Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

"Σκοπός της μουσικής, είναι να δημιουργεί ψυχή..."


"Σκοπός της  μουσικής είναι να δημιουργεί ψυχή, δημιουργώντας κατάλληλες συνθήκες για το μύθο, τη ρίζα κάθε ψυχής...

Εκεί που δεν υπάρχει ψυχή, η μουσική τη δημιουργεί.

 Εκεί που υπάρχει ψυχή, η μουσική τη στηρίζει"
...............................................................

Το παραπάνω  τσιτάτο, κάποιος το έγραψε στη Χίο , στις 23 Αυγούστου, 1968- να πάρει ... δε μπορώ να θυμηθώ ποιος-αχ το αλτσχάιμερ!

Αν μου τον θυμίσεις, χιχιχι... θα σε λατρέψω!

Σαλογραία
........................................

26 σχόλια:

  1. Γιάννης Χρήστου
    http://www.ixotisartas.gr/newspaper/index.php?option=com_content&view=article&id=4967:2011-01-10-11-45-30&catid=40:-a-&Itemid=62υ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α ναι...ο φοβερός Γιάννης Χρήστου το είχε γράψει! Τώρα το θυμήθηκα.
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ, ΣΕ ΛΑΤΡΕΨΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!
    ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΙΝΤΕΟ...
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ευχαριστώ πολύ που ξέρετε τι έχω ανάγκη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @5και55

    :-)Νομίζω η μουσική είναι ψυχοθεραπεία, πατρίδα, και μάνα...αυτά όλα τα χρειάζεται ο καθένας μας, αγαπημένο μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σαλογραία αγαπητή

    Ο αείμνηστος μαέστρος και συνθέτης Δημήτρης Μητρόπουλος διέκοψε μια πρόβα στην Νέα Υόρκη λέγοντας στην έκπληκτη ορχήστρα: "Η μουσική είναι απόδειξη ότι υπάρχει Θεός!"

    Emmanouil

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Emmanuil
    Την αλήθεια είπε ο μεγάλος μαέστρος, την αλήθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πού το μάθατε αυτό για τον Μητρόπουλο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για τον Μητρόπουλο μου το μετέφερε ένας φίλος που η μητέρα τον είχε γνωρίσει κατά την διάρκεια των σπουδών της στην Ν. Υόρκη.

    Σας παραπέμπω επίσης στο σύνδεσμο http://www.difono.gr/news/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=1824&cntnt01origid=15&cntnt01returnid=85 όπου υπό τον τίτλο "Μητρόπουλου υποθήκες" όπου δηλώνει: "Για μένα η ύπαρξη του Θεού, του Δημιουργού, είναι πέρα από κάθε αμφιβολία."

    Emmanouil

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εμμανουήλ
    ευχαριστούμε.
    Ανάλογες και πιο θερμές δηλώσεις για την παρουσία του Θεού στη ζωή μας και στο σύμπαν, είχα διαβάσει παλιότερα, σε συνέντευξη που είχε δώσει -νομίζω στο ΒΗΜΑ- στο ΘΑΝΑΣΗ ΛΑΛΑ,ο ΡΟΣΤΡΟΠόΒΙΤΣ.
    Ήταν, για μένα, άκρως συγκινητικά και υπέροχα εκείνα που είπε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Υ.Γ.
    Αν ακούσετε προσεκτικά έχει και ελληνικές φράσεις το δεύτερο τραγουδάκι...:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Υ.Γ νούμερο δύο...

    Σ'αυτό το δεύτερο βίντεο που τραγουδάει ο Γκόραν

    (φτυστός ο μακαρίτης ο μπαμπάς μου στα νιάτα του, αν του κόβαμε του μουστάκι και του κουρεύαμε αλλιώς τα μαλλιά, χαχαχα,ναι, ναι, κραταιούνται τα οιδιπόδεια, τι να κάνουμε, μανδάμ...τι να κάνουμε....)

    με ξετρελαίνει ο τύπος στο τέλος με την καράφλα και το πειρατικό μουστάκι, που δέρνει με μανία το χάλκινο πιάτο...
    Δεν θές να ξέρεις τι θα κάνει αυτός στο παιδάκι του, έτσι και δεν του φέρνει καλούς βαθμούς από το σχολείοοοο!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υ.Γ.νούμερο τρία...

    δεν πρόκειται ακριβώς για Οιδιπόδειο...πρόκειται για το "σύμπλεγμα της Ηλέκτρας", που λένε οι ψυχοτέτοιοι, Θε μου φύλαγε...;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. “Το καταλαβαίνω: ο δίσκος γρατζουνιέται και φθείρεται, η τραγουδίστρια είναι ίσως πεθαμένη.

    Εγώ θα φύγω, θα πάρω το τραίνο μου.

    Όμως πίσω από το υπαρκτό που μεταπίπτει από παρόν σε παρόν, χωρίς παρελθόν, χωρίς μέλλον, πίσω από τα τραγούδια που από την μια μέρα στην άλλη αποσυντίθενται, που γλιστρούν προς το θάνατο, η μελωδία μένει η ίδια, νέα και σφριγηλή, σαν ένας μάρτυρας χωρίς συμπόνια.”

    J.P. Sarte “La nausée”

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Kαλημέρα!το πρώτο βίντεο είναι υπέροχο πραγματικά!Μου αρέσουν αυτές οι ρωσσικού τύπου ωδές..ΚΑΙ ΆΛΛΑ ΤΈΤΟΙΑ !ΠΗΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πηνελοπάκι
    καλή μέρα και καλό μήνα!
    Το πρώτο βίντεο είναι για προσευχή...

    Το δεύτερο είναι για να ανακατεύεις με κέφι κατσαρόλες, και έμπνευση για λοιπές χαρωπές εργασίες...
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το κείμενο του Σαρτρ θα το ξανάγραφα αλλάζοντας ΘΕΤΙΚΑ την τελευταία του φράση:

    "η μελωδία μένει η ίδια, νέα και σφριγηλή, σαν ένας μάρτυρας ΜΕ συμπόνια.”

    Εκείνος, ως άθεος νιώθει απόγνωση...εμείς ως πιστεύοντες και ελπίζοντες, ερμηνεύουμε θετικά τη μουσική που διαβρέχει αόρατα το σύμπαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ευχαριστώ τον Emmanouil για την απάντηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εκεί που δεν υπάρχει ψυχή, η μουσική τη δημιουργεί.

    Άμα δεν υπάρχει ψυχή δύσκολα δημιουργείται. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο ή παράδοξο γεννιούνται κι άνθρωποι χωρίς ψυχή! Γιατί; Δεν μπορώ να απαντήσω. Είναι όμως έτσι. Η μουσική έχει αξία κι όλοι την κουβαλάν μέσα τους. Κάποιοι επιλέγουν να μην την ενεργοποιήσουν κάποιοι άλλοι το κάνουν. Τυχαία οι πρόγονοι δεν όρισαν θεό για τη μουσική!
    Σκέφτομαι ακόμα πωςς τα τσιτάτα που λένε διάφοροι δνε πιάνουν όλο το φάσμα αλλά το ελάχιστό του. Μην τα θεοποιούμε, δεν είναι και το όλον!
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αγαπημένο μου
    ευχαριστώ για την επίσκεψη.
    Η μουσική αποτελεί αναντίρρητα θείο, παρηγορητικό δώρο.
    Δεν το πιστεύω ότι γεννιούνται άνθρωποι χωρίς ψυχή. Δεν υπάρχει απόδειξη γι αυτό.
    Όλοι έχουμε ψυχή, απλά την κρύβουμε μερικές φορές σε βαθιά υπόγεια επειδή φοβούμαστε πως θα μας την πληγώσουν.
    Η φράση τυγχάνει ποιητική και μεταφορική.
    Για το μυστήριο και την ομορφια της μεταφοράς, αν θες, διάβασε το βιβλίο με τίτλο "ΛΑΔΙΑ ΞΙΔΙΑ"
    του μοναδικού στην πένα ΚΩΣΤΗ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Kα Σαλογραία, ξέρω τη διαφορά μεταφοράς, κυριολεξίας και το ποιητικό που κουβαλάν διάφορες φράσεις. Ευχαριστώ για την προτροπή να διαβάσω ένα ακόμα βιβλίο. Θα δω.
    Όταν κι εγώ έγραψα πως γεννιούνται άνθρωποι χωρίς ψυχή δεν κυριολεκτούσα,μεταφορικά μιλούσα. Πιο κάτω έγραψα για ενεργοποίηση ή όχι εσωτερικών δομών και δεδομένων του καθένα.
    Όποιος φοβάται μην πληγωθεί έχει αποφασίσει να μη ζήσει.(δικό μου απόσταγμα, δική μου εμπειρία,ζωής).
    Χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Για τον ανώνυμο 1:09 αυτό ((;-); έστειλα ένα σχόλιο!!Δεν το βάλατε κα Σαλογραία. Γιατί; Κάτι δεν άρεσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ;-)
    Συγνώμη, νόμισα ότι το ανέβασα!
    Θα προσπαθήσω τώρα. Καμιά φορά κολλάει το μηχανάκι!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Στάσις!...
    Ξεφυλλίζοντας σκοντάφτω σε προσφιλές θέμα.
    Μουσική... αυτός ο μυστηριώδης τρόπος επικοινωνίας (πρώτα με τον εαυτόν μας και μετά με τους άλλους).
    Οι Θείες αρμονίες, οι πυθαγόρειες χρυσές τομές "άκρου και μέσου λόγου" των χορδών, που αναλόγως της κατασκευής τους εκπέμπουν συνηχούσες με τους πομποδέκτες ταλαντώσεις... και όλα αυτά πλαισιώνουν ίσως την αρμονία της Υπερχορδής (το ταξίδι συνεχίζεται... ιδεολογικά συνεπείς!).
    Σκέψου Ευανθία πως εάν εστερούμεθα του φυσικού γλωσσικού οργάνου και είχαμε μόνο τις φωνητικές μας χορδές ποιό θα ήτο το μέσον της επικοινωνίας μας;
    Τόσες πολλές ταλαντώσεις στον χώρο από τις υπεράριθμες συχνότητες των δυόμισυ περίπου οκταβών (που καταφέρνουμε), με τους υπεράπειρους συνδυασμούς που θα συνυφαίνοντο κλπ κλπ.
    Και ου μόνον! Τα συναισθήματα που ενδύουν τα μηνύματα θα εδομούντο με βάσι τις μείζονες και ελάσσονες κλίμακες και όλα τα συναφή τους... τόση ποικιλία που μόνο υπερεγκέφαλοι θα διεχειρίζοντο (βέβαια εάν σκεφθούμε πως άλλα γήινα όντα επικοινωνούν και με απλούς ήχους σε συγκεκριμένες συχνότητες τα πράγματα θα είχαν μια απέραντη διαβάθμιση "βαθείας", ή μη, επικοινωνίας).
    Και επειδή τα όρια του κόσμου ορίζονται από γλωσσικά πέρατα (του Βιτγκεσταιν νομίζω) φαντάσου τι κόσμο θα είχαμε μεταξύ μας να ανταλλάξουμε!
    Αλλά εγώ θα το τολμήσω και πιό πέρα... πιό μεταφυσικά...
    Γιατί κάνουμε χρήση τόσων τόνων μελάνης για να μεταδώσουμε πληροφορίες; (δεν αναφέρομαι στους αριθμούς που είναι ένας άλλος ολόκληρος ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ κόσμος).
    Μήπως για να εμπεδώσουμε αυτό που μπορεί να περάση απλούστατα με ένα βλέμμα ή μια επίνευση η κάτι άλλο τόσο απλό;
    Η μουσική είναι μία μορφή συναισθηματικής-ψυχολογικής επικοινωνίας, που η ύπαρξη του μέσου μιας σάρκινης στοματικής λωρίδας μας περιορίζει την χρήση της... ή κάπως έτσι.
    Θα τολμούσα να γράψω πως μου φαίνεται απίθανο υπερτέλειες, ή εξωυλικές οντότητες να κάνουν χρήση κάποιων συμβατικών ιστορικών γλωσσών... μάλλον κάποια πληρέστερη και πάγκοινη συνδετική υπερδομή θα χρησιμοποιούν και αυτή τι άλλο μπορεί να είναι παρ΄ εκτός η των συχνοτήτων, που αποτελούν τον σκελετό του σύμπαντος κόσμου;

    ...εξ "αυτών" μου έρχεται τώρα αυτό:

    youtube.com/watch?v=ZtR7xrgZ_Fk

    τις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. ;-) προς φίλο ΤΙΝΑ,

    (η αιτιατική της αόριστης αντωνυμίας "τις" που σημαίνει "κάποιος", είναι "τινά", το σημειώνω για νεότερους αναγνώστες, οι οποίοι με τους αρχαιότερους τύπους της γλώσσας, τυγχάνουν μη επαρκώς εξοικειωμένοι )

    τι άλλο να σχολιάσω- το γύναιον;

    Ξερή μένω άμα διαβάζω τα δικά σου σχόλια!!!
    ...
    ;)

    Θυμάμαι όταν ήμουν πολύ μικρή διάβαζα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας (ίσως του Ασίμωφ) όπου οι κάτοικοι κάποιου περίεργου πλανητη επικοινωνούσαν μεταξύ τους, απλώς

    χαμογελώντας!

    Τέτοιο υψηλότατο πολιτισμού, λέει, διέθεταν.

    Τα μυστήρια της μουσικής και της γλώσσας, αδερφέ, σίγουρα στην ΑΛΛΗ ΖΩΗ, επαρκώς θα τα προσεγγίσουμε.

    Εδώ, ΜΟΝΟΝ "εν εσόπτρω και εν αινίγματι", αναγιγνώσκομεν...

    ;-)
    Καλημέρα και δύναμη εύχομαι στον καθημερινό σου αγώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Που θα πάει, θα την βρούμε την άκρη κάποτε... δεν μπορεί επί ματαίω να φορτώνουμε τόσα εφόδια, είμαστε σε καλό δρόμο αφού δεν μας συγκινεί τίποτε άλλο, όσο και να το ψάχνουμε... απλώς ο καθείς με την ατραπό του, που οδηγεί όμως στην ΙΔΙΑ κορυφή!

    Το corcovado (ύβος) είναι το κεντρικό γρανιτένιο ύψωμα στο ριο ντε Τζανέιρο με το υπερμέγεθες άγαλμα του Χριστού μας να Θεάται όλη αυτήν την υπέροχη, απίστευτου φυσικού κάλλους περιοχή και ενέπνευσε το ομώνυμο πρωτότυπο μουσικό κομμάτι του Antonio Carlos Jobim.

    youtube.com/watch?v=oWFVS_3jLvQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή