Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Πολυπλόκαμον τέρας η Αμαρτία...

'
"...μη πλανάσθε,
ούτε πόρνοι
ούτε ειδωλολάτραι
ούτε μοιχοί
ούτε μαλακοί
ούτε αρσενοκοίται
ούτε πλεονέκται
ούτε κλέπται
ούτε μέθυσοι,
ου λοίδοροι,
ουχ άρπαγες
βασιλείαν Θεού
ου κληρονομήσουσι"
(Α΄Κορινθίους, κεφ. στ' , στ.9-10)

6 σχόλια:

  1. Εις τον Κύριο Ιησού Χριστό

    Δέσποτα Χριστέ, ο Θεός, ο τοις πάθεσί Σου τα πάθη μου θεραπεύσας,
    και τοις τραύμασί Σου τα τραύματά μου ιατρεύσας,
    χάρισαί μοι τω πολλά Σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως·
    συγκέρασόν μου το σώμα,
    από οσμής του ζωοποιού σώματός Σου, και γλύκανόν μου την ψυχήν,
    τω Σώ τιμίω αίματι, από της πικρίας, ην με ο αντίδικος επότισεν.
    Υψωσόν μου τον νουν προς Σε, κάτω ελκυσθέντα, και ανάγαγέ με από του χάσματος της απωλείας· ότι ούκ έχω μετάνοιαν,
    ούκ έχω κατάνυξιν, ούκ έχω δάκρυον παρακλητικόν,
    τα επανάγοντά με τέκνα προς ιδίαν κληρονομίαν.
    Εσκότισμαι τον νουν εν τοις βιωτικοίς πάθεσι, και ούκ ισχύω ατενίσαι προς Σε εν οδύνη,
    ού δύναμαι θερμανθήναι τοις δάκρυσι της προς Σε αγάπης.
    Αλλά, Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, ο θησαυρός των αγαθών, δώρησαί μοι μετάνοιαν ολόκληρον, και καρδίαν επίπονον εις αναζήτησιν Σου· χάρισαί μοι την χάριν Σου,
    και ανακαίνισον εν εμοί τας μορφάς της Σης εικόνος.
    Κατέλιπόν Σε, μη με εγκαταλίπης·
    έξελθε εις αναζήτησίν μου,
    επανάγαγέ με προς την νομήν Σου,
    συναρίθμησόν με τοις προβάτοις της εκλεκτής Σου ποίμνης,
    και διάθρεψόν με συν αυτοίς εκ της χλόης των θείων Σου Μυστηρίων·
    πρεσβείαις της Πανάγνου Μητρός Σου,
    και πάντων των Αγίων Σου·...

    +Αμήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΑΡΑΚΑΛῶ!

    ΔΟΞΑ Τῶ Θεῶ πάντων ένεκεν.

    καληνῦχτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
    Η ωραία κόρη

    Ένας ασκητής παρεκάλεσε τον Θεό να του φανερώσει πολλά μυστήρια.
    Καί βγαίνοντας από το κελλί του να υπάγει σε μία χώρα, στον δρόμο όπου επήγαινε, σμίγει με ένα άγγελο, μα δεν τον εγνώρισε ο ασκητής. ενόμισε πως ήτο άνθρωπος.
    Στον δρόμο απαντούν ένα άλογο ψόφιο' έπιασε ο ασκητής την μύτη του, ο άγγελος τίποτε...
    Πηγαίνουν παρέκει, απαντούν ένα βόδι ψόφιο, οπού εβρώμα' πάλι πιάνει ο ασκητής την μύτη του, ο άγγελος τίποτε.
    Πηγαίνουν παρέκει, απαντούν ένα σκύλο ψόφιο πιάνει ο ασκητής την μύτη του, ο άγγελος τίποτε.
    Κοντά οπού ήθελαν να φθάσουν στη χώρα, ευρίσκουν...
    ... μίαν κόρη πολύ ωραία, με στολίδια και φορέματα πολύτιμα.
    Τότε ο άγγελος έπιασε την μύτη του.
    Βλέποντας ο ασκητής του λέγει:
    Τί είσαι συ, άγγελος, άνθρωπος ή διάβολος;
    Απαντήσαμε το ψόφιο άλογο οπού εβρωμούσε, δεν έπιασες τη μύτη, ομοίως και το βόδι καί τον σκύλο, και δεν είδα να πιάσεις την μύτη σου.
    και τώρα, οπού απαντήσαμε τέτοια ωραία κόρη, έπιασες την μύτη σου;
    Τότε φανερώνεται ο άγγελος και του λέγει πως κανένα πράγμα δεν βρωμά του Θεού περισσότερο ωσάν την υπερηφάνεια.
    Και λέγοντας τον λόγο έγινε άφαντος ο άγγελος.
    Ευθύς εγύρισε ο ασκητής στο κελλί του και έκλαιε για τις αμαρτίες του παρακαλών τον Θεό να τον φυλάττει από τις παγίδες του διαβόλου και να μη τον ρίψει σε υπερηφάνεια και κολασθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ...
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή