" Δεν μπορούμε να μετανοήσουμε επειδή είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε"

"Δεν μπορούμε να μετανοήσουμε  επειδή είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε".

διάβαζα  πριν χρόνια στα κείμενα του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν.


Μου άρεσε τόσο αυτή η φράση που την είχα γράψει και την είχα κολλήσει επάνω στο ψυγείο μου
ώστε  να την βλέπω κάθε μέρα , την είχα κολλήσει  δίπλα σε μια φωτό ενός ...γεματούλη
α γ ν ώ σ τ ο υ κυρίου που είχα τραβήξει κάποτε σε μια παραλία εν καιρώ διακοπών, υπενθυμίζοντας με τη φωτό εκείνη-  εις εαυτήν και εις τους οικείους-   πώς μπορεί να καταντήσει η αφεντιά μας, αν ανοιγοκλείνει συχνά (λόγω γαστριμαργίας) την πόρτα του ψυγείου, χιχι...
Έχω την εντύπωση πάντως ότι  εκείνος ο - εν αγνοία του-  από εμέ φωτογραφηθείς , εάν  ήξερε τις ενέργειες  της άγνωστης νεαρής  λουόμενης από απέναντι, θα είχε κόψει το φαγητό, θα είχε κλειδοστομιαστεί επί ποινή θανάτου (προτιμότερον)
παρά  τα υπερπλεονάζοντα λίπη του, να  χρησιμεύουν ως  φωτογραφικά αντιπαραδείγματα στους πλησίον του, εις εμέ π.χ.( " μα καλά! δεν ντρέπεσαι μωρή σηπία μελανηφόρε που φωτογράφιζες μπάκες; δε φοβάσαι το Θεό; " "  ναι...ναι...μετανοώ, μετανοώ σου λέω,  και για κείνη την κακή μου πράξη"  δηλαδή ...μετά από κάποια χρόνια... μετανόησα, πώς να το πώ... κατάλαβα το άσπλαγχνον του θέματος και τον ξεκόλλησα  τον τροφαντό, άγνωστό μου άνθρωπο, από την πόρτα του ψυγείου- βασικά, νομίζω και πάλι,  όχι και από καμιά  βαθιά μου  καλωσύνη.
Μάλλον επειδή  φθάρθηκε  με τα χρόνια η φωτογραφία ή γιατί άλλαξα και ψυγείο-" γόσποντι πομίλουι"  τρις ! και λοιπά του Μεγάλου Αποδείπνου τροπαράκια- ο Θεός σώζοι τη Σαλογραία!)

Σήμερα, πάντως,  στο μπλογκ Αναστάσιος είδα μια βαθιά  ανάλυση του πάνυ πονεμένου  θέματος
αγάπης και μετάνοιας με τίτλο:

 Η μετάνοια ως αγάπη από τον παιδοψυχίατρο  π. Βασίλειο Θερμό.

Ξεκινάει εκεί ο π. Βασίλειος από την εξής  διατύπωση:

 "Δηλαδή η εμπειρία μας από τους ανθρώπους και από τον εαυτό μας μάς πληροφορεί ότι ο τρόπος με τον οποίο 
οι  άνθρωποι μετανοούν παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι άνθρωποι αγαπούν. 


Έτσι παρατηρούμε, ότι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να αγαπήσουν έντονα τον άλλον,


 μπορούν να μετανοήσουν και έντονα και ριζικά. 


Άνθρωποι οι οποίοι δυσκολεύονται να αγαπήσουν και είναι κάπως σφιχτοί και επιφυλακτικοί και ψυχροί και κλεισμένοι στον εαυτό τους, δυσκολεύονται και να μετανοήσουν."


Η συνέχεια των διαπιστώσεων  του πατρός Βασιλείου Θερμού που  ακολουθεί-  όχι μόνο από θεολογική,  αλλά και από νευροφυσιολογική άποψη-  για μένα, τυγχάνει,άκρως, ενδιαφέρουσα.


Αν θες, ρίξε ματίτσα, και  πες  και για με την τρελή,  που σε παραπέμπω,  ένα:


"Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον!" 

Σαλογραία 


( Θεία Χάριτι, μόνιμος κάτοικος Πατρών εδώ και χρόνια 
Κατά κόσμον γνωστή ως  Ευαν. Παναγοπούλου- Κουτσούκου, και επικοινωνώ  με όποιον επιθυμεί να μου γράψει, μόνο με την  ηλεκτρονική διεύθυνση filikitati@hotmail.com
Τα δηλώνω αυτά προς αποφυγήν πάσης πλάνης και  παρεξηγήσεως(στα ανέφερα και τις προάλλες όταν ανακάλυψα με απίστευτη  έκπληξή μου ότι  κακόβουλοι έφτιαξαν και " μαιμού" Σαλογραία, σαν να μην τους έφτανε η " μαϊμού" Εσφιγμένου, που εν Αγίω Όρει εδημιούργησαν- στα εξηγούσα αυτά στις δύο  αναρτήσεις μου για τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, καθώς και στην ανάρτησή μου,  για τον Εσφιγμενίτη αδικοχαμένο νεαρό μοναχό Τρύφωνα Μπογδανόπουλο- ότι έφτιαξαν τη " μαιμού" Εσφιγμένου, προς εξαπάτησιν των αγνοούντων την αληθινή εκκλησιαστική ιστορία, και τους υπέρ της Ορθοδοξίας  θυσιαστικούς-  αιώνων- αγώνες.)
..........................................................

Καλή Σαρακοστή μετά τον Εσπερινό της Συγνώμης

Λοιπόν,  ευλογημένο  μου

μετά τον αποψινό εσπερινό

( αχ και πόσο δύσκολη  η εφαρμογή του Πάτερ ημών και το Φως της Συγνώμης)

από αύριο θα αρχίσουμε να νηστεύουμε εμείς, οι Ορθόδοξοι-βοηθειά μας.


(Τη διαφορά δίαιτας-νηστείας, θυμάσαι, την κουβεντιάσαμε παλιότερα).

Τέρμα, οι χοροί(που δεν πάτησα) τέρμα τα ξεσαλώματα (που δεν έκανα) τέρμα τα όργια με τα γαλακτομπούρικα και τις τυρόπιτες (ω ναι, ω ναι αυτά τα έκανα...εδώ...ενέχομαι τα μάλααα!, τουτέστιν κατηγορούμαι πολύ  από την άγρυπνη  -και με  τρομακτικά μούτρα  Μέδουσας-  χριστιανική μου συνείδηση!)

Τέρμα όλα αυτά, τα τερψιλαρύγγια  από αύριο και μέχρι το Πάσχααα!

Από αύριο, " νηστεία αγρυπνία προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών" που αναφέρει  και το ψαλτικόν.

Από αύριο κομμένα με το μαχαίρι γαλατόπιτες, μπουγάτσες, τυρόπιττες, γάλατα, αβγά, βουτύρατα, κρέατα, ψάρια, ωιμέ!

-Εις το πυρ το εξώτερον  ακόμα και το αγνό ελαιόλαδο κατά τας καθημερινάς!

 Ελαιόλαδον, υπέροχον( ιδίας παραγωγής)  αγνόν, με γεώμηλα(πατάτες είν' τα γεώμηλα, αγαπημένο μου), ρύζι, λαχανικά, όσπρια,  γαρίδες, χταπόδια, σουπιές,  καλαμάρια- επιτρέπονται  μόνον Σαββατοκύριακον!

Μάλιστα!

-Αύτη η νηστεία των Ορθοδόξων.

(Για τη νηστεία των ΔουΝουΤούδων  δεν θα ομιλήσω εις το παρόν...αυτό είναι...αλλουνού παπά ευαγγέλιον, τα κατέχεις..)

Αύτη η νηστεία των Ορθοδόξων.

Φαιδρύνει τους αγγέλους, λεπτύνει την μέσην, κατεβάζει χοληστερίνη, αφανίζει τριγλυκερίδια, απομακρύνει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που γερνούν την επιδερμίδα, απομακρύνει την άνοια, χολέρα, χλαπάτσα και άλλα λυμαινόμενα την υγεία, βακτήρια.

Εντολή του Θεού η νηστεία.

Αυτός μας κατασκεύασε, αυτός γνωρίζει.

-Τον έξυπνο εμείς θα του κάνουμε;

Είπαμε:

Μας έφτιαξε-ας μιλήσω με τη γλώσσα της επιστημονικής φαντασίας που τόσο  σ' αρέσει- ένα είδος ψυχοβιολογικών οντοτήτων  και είπε περίπου: 

-Αν επιθυμείτε  να μην παθαίνετε τις μύριες αρρώστιες, ψυχικές και σωματικές, το καλό που σας θέλω,  βόδια, νηστέψτε!

-Δεν θες εσυ να νηστέψεις στο Όνομα του Κυρίου;

Δεν θα έρθει να σε πιάσει από το αυτί ο Παντεπόπτης.

Όχι φίλε μου. Ο Παντεπόπτης και Παντοδύναμος και Τρισάγιος  Θεός, εκπέμπει μόνο προσκλήσεις. 

Σου δείχνει το δρόμο της Σωτηρίας δια της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των Αγίων Του.

 -Θες να πας από κει; 

Καλώς. 

Ευλογία για σένα μεγάλη! 

-Δεν θες, και κάνεις του κεφαλιού σου; 

Εσένα,  θα βαρύνει μετά, όλη η ευθύνη, για ό,τι ήθελε προκύψει, ακόμη και πρόωρη τριχόπτωση- έως και μέχρι  φαλάκρααα!

(τα ακούν μερικοί ροκάδες που ξέρω; Ακούστε και πάρτε τα μέτρα σας..)

Εντολή νηστείας λοιπόν από αύριο, Καθαρή Δευτέρα του 2012.

-Και όποιος αντέξει!

Βέβαια, για να πω την αλήθεια με το γνωστό ντροπαλό και χαμηλοβλεπούσικο ύφος,  προσωπικώς, δεν υπομένω  να  νηστεύω με τον καλογερικό,  αυστηρότατο τρόπο.

Η σωστή νηστεία είναι , λέει,  να φάμε μετά τις 3 το απόγευμα, μ ί α φορά μόνο και τροφή - δυο χούφτες το πολύ-  αμαγείρευτη- αν είναι δυνατόν Παναγία μου!

-Είσαι με τα καλά σου; 

"Θες να με κιόσεις;" που θ' αναφωνούσε κι  ο μακαρίτης  πατέρας μου. 

-Είμαι μανδάμ και παραείμαι με τα καλά μου, και θα σε εκπλήξω επιπλέον, τονίζοντας πως  διάβασα τις προάλλες ότι: νηστεύοντας, τουτέστιν μη τρώγοντας  τίποτε απολύτως,  για μια μέρα τη βδομάδα, προστατευόμαστε  -λέει-  κι  από το φοβερό το  Αλτσχάιμερ!

Μη φεύγω όμως από το θέμα μου.

Ξηροφαγία την ονομάζουν   την πρακτική, του εσθίειν άπαξ, και μετά τις 3 το απόγευμα- τα καλογερικά τα  βιβλία.

Ξηροφαγία ακόμη δεν απετόλμησα.

Όμως  γνωρίζω και  λαικούς που την κάνουν.

-Τέλος πάντων, μανδάμ, μη μακρηγορείς  ό,τι μπορεί έκαστος με το θέμα της άσκησής του  να πράττει, ας πράττει, δεν θα την  κάνουμε βούκινο τη νηστεία μας, έλεοςςςς! 

Σε συνεννόηση καθείς  με τον πνευματικό του, με διάκριση πάντα, ανάλογα και με τη σύνολη κατάσταση της υγείας του.

Δεν θα μας πιάσει κιόλας από τα λαιμά ο Χριστούλης- το νιώθεις.

-Το νιώθω.

-Όμως  ξέρω και κάτι ακόμη.

-Τι ξέρεις δηλαδή;

-Ξέρω ότι ο Χριστούλης δε νοιάζεται τόσο για τη νηστεία της τροφής όσο για τη νηστεία από το φάγωμα της σάρκας των αδερφών δια  της κατακρίσεως.

-Α! το προχωράς βλέπω το ζήτημα.

-Εμ! Αλλιώς πώς  θα δούμε Θεού πρόσωπο;

 Σκοπός και της νηστείας, όπως και κάθε σωματικού  ή πνευματικού κόπου  είναι η απόκτηση της Χάρης του Αγίου Πνεύματος. 

Πώς θα αποκτήσουμε τη  Χάρη, πώς θα κρατήσουμε  τη  Χάρη χωρίς αγαπητική  φροντίδα για την ψυχή του πλησίον μας; 

Ευλογημένη η νηστεία των τροφών  που ξεκινάει από αύριο, για την Ορθόδοξη Εκκλησία,  αρκεί να κρατήσουμε στο νου μας τα παρακάτω φωτισμένα λόγια:

" Αληθής νηστεία η του κακού αλλοτρίωσις, εγκράτεια γλώσσης, θυμού αποχή, επιθυμιών χωρισμός, καταλαλιάς, ψεύδους, επιορκίας. 

Η τούτων ένδεια, νηστεία εστίν αληθής"

Μακάριος όποιος θα λάβει δύναμη εξ ύψους και θα μπορέσει να την τηρήσει!

Συχώρα με και μένα για ό,τι σε λύπησα και ο Θεός θα σε συχωρέσει...

Σαλογραία 

   

Ποιος νίκησε το διάβολο; ποιος νίκησε τη μνησικακία του απέναντι στον αδελφό του;

"...


- Ποιός νίκησε το διάβολο; 


- Αυτός που γνώρισε την ασθένειά του, τα πάθη και τα ελαττώματα, που έχει.

Ο φοβούμενος να γνωρίσει τον εαυτό του, αυτός βρίσκεται μακριά από τη γνώση· 
άλλο τίποτε δεν αγαπά παρά να βλέπει μόνο λάθη στους άλλους και να τους κρίνει.
Αυτός δεν βλέπει στους άλλους χαρίσματα, αλλά μόνον ελαττώματα-
 δεν βλέπει στον εαυτό του ελαττώματα, παρά μόνο χαρίσματα. 


Και αυτό είναι το χαρακτηριστικό ελάττωμα... των ανθρώπων του καιρού μας
 που δεν αναγνωρίζουμε ο ένας το χάρισμα του άλλου".


(Νέα Πρωία-Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής)

Περί της σημασίας των Ακουσίων πειρασμών

Αυτές τις μέρες, αγαπημένο μου,

ένας εκλεκτός φίλος, τράβηξε το ζόρι το απερίγραπτο ενός ακούσιου(δηλαδή χωρίς τη θέλησή του) πειρασμού.

-Τι έπαθε;

-Έπαθε γάγγραινα και του έκοψαν το πόδι από το γόνατο και κάτω, προκειμένου να σώσουν την ίδια τη ζωή του που τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο.

Ο φίλος, μέχρι εκείνη την ώρα της μέσης ηλικίας του, ήταν  υγιέστατος.
Ξαφνικά τον χτύπησε τούτο το αστροπελέκι.
Ξαφνικά η ζωή τον κέρασε  αυτό το πικρότατο του ακρωτηριασμού το  ποτήρι.
Το δέχτηκε με οδύνη.
Το ήπιε, και μετά χαμογέλασε στην καινούργια μέρα που ήρθε,  σαν γνήσιος  φιλόσοφος που είναι  και παραμένει.

Και όπως σε κάθε παρόμοια  περίπτωση πρόωρου  θάνατου, αρρώστιας, ή μη αναστρέψιμου πόνου, ο αντάρτης, αναιδέστατος  νους μας,  καρφώνει στα μύχια της ύπαρξης,  το φαρμακερό του  στιλέτο ερώτημα:

-Μα γιατί;

-Πραγματικά δεν  διαθέτω  απάντηση.
 -Και  την τυχαιότητα με όλη μου την ψυχή, την αρνούμαι.
-Όχι. Δεν είμαστε  τυφλής ειμαρμένης, δημιουργήματα.

 (Σ'τα εξηγούσα  και σε κείνη την παλιότερη ανάρτηση όπου σου 'λεγα ότι και οι τρίχες από τα μαλλάκια μας - μετρημένες)

Προτιμώ, ωστόσο,  αντί να σε ζαλίσω με τις δικές μου τις χαζές τις  κουβέντες, να σου προσφέρω τη  σκέψη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ελπίζοντας ότι  έτσι  περισσότερο Φως θα προσλάβεις.

Βλέπεις  είναι υποχρεωτικό μέσα από καυδιανά δίκρανα άπειρων ταπεινώσεων να περάσει η κάθε ψυχή, πριν  συναντήσει-εν αγαλλιάσει- τον Πλαστουργό  της.

Όταν θα ξημερώσει  η Μεγάλη  Συνάντηση, τότε θα νιώσουμε  πώς η όποια  επίγεια θλίψη περάσαμε, ούτε κατά διάνοια  δεν είχε την σημασία που εμείς -οι σκοτισμένοι- κάποτε, της προσδώσαμε.

Υπομονή, λοιπόν,  ανεξάντλητη 
(ναι είναι υποχρεωτικό να ρέει   η υπομονή ανεξάντλητη) 
στους ακούσιους πειρασμούς
και αγία- σαν του αγαθού, εκ δεξιών  ληστή-
ας ευχηθούμε, για όλους,  σωτήρια μετά-νοια.


Σαλογραία
..............................................................................................................
................................................................................

"Ετσι και εκείνος που δεν υπομένει γενναίως το δυσβάστακτο  βάρος των πειρασμών, δεν θα δυνηθή να προσφέρη καρπό στους ληνούς του Θεού, αντάξιο της αιώνιας αποθήκης, έστω και αν έχει όλες τις άλλες αρετές.


Διότι κάθε χριστιανός αγωνιστής γίνεται τέλειος  με τις εκούσιες και τις ακούσιες θλίψεις, προερχόμενες άλλες από ανθρώπους κατά παραχώρηση Θεού, άλλες από τον εαυτόν μας με άσκηση και κακοπάθεια.

Ό,τι υφίστανται τα φυτά της γης, τόσον από τις φυσικές μεταβολές, όσο και από την γεωργική τέχνη,
τα ίδια και μεις - τα λογικά κλήματα του Χριστού -οφείλομε να υπομένωμεν εκ προαιρέσεως , εφ'όσον αυτεξουσίως ζούμε, υποτασσόμενοι στο Γεωργό των ψυχών μας Ιησού Χριστό.

Χωρίς δε την υπομονή  στους ακουσίους πειρασμούς, ούτε η εκούσια κακοπάθεια  από την άσκηση 
θα τύχη της θείας ευλογίας.


Διότι και η αγάπη του Θεού δοκιμάζεται κυρίως με την θλίψιν  στους πειρασμούς.

Προηγουμένως όμως η ψυχή πρέπει να κατορθώση  ώστε να υπομένη τις  εκούσιες κακοπάθειες και αφού συνηθίσει στην καταφρόνηση των ηδονών και της ανθρωπίνης δόξης , ευκόλως ύστερα θα υπομένει και τους ακούσιους πειρασμούς."


Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς (από την επιστολήν προς την σεμνοτάτην εν μοναζούσαις Ξένην Μοναχήν, εκδόσεις Ι.Ησυχ. Αγιου Γρηγορίου Παλαμά, Κουφάλια Θεσσαλονίκης, σελ.93-94) 

"Εμείς, ρε, δεν πεθάναμε από έρωτα, από πείνα θα πεθάνουμε;"

Eυχαριστώ την αξέχαστη συμμαθήτρια των παιδικών  χρόνων

για την παραπάνω α χ τ ύ π η τ η  φωτό, που μου έστειλε.
....................................................................................................................

Με αυτή την φράση, περιστέρι  μου, τι περασμένους  άθλους πείνας και έρωτα που μου θύμισες!

Αντεύχομαι να ξεχειλίζεις αδιάκοπα  απ' τη  χαρά της αγάπης σου!

Σαλογραία

Υστερόγραφο: Αν έχεις χρόνο ρίξε ματιά σε παλιότερη ανάρτηση για την ψευδαίσθηση του ρομαντικού έρωτα ένα κείμενο από τον Αμερικάνο Ψυχίατρο Σκοτ Πεκ.
Ίσως τη βρεις ενδιαφέρουσα.
..........................................................................

Ρurgatorium- Αλεξανδρεύς

Purgatorium

Ήρθα ξανά

Απέναντί σου να ψελλίζω τα λάθη μου.

Τα ίδια πάθια, τις ίδιες πληγές, την ίδια ταραχήc

στο βάθος τους αχνόφεγγε η συντριβή.

Δε μίλησες·

στεκόσουν εκεί σιωπηλός. 

Mόνο ένα δάκρυ που ακροζυγιάστηκε στο βλέφαρό σου

πρόδωσε της ψυχής σου την κραυγή για σωτηρία.

Kι έπειτα  

κείνο το δάκρυ διάφανο σ’ έκανε

για να αφήσεις να φανεί ο Κύριος της συγγνώμης.

 Αλεξανδρεύς

Πώς έσωσε από την Γερμανική οργή το 1944, την πόλη των Φιλιατρών, ο Άγιος Χαράλαμπος

Ταλαιπωρημένο  μου

σήμερα το Άγιο Όρος,  η Αγία Ρωσία,  τα Ιεροσόλυμα και οι  λοιποί Ορθόδοξοι απανταχού της οικουμένης, εορτάζουν τον Άγιο Χαράλαμπο.

Ο Άγιος Χαράλαμπος γράφουν τα συναξάρια, μαρτύρησε υπέργηρος ετών 113.

Με την  οφθαλμοφανή, δική του, απίστευτη και θεία   επέμβαση, οι κάτοικοι της μικρής αυτής πόλης, απ' τη δαιμονική οργή των Γερμανών κατακτητών, ελευθερώθηκαν -κατά  το  έτος 1944.

Αν θες, διάβασε τις λεπτομέρειες περί του πώς έσωσε τα Φιλιατρά ο άγιος Χαράλαμπος

για να θαυμάσεις! 

Θαυμαστός και ολοζώντανος  ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού!

Ας λυτρώσει και μας ο μέγας Ιερομάρτυς, απ' το ακούραστο  μίσος
των  πνευμάτων της πονηρίας  που εχθρεύονται τη σωτηρία των αιώνιων   ψυχών  μας.

Σε ασπάζομαι τρις

πάντα εν αγάπη Κυρίου

Σαλογραία