Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ για την εξωφρενική ποινή στον Ηγούμενο Μεθόδιο. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΤΕΤΑΡΤΗ 1 Φεβρουαρίου, 18:00, Υπουργείο Εξωτερικών (Λεωφ. Βασ.Σοφίας 1, ΣΥΝΤΑΓΜΑ)


Περισσότερες πληροφορίες βλέπε:  http://opaidagogos.blogspot.gr/

ΜΗΝΥΜΑ ΓΝΗΣΙΑΣ Ι.Μ.ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ των εκατό πολιορκημένων -για λόγους Ορθόδοξης συνείδησης- Μοναχών. (Καμία σχέση με τη Μαιμού-Εσφιγμένου των δυο ΆΣΧΕΤΩΝ καλογέρων προς το Αρχαίο και πολύπαθο Μοναστήρι της Εσφιγμένου)



ΜΗΝΥΜΑ ΓΝΗΣΙΑΣ Ι.Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ 
______________________________________
Την στιγμή πού το Ελληνικόν κράτος 
αγωνίζεται δια να επαναφέρει 
τήν φθίνουσα οικονομία τής χώρας,
τήν στιγμήν πού αδελφοί μας Έλληνες 
πεθαίνουν από τήν πείναν,
τήν στιγμήν πού Έλληνες άστεγοι 
κοιμούνται καί πεθαίνουν 
στα παγκάκια τών πλατειών, 

εὑρίσκονται άνθρωποι καί δη μοναχοί, 
που έπεται ότι πήγαν στό Άγιον Όρος
διά άσκησιν καί πτωχείαν [υποτίθεται] 
καί εγκαλούν[κατηγορούν δηλαδή]
την Ελληνικήν Κυβέρνησιν 
ότι τούς χρωστά 3.000.000 €υρώ
διά διαφυγόντα κέρδη.[!!!]

Και ερωτώμεν:

1). Πώς απαιτούν τήν στιγμήν 
πού δέν εἶναι Εσφιγμενίτες
2). Πώς απαιτούν τήν στιγμήν
 πού δέν εκπροσωπούν τήν Ι. Μ. Εσφιγμένου, 
διότι εκλέχθησαν παρανόμως 
συμφώνως μέ τον Κ.Χ.Α.Ο. (άρθρα 112,113,114)

3). Πώς απαιτούν τήν στιγμήν 
πού δέν συγκροτούν κάν 
τήν σύναξιν της Ι.Μ.Εσφιγμένου, 
διότι είναι μόνον δύο (2) άτομα ;

4). Πώς απαιτούν σάν νά εἶναι Αγιορείτες 
τήν στιγμήν 
πού εἶναι έμμισθοι Εφημέριοι 
στήν κρατούσαν Εκκλησίαν;

Προτείνομεν
να παρθούν από αυτούς 
όλα τα χρήματα 
πού εισέπραξαν από τήν Μονήν,
από το 1999 έως σήμερον, 
μέχρι δεκάρας 
καί να δοθούν στούς φτωχούς Έλληνας.

Προτείνομεν να ξαναγίνουν όλες οί δίκες 
οί οποίες έγιναν γιατί εἶναι όλα παράνομα.

Μέτ' ευχών

Ο Καθηγούμενος τής Ι.Μ.Εσφιγμένου Αγίου Όρους,

+ Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος
κι οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί .



H ελεημοσύνη έχει φιλενάδα την ευγνωμοσύνη

Φωτογραφία του Xrisanthos Kalivas.

πηγή: Τρελογιάννης

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Η σιωπή μερικές φορές είναι χειρότερη από τη βλασφημία






 Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

«Όσοι δεν μιλούν, δίνουν τη θέση τους σε αυτούς που δεν πρέπει να μιλούν…»

Επιτρέψτε μου παρακαλώ σήμερα μία δημόσια εξομολόγηση – αν και θα μπορούσα να πω πως όλα τα κείμενα που υπογράφω είναι άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερα εξομολογητικά.

Σε κάποιο προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει για μία ανεπίτρεπτη σιωπή των ιθυνόντων. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μία ισχυρή πλειοψηφία που σιωπά και παρακολουθεί από μακριά. Η ηχηρή ουδετερότητα κάποιων -πολλών- καλοβολεμένων είναι αρκετά ενοχλητική. Πρόκειται για καλούς ανθρώπους που λένε “ναι” σε όλα, για να τα πηγαίνουν καλά με όλους και να περνάνε καλά.

Δεν γνωρίζω, αλήθεια, πόσο καλοί μπορεί να είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όταν μάλιστα έχουν και υπεύθυνες θέσεις και δε θέλουν να τα χαλάσουν με κανέναν...

Να μην έχεις άποψη για τίποτε, να σιωπάς συνεχώς, να συμφωνείς και όταν δεν συμφωνείς, μόνο και μόνο για να περνάς καλά, είναι άνανδρο και ανέντιμο.

Ακόμη και όταν προσκαλούνται για να μιλήσουν και κοιτούν πώς να περάσει η ώρα για να μη μιλήσουν είναι τραγικό. Άνθρωποι υπεύθυνοι για να παρουσιάζονται καλοντυμένοι σε πανηγύρια, εορτές και τελετές, χρόνια τώρα, δίχως καμία αναφορά στην κατηφόρα του τόπου.

Ο κόσμος να περιμένει εναγώνια να υψωθεί μια φωνή σοβαρή, συνετή, σεμνή, διακριτική, γνήσια, αληθινή, όταν όλα γύρω καταστρέφονται, και να ακούς λόγους περί ωραίας και ιερής σιωπής.

Ο φόβος να κατατεθεί νηφάλια γνώμη, που δεν θα χαϊδεύει αυτιά, δεν θα πρέπει να υπάρχει σε κρίσιμες στιγμές.

Δεν είναι ώρα για κρυφτό και απομόνωση. Δεν μπορεί να ψηφίζεις δίχως γνώση, μελέτη και προσοχή. Να συμφωνείς συνεχώς με τους προλαλήσαντες σε ένα διαβουλευμένο σώμα δεν νομίζω ότι είναι σοβαρό. Να απέχεις από τους αγώνες των επαγγελματικών κλάδων, να δίνεις χώρο σ’ αυτούς που δεν θέλεις να ακούς και να σε εκπροσωπούν.

Όσοι δεν μιλούν δίνουν τη θέση τους σε αυτούς που δεν πρέπει να μιλούν. Από καιρό έχουν γεμίσει τα τηλεοπτικά παράθυρα από “μαϊντανούς” και “παπαγαλάκια” που μιλούν ακατάσχετα, κρίνοντας εύκολα τους πάντες και τα πάντα. Είναι ανάγκη να λύσουν τη σιωπή τους ορισμένοι ιθύνοντες, για να πληροφορήσουν υπεύθυνα τους σε μεγάλη απορία ευρισκόμενους. 

Υπάρχει σιωπή κακή, νοσηρή, φοβισμένη, ένοχη, αδικαιολόγητη...

Ο κόσμος δεν είναι κουτός. Δεν ξεγελιέται εύκολα πάντοτε.

Να τη χαρακτηρίζεις τη σιωπή ως προερχόμενη από σεμνότητα και ταπεινότητα δεν πείθεις, όταν όλα καίγονται γύρω σου τόσο γρήγορα...

Η φλυαρία, η κενολογία, η αερολογία, η περιττολογία και η κουτοπονηρία κάποιων αφελών δεν δικαιολογεί την επικίνδυνη σιωπή άλλων.

Η σιωπή δεν είναι πάντοτε η καλύτερη στάση, λύση, άμυνα και επιλογή. Η απεραντολογία δεν είναι έξυπνη τοποθέτηση, αλλά κουράζει, φθείρει και εκθέτει. Οι τοιουτοτρόπως σιωπούντες και φλυαρούντες λαθεύουν σίγουρα και αφήνουν το χώρο για άλλους επιτήδειους πονηρούς.

Είναι καιρός να ψάξουμε και να βρούμε το μέτρο, τη μέση οδό, την ισορροπία. Τη λογική, τη σοβαρότητα, τη σύνεση, την αρμονία και τη συνεννόηση.

Ο δολοφονημένος στην Αμερική, για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, νέγρος πάστορας Μάρτιν Λούθερ Κιγκ είχε πει μια σοφή κουβέντα:

“Η γενιά μας θα πρέπει να απολογηθεί, όχι τόσο για τις κακές πράξεις των μοχθηρών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών ανθρώπων…”

Δεν πρέπει να απολογηθούμε; Υπερβάλλει; Δεν έχει δίκιο; Για τις κακίες των συνανθρώπων μας έχουμε ένα ποσοστό ευθύνης, γιατί δεν τους συνδράμαμε στο αγαθό καθόλου.

Εμείς, οι υποτιθέμενοι καλοί, γιατί δεν αφήσαμε την ανεμελιά, τη νωθρότητα, το χουζούρι, το βόλεμα, την ησυχία μας απέναντι στα μεγάλα προβλήματα των γύρω δυστυχισμένων, αναγκεμένων, πονεμένων και ταλαιπωρημένων αδελφών μας; Εμείς, οι τόσο καλοί, συχνά ακολουθήσαμε μία καλά επιλεγμένη σιωπή, η οποία τελικά ήταν αποτρόπαιη, αφού βασάνισε παραμελημένους πλησίον.

Η σιωπή μερικές φορές σε υψηλά επίπεδα ανθρώπων
 είναι χειρότερη από τη βλασφημία.

Να με συγχωρείτε για την αυθόρμητη αυτή εξομολόγηση...

Από καιρό τα σκεφτόμουν και ήθελα να τα πω. Έχει δίκιο ο Μάρτιν Λούθερ Κιγκ.

Βέβαια ως μοναχός θα έπρεπε να σιωπώ. Να που σιωπούν άλλοι, που δεν είναι μοναχοί...

Μετανιώνεις πάλι που μίλησαν, γιατί τα έκαναν θάλασσα. Ας κινείται κανείς κατά συνείδηση και όχι φοβούμενος, ντρεπόμενος και δειλιάζοντας συνεχώς, καταθέτοντας λόγο ανυπόκριτο, εγκάρδιο, αληθινό, δίχως εκπτώσεις, χαϊδολογήματα γλυκανάλατα και αναμασήματα κουραστικά.

''Η σιωπή μερικές φορές,είναι χειρότερη από τη βλασφημία...''


 γ. Μωυσή του Αγιορείτη


πηγή: Πηγές: synaxipalaiochoriou.blogspot.gr
http://pneumatoskoinwnia.blogspot.gr/2017/01/blog-post_93.html
.......................................................................................
....................................................................................

Άγιοι

Στίχο 
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική:  
Μανώλης Πάππος
Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,
σα να `ταν ένα ψέμα
άνθρωποι που δώσαν την χαρά,
που `φτασε και σε μένα.

Άγιοι που δε θα γιορταστούν
γιατί δε θα τους βρουν
ημέρα που ταιριάζει.

Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά
για να `χει τ’ όνειρο
φωλιά για να κουρνιάζει.

Δεν τους πρέπουν εικονίσματα
κεριά και καντηλέρια
τις χοές μας που και που στην γη
και τη ματιά στ’ αστέρια.

Μέσα στης ζωής τον πανικό
ασίκικο χορό
χορεύουν οι ψυχές τους

Αχ! καρδούλα δώσ’ μου δύναμη
να βρω κάποια στιγμή 
κι εγώ τις αντοχές τους. 



Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Η Νέα Τάξη τρίζει τα δόντια της: 20 χρόνια φυλάκιση στον ηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου Μεθόδιο! 20 χρόνια φυλάκιση και στον μοναχό π.Αντύπα! 10 έτη και 4 μήνες σε άλλους 6 μοναχούς!





Διάβασε, αγαπημένο μου
για τη σχετική Άδικη Δίωξη 
πατώντας στο σύνδεσμο,
του Ιερού Λόχου 
και για νεότερες λεπτομέρειες πατώντας 
στον Παιδαγωγό.

Εδώ, (για τελείως άλλους λόγους βέβαια)
φυλακίσανε τον ηγούμενο Εφραίμ της Βατοπεδίου,

στον κανονικό  ηγούμενο 
της Αρχαίας Ιεράς Μονής Εσφιγμένου,
τον Μαρτυρικό αγωνιστή 
π. Μεθόδιο Παπαλαμπρακόπουλο, εκ Πατρών
θα κάνανε πίσω; 

-Χα!

-Ναι!  Γέλα εσύ, ανυποψίαστό μου.
Να ξέρεις όμως ότι γελάει καλύτερα
όποιος θα γελάσει τελευταίος!

Ευανθία η Σαλογραία
..............................................................................\
................................................................................
 Και ένα  σχόλιο περαστικού αναγνώστη, 
φίλου της Αρχαίας  Ιεράς Μονής Εσφιγμένου :
.........................................................................................

Γράφει ο Δ.


Επιτέλους βρέθηκαν και καταδικάστηκαν
 οι πρωταίτιοι της κατάντιας της Εκκλησίας !!!
 -Για την προδοσία της πίστεως φταίει... ο Μεθόδιος ...
 -Για την άρση των αναθεμάτων φταίει ... ο Μεθόδιος ...
 -Για τις αγκαλιές και τα φιλιά με τον πάπα
 και όλους τους αιρετικούς φταίει...ο Μεθόδιος ...

-Για το ξεπούλημα της Ορθοδοξίας 
και τον Οικουμενισμό φταίει...ο Μεθόδιος ...


- Για το Κολυμπάρι φταίει... ο Μεθόδιος ...

 - Για τις δηλώσεις των δεσποτάδων 
στο PENTHOUSE φταίει ... ο Μεθόδιος ...
 - ... 
- Για όλα φταίει ...ο Μεθόδιος ...

Τώρα όμως που καταδικάστηκε, όλα αυτά θα τελειώσουν και η Εκκλησία θα μπορέσει απερίσπαστη να βαδίσει σε νέες δόξες. Θα μπορέσει επιτέλους να συλλειτουργεί με τους αιρετικούς χωρίς διαμαρτυρίες
και προβλήματα, να ευλογήσει τους γάμους των ομοφυλοφύλων, να νομοθετήσει και να πετάξουν τα ράσα παπάδες και δεσποτάδες, να προχωρήσει σε χειροτονίες γυναικών παπαδίνων και επισκοπίνων, να μετατρέψει τα μυστήρια σε mob-show, και όλα τα σύγχρονα τελος πάντων συστήματα για να ξεφύγουμε από το μεσαίωνα των Πατέρων και της Παραδόσεως και να υποδεχτούμε με τις τιμές που του πρέπει τον Αντίχριστο. 

Δηλαδή, φανταστείτε νά 'ρθει, 
και μείς νά 'χουμε τους Εσφιγμενίτες... 
.....................................................
[τους Αρχαίους, τους πάνω από εκατό κανονικούς Μοναχούς, 
όχι τις "Μαιμούδες-Εσφιγμενίτες" των πέντε τυχάρπαστων, 
άσχετων με την Αρχαία Μονή Εσφιγμένου, καλογέρων]
.................................................

....και τους άλλους τους ξεροκέφαλους
τους ΓΟΧ να φωνάζουνε. 
Α, πα, πα, ντροπές ... 
Τι πράματα είναι αυτά 21ο αιώνα ....

Ε, μα πιά !!!   
Καιρός ήτανε ... 
Μας φάγανε, Εσφιγμένου και Εσφιγμένου 
όλη την ώρα !!!

Υπογραφή Δ.
...............................................................................................................................
..................................................................................................................................
[ας φάνε και μια εικοσαετή ποινή στα καπάκια, 
ώστε να έρθουνε οι χαζοί στα συλλοϊκά τους! 
Έτσι είναι, φίλε, σε κάθε εποχή. 
Όποιος έχει μαχαίρι, τρώει πεπόνι. 
Όποιος δεν έχει μαχαίρι, 
τον τρώνε ζωντανό,
για... μπρέκφαστ! 

Πώς αλλιώς  θα ...μάθουν οι λοιποί 
να κάθονται συμμορφωμένοι 
"προς τα υποδείξεις";]

.............................................


(τα εντός αγκυλών 
αποτελούν συμπληρωματικά σχόλια
της  ανω-υπο-φαινομένης  τρελόγριας...)
................................................................................................................
..................................................................................................................
.................................................................................................................



Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Άσμα Ασμάτων-Μαρία Φαραντούρη

Anne Frank (The Whole Story)

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

To πάθος είναι ΠΑΝΤΑ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ υπόθεση (το παράδειγμα με τις δυο πορτοκαλόκουπες, )



(Επανάληψη
από το http://salograia.blogspot.gr/2009/11/blog-post_04.html )


Θυμώνουμε τελικά, αδελφέ μου, 
επειδή υπάρχει μέσα μας το πάθος, 
και όχι διότι, κάποιος απέξω, μάς προκάλεσε. 

Αυτό υποστηρίζοντας και κάποιος ψυχολόγος, 
δίνει το παράδειγμα με τις δυο πορτοκαλόκουπες. 

Η άστυφτη πορτοκαλόκουπα 
συμβολίζει την ψυχή που έχει εντός της, του θυμού το πάθος.

Με την παραμικρή εξωτερική πίεση, 
τα ζουμιά του πορτοκαλιού θα αρχίσουν να τρέχουν στην κατηφόρα.

Η στυμμένη πορτοκαλόκουπα, είναι η ψυχή που έχει
-με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος
-αφαιρέσει τον παραλογισμό του πάθους, από μέσα της. 

Όση πίεση και να ασκεί κάποιος απέξω, 
δεν θα καταφέρει-την ύπαρξη που νίκησε το πάθος- 
να την κάνει εκτός εαυτού, βγάζοντάς την, από τα ρούχα της.

Υπάρχουν ακόμα και σήμερα, 
παραδείγματα ανθρώπων-ευτύχησα να γνωρίσω- 
που προτιμούν να πεθάνουν παρά να λυπήσουν πρόσωπο, 
με μια τους πικρή ή οργισμένη κουβέντα...

Και προβαίνουν σε αυτή την επιλογή, 
από φωτισμό και από δύναμη εν Κυρίω...

Όχι εκ λύπης, ή εξ ανάγκης. 

Ιλαρόν γαρ δότην, αγαπά ο Θεός...(Β Κορινθ.κεφ.θ΄.στ.7)

Αν δεν συγχωρήσουμε από τα βάθη μας
- ο ένας τον άλλον- 
πώς θα λατρέψουμε 
το Σωτήρα Χριστό, εν τη Εσχάτη Ημέρα;

Ευανθία η Σαλογραία

...................................................................................
...................................................................................


Η δεισιδαιμονία της «θετικής ενεργειας"

Αποτέλεσμα εικόνας για think positive




"Η δεισιδαιμονία της «θετικής ενεργειας»

Είναι της μόδας να διαφημίζεται η ανάγκη να έχουμε «θετική ενέργεια» στη ζωή μας. Διαφημιζόμενα καταναλωτικά αγαθά, αποκρυφιστικές ομάδες, αλλά και φιλοσοφίες ασιατικής προέλευσης με σήμα κατατεθέν ότι μέσα από τον διαλογισμό, την χρήση φυλαχτών, την αξιοποίηση λατρευτικών τρόπων της ανατολής θα αποκτήσουμε όρεξη για ζωή ή θα ακυρώσουμε την πρόσληψη αρνητικής ενέργειας κάνουν μερίδα ανθρώπων και ιδίως νέων στην ηλικία να στρέφονται στον τσαρλατανισμό ή να θεωρούν ότι η ζωή μας κυριαρχείται από το αρνητικό, μόνο που αυτό είναι απρόσωπο. Καλλιεργούν μία αίσθηση ότι για τις αποτυχίες μας, την κακή μας διάθεση, τα λάθη μας δεν φταίμε εμείς, αλλά μία απρόσωπη ενέργεια, την οποία πρέπει να διώξουμε.

  Η δεισιδαιμονία τελικά δεν έφυγε ποτέ από τη ζωή μας. Από την μία ζούμε σε έναν πολιτισμό ορθολογισμού, ο οποίος θεωρεί την θρησκευτικότητα δεισιδαιμονία και ζητά την απομάκρυνσή της από τη ζωή μας, πολεμώντας την ανελέητα, και από την άλλη οι άνθρωποι αναζητούν παρηγοριά και ελπίδα για τις δυσκολίες τους στην τύχη και σε απρόσωπες δυνάμεις, επιλέγοντας μια κεκαλυμμένη και άρρωστη θρησκευτικότητα. Δεν ζητούν να προσεγγίσουν αυθεντικά τον Θεό και να πιστέψουν σ’ Αυτόν. Θέλουν την μαγική επίλυση συμπτωμάτων, χωρίς να χρειαστεί να αναλάβουν την συνολική ευθύνη για την πορεία της ζωής.
  Οι υποστηρικτές της δεισιδαιμονίας σπεύδουν να κατηγορήσουν την θρησκεία. Τι άλλο κάνει αυτή παρά να εμπορεύεται λείψανα, εικόνες, φυλαχτά και άλλα σύμβολα αποτρεπτικά του κακού στο όνομα του Θεού; Είναι αυτονόητο ότι όπου γίνεται τέτοιο εμπόριο είναι καταδικαστέο. Ούτε και εκφράζει την Εκκλησία στο σύνολό της. Όμως οι επικριτές αδυνατούν να κατανοήσουν ότι τα άγια της Εκκλησίας δεν είναι απρόσωπα. Είναι μνήμες και σημάδια ανθρώπων οι οποίοι έζησαν τον Θεό και αφέθηκαν χάρις στην αγάπη προς Αυτόν να μεταμορφωθούν σε θεούμενες υπάρξεις και δι’ αυτών ο Θεός ευλογεί τον κόσμο.

  Μόνο που αυτοί ανέλαβαν την ευθύνη να ακολουθήσουν τις εντολές Του. Να πολεμήσουν όχι μία απρόσωπη δύναμη ή άλλες απρόσωπες «ενέργειες», αλλά τον διάβολο ως προσωπική υπόσταση του κακού. Ως πατέρα του ψεύδους και της απάτης. Και αυτή η μάχη γίνεται στην Εκκλησία και στη ζωή της. Δεν είναι μόνο ατομικό γεγονός. Είναι ο αγώνας των μελών του σώματος του Χριστού να αγαπήσουν Θεό και πλησίον, βλέποντας τα πάθη και τα λάθη. Ωριμάζοντας μέσα από τις ήττες. Με εμπιστοσύνη στα μυστήρια της Εκκλησίας. Με ταπείνωση και προσευχή. Με μαρτυρία και μαρτύριο, όχι για «θετική ενέργεια» στη ζωή, αλλά για την χάρη του Αγίου Πνεύματος και τους καρπούς της.
 Πολλοί νέοι εύκολα πέφτουν στην παγίδα του απρόσωπου. Αποδέχονται την ύπαρξη ενεργειών οι οποίες μας στερούν την ευχαρίστηση. Υπάρχουν όντως τέτοιες ενέργειες, αλλά είναι προσωπικές. Είναι αυτές του διαβόλου που κατάφερε να πείσει τον κόσμο ότι δεν υπάρχει ο ίδιος και παγιδεύει την ψυχή και τον νου μας ώστε να αρνηθούμε και την ύπαρξη του Θεού. Να νομίζουμε ότι μόνοι μας μπορούμε. Με τις δεισιδαιμονίες μας. 

Ας επιστρέψουμε στην αλήθεια της παράδοσής μας και ας αφήσουμε κατά μέρος ό,τι μας αλλοτριώνει. Με τη ευθύνη της ζωής στα χέρια μας και την επίκληση του ονόματος του Θεού στη ζωή της Εκκλησίας. Εκεί είναι η απάντηση.
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»
στο φύλλο της Τετάρτης 25 Ιανουαρίου 2017

πηγή: https://proskynitis.blogspot.gr/2017/01/blog-post_985.html

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Αυτή η βάφτιση που γίνεται εδώ, δεν υπάρχει! Ούτε σε ρόδα του λούνα παρκ! - Δείτε πώς ιερέας βάφτισε 780 μωρά μέσα σε λίγη ώρα

Η «ακροβατική» μέθοδος που ακολούθησε σίγουρα άφησε τραυματική εμπειρία στα μικρά παιδιά

Να βαφτίσουν τα παιδιά τους ανήμερα των Θεοφανίων επέλεξαν εκατοντάδες γονείς στη Γεωργία (σ.σ. στις 19 Ιανουαρίου καθώς στη Γεωργία είναι παλαιοημερολογίτες).

Η τελετή έγινε στον Καθεδρικό της Αγίας Τριάδας μετά από την ιδέα που είχε ο Πατριάρχης πάσης Γεωργίας Ηλίας Β’.

Ο κ. Ηλίας, σύμφωνα με το Euronews, έχει υποσχεθεί ότι θα βαπτίζει ο ίδιος κάθε τρίτο παιδί μιας οικογένειας, με στόχο να καταπολεμηθεί η υπογεννητικότητα στη χώρα του Καυκάσου.

Ωστόσο επειδή ο αριθμός των παιδιών που συγκεντρώθηκαν ήταν πολύ μεγάλος - συνολικά βαφτίστηκαν 780 παιδιά - ο παρακάτω ιερέας επέλεξε μια «ακροβατική διαδικασία», η οποία όπως φαίνεται και στο βίντεο που ακολουθεί σίγουρα δεν άρεσε στα μωράκια.

πηγή: Πρώτο Θέμα

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΟΙ «ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ» ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ!

6103golema

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης


Στο Άγιο Όρος υπάρχει ένα και μόνο μοναστήρι που ποτέ δεν υπέκυψε στον Οικουμενισμό και αυτό το πληρώνει κατά καιρούς με πολλές διώξεις, όπως το δικαστήριο που σύρουν τους μοναχούς στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, στις 25/1.
«▪ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 25/1ου/2017 Νέο Ημερολόγιο.
Καί πάλι δίωξη!
Καί πάλι δίωξη φρονήματος!

▪Στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης γίνεται καί πάλι δίκη κατά τών γνησίων Εσφιγμενιτών Μοναχών.
moni-esfigmenou-03

▪ Οι εγκαταβιούντες στό κονάκι τών Καρυών πατέρες δικάζονται διότι δεν επέτρεψαν στην χαλκευμένη υπό των ψευδοεσφιγμενιτών εισβολή να καταβάλει και να υποστείλει την τελευταία σημαία ομολογίας στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους.
▪Καλούμε όλους τους εν Χριστώ αδελφούς να δώσουν το παρών στην δίκη των πατέρων όχι μόνο για ηθική υποστήριξη αλλά καί για να διατρανώσουμε τέλος πάντων ότι υπάρχουν ακόμη ορθόδοξοι καί Έλληνες που αντιστέκονται.
▪ Καλούμε όλους τους πιστούς Πατριώτες που κατανόησαν σε βάθος το νεοταξικό μένος του Φαναρίου να μας συμπαρασταθούν.
▪ Καλούμε καί τούς συναγιορείτας αδελφούς πού προσφάτως ερράπισαν γενναίως το δαιμονικό προσωπείο του Οικουμενισμού με την εκκοπή του Πατριαρχικού μνημοσύνου να έλθουν τήν Τετάρτη στό Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, για να πούμε όλοι μαζί τήν αλήθεια:
– Ότι οι Εσφιγμενίτες δέν διώκονται ώς ποινικοί άλλ’ ώς πιστοί.
– Ότι οι Εσφιγμενίτες δέν διώκονται ώς φονταμελιστές, άλλ’ ώς ομολογητές.
– Οι Εσφιγμενίτες δέν δικάζονται ένεκα εγκλήματος άλλ’ ένεκα φρονήματος.
▪ Ότι οι Εσφιγμενίτες δέν σκοτώνουν για τήν πίστη των
ΑΛΛΆ ΠΕΘΑΊΝΟΥΝ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ!!!
▪ Όλους εσάς καλούμε, τούς εντός καί τούς εκτός, τούς Εγγύς καί τούς μακράν διότι πάντες » οι μή όντες καθ’ ημών»…κατά κάποιον τρόπον…
《 ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ ΕΙΣΙΝ 》!!!»
Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr



...να της παραδοθούμε...



Η πρώτη απαίτηση που έχει από μας
κάθε εργασία
οποιαδήποτε τέχνη και αν αυτή υπηρετεί,
είναι να της παραδοθούμε. 
Κοίτα. Άκου. 
Γίνε δέκτης.
Κάνε πέρα, δώσε τόπο.

(Μη ρωτάς αν η δουλειά που έχεις μπροστά σου
αξίζει τέτοια αυτοπαράδοση-Δεν θα μπορέσεις
να το μάθεις, αν δεν της παραδοθείς).

C.S. Lewis

(από το βιβλίο "Το Μυστήριο της Τέχνης" 
του Jonathan Jackson
εκδόσεις Εν Πλω)
.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Κυριάκος Αθανασιάδης-Οδηγός συγγραφής, (για μυθιστόρημα και όχι μόνον...που άμα δεν τον διαβάσεις, εσύ, θα χάσεις, περιστεράκι μου...)

Εξώφυλλο - ΟΔΗΓΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ


Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πώς γράφουμε ένα μυθιστόρημα; 
Υπάρχουν κάποιοι κανόνες που οφείλουμε να γνωρίζουμε και να ακολουθούμε, 
ή μήπως αρκεί η επίκληση στη Μούσα; 

Πόσες λέξεις θα ήταν καλό να γράφει κανείς κάθε ημέρα, και πόσες ώρες πρέπει εντέλει να εργάζεται; 

Είναι η συγγραφή μια δουλειά όπως πολλές άλλες, με ωράριο και υποχρεώσεις;

Πώς τονώνει κανείς τη συγγραφική του δεξιότητα; Τι πρέπει να παρατηρεί και τι να διαβάζει; Τι πρέπει να προσέχει και τι να αποφεύγει; Υπάρχουν ασκήσεις που θα τον βοηθήσουν εφόσον τις εκτελέσει, και ποιες; 

Τι διαφορές έχουν το μυθιστόρημα, η νουβέλα και το διήγημα; 

Πώς αποφεύγουμε το writer’s block;

Τι είναι τα turning points; Τα χρησιμοποιούσαν οι κλασικοί συγγραφείς ή είναι εφεύρημα των σύγχρονων πεζογράφων; 

Είναι η λαϊκή, η mainstream και η ροζ λογοτεχνία προς αποφυγήν ή όχι; Και πώς μπορούμε να διδαχτούμε από αυτές; 

Πότε πετούν οι αναγνώστες των εκδοτικών οίκων ένα χειρόγραφο προτού καν το διαβάσουν;

Ένας ρεαλιστικός Οδηγός Συγγραφής, στηριγμένος σε 50 κανόνες που πατούν γερά στα πόδια τους και προσφέρουν απλές, σαφείς και πρακτικές συμβουλές «από τα μέσα», διαλύοντας μύθους σχετικά με το γράψιμο και τονώνοντας τη θέληση των νέων (αλλά όχι μόνο) πεζογράφων να γράψουν καλή λογοτεχνία, να συνεχίσουν να γράφουν μέχρι το πολυπόθητο ΤΕΛΟΣ, να εκδώσουν το βιβλίο τους και να το δουν να πετυχαίνει.