Ή εμείς ή αυτή!

Για σήμερα προτείνω μια επανάληψη σε παλιότερη ανάρτηση
με τον ειλικρινέστατο και  εξομολογητικό τίτλο: 
Το πρώτο μου τσιγάρο στην Πέμπτη Δημοτικού.

Αγαπημένο μου, και απ' τους καπνούς των τσιγάρων, 
ως Πυθία της συφοράς,  παραζαλισμένο μου,
ο δράκος του Χ.Α.Π  σε κάθε ξεφύσημα καπνού, 
τη ζωή σου επιβουλεύεται και παραμονεύει.

Ή θα σκοτώσεις εσύ το δράκο του Χ.Α.Π, 
ή το σύνδρομο του  Χ.Α.Π με τις δοντάρες του, θα σε λιανίσει.

Διαλέγεις και παίρνεις. 

-Δε μένει άλλος χρόνος αναβολής.

-Η εμείς ή αυτή (η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, ντε!)

 -Γιούργιααα!

Ευανθία η Σαλογραία

" ...πές μου αλήθεια, είναι τόσο δύσκολη η ζωή των ζευγαριών;;;"

Μια και ρώτησες τη γνώμη μου, καλό μου διαδικτυακό οξυπτέριον*, θα σου απαντήσω:

-Ναι.

Eίναι δύσκολη η ζωή των ζευγαριών και περισσότερο των εγγάμων. Οι εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Σε κάθε καιρό ήταν.

Σήμερα απλά, για διάφορους λόγους, οι δυσκολίες συζητιούνται 

εκφώνως  και προβάλλονται με τρόπους χιλιάδες.

 "Βοηθάει" η εποχή, η τηλεόραση, τα λάθος πρότυπα, η έλλειψη 

έμπειρων πνευματικών οδηγών, ακόμη και φωτισμένων ψυχολόγων. 
Αυτοί, οι τελευταίοι,  παρακινούν-ελαφρά τη καρδία-  
τον κόσμο να παίρνει τα διαζύγια ταχύτερα.

Ωστόσο, μια και το έθεσες,  κατά την άποψή μου, το βασικό ερώτημα, σε βάθος χρόνιας σχέσης, παραμένει  πάντα:

-Θέλω να παραμείνω δεσμευμένος στις αρχικές σοβαρές αποφάσεις  μου, ή όχι;

-Αν θέλω, τότε  στην άλφα προκλητική (του άλλου) 

συμπεριφορά θα φερθώ με χί τρόπο. 

-Και ο χι τρόπος 

είναι ο ακαταμάχητος   τρόπος της Θείας Χάριτος.

-Αν δεν θέλω να παραμείνω δεσμευμένος, τότε στην άλφα προκλητική (κατά την άποψή μου πάντα)

θα φερθώ με ψι τρόπο.

-Kαι ψι τρόπος είναι ο τρόπος του ακατονόμαστου Πατέρα του Ψεύδους. 

Τόσο απλά. 

Σε κάθε σταυροδρόμι έντασης

οι επιλογές παραμένουν  ή μηδέν, ή ένα -ως  υπαρξιακές καταστάσεις .  

Το ανέλυα  στην αρχή της μπλογκικής γνωριμίας μας, θυμάσαι;

Ή, λοιπόν, μηδενίζεις  το ρεύμα της αγάπης, της κατανόησης, 

της συν-διαλλαγής, ή δηλαδή, υψώνεις διαολισμένα  τη φωνή μέχρι την κόλαση και τον/την στέλνεις από κει που ήρθε

ή δεν το μηδενίζεις, υπακούοντας στον Απόστολο που γράφει  "ανεχόμενοι αλλήλων εν αγάπη"  και απαντάς στην πρόκληση του πλησίον σου,  με ένα ηχόχρωμα βελούδινο και μετέχεις    

στην  κοινή σας συμβίωση, με πίστη Ιησού Χριστού αγάπη  κι ελπίδα...

Όταν σε ηλεκτρίζουν  λοιπόν τα νεύρα, και ακονίζεις το μαχαιράκι με το οποίο μου έγραφες  ότι έκοβες τυρί αρσενικό(!) από τη Νάξο(ομολογώ  δεν ήξερα ότι υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά τυριά, σήμερα το μαθα) δε χρειάζονται, λατρεμένο, πολλές κουλτουριάρικες, αποπροσανατολιστικές αναλύσεις.

Σε κάθε φάση έντασης, θα ρωτάς και θα ξαναρωτάς τον εαυτόν σου:

-Θέλω να παραμείνω σε αυτόν το  γάμο, για τους ακόλουθους συνειδητούς -η και ασυνείδητους λόγους-  ναι, ή όχι;

-Εάν θες, η επόμενη  επιλογή συμπεριφοράς απέναντι σε αυτόν που σε πληγώνει, είναι χι

-Εάν δε θες, η επιλογή συμπεριφοράς απέναντι σε αυτόν που σε πληγώνει, είναι ψι.

Πατάς, λοιπόν,  το σχετικό  "κουμπί" και προχωράς  κι "ό σώζων εαυτόν, σωθήτω", που μουρμουράει συνέχεια, μέσα από τα δόντια του, γνωστός πατρινός πσυχίατρος, εδώ και κάτι δεκαετίες!

Σε φιλώ και  εύχομαι φώτιση!

Μακάρι,  να καταλαβαίναμε όλοι μας 

των αρχαίων -άχρι θανάτου υπομονετικών- συζύγων, μανάδων, 

τη μεγάλη δύναμη και σοφία...

Ευανθία η Σαλογραία  

Σημείωση:

* οξυπτέρια στο Βυζάντιο, ήσαν τα πουλιά -που έτρεχαν γρήγορα 
για να πιάσουν το θήραμα του κυνηγού- γεράκια ή αετόπουλα.
Από κει και το νεοελληνικό: " Αυτός είναι ξεφτέρι!" τουτέστιν αρπάζει αμέσως, στον αέρα, την έννοια, το νόημα, είναι γρήγορος, έξυπνος...
..................................................

Φωτό από Tρελογιάννη

"Tι να τα κάνω τα τραγούδια σας ..." Διονύσης Σαββόπουλος

Έρωτας

Πηγή φωτογραφίας:Τρελογιάννης
........................................................
Προσευχές

Ἐρωτας, ποίηση
και μουσική.

Η αγία τριάδα
του ύψους.

Καμιμούρα Γιουτάκα
..................................................
..................................................
Και μετά την ποίηση, 

η απόλυτη  προσγείωση με την Ψευδαίσθηση του Ρομαντικού έρωτα
σε επανάληψη
για σένα που δεν το διάβασες, περιστεράκι μου.

Σαλογραία 

"κόκκινο το χρώμα της φωτιάς, κόκκινο το χρώμα της αγάπης, κόκκινο το χρώμα της καρδιάς, πρέπει να κοπείς για να το μάθεις"

Γιατί δεν χαμογελούσαν στις παλιές φωτογραφίες;

Γιατί δεν χαμογελούσαν στις παλιές φωτογραφίες ;

Πηγή: Τρελογιάννης

Γιατί τα ζευγάρια του στις φωτογραφίες του 19ου αιώνα ήταν σχεδόν... ανέκφραστα;
Ο Αμερικανός συγγραφέας Mark Twain είχε γράψει για αυτό το νιόπαντρο ζευγάρι της φωτογραφίας, που δείχνει σαν να το έχουν στείλει σε... καταναγκαστικά έργα:

"Η φωτογραφία είναι το πιο σημαντικό έγγραφο και δεν υπάρχει τίποτε πιο καταδικαστικό από ένα ανόητο χαμόγελο
 που θα μείνει εκεί για πάντα".
Την άποψη αυτή του Twain υποστήριζαν φυσικά και άλλοι στην εποχή του, οι οποίοι πίστευαν ότι το χαμόγελο κάνει τον άνθρωπο να δείχνει... γελοίος.
Όπως και παλαιότερα στους πίνακες – πορτραίτα (παράδοση την οποία "κληρονόμησε" η φωτογραφία) δύσκολα θα δει κανείς κάποιον με μειδίαμα στο πρόσωπο.
"Τον 17ο αιώνα στην Ευρώπη ήταν διαδεδομένη η άποψη ότι αυτοί που χαμογελούσαν πλατιά ήταν οι φτωχοί, οι έκφυλοι, οι μεθυσμένοι και όσοι ήταν στο χώρο της διασκέδασης" ανέφερε σε άρθρο του ο καλλιτέχνης, συγγραφέας και λέκτορας στη Σχολή Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ Nicholas Jeeves.

Τα χαμόγελα θεωρούνταν ότι παραβίαζαν τα όρια της ευπρέπειας.

Το 1703 ένας Γάλλος συγγραφέας είχε γράψει περιφρονητικά για "ανθρώπους που σηκώνουν το πάνω τους χείλος τόσο ψηλά, που... σχεδόν φαίνονται τα δόντια τους". "Και όχι μόνο είναι αγενές –συνέχισε- αλλά γιατί να το κάνουν; Αφού η Φύση μάς έδωσε χείλια για να τα κλείνουμε".

Η γυναίκα είναι η αντανάκλαση του άντρα της, είπε ο Brad Pitt

Διαβάστε αποσπάσματα από την επιστολή που έγραψε ο Brad Pitt.

«Η γυναίκα μου αρρώστησε. Ήταν συνεχώς νευρική λόγω προβλημάτων στο χώρο της δουλειάς της, από προσωπικά της θέματα, από κάποιες αποτυχίες της, αλλά και από τα παιδιά. Έφτασε στα 35 της χρόνια να ζυγίζει 40 κιλά. 

Έκλαιγε συνεχώς. Ήταν μια δυστυχισμένη γυναίκα. 

Υπέφερε από συνεχείς πονοκεφάλους, πόνους στο στήθος και νευρόπονους στην πλάτη και τα πλευρά της.

Δεν κοιμόταν καλά, κατάφερνε να αποκοιμηθεί λίγο μόνο το πρωί, ενώ κουραζόταν πολύ γρήγορα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η σχέση μας ήταν στα πρόθυρα της διάλυσης.

Η ομορφιά της άρχισε να την εγκαταλείπει, είχε σακούλες κάτω από τα μάτια της, ενώ έπαψε να φροντίζει του εαυτό της. 

Αρνιόταν κάθε πρόταση για δουλειά και κάθε ρόλο. 
Είχα χάσει πια κάθε ελπίδα και σκεφτόμουν το διαζύγιο. 

Αλλά ξαφνικά, αποφάσισα να δράσω.

Είχα την πιο όμορφη γυναίκα στον πλανήτη. 
Ήταν το είδωλο των μισών ανδρών και γυναικών στη γη κι εγώ ήμουν αυτός που του επέτρεπε να κοιμάται δίπλα της και να την αγκαλιάζει. 

Άρχισα να τη γεμίζω με φιλιά λουλούδια και όμορφα λόγια. 
Κάθε στιγμή και λεπτό της εκδήλωνα την ικανοποίηση και τον ενθουσιασμό μου, που υπήρχε στη ζωή μου. 
Της έπαιρνα δώρα και ζούσα μόνο για εκείνη.

Μιλούσα στο κοινό μου, μόνο γι 'αυτήν. 

Τα πάντα στρέφονταν γύρω από αυτήν. 
Την επαινούσα διαρκώς όταν ήμασταν οι δυο μας, αλλά και μπροστά στους φίλους μας. Δεν θα το πιστέψετε, αλλά η Angelina άνθισε.

Άρχισε να συνέρχεται. 

Πήρε πάλι τα κιλά της, ηρέμησε, με αγάπησε περισσότερο από ποτέ.
Δεν είχα ιδέα ότι μπορεί να αγαπήσει τόσο δυνατά! 

Από όλη αυτή την ιστορία, κατάλαβα ένα πράγμα: η γυναίκα είναι η αντανάκλαση του άντρα της. 

Αν την αγαπήσεις μέχρι σημείου τρέλας, έτσι θα σε αγαπήσει κι αυτή».

Πηγή:http://entertainment.gr.msn.com/celebrity/%C2%AB%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%83%CF%89-%CF%84%CE%B7%CE%BD-angelina%C2%BB