι νοιάζονται για την ουσία των πραγμάτων. Αντί το σχολείο να είναι χώρος χαράς, δημιουργίας και μάθησης, έχει γίνει χώρος κλοπής χρόνου των νέων που το απεχθάνονται τελικά.

ΕΡ: Τι είναι αυτό που περιορίζει τις επιδόσεις στα πανεπιστήμιά μας;

ΑΠ: Ο λαϊκισμός. Όπως σε κάθε τι στην ελληνική κοινωνία έτσι και στα πανεπιστήμια είναι η πολιτική που καθορίζει το αποτέλεσμα. Τα πανεπιστήμια δεν είναι αυτοδιοικούμενα αυτό είναι ψέμα. Δεν έχουν ούτε οικονομική επάρκεια. Φυσικά είναι ένα πραγματικός όλεθρος να έχει μπει στον χώρο η πολτική. Έχουν χαθεί οι ρόλοι. Ο φοιτητής θέλει να συνδιοικεί, αντί να μορφώνεται για παράδειγμα.

ΕΡ: Ας αφήσουμε τα Πανεπιστήμια και ας γυρίσουμε στην χημεία. Ο κόσμος πώς δημιουργ'ηθηκε; Τι λέει η χημεία;

ΑΠ: Η θεωρία λέει ότι ο κόσμος ήταν σαν το κεφάλι μιας καρφίτσας και έγινε το περίφημο bing bang. Τις πρώτες στιγμές έγιναν εκατομμύρια χημικές ενώσεις - αντιδράσεις. Σημειώστε ότι σε όλο το σύμπαν υπάρχουν όλα κι όλα 90 στοιχεία, τίποτε άλλο.

ΕΡ: Πώς από την ανόργανη ύλη φτάσαμε στην έμβια ύλη, δηλαδή στην ύλη με συνείδηση και στην ζωή;

ΑΠ: Εδώ μπορούμε να μιλάμε για τον Θεό. Το πως η ανόργανη ύλη έγινε ενόργανη είναι ένα διαρκές θαύμα. Όταν ένα χορταράκι φυτρώνει σε μια πέτρα είναι ένα θαύμα. Νομίζω ότι κολυμπάμε σε ένα μόνιμο θαύμα και η χημεία είναι ο υπηρέτης.

ΕΡ: Η χημεία έχει πεπερασμένα όρια;

ΑΠ:Η εξερεύνηση της χημείας δεν έχει τέλος. Όταν ο άνθρακας εξελίχθηκε σε κάρβουνο, διαμάντι, μολύβι, τώρα σε νανοσωλήνες;  Από το 2010 ο γραφίτης εξελίχθηκε σε γραφένια με εκπληκτικές ιδιότητες. Η χημεία είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι.

ΕΡ: Θα κλείσω με μια ερώτηση για την ελληνική κοινωνία. Τι σας ενοχλεί σε αυτήν;

ΑΠ: Ο άκρατος ατομισμός. Εγώ να βολευτώ και όλοι οι άλλοι ότι καταφέρουν. Και αυτό οφέιλεται στο φοβερό έλλειμμα παιδέιας που προαναφέραμε. Τι είδους κοινωνία είναι αυτή που κάθε μέλος της σκέπτεται μόνο τον εαυτό του;

INFO: Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ είναι καθηγητής του τμήματος Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ανόργανου και Αναλυτικής Χημείας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Επιστημονικού Πάρκου από το 1994 έως το 2004 (σήμερα αντιπρόεδρος). Περισσότερες από 200 διεθνείς εργασίες, συγγραφέας πανεπιστημιακών συγγραμμάτων.

(ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ MOΛΟΝΟΤΙ).

......................................................................................................

....................................................................................................

Το περίκλειστο δωμάτιο της προσωπικής εμπειρίας και οι παραμορφωτικοί καθρέφτες της υποκειμενικότητας στο περίκλειστο δωμάτιο (επανάληψη)

Θα διαβάσεις, αγαπημένο μου, πατώντας ΕΔΩ.

Ευανθία η Σαλογραία

Άγιε Ιωάννη Πρόδρομε και Βαπτιστά του Κυρίου Ιησού Χριστού, πρέσβευε υπέρ ημών

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής – 1542 μ.Χ. (Kρητική σχολή. Eυφρόσυνος) 

– Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος

Σήμερα 6 Ιαν./19 Ιανουαρίου 2017 η Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατρίου Εορτολογίου στην Ελλάδα, το Άγιο Όρος, τα Ιεροσόλυμα, η Ρωσία, η Σερβία κ.λπ κ.λπ εόρτασαν τη Λαμπροφόρο ημέρα των Θεοφανίων

Βρίζετε;

Λατρεμένο μου

όσο ζει ο άνθρωπος, το θέμα της κρυφής και φανερής οργής του, 
προς πρόσωπα και καταστάσεις

ποτέ δεν τελειώνει.

Το παρακάτω  κείμενο, περί ύβρεων, 
μου το προώθησε ψυχή που πανδύσκολα

χάνει την ψυχραιμία της
και θεωρώ ότι με αυτό της το χάρισμα, 
κέρδη πολλά πνευματικά, 

αποκομίζει.

Για μας τους λοιπούς, που κανιβαλοφέρνουμε ευκαίρως ακαίρως, 
που " αρπαζόμαστε και, τουλάχιστον λεκτικά,
μπορεί να μαλλιοτραβηχτούμε, 
αν κάποιος μας πατήσει τους μυστικούς, η φανερούς μας  κάλους, 
νομίζω ότι το παρακάτω κομμάτι, 
θα λειτουργήσει... χμ... παρήγορα.

Σήμερα, μετά από κάμποσες μέρες 
στη διάρκεια των οποίων έκανα τις ¨κλειστές¨μου,

λόγω γριπώδους, επιμόνου  πολιορκίας

βγήκα επιτέλους, θαρραλέα  μέσα στην κρύα συννεφιά 

και αντροπερπάτησα όπως οι ηρωικές γυναίκες της Πίνδου (λέμε τώρα..)

μέχρι κάτω το κέντρο της Πάτρας!

Ένιωθα απίστευτα  ευλογημένη, 

για τα μύρια όσα, αλλά  και  για το δώρο του περπατήματος.

-Χρόνια, σου τα κοπανάω εγώ, δεν με πιστεύεις εσύ.

Τίποτε δεν είναι αυτονόητο, μωρή Σαλογραία! 

Ούτε καν το περπάτημα!

- Εντάξει.Το κατάλαβα και γω 
τώρα στην τρίτη ηλικία, περιστέρι μου...

-Σ' ευχαριστώ, Ευγενικέ μου Χριστούλη, 

ευχαριστώ για την κάθε μου ανάσα, 

για το κάθε μου βήμα.  

Δεν μου το χρώσταγες. 

Ευχαριστώ για όλες τις φανερές και αφανείς ευεργεσίες 

τις, εις ημάς, με άπειρη αγάπη, χαρισμένες...

Ευανθία η Σαλογραία

..................................................................................................

ΒΡΙΖΕΤΕ; 

................................................................................................

Βρίζετε; 

Παρόλο που πολλοί μπορεί για αυτό σας το ελάττωμα να σας χαρακτηρίσουν τραχείς ή οξύθυμους, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι που βρίζουν έχουν κι ένα θετικό: είναι περισσότερο έντιμοι. Σε μελέτη που δημοσίευσαν στην επιθεώρηση Social Psychological and Personality Science, ψυχολόγοι από την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και το Χονγκ Κονγκ, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι που βρίζουν έχουν μικρότερη σχέση με το ψέμα και την απάτη. 

 
Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στις βρισιές και ο βαθμός της αποδοχής τους έχει αλλάξει με τα χρόνια. Όταν το 1939 ο Κλαρκ Γκέιμπλ έλεγε στην ταινία “Όσα παίρνει ο άνεμος” την ατάκα “Ειλικρινά, καρδιά μου, δεν δίνω δεκάρα”, οι παραγωγοί έρχονταν αντιμέτωποι με ένα πρόστιμο 5.000 δολαρίων. Σήμερα όμως, τηλεοπτικές εκπομπές, βιβλία και ταινίες είναι γεμάτες με βρισιές, καθώς είμαστε πολύ πιο ανεκτικοί απέναντι σε αυτές. 
Κι ενώ κάποιες φορές η βωμολοχία συνδέεται με χαμηλά ηθικά στάνταρντ, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να συσχετιστεί με την τιμιότητα, αν θεωρηθεί ότι με αυτήν εκφράζονται αφιλτράριστα συναισθήματα και ειλικρινείς απόψεις. 
Οι ερευνητές φέρνουν το παράδειγμα του νεοεκλεγέντος Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, που έβριζε σε κάποιες από τις προεκλογικές του ομιλίες και θεωρήθηκε από ορισμένους πιο ειλικρινής από τους αντιπάλους του. 

Ο Δρ David Stillwell, από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ δήλωσε χαρακτηριστικά: "Η σχέση μεταξύ της βωμολοχίας και της ανεντιμίας είναι δύσκολη. Η βωμολοχία είναι συχνά μια απρεπής πράξη, αλλά μπορεί να είναι και ένα στοιχείο ότι κάποιος σας λέει τη γνώμη του με πάσα ειλικρίνεια. Απλώς δεν φιλτράρει τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει ώστε να είναι πιο αποδεκτές». 

Η διεθνής ομάδα των ερευνητών άρχισε να αναλύει τις απόψεις διαφόρων ατόμων για αυτό το είδος της γλώσσας σε μια σειρά από ερωτηματολόγια. Στο πρώτο ερωτηματολόγιο, ζητήθηκε από τους 276 συμμετέχοντες να να παραθέσουν τις αγαπημένες τους κακές λέξεις και αυτές που χρησιμοποιούν πιο συχνά. Τους ζητήθηκε επίσης να βαθμολογήσουν τους αυτές τις λέξεις και μετά έκαναν ένα τεστ αλήθειας για να διαπιστωθεί αν έλεγαν όντως την αλήθεια ή αν απαντούσαν με τον τρόπο που θεωρούσαν κοινωνικό αποδεκτό. Εκείνοι που έγραψαν τις περισσότερς βρισιές είχαν και τις μικρότερες πιθανότητες να λένε ψέματα. 

Μία δεύτερη μελέτη συμπεριέλαβε δεδομένα από 75.000 χρήστες του Facebook, ζητώντας τους να αυτοαξιολογήσουν τη χρήση κακών λέξεων στις κοινωνικές τους επαφές on-line. Η έρευνα βρήκε ότι εκείνοι που χρησιμοποιούσαν περισσότερες βρισιές είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να χρησιμοποιούν λεκτικά μοτίβα που έχει φανεί από προηγούμενες μελέτες ότι συνδέονται με τιμιότητα, όπως η χρήση της προσωπικής αντωνυμίας “εγώ”. 

Οι χρήστες του Facebook “επιστρατεύτηκαν” από όλες τις πολιτείες και εντοπίστηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών. 

Βυθού ανεκάλυψε πυθμένα