Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Ζωοφόρος άνεμος



Ζωοφόρος άνεμος

Νιώθω και πάλι να γίνεται μέσα μου
μέγα ξημέρωμα. Καταρρέουν 
τα τοιχώματα της νύχτας, οι ίσκιοι,
όπως κι αν λέγονται: Πόνος ή θάνατος.

Έχω ιδεί ποταμούς  που ανασήκωναν
τα γιοφύρια τους, κουβαριάζανε 
τα νερά τους, γιγαντώνονταν 
τρέχοντας-όχι μόνο να φτάσουν , αλλά 
και να σκεπάσουν τη θάλασσα.

Το ίδιο
και μέσα μου. Φουσκώνει ώρες-ώρες,
ανεβαίνει η ζωή, να ρίξει τα φράγματα,
ν' απλωθεί ροδαυγάζοντας -όχι μόνο
να φτάσει αλλά να καλύψει μ' ένα
πύρινο Δέλτα, το σύμπαν ολόκληρο.

Νικηφόρος Βρεττάκος 
(από τη συλλογή Ποιήματα- εκδόσεις Τρία Φύλλα τόμος τρίτος, σελ.320)

3 σχόλια:

  1. Ωραίο ποίημα, κυρίως στην τρίτη στροφή. Αχ, αυτά τα έμπυρα, εσωτερικά φουσκώματα της ζωής προς όλες τις κατευθύνσεις είναι που σε κάνουν να θες να ζεις με πάθος την κάθε στιγμούλα και σε χαρά, αλλά ακόμη και σε πόνο... Χαρμολύπη κοινώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρυσανθεμάκι μου
    και ο στίχος και το τουμπερλέκι
    λένε πολλά...
    Και να θες να θρηνήσεις, τα παραδοσιακά μουσικά όργανα δεν σε αφήνουν. Σε σηκώνουν ψηλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  3. Ζωηφόρος άνεμος, η αύρα τής Αγίας Εκκλησίας πού μας κρατάει ζωντανούς με ελπίδα, θάρρος, καί ανδρείο φρόνημα.
    Πως αλλιώς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε γιά ένα Ζωηφόρο άνεμο που χρειαζόμαστε στις μέρες μας, να μας πάρει καί να μας σηκώσει, γιατί ζούμε αυτά πού ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα ζήσουμε.

    Όσο γιά ήρωες πού πολλοί ψάχνουμε να βρούμε έστω και μέσα στά συντρίμμια ενός ελικοπτέρου, είναι γιατί έχουμε εμείς αυτή την εσωτερική ανάγκη να αναδείξουμε σε ήρωα τον δικό μας εσωτερικό εαυτό. Ενδόμυχα ψάχνουμε την ανάταση της ψυχής καί την δυνάμωση της καρδιάς μας, γιά να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τον αβάσταχτο αγώνα της καθημερινής ζωής.

    Ας μην ψάχνουμε γιά ήρωες σέ ξένα μετερίζια, ας μην κρυβόμαστε πίσω από τους αγώνες και τη θυσία των άλλων, ας ψάξουμε μέσα μας καί να αναδείξουμε τον δικό μας εσωτερικό κρυμμένο ήρωα.
    Εάν αναλογιστεί κανείς το πόσο μεγάλο πειρασμό περνάει η Ελλάδα τά τελευταία χρόνια, με ανεργίες, οικονομικούς αποκλεισμούς, πρόσφυγες, οικουμενισμός,επερχόμενο σφράγισμα, διαστροφή των αξιών καί ιδανικών,θα έλεγα ότι είμαστε σε κάποιο βαθμό, εν δυνάμει ήρωες κατά Χάρην Ιησού Χριστού.
    Όμως οι προκλήσεις της εποχής συνεχώς μας σφίγγουν από το λαιμό, μέρα με την ημέρα.
    Η σημερινή Ελλάδα χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε το δικό της ξύπνημα, την άμεση εγρήγορση, την εσωτερική της συνοχή, την δυνάμωση τού είναι της,την απόφαση γιά αλλαγή στη στάση ζωής μας.

    Χρειαζόμαστε λοιπόν όσο ποτέ άλλοτε αυτό το Ζωηφόρο άνεμο εκ Πνεύματος Αγίου, και να δυναμώσουμε, να πυρωθούμε εσωτερικά, γιά να καταφέρουμε να επιβιώσουμε.

    Τέλος, εάν ο Άγιος Κοσμάς πού μίλησε γιά το χιλιάρμενο στην άσπρη θάλασσα, εννοούσε τη μεγάλη επερχόμενη συγκέντρωση των Νατοικών δυνάμεων στό Αιγαίο, (άσπρη λόγω της μεγάλης συχνότητας των θυελλωδών ανέμων), και σε συνδυασμό με την "μεγάλη συνοδο" που ετοιμάζουν για την ένωση, όπου μεταβαίνουμε ιστορικά στην εποχή πρό αλώσεως τής Πόλης με την ψευδοένωση, τότε τα γεγονότα είναι πολύ κοντά.

    Καλή εσωτερική ανάταση γιά να γράψουμε νέες λαμπρές σελίδες στην ιστορία μας άπειρη δωρεά καί βοήθεια Ιησού Χριστού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή