"TΟ ΦΩΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ "-Μια ταινία που όταν την είδα, ένιωσα σαν ανάλαφρος γλάρος πάνω απ' το πέλαγος (όχι! δεν τη συνιστώ σε ανύπαντρους παπάδες και καλογέρους!)

Γράφει η Χριστίνα Δρούζα 

Το εντυπωσιακό λογοτεχνικό ντεμπούτο της αυστραλής M.L Stedman μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη με πρωταγωνιστές τον Michael Fassbender, την Alicia Vikander και την Rachel Weisz. 

Το Τζέινους Ροκ είναι μια κουκκίδα στον χάρτη –ένα μικροσκοπικό νησί, μόλις χίλια στρέμματα γης, μισή μέρα μακριά από τη δυτική ακτή της Αυστραλίας. Ο Τομ Σέμπουρν είναι ο φαροφύλακας του νησιού και μαζί με τη σύζυγό του Ίζαμπελ οι μοναδικοί του κάτοικοι. Το ζευγάρι ζει μια πολύ ήρεμη, σχεδόν ειδυλλιακή ζωή, μακριά από οτιδήποτε θα μπορούσε να διαταράξει τη γαλήνη τους. Το μόνο που τους λείπει για να συμπληρώσουν την ευτυχία τους είναι ένα παιδί. 

Μια μέρα συμβαίνει το «θαύμα». Μέσα σε μια βάρκα που έχει παρασύρει το κύμα στην ακτή, πλάι στο άψυχο σώμα ενός άντρα, η Ίζαμπελ βρίσκει ένα μωρό. Παρόλο που οι φαροφύλακες είναι υποχρεωμένοι  να τηρούν αναλυτικό ημερολόγιο για οτιδήποτε σημαντικό ή ασήμαντο συμβαίνει μέσα στην ημέρα, το ζευγάρι αποφασίζει, μετά από πολλά ερωτηματικά, αντιρρήσεις, δισταγμούς και διαφωνίες να μην αναφέρει το συμβάν. Σε κανέναν. Η Ίζι πιστεύει πως δεν υπάρχει τίποτε κακό στο να σώσει τη ζωή ενός βρέφους.  Ο Τομ διατηρεί τις αμφιβολίες του, αλλά τελικά βλέποντας το χαμόγελο και το γεμάτο αγάπη βλέμμα της Ίζ προς το μωρό, υποχωρεί. Δυο άνθρωποι με αγνή καρδιά και με καλές προθέσεις παίρνουν μια τραγική απόφαση που θα έχει συνέπειες για όλους. 

Δε γίνεται να εμπιστευτείς τον Φάρο στον κάθε τυχαίο 
Ποιος είναι ο άντρας που επιλέγει να ζήσει απομονωμένος σε έναν φάρο στην άκρη του κόσμου; Και ποια η γυναίκα που θα αφήσει τα πάντα για να τον ακολουθήσει στην άκρη του κόσμου; Ο Τομ επιστρέφει ζωντανός από τις μάχες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και, θέλοντας να ξεφύγει από τους ανθρώπους και τις αναμνήσεις του, κάνει αίτηση να γίνει φαροφύλακας. «Αλλά είναι κι αυτός σημαδεμένος, αφού αναγκάζεται να ζει στο ίδιο πετσί με τον άνθρωπο που έκανε όσα έπρεπε να γίνουν τότε. Κουβαλάει μια δεύτερη σκιά που πέφτει μέσα του». Κανείς δεν επιστρέφει αλώβητος από τον πόλεμο.

 Ο πόλεμος αυτός διατρέχει σαν ποτάμι ολόκληρο το βιβλίο, αφού όλοι οι ήρωες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο εμπλέκονται σε αυτόν. Ο Τομ επέλεξε να ζήσει στον Φάρο για να ξεφύγει –το 1920 που κάνει την αίτηση για φαροφύλακας, βλέπει ακόμη εφιάλτες τις νύχτες. Η τραγική αυτή εμπειρία καθορίζει όλες του τις πράξεις, όλες του τις σκέψεις, ολόκληρη τη ζωή του. Η οικογένεια της Ιζαμπέλ υπέφερε επίσης στη διάρκεια του πολέμου, θρήνησε νεκρούς –ολόκληρη η πόλη μέτρησε εκατοντάδες θύματα. Στην απομονωμένη και απελπιστικά ήσυχη πόλη Κάβο Παρταζέζ υπάρχει ξεκάθαρα ένα «πριν» κι ένα «μετά» τον Πόλεμο. Η απομόνωση, η μοναξιά, η ρουτίνα κάνουν το φάντασμα του πολέμου να επιστρέφει πολύ συχνά –ο Τομ σκέφτεται τον Πόλεμο σχεδόν σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου.

Ο Φάρος είναι επιλογή για τους δύο ήρωες που αναζητούν να ξεφύγουν από όλα όσα τους ταλανίζουν. Η ζωή στον Φάρο, η καθημερινή ρουτίνα, οι δυσκολίες, η έλλειψη επικοινωνίας, η μοναξιά, οι ατέλειωτες ώρες σιωπής, η άγρια θάλασσα, όλα είναι εκεί μπροστά στα μάτια μας και καθώς οι σελίδες κυλούν έχουμε την αίσθηση ότι κάτι πολύ κακό θα συμβεί. 

Ο Φάρος έχει κάτι το τρομακτικά απόκοσμο. 

Η  M.L Stedman ξέρει πως να δημιουργεί ατμόσφαιρα· υπαινίσσεται περισσότερα από όσα λέει, και το σασπένς προκύπτει, αβίαστα, μέσα από την ένταση των συναισθημάτων και την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων. Ο Τομ και η Ιζαμπελ είναι δυο εξαιρετικά σκιαγραφημένοι μυθιστορηματικοί ήρωες. Πίσω από μια φαινομενικά ήσυχη ζωή τους κρύβεται ένα τρομερό μυστικό. Κι επειδή ακόμη και στην άκρη του κόσμου, κανένα μυστικό δεν μένει κρυφό για πάντα, κάποια στιγμή το μυστικό θα αποκαλυφθεί και τότε οι συνέπειες θα είναι τρομερές για όλους.

Το «Φως ανάμεσα στους ωκεανούς» είναι ένα μυθιστόρημα για τα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος στη διάρκεια της ζωής του· για τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει και τις συνέπειες που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει. 

Η ζωή μας είναι το σύνολο των επιλογών μας. 

Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν ο Τομ και η Ιζαμπέλ είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής αυτού του μυθιστορήματος. Τι είναι σωστό; Τι είναι λάθος; Τι είναι καλό; Τι είναι κακό; Ποιος αποφασίζει; Μπορεί μια καλή πράξη να κάνει τελικά κακό;

 Γιατί και πώς ο άνθρωπος περνάει από το καλό στο κακό με τόση ευκολία;

 Τι ρόλο παίζουν οι συνθήκες κάθε φορά; 

Άραγε ο Τομ και η Ιζαμπέλ θα είχαν δράσει με τον συγκεκριμένο τρόπο, αν δεν ζούσαν απομονωμένοι στο Φάρο; 

Ο αναγνώστης δεν σταματά λεπτό να αναρωτιέται και να επανεξετάζει τις δικές του πεποιθήσεις, τα δικά του πιστεύω, τον δικό του ηθικό κώδικα.

Το βιβλίο "Το Φως ανάμεσα στους ωκεανούς"

 κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Η ομώνυμη ταινία βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες 

την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2016 από την Odeon. 

INFO
Το φως ανάμεσα στους ωκεανούς
Συγγραφέας: M.L. Stedman
Μετάφραση: Νίνα Μπούρη
Εκδόσεις Πατάκη

Πηγή: «Το Φως ανάμεσα στους ωκεανούς» στον κινηματογράφο | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news

H Αγάπη του Θεού σε 5 λεπτά

Επιβολή διά νόμου στη Βρετανία του «Μεγάλου αδελφού»

© Provided by έθνος.gr

Σχεδόν απεριόριστη ελευθερία στις υπηρεσίες πληροφοριών να παρακολουθούν μαζικά πολίτες και δημοσιογράφους στο Διαδίκτυο δίνει η βρετανική κυβέρνηση με την ψήφιση σχετικής νομοθεσίας.

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης της Μεγάλης Βρετανίας, ο νόμος 'Investigatory Powers Act' που πέρασε στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας χωρίς σχεδόν καμία αντίδραση, δίνει τη δυνατότητα στις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας να κάνουν χρήση μιας τεράστιας γκάμας εργαλείων παρακολούθησης ηλεκτρονικών υπολογιστών (κινητών τηλεφώνων και οποιασδήποτε άλλης συσκευής συνδέεται στο Διαδίκτυο), ενώ νομιμοποιεί και τις εκστρατείες χάκινγκ από τις ίδιες υπηρεσίες.

Οπως αναφέρει ο Guardian, η νομοθεσία επιτρέπει στις υπηρεσίες της Βρετανίας να 'χακάρουν' υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα, να αποκτούν πρόσβαση σε αρχεία και προσωπικά δεδομένα πολιτών, ακόμη κι αν αυτοί δεν είναι ύποπτοι για κάποιο αδίκημα.

Η ψήφιση του νέου νόμου σχολιάστηκε μέσω Twitter από τον Εντουαρντ Σνόουντεν σύμφωνα με τον οποίο: 'Το Ηνωμένο Βασίλειο μόλις νομιμοποίησε την πιο ακραία παρακολούθηση στην ιστορία των δυτικών δημοκρατιών. Πηγαίνει ακόμη πιο πέρα από πολλά ολοκληρωτικά καθεστώτα'. Αρκετά μέσα ενημέρωσης εστιάζουν στο γεγονός ότι ο νέος νόμος δεν διασφαλίζει ότι οι επαφές των δημοσιογράφων και οι πηγές τους είναι ασφαλείς από τις υπηρεσίες πληροφοριών, κάτι που αρκετοί ειδικοί σχολιάζουν ότι γίνεται για να μπει ένα φρένο στις υποθέσεις διαρροής τεράστιου όγκου δεδομένων προς τα μέσα ενημέρωσης, όπως έγινε επί παραδείγματι στην περίπτωση Σνόουντεν, αλλά και στα 'Panama papers'.

Παρά την κατά γενική ομολογία ανησυχητική αυτή εξέλιξη, κάποιοι σχολιαστές τονίζουν ότι υπάρχει κάτι θετικό στην ψήφιση του νόμου κι αυτό είναι ότι για πρώτη φορά καθορίζονται ακριβώς και γίνονται γνωστά τα μέσα που χρησιμοποιούν οι υπηρεσίες πληροφοριών για να παρακολουθούν μαζικά το κοινό.

Σημειώνεται ότι ο νόμος δίνει πολύ περισσότερες ελευθερίες στις υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας από την αντίστοιχη νομοθεσία που ψηφίστηκε πριν από μερικά χρόνια στις ΗΠΑ, ενώ ξεπερνάει κατά πολύ τους περιορισμούς που θέτει η νέα αντίστοιχη νομοθεσία που υιοθέτησε πρόσφατα η Γερμανία στο πλαίσιο της θωράκισης της χώρας από τις τρομοκρατικές απειλές.

Η ώρα της βασίλισσας
Αξίζει εδώ επίσης να σημειωθεί ότι ο νόμος δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ, καθώς η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι αναμένει τη σχετική έγκριση από τη βασίλισσα. Το νομοσχέδιο πρώτη φορά παρουσιάστηκε για συζήτηση τον Νοέμβριο του 2015 στη σχετική επιτροπή, πέρασε τον Μάρτιο του 2016 από τη Βουλή των Κοινοτήτων και ψηφίστηκε από τη Βουλή των Λόρδων στις 16 Νοεμβρίου.

Να θυμίσουμε ότι τον περασμένο Οκτώβριο που μας πέρασε το ειδικό δικαστήριο για τις υποθέσεις εναντίον των υπηρεσιών πληροφοριών της Μεγάλης Βρετανίας εξέτασε προσφυγή εναντίον των MI5, MI6 και GCHQ και αποφάσισε ότι οι τρεις υπηρεσίες συνέλεγαν παρανόμως απόρρητα προσωπικά δεδομένα χωρίς την κατάλληλη επίβλεψη επί 17 συναπτά έτη.

ΧΩΡΙΣ ΕΝΤΑΛΜΑ

Θα βλέπουν e-mails και επισκέψεις σε sites

Το σημείο του νέου νόμου για τις παρακολουθήσεις από τις υπηρεσίες πληροφοριών της Βρετανίας που έχει προκαλέσει τις περισσότερες αντιδράσεις είναι το άρθρο που αναφέρει ρητά ότι αξιωματικοί της αστυνομίας και των υπηρεσιών πληροφοριών μπορούν να εξετάζουν τα αρχεία των επισκέψεων σε ιστοσελίδες, οποιουδήποτε ατόμου στο πλαίσιο συγκεκριμένης έρευνας, χωρίς να χρειάζεται ένταλμα γι' αυτό.

Οι υπηρεσίες έχουν με τον νέο νόμο πρόσβαση στα e-mails οποιουδήποτε χρήστη κρίνουν απαραίτητο χωρίς να χρειάζεται ένταλμα. Επίσης υποχρεώνει τους παρόχους σύνδεσης στο Διαδίκτυο (CPS) να κρατούν για διάρκεια ενός έτους αρχεία για τις επισκέψεις σε ιστοσελίδες όλων των Βρετανών χρηστών του Ιντερνετ. 

Οσον αφορά στο θέμα ατόμων εναντίον των οποίων έχει ξεκινήσει έρευνα από υπηρεσία άλλου κράτους, ο νόμος δίνει το δικαίωμα στους αξιωματικούς των βρετανικών υπηρεσιών να προχωρούν σε χάκινγκ εναντίον των συσκευών των συγκεκριμένων ατόμων που βρίσκονται υπό έρευνα, αλλά και σε μαζικής κλίμακας χάκινγκ, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο.

Υποκλοπές

Οι πάροχοι Διαδικτύου είναι πλέον υποχρεωμένοι από τον νόμο να παρέχουν όλα τα στοιχεία που τους ζητούνται και να συμβάλλουν στην υποκλοπή δεδομένων, αλλά και στην αφαίρεση της κρυπτογράφησης από αρχεία. 

Ο νόμος επίσης προβλέπει την ίδρυση ανεξάρτητης Αρχής, που θα διασφαλίζει ότι οι έρευνες γίνονται σύμφωνα με τον νόμο και θα εξετάζει τα αιτήματα για εντάλματα όταν αυτά απαιτούνται. 

Σε αυτήν την Αρχή θα συμμετέχει και δικαστής. Τέλος το πιο ανησυχητικό είναι ότι στην ουσία ο νόμος παρακάμπτει το Δόγμα Γουίλσον, το οποίο προστάτευε σε έναν βαθμό τις επικοινωνίες των βουλευτών, των δικηγόρων, των γιατρών και των δημοσιογράφων, αναγνωρίζοντας απόρρητο σε αυτές.

Χρήστος Στασινόπουλος

πηγή

Ομιλία για τον Άγιο Νεκτάριο -Μαρτυρία από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Κυπριανό

Χριστίνα Κόκκοτα (Φιλόλογος-Θεατρολόγος) : Για το Ευρωπαϊκό και Αμερικανικό Θέατρο

Με την αφίσα του εμβληματικού γερμανικού θεάτρου «Berliner Ensemble» για «Τον Καλό Άνθρωπο του Σετσουάν» (Βερολίνο 1953) στο εξώφυλλο, κυκλοφόρησε και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία το τέταρτο βιβλίο της φιλολόγου–θεατρολόγου Χριστίνας Κόκκοτα με τον τίτλο «Κριτικές Προσεγγίσεις ΙΙΙ. Ευρωπαϊκό και Αμερικανικό Θέατρο».

Το βιβλίο επιχειρεί μια κριτική προσέγγιση σε έργα και παραστάσεις του Ευρωπαϊκού και δευτερευόντως του Αμερικανικού θεάτρου, που παρατίθενται με κριτήριο την ένταξή τους σε περιόδους της ιστορικής εξέλιξής τους (Μεσαιωνικό θέατρο, θέατρο της Αναγέννησης, Γαλλικός Κλασσικισμός, Θέατρο των ιδεών, του Μεσοπολέμου, Μπρεχτικό και Θέατρο του Παραλόγου μέχρι τις εναλλακτικές μορφές του θεάτρου τον 20ο αιώνα, μέσα από τη δραματουργία του Μπερνάρ Μαρί Κολτές, της Σάρας Κέην, του Πήτερ Μπρουκ).

Ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος, αποτελούν οι ενότητες της Δραματοποιημένης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας και των Θεατρικών Μονολόγων – δύο τάσεων, που ανθοφορούν στη σκηνή του θεάτρου στις μέρες μας –οι θεατρικές συνθέσεις, που επιχειρεί η συγγραφέας αλλά και η καταχώρηση παραστάσεων τουΕυρωπαϊκού Θεάτρου στο πλαίσιο του θεσμού «Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης2006», («Θεία Κωμωδία» του Δάντη σε μορφή μονολόγου, «Το τέλος Καρναβαλιού» του ΚάρλοΓκολντόνι, «Ηρακλής» του Χάϊνερ Μύλλερ, «Τα μυστικό της χάρης της Ιωάννας της Λωρραίνης» του Σαρλ Πεγκύ).

Με το βιβλίο ολοκληρώνεται μια σειρά, που άρχισε το 2012 με το Αρχαίο Θέατρο (Ι) και συνεχίσθηκε το 2014 με το Νεοελληνικό Θέατρο (ΙΙ).

πηγή: http://molonoti.gr/

"Η, κατά τα άλλα, άκρως σεβαστή ανωνυμία του διαδικτύου γίνεται η κοπριά όπου φυτρώνουν όλα τα άνθη"

[...]

Η Έλενα Ακρίτα ανέβασε στο προφίλ της στο Facebook το κείμενο "'Ο Πλεύρης στην Χώρα του Ψόφου" που' που έγραψε για τα Νέα του Σαββάτου 19 Νοεμβρίου και σχολίαζε την απάνθρωπη συμπεριφορά των συγκεκριμένων ατόμων.

'Νομίζω πως η μόνη κοινή εμπειρία που έχω με τον Θανάση Πλεύρη είναι ο σταφυλόκοκκος. Πριν κάποια χρόνια, όταν έκανα την εκπομπή 'Φώτα Πορείας', το θανάσιμο αυτό μικρόβιο με χτύπησε μετά την συνέντευξή του Ιάκωβου Καμπανέλλη και πριν την συνέντευξη της Μαρίας Ρεζάν. Από το 'πριν' στο 'μετά' μεσολάβησε ο μήνας και βάλε του μαρτυρίου: Διασωληνωμένη στα νοσοκομεία, έδινα τη 'μάχη για τη ζωή' μου – για να καταφύγουμε στο κλισέ.

Μόνος κάποιος που το έχει περάσει ξέρει τι σημαίνει. Κι αυτός ο κάποιος δεν το εύχεται ούτε στον χειρότερο εχθρό του. Ιδεολογικό εχθρό, ταξικό ή απλώς στον γείτονα που διεκδικεί δέκα ρίζες ελιές.

Ακόμα κι οι εξοικειωμένοι με τα σοσιαλ μίντια, δεν πίστευαν αυτά που διάβαζαν. Άναυδοι παρακολουθούσαν ένα τσουνάμι σχολίων – ασχολίαστων -που ξαπόστελνε έναν βαριά νοσούντα άνθρωπο στην Χώρα του Ψόφου. Μια χώρα όπου βασιλεύει το μίσος, ο θάνατος, η κατάρα, ο εφιάλτης, η σκατοψυχιά.

Η, κατά τα άλλα, άκρως σεβαστή ανωνυμία του διαδικτύου γίνεται η κοπριά όπου φυτρώνουν όλα τα άνθη. Τα ΄'ανθη του κακού, τα άνθη της σήψης, τα άνθη του φανατισμού που φτάνει – έφτασε; - τα όρια του τζιχαντισμού. Τώρα καταριόμαστε 'καλό ψόφο' και 'καρκίνο στα παιδιά σου'. Αργότερα θα κάνουμε κι ό,τι μπορούμε για να τον εξασφαλίσουμε κιόλας. '

Αλλωστε, από την μισαλλοδοξία στη δολοφονία μια χαντζάρα δρόμος. Όπως μια χαντζάρα δρόμος η διαδρομή από το 'θάνατος στους φασίστες' στον θάνατο από τους φασίστες: Θάνατο στους κομουνιστές, στους αναρχικούς, θάνατος στους αλλόφυλους, στους αλλόθρησκους, θάνατος στους άθεους, στους γκέι, στους υπέρβαρους, τα προσφυγόπουλα. Θάνατος και Καιάδας για τους ανάπηρους συνανθρώπους μας. Η Χώρα του Ψόφου στην Ελλάδα κοντεύει να γίνει, από μικρό κρατίδιο, ένα κυρίαρχο κράτος εν κράτει. Κάτοικοι όλοι όσοι υποκαθιστούν την επιχειρηματολογία με την κατάρα.

[....]

Ολόκληρο το άρθρο στην πηγή

Η πλύση εγκεφάλου στα ΜΜΕ προκειμένου να εμφυτεύσουν μικροτσιπ στους ανθρώπους